Nurdan Önce Arabistan · Hikâye 3 / 70
Kureyş, Evin Bekçileri
Peygamber'in ﷺ kabilesi Kâbe'yi nasıl korumaya başladı ve yeniden bulunan kuyu.
4 dk okuma
Asırlar geçti, kabileler gelip gitti ve Kutsal Ev'in bekçiliği sonunda Kureyş'e geçti; İsmail'in (aleyhisselam) Fihr ibn Mâlik yoluyla gelen torunlarına. Kureyş'in dağılmış boylarını Mekke'de toplayıp onları Ev'in hizmeti etrafında düzenleyen adam, Peygamber'in ﷺ beş kuşak önceki atası Kusay'dı. Ondan sonra görevler boylar arasında bölüştürüldü: hacıları doyurmak, sulamak, anahtarları tutmak.
Hacıların sulanması, sikaye, Hâşim soyuna aitti; kıtlık yıllarında o denli cömert bir adamdı ki adını, halkı için ekmek doğramaktan almıştı. Hâşim'in oğlu, bir gün yeni doğmuş bir bebeği ﷺ kucağına alıp bu Ev'e taşıyacak olan dede Abdülmuttalib'di.
Abdülmuttalib'in zamanında Zemzem kuyusu kaybolmuş, nesiller boyu gömülü ve unutulmuş hâldeydi. Ona yeri bir rüyada gösterildi ve o zaman sahip olduğu tek oğluyla, rüyanın işaret ettiği yeri, Kâbe'nin yanını kazdı; ta ki İsmail'in (aleyhisselam) kuyusunun suyu yeniden yükselene dek. Kureyş onun bu haktaki iddiasına itiraz etti, ama kuyu onun bekçiliğinde kaldı ve hacılar bugün ondan içtikleri gibi ondan içtiler.
O günlerde Mekke, iki büyük kervanı, kışın Yemen'e ve yazın Şam'a giden, bizzat Kur'an'da anılan bir tüccarlar şehriydi. Kureyş, şiddet dolu bir diyarda tek bir sebeple güven içindeydi: onlar Ev'in komşularıydı. Araplar harem halkına dokunmazdı. Bütün konumları, İbrahim'in (aleyhisselam) tek olan Allah'a adadığı, kendilerinin putlarla doldurduğu bir yapıya dayanıyordu. Bu çelişki sonsuza dek süremezdi.
Bu hikâyenin taşıdığı
Kutsal şeylerden ödünç alınan şeref, onu elinde tutanları yükümlü kılar. Kureyş, İbrahim'in (aleyhisselam) Evi sayesinde doyuruldu ve korundu; tarihlerinin imtihanı, Ev'in Rabbine kulluk edip etmeyecekleriydi ve o imtihan geliyordu.
Kaynaklar
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah (the line of Qusayy, Hashim and 'Abdul-Muttalib; the re-digging of Zamzam)
- · Ibn Kathir, al-Bidayah wan-Nihayah