Nurdan Önce Arabistan · Hikâye 2 / 70
İbrahim (aleyhisselam), İsmail (aleyhisselam) ve Mekke'nin Kuruluşu
Çölde bir kuyu, taştan bir ev ve yirmi beş asır sonra kabul edilen bir dua.
5 dk okuma
Mekke'nin hikâyesi bir imtihanla başlar. İbrahim (aleyhisselam), Allah'ın emriyle, eşi Hacer'i (aleyhisselam) ve süt emen oğulları İsmail'i (aleyhisselam) kuru tepeler arasındaki çorak bir vadiye getirdi ve onları bir tulum su ile bir torba hurmayla orada bıraktı. Su bittiğinde ve bebek susuzluktan ağladığında, Hacer (aleyhisselam) yardım aramak için en yakın yükseltiye, Safa'ya çıktı, sonra vadiyi geçip Merve'ye koştu, sonra geri döndü, yedi kez. Onun bu iki tepe arasındaki koşusu, bugün hâlâ her hacı tarafından adım adım tekrarlanır, çünkü Allah onun yaptığını sevdi.
Sonra çocuğun ayaklarının dibinde yerden su fışkırdı. Zemzem kuyusu susuz bir vadiyi kervanların konaklayabileceği bir yere dönüştürdü ve Cürhüm kabilesi Hacer'den (aleyhisselam) onun yanına yerleşmek için izin istedi. İsmail (aleyhisselam) onların arasında büyüdü, onların arasında evlendi ve vadi bir şehir oldu.
Yıllar sonra İbrahim (aleyhisselam) geri döndü ve baba ile oğula bir görev verildi: yalnızca Allah'a ibadet için bir evin temellerini yükseltmek. İnşa ederken, Kur'an'ın koruduğu sözlerle dua ettiler: Rabbimiz, bunu bizden kabul et ve soyumuzdan sana teslim olmuş bir ümmet çıkar ve onlara, kendilerinden, onlara ayetlerini okuyacak, Kitap ve hikmeti öğretecek ve onları arındıracak bir elçi gönder.
Peygamber ﷺ sonradan şöyle buyuracaktı: Ben babam İbrahim'in (aleyhisselam) duası, İsa'nın (aleyhisselam) verdiği müjde ve annemin gördüğü rüyayım. O duadan yirmi beş asır sonra Mekke sokaklarında yürüyen adam, onun cevabıydı.
Yükselttikleri Kâbe görkemli değildi. Tarihinin büyük bölümünde göğe açık, sade, taştan bir dikdörtgendi. Büyüklüğü hiçbir zaman mimarisinde değildi; adanmışlığındaydı: insanlık için kurulan ilk ev, bir peygamber ile oğlunun kendi elleriyle, ortağı olmayan O'na ibadet için yaptığı ev.
Bu hikâyenin taşıdığı
Allah için yapılan hiçbir samimi amel asla zayi olmaz. Bir annenin çaresiz koşusu bir hac rüknü oldu; taş üstüne taş koyan bir baba ile oğul dünyanın ibadetinin ekseni oldu; bir dua yüz nesil bekledi ve yaratılmışların en hayırlısıyla ﷺ kabul edildi.
Kur'an'da
Kaynaklar
- · Sahih al-Bukhari, the lengthy narration of Ibn 'Abbas on Ibrahim (as), Hajar (as) and Zamzam (Book of the Prophets)
- · Ibn Kathir, al-Bidayah wan-Nihayah (story of Ibrahim (as) and the building of the House)
- · Musnad Ahmad: "I am the du'a of my father Ibrahim (as)..."