Nurdan Önce Arabistan · Hikâye 1 / 70
Nurdan Önceki Dünya
Rahmet gelmeden önceki yıllarda Arabistan nasıl bir yerdi.
4 dk okuma
Nur gelmeden önce Arabistan, uçların diyarıydı. Halkı hayranlık verici cömertliğe de kadirdi, kız çocuklarını diri diri gömmeye de. Sözde dürüstlüğü yüceltir, ama kendi elleriyle yonttukları putlara tapardı. Bir adam başıboş bir deve yüzünden öldürülebilir, kabile savaşları daha küçük şeyler için kırk yıl için için yanabilirdi. Güçlü zayıfı yutar, kölelik sıradan bir şeydi ve bir kadın eşya gibi miras bırakılabilirdi.
Yine de o dünyanın içinden daha eski bir şeyin iplikleri geçiyordu. Hicaz Arapları İsmail'in (aleyhisselam) çocuklarıydı ve en büyük şehirlerinin kalbinde sade, taştan bir ev yükseliyordu, Kâbe, tek olan Allah'a ibadet için İbrahim (aleyhisselam) ve İsmail (aleyhisselam) tarafından yapılmıştı. Yüzyıllar boyunca İbrahim'in (aleyhisselam) saf çağrısı uydurma katmanların altına gömülmüştü. Altıncı yüzyıla gelindiğinde üç yüz altmış put Kutsal Ev'i doldurmuş, hacılar yarımadanın her yerinden onları yüceltmeye geliyordu.
Yine de herkes taşlara eğilmiyordu. Hunefâ diye anılan bir avuç hakikat arayıcısı putları reddediyor ve İbrahim'in (aleyhisselam) dinini arıyordu. Zeyd ibn Amr ibn Nüfeyl gibi adamlar hahamlara ve rahiplere gerçek imanı sorarak dolaşıp onu bekleyerek öldüler. Arabistan'daki Ehl-i Kitap, Yesrib'in Yahudileri ve Necran'ın Hristiyanları, kendi aralarında vakti yaklaşmış bir peygamberden söz ediyorlardı.
Çölün ötesinde iki imparatorluk, Bizans ve Pers, bitmeyen bir savaşta birbirini eziyor ve uyruklarını ezici vergilerle ve katı bir hiyerarşiyle yönetiyordu. Dünya, doğusu ve batısıyla, kendisiyle barışık değildi. Siyer tarihçileri o anı yalın biçimde anlatır: insanlık muhtaçtı ve ihtiyaç her yerdeydi.
İşte bu dünyaya, en kutsal ve en çelişkili şehrine, Allah son Elçisi'ni göndermeyi seçti. Bir imparatorluğun başkentine değil, nehri ve ekini olmayan bir vadiye; tek serveti bir peygamberin yaptığı bir ev ve İsmail (aleyhisselam) adlı bir çocuğun susuzluğunu gideren bir kuyu olan bir vadiye.
Bu hikâyenin taşıdığı
Allah'ın rahmeti, ihtiyacın en büyük olduğu yere gelir ve O, dünyanın önem ölçülerine göre değil, kendi hikmetiyle seçer. Unutulmuş bir vadi, içinde söylenecek olan şey yüzünden tarihin merkezi oldu.
Kur'an'da
Kaynaklar
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah (introductory chapters on the religion of the pre-Islamic Arabs)
- · Ibn Kathir, al-Bidayah wan-Nihayah (the condition of Arabia before the mission)
- · Sahih al-Bukhari narrations on Zayd ibn 'Amr ibn Nufayl