♪ Playing in the audio bar belowLectures & RemindersSesDavette Metodadmin·3 views·5 months agoBy: Muhammed Ebu Said el-Yarbuzi Source: IslamHouse.com · Muhammed Ebu Said el-Yarbuzi#Audio#IslamHouse#Muhammed Ebu Said elYarbuziMetinbeta▸Otomatik metin. Hatalar içerebilir; kelimelerin doğrusu için kayda başvurun.0:00Firavun'a git. Çünkü o azdı. Bu şekilde Firavun'a, Musa Aleyhisselam'a dönük iki emir var. İrheb, yani sen git. Ve başka bir yerinde de İrheba, yani ikiniz gidin. Çünkü o azdı. Devamında hemen başka hiçbir ayet girmeden, tasdilat girmeden arayan,0:32Ey Rabbim benim göğsümü aç. Genişlet. Ve işimi kolaylaştır. Benim işimi kolaylaştır. Dilimdeki düğümü çöz. Sözünü anlasınlar.1:13ve kardeşim Hazım'ı da bana yardımcı olarak ver. Onunla beni destekle. Yani beni onunla kuvvetlendir, güçlendir. Benim işimde onu bana ortak kıl. Seni çok zikredelim.1:44seni çok çok analım diye. Bu yine sair nuzularda da dediğimiz gibi seni İsrail pıstalarından bir kıssa Musa aleyhisselamın firavuna tebliğci olarak yollanılmasını anlatan bir kıssadır, vakadır. Burada vakayı anlatan 6-7 ayetlik bir söz cümlesinde kıssa olarak2:21bir muhteviyat değil de her ayetin kendisine has vurgulamak istediği, vurguladığı bir özellik var. Burada Firavun'a gelen doğrudan doğruya kendisine muhatap edilen bir emir var. O ana kadar Musa sadece Rabbinden gelenleri kabul etiyordu. O an bu emirle vazifesinin2:53Risalet olarak kendisine tevdi edilen vazifenin Firavun'a hem de küfürde, zirvede tek misal olarak gösterilen Firavun'a tebliğ. Ona Allah'ın emirlerini ulaştırmak olduğunu anlıyor. Firavun'a git çünkü o azdı diyor. Bu gösteriyor ki azdı sözü en azgını odur. Mevcut olan kafirlerin en azgını odur. En azgını odur.3:28küfür, şirk, tohyan olarak ne gibi bir misal verilmek istenilirse mutlak firavun akla gelir. Öyle olmuştur ki artık bu lakab, çünkü Kıptilerin, yani eski Mısır krallarında firavun bir lakabtı, isim değildi. Bu lakab artık birilerine küfür etmek için, onun küfürünü gelebilmek için kullanılan bir söz olmuştur. Bu tarihte çokça vardır.4:02Hatta saf olan, aslında hiçbir kötü vasfı, niteliği olmayan, Yahudilik gibi bir ırk bilen, Yahudilerin yapmış oldukları çiftliklere binaen, bizim aramızda ki Avrupa'da da vardır, birisini itham etmek istediklerinde, birisini Yahudilerden ve bir herhangi bir sıfatla itham etmediklerinde, bu Yahudi derler, Yahudi yuva adam derler. Avrupa Musa Aleyhisselam da Yahudiydi.4:37Ama bazen böyle oluyor. O kelime, o sıfat, o nitelik belli bir kavme has olan şey, onlara o yönlü benzemekten dolayı artık bir itham, temkid kelimesi vasıtası olma başlangıçtadır. Onun için Allah-u Azze ve Celle, yani Kur'an'da, sünnette, küfürde, zirvede bir örnek verilmek istenirse bu firavunuzdur. Başka bunu geçen birisi yoktur.5:06Hemen arkasından bunu takip eden Nemrut vardır. Onun dışında sadece Peygamber'e geldiğiniz zaman Ebu Cehil gibi bazıları mevcuttur. Ama zirvede örnek yine Firavun'dur. Yani o makam ona aittir. Musa Aleyhisselam'ı ona git diyor. Gayet tabii ki Allah Azze ve Celle'nin dilinden, yani o söylüyor bunu.5:38Musa aleyhisselamın o an yaptığını gündeme getiriyor. Araya hiç başka bir şey katmadan Musa diyor ki, Ey Rabbim benim göğsümü aç diyor. Bu sözü söyleyebilmeye muhtetir olma dahi Allah'ın ona bir ilhamıdır. Yani Musa o sözü söyleyebildiyse, söylediyse hakikaten söylemesi gerekiyordu ki,6:10Rabb'i O'nun o sözü, o kelimeyi O'na söylemeyi ilham etti. Ve Musa , Ey Rabb'im benim göğsümü genişlet. Bundan kasıt Murad, yapacağım işe karşı O'nun müşkülatlarını hatırlayarak, görerek bana bu işin zorluğunu hissettirecek sıkıntı verme. Gönlümü bu emre karşı aç.6:41ne gibi bir müşkilat, ne gibi bir arıza, yani arz olunursa arz olunsun, bunun karşısında sendelenmemek için benim gönlümü aç. Yani bu emri kabulce bana kolaylık ver. Hiçbir zorluk bu emri takviyken gücü yetmez. Yani takvikten beni alıkoymaya gücü yetmesin. Bu iki ayeti birbirine ekledikten sonra normal malumatımızla o hali7:12Vaka olarak zamanımızı aktardığımızda şöyle muhakemeler gerekir. Bir, firavun o yaşadığı topraklar üzerinde o iktidarın, o rejimin lideriydi. Yani hakimiz ve tek hakimiz. Bir, coğrafya parçası üzerinde birilerinin hakim, iktidar sahibi olması çok kötü bir şey değildir. Ama zalim birisinin...7:43cezarut birisinin hakim olması farklıdır. Bu, kavmine, gayetindeki olan insanlara zulmü ile bilinen birisi olursa, hele o gibi çok farklı bir manzara arz eder. Bunun dışında, kendi iktidarının birileri tarafından kaç bedileceği korkusuyla bir hakim tasvir edilirse, bu daha dehşetli olur.8:10Düşünün, Beni İsrail, Musa Aleyhisselam'ın kavmi yurtlarından, vatanlarından, topraklarından uzaklaştırılmış. Kadıları esir alınmış, çocukları esir alınmış. Akabinde, bu nüzdünün seyrini Kur'an'da okuduğunuz zaman, Firavun'un sihirbazlarından kendisine haber verilmesinin akabinde, Beni İsrail'den bir erkek çocuğu doğacak. İşte o senin.8:40halkanasını sarsacak gibi bir kehanette bulunmasının nakazinde, ben İsrail'in doğan erkek çocuklarını öldürme gibi, öldürsene gibi bir zulmü de gündeme getirmiştir. İşte Musa aleyhisselam o ortamın içinde büyüyen biridir. Tabi o da insandı tabiatıyla. Bu emirden evren İsrailli, yani beni İsrail'den birisiyle9:08hıptilerden birisi arasındaki bir kavgada araya girip onları ayırırken insanın öbürküne bir yumruk vurup öldürüp sonra kaçması medyana kaçmak vakası vardır. Kazap'ta okursanız hatırladınız mı bunu? O da korkmuştu kendisine bir zarar verilmesinden. Her insan gibi endişe duyup oradan uzaklaşmıştı. Medyana gitmişti. Düşün.9:35iktidarından, kuvvetinden korktuğu bir insana Allah-u Teala doğrudan doğruya onu muhatap edineceği bir halde tebliğ emreder. Musa bu vakıaları her insan gibi, o ortamda yaşayan her insan gibi biliyor ve kestiriyordu. Onun için bunları düşünerek Rabbi Şah-ı Sadr'i Ey Rabbim benim göğsümü aç, bu emri tatbik etmede bana güç ver.10:03Bu emri taktikten zor görünen ne varsa bunları benim gözümde küçültü için önemli baktırma. Yani bu emri taktik etmeden bana güç ver, irade ver, samimiyet ver. Kastı budur. Göğsümü aç. Hiçbir sıkıntı gelmesin. Hemen yalvarmaya, Allah-u Azze ve Celle'ye ilticaya. Her ne kadar ben bununla emrolunmuş bile olsam, bu mevzuda yardım yine sendendir.10:32Bu gösteriyor ki, mevzunun seyri de bunu açığa çıkaracak. Peygamberler tebliğ ile mes'bur, sorumlu tutuldukları gibi, ondan sonraki gelen ümmet de, artık Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem'in ümmeti Müslümanlar olarak biz bunların suçu ele alıyoruz, mutlak tebliğden sorumludur.11:02Her ortamda kendilerine has bir vaka ele alınırsa bizim 21. asırda yaşamış olduğumuz coğrafya parçası üzerinde herhalde bu emirle biz de muhatap olduğumuza göre vakayı, ortamı düşünerek ancak bu duayı edebiliriz. Müşkülatlarımızı hangi boyutta görürsek görelim ne düşmanımızı ne de müşkülatlarımızı Musa Aleyhisselam'ın düşmanı11:31ve müşkilatları ile denk tutmamız mümkün değildir. Zaten her mevzuda olduğu gibi misalin, örneğin zirveden verilmesindeki kasıt budur. Misalin, örneğin zirveden verilmesindeki kasıt murat budur. Bizim düşmanımızın hiçbir zaman Musa'yı ve Musa'nın aleyhisselatü vesselam düşmanı gibi olması mümkün değildir. Bizim müşkilatlarımızın onun müşkilatlarına denk tutulması mümkün değildir. O zaman,12:03emrin yani muhteviyatından çıkan öz şu olur. Sizin düşmanınız öyle olmayacak. Sizin müşkilatlarınız da öyle değil. Ama siz de tebliğle sorumlusunuz, mesulsünüz. Buna rağmen aynı imkanları kullanabiliyoruz. Zorluk o zorluk değil ama ey Rabbim bizim kalbimizi, gönlümüzü aç diyoruz. Bu meseleyi burada tuttuğumuzda12:36İbrahim radiyallahu anh'dan nakledilen hadis-i şerifte, müslümde, iman bahsinde, iman nızrında da bunu işlemiştik. Gelen bir hadis-i şerifte Allah Resulü diyor ki, her peygamberin havarileri ve ashabı vardır diyor. Onlar enrolundukları şeyleri yaparlar. Enrolunmadıkları şeylerden, yani sakındırıldıkları şeylerden de uzak tuturlar diyor. Sonra bir nesil sürer diyor.13:11Emrolundukları şeyi yapmazlar, emrolunmadıkları şeylerle uğraşırlar. İşte her kim onlarla mücahede eder, cihad ederse diyor, o mü'mindir. Her kim eliyle cihad ederse mü'mindir. Diliyle cihad ederse o da mü'mindir. Kalbiyle cihad ederse o da mü'mindir. Ve bunun akabinde hazal danisi kadar da iman yoktur, yoktur diyor.13:46اَمْرِهِ الْمَعْرُفُ veyahut وَنَهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ مَعْرُفُ emretmeyi, münkerden alıkoymayı, biz muhatap olduğumuz her emirle beraber bunu o emrin muhtiriyatında ele alıyoruz. Şöyle, bunu ittiba meselesinde ben size işlemiştim. Allah-u Azze ve Celle اِتَّبِعْ مَا اُوْهِيَ اِلَيْكَ وَيَلْ اِتَّبِعْ14:18Ma unzile ileyke Ey Muhammed sana indirilene, sana vahyedilene uy derken biz bu emrin mücerred lafzının mantukunu ele almayız. Bu ayetle her emrin mutlak aksinden nehyeden bir mefhumu vardır. Yani sana indirilene uy derken sakın al.14:48indirilenin dışında bir şeye uyma manasını taşır. İndirilene uy derken sakın ha indirilenin dışında hiçbir şeye uyma. Ey Resul sana indirileni tebliğ et derken sakın ha bunun dışında hiçbir şeyi tebliğ etmekle yükümlü değilsin. Ve sakın ha tebliğ ettiğin mutlak Rabbimden indirilen olsun.15:22Her tebliğ ettiğin şeyle Rabbından indirilenle alakalı değilse bu tebliğ, tebliğ değildir. Senden tebliğ isteniliyor ama tebliğ ettiğin şey Rabbından indirilen olmalıdır. Başka bir alakadır. Bunu anladınız değil mi? Tebliğ et ama tebliğ ettiğin şey Rabbından indirilen olsun. Sakın ha onun dışında başka bir şeyi tebliğ etmekle yükümlü değilsin. Yaparsan ayetin devamında da وَاِلَّا تَفْعَلْ15:54Ayetin şimdi özünü burada. Şu Rabbinden indirileni tebliğ etmezsen ona sana tevki etti. Rabbinin sana verdiği vazifeyi yerine getirmemişsindir. Burada Resul'e olan ikaz indirileni tebliğ etmezsen senin durumun budur. Bir de ayetin başından aldığımız manayı bize dönüp uygularsak16:25incirileni tebliğ etmeme değil, incirilenin dışından tebliğ edersen bunun belası ve musibeti daha fazladır. Bu bir kayda mı? Onun için Kur'an-ı Kerim'de bizim marusu emretme, mülkerden alıkoyma esası, emrolunduğumuz, muhatabı olduğumuz her şeyle beraber bunun aksinin de gündeme geldiğini düşünmeliyiz. Yani tevhidi gerçekleştir,16:56Allah'ı birle derken şirkten uzak dur sözü nasıldır? Şirkten uzak durma kişinin cismini, cesedini oradan alıp başka bir yere aktarması, götürmesi değildir, nakletmesi değildir. Şirkten uzak durma o şirk kabul edilen şeyleri senin inkar etmenle mümkündür. İnkar bir tezahürü dündeme getirir.17:27Yani dillen, ellen ve ağzalarla bir tepkiyi gündeme getirir. Aynen de tevhid dillen, kalple, ağzalarla bir tatbiki gündeme getirdiği gibi. Onun için marufu emretme, mükerden alıkoyma bizim imanımızı koruma esaslarının en büyükleridir, en önde gelenidir. Biz ancak imanımızı bununla koruyabiliriz.17:58başka türlü korumamız mümkün değildir. Yine Ebu Said el-Hudri'nin hadisinde de zikrettiği gibi sizden biriniz bir münker gördüğünde ona mani olsun. Bu şu ana kadar anlattıklarımızı ne yapıyor? Net bir şekilde açıklığa kavuşturuyor. Gördüğünüzde bu gördüğünüzde her kim görürse belli bir ilmi18:28ilmi mertebesi olan, seviyesi olanı muhatap edilmiyor. Belli bir kesime muhatap edilmiyor. İnandım diyen herkes bu emrin muhatabı oluyor. Her kim bir münker görürse bu da şu hayrı getirir. Her kim bir münker görürse kim olursa olsun gören ve bir de bu görenin mutlak o gördüğü şeyin münker olduğunu bilmesi gerekir. Bu ne demektir şimdi?18:59Yani münker dediğimiz şey Allah'ın ve Resulünün yasaklayıp sevmediği, hoşlanmadığı şeylerdir. Allah'ın bir şeyden hoşlanmadığını, Resulünün hoşlanmadığını nasıl biliriz? İndirilen şeyi girmekle mümkündür. Yani Allah ve Resulünün onu yasaklamış olması gerekir. Münkerden alıkırken, münkere mani olurken,19:29Onun mülker olduğunu bilmemiz gerekir. Değilse o işe o adı veren biz olmamalıyız. Onun mülker oluşu ya kitap ile sabit olmalıdır ya da sünnet ile sabit olmalıdır. Şimdi öyle bir emirle muhatapsın ki gördüğün mülkeri onun mülker olduğunu bilmelisin. Ona mani olmakla sorumlusun. Bu ne demektir? Yani mülkeri öğrenme, okuma mecburiyetindesin.20:02Öncelikle sen bununla mevlusun. Eğer münkerin münker olduğunu bilmezsen, senin yapacağın bir iş yoktur. Yani mani olma, her ne kadar bir ameli olarak tezahür yönünü de tutmuş olsan burada, bilmediğin halde mani olsan da başına beladır, geri dursan da başına beladır. Çünkü münker olduğunu bilmiyorsunuz. Sizden biriniz bir münker gördüğünde derken, yani neyin münker olup olmadığını öğrensin.20:35taşır. Ve onu da bilmekle yükümlü olduğunu anlaması gerekir. Ve bu da gösterir ki insan tabiatın münkeri ve marufu tanıma, meyya hasletlerle tecih ederek yaratılmıştır. Bunun aksine tezahür ederse bilerek bunu yapamıyorsa insanda bir tahrifat vardır. Yani bir göçme vardır. Burada Musa Aleyhisselam'ın21:06Rabbişrah ve sadri derken, benim gönlümü aç derken, yani emrin başını ele alırsanız, çünkü o azdı diyor. Azınlığı ne? Nasıl azmış? Bakıyorsunuz, benden başka bir ilahınız mı var diyor. Ben sizin en büyük Rabbinizim diyor. İnsanları öldürüyor, eziyet ediyor, işkence ediyor, köle olarak alıyor ve bunun dışında Kur'an'ın zikrettiği birkaç müşkilatın dışında,21:40Biz hiçbir şey bilmiyoruz. Ve Musa aleyhisselam da ona giderken Firavun'un ne gibi bir tepkiyle karşı duracağını da bilmiyor. Emrin bu mevzunun devamında da gördüğünüz gibi Firavun'a gidiyor. Tebliğinden evvel bir şeyler söylüyor. Ne diyor? Şimdi Allah ona yumuşak diyor da o başka mesele. Daha gelmedik.22:11Biz alemlerin Rabbını sana yolladığı iki elçileriz diyor. Alemlerin Rabbını sana yolladığı iki elçi diyor. Neyi kastediyor burada Musa Aleyhisselam? Yani elçiliğinin kabul edilmesini. Biz rastgele kafasını esmiş, sana istediğini anlatmaya gelen iki insanlar değiliz. Biz alemlerin Rabbının elçileriz. Burada onunla müştereklik arıyoruz.22:46Firavun, Firavun orada onların elçiliğini, nübüvvetini reddetmezden önce ne yapıyor? Sizi kimlersiniz demiyor. Bakın, siz kimsiniz ki geliyorsunuz? Ama ehl-i emnek yeğelinde bunu görmüyorsunuz. Ben alemlerin Rabbının elçisiyim deyince Hazreti Muhammed, ben Allah'ın size yolladığı bir korkutucu ve müjdecisiyim deyince,23:16Hiçbir müşkilat yok. Muhammed'in elçi olduğundan da sebep iş yaptı. Ama neden Muhammed elçi oldu? Bunca daha değerli, kıymetli insanlar varken diye bir müşkilatla karşılaşıyorlar. Hele Allah'ı inkar mümkün değildi. Peygamberin de şahsiyetine dönük bir inkar yoktu. Ve müdüvvetine de bir etki yoktu. Kıssalara, rivayetlere bakacak olursanız kabul vardı. Neydi itirazları?23:44İman bahsinde de anlattığım gibi Ebu Cehil'in söylediği söz, Kureyş'in bu kadar büyüğü varken, şereflisi varken gitti de nöbet bir yetime verildi. Biz bunu halledemiyoruz diyor. Ama Musa Aleyhisselam'a söylediğim gelen reddiye kimlersiniz demiyor bakın. Alemlerin Rabbı da kimmiş diyor. İtiraz alemlerin Rabbına karşı oluyor. Musa Aleyhisselam belki de böyle bir itirazı hiç beklemiyordu.24:17Başka bir yerde ele alırsanız sen bütün bunların alemlerin Rabbinden geldiğini çok iyi biliyorsun diyor Firavun'a. Yani Firavun'un, Musa Aleyhisselam'ın kendisinin ve getirdiğinin alemlerin Rabbinden olduğunu yine Kur'an'la bildiğini söylüyor. Öyleyse Firavun'un itirazı inadi bir itiraz idi. Yakinim ki bu kadar küfür değildi.24:44Mevzumuzdan alakalı olan taraf yine orası değil. Musa Aleyhisselam sevdiğine nasıl başladı? Bu bizim için çok büyük bir örnektir. Büyük bir misaldir. Hem de belki bu ayet-i kerime Deniz-i İsrail'e yaramasından daha çok ümmet-i muhabbeti yer. Onlardan daha çok bu ayet-i kerime bize ışık batıyor. Kur'an'da zikredilmesi de zaten bunu gösterir.25:15Muhattak bize sunduğu bir şeyler var. Bize anlattığı bir şeyler vardır. Ve alemlerin Rabbı da kimdir diyor. Tebliğdeki en önemli noktanın, tebliğdeki zirvede ilk başlanılması gereken şeyin ne olduğunu gösteriyor. Alemlerin Rabbının yani yaratıcısının imkârı, itirazı ile başlayan bir tebliğdir. Tebliğdeki ilk merhale budur. Peki.25:45Biz alemlerin Rabb'inin sana yolladığı elçileriz derken Musa aleyhisselam sanki dinlemeye çekiliyor. Ne yapıyor? Alemlerin Rabb'i de kimdir derken Firavun'dan gelen itiraz Firavun'un müşkilatını teşvik ettirmiyor mu? Hemen hurra ona gelerek başlamıyor Musa aleyhisselam bir şeyler anlatmaya. Sadece biz alemlerin Rabb'inin sana yolladığı elçileriz.26:15normal sözün silinmeli olması gerekir. Hoş geldiniz, sefa geldiniz, ne istiyorsunuz, ne diyorsunuz gibi bir ortam yok. Söylediği söz, karşıdaki muhatabını deşifre eder mahiyette. Onun müşkülatını tanımada malzeme oluyor. Bunun müşkülatı bu. Alemlerin Rabbini reddetme, kabul etmemek. Hemen akabinde bakıyorsunuz burada, bunun müşkülata dönüp cevaplar vermeye başlıyor. Müşkülatı halleder, ilaç sunmaya.26:45Başlıyor. Bu da neyi gösteriyor bize? Tebliğ için. Ben bu tebliğ aldım, memurum diyerek, mükellefim diyerek önüne gelene bildiklerini anlatmıyor bakın. Neyi anlatıyor? Karşıdakinin müşkilatını tespit, onun müşkilatına göre cevap sunuyor. Tedavi sunuyor. Tebliğcinin de ilk tespiti gereken budur. Bu neyi gösterir? Hadis'ten birleştirin.27:19Sizden biriniz bir münker gördüğü zaman o münkere mani olsun. Demek ki münkerin en büyüğü, nehilerin en çirkini neymiş? Alemlerin Rabbını inkar etmektir. Musa aleyhisselam aleyhissalatü vesselam bu mevzuda bilgilendirilen, yönlendirilen, kendisine vahiy indirilen birisidir. İna enalik Musa böyle başlamış. Bizim de karşımıza herhangi bir ortamda27:55Böyle bir müşkilat çıkabilir. Alemler olarak bunu inkar eden birisiyle karşı karşıya kalabiliriz. Kur'an'da misal olması böyle bir vakıayla karşılaşabileceğimizin mümkün olduğunu gösterir. Her ne kadar sair müşkilatlara nispeten, onu da Tevhid meselesinde demiştim, Kur'an'ın umum seyrine, peygamberlerin davetlerinin seyrine karşılaştıkları müşkilatlara bakacak olursanız,28:22Umur peygamberlerin daveti ululiyet tevhidi merkezidir demiştik. Bunu hatırladınız değil mi? Ama buna rağmen rububiyet tevhidi merkezli daveti olan Resuller de var demiştik. İbrahim ve Musa aleyhisselam gibi. Bu da nedir? Demek ki yüzde yüz gülümlülük bir davet seyri olsa bunun yüzde onu rububiyet tevhidine dönükmüş bir hatları içeriyor.28:51Birisi uluhiyet tevhidi merkezlidir. Ama buna rağmen dedik yine hatırlarsanız bütün peygamberlerin yani uluhiyet tevhidi merkezli peygamberler dahi olsa davetlerine başlarken neyle başlıyor? Hatırlatma. Bu hatırlatmayı böyle kullanmıştır. Hatırlatma vardır dedi. Ama bu deşifre etmek için, müşkülatı keşfetmek için arz edilen sorulardır. Aynen Musa'nın biz alemlerin raddıyız.29:21alemlerin başına sana yolladığı elçileriz. Sözü nedir? Sen bunu kabul ediyor musun, etmiyor musun demiyor ona. Böyle bir soru soruyor, onun tepkisini bekliyor. Peygamber aleyhisselatü vesselam da geldiğinde ne diyor? Muhammed onlara sor. Kendilerini yaratan kimdir? Allah derlerse ki öyle diyorlar zaten. Onlar adına verilen cevap da bu. Yerden ve gökten rızıklandıran kimdir diye soruları.29:51peş peşe sıralayınca onlardan alınan cevaplar ne oluyor? Allah. Madem ki bütün bunları yapanın Allah olduğunu bildiğiniz halde nasıl ona ortak koşmaktan siz korkmuyorsunuz? Bu da Peygamber Aleyhisselatü Vesselam'ın geldiği ortamda her ne kadar büyük bir ihtimalle Allah'a iman var ise de müşterekliği tespit nereden davetine başlayacağını gösteriyor. Siz alimlere30:21Yani bu kainatın halife Allah'tır, razıka Allah'tır, maliki mülte Allah'tır, müdebbir-ül emre Allah'tır, bunu kabul edin diye başlamıyor. Bu itiraf var. Hemen dönüp bütün bu inanç sistemi içerisinde bulunduklarını itiraf eden bir topluluğa Allah'a kulluk edin. Ona ortak koşmaktan sakının. Yani Allah'a hiçbir şey ortak koşmadan ona ibadet edin.30:50Bu da şunu gösterir demiştik hatırlarsanız. Burada Mekkelilerden istenilen bizim anladığımız manadaki kulluk değil. Zaten onları o kulluğu eda ediyorlardı. Ama eda ettikleri kulluğu şirksiz eda etmelerini isteyen bir emret yapıştırıyor. Farkına gaziyseniz de itirazları hep o yönlü oluyor. Müşküler tespit ediliyor. Ve tespit edilen müşküler istikametinde nasihat başlıyor ve itirazlar geliyor.31:20redler, cevaplar peş peşe birbirini takip ediyor. Bu şimdi bizim ümmet-i muhammed olarak sorumluluğumuz, yaşadığımız toplumda aynı değildir. Allah Resulü'nün davetine bakacak olursanız, Allah-u Azze ve Celle'yi toplam inkar, dehriyum dediğimiz varlığını inkar, ahiret hayatını inkar, bu müşkülatların yanında kötü bir şey olarak bitirebilir. Ama bizde,31:51bütün müşkilatların temelinde asılda bir Allahu Azze ve Celle'nin varlığını inkar yapar. Her ne kadar sürece insanlar bunu itiraf etmemiş de olsalar. Bununla tekrar bağlayacağımız bir nokta şu oluyor. Biz kabul ettiysek, Allah bunu bize nasip ettiyse, imanı itiraf ediyorsa, ikrar ediyorsa,32:20ve bu esaslara itikad ediyorsak, bunu koruma hemen o emrin akabinde başlamıştır. Hemen onun maruf şeklini, münker şeklini, yani emir olarak geliş şeklini, sakınmamız gereken tarafını, neyi olarak geldiyse, o nehyi zıddıyla da bilmemiz gerekir. Bildiğimiz andan itibaren ise, bunu tebliğe memur, onu anlatmakla kendimizi korur bir şekle almamız gerekiyor.32:49Bu da neyi gösterir? Tebliğdeki seyir, kat'iyyetle bizim bir vakit ayırmakla, taksit etmekle dinimizi öğrenmeyi emreder. Eğer bunu tespit edemiyorsak, bunu yapamadıysak az önce de dediğim gibi mümkün tanıyamamak, marufu tanıyamamak büyük bir karışıklığı gündeme getirecek. Ama biz yine de bu hareketliliğin içinde bulacağız kendimizi.33:21hem de inanmayan insanların hareketliliğine mukayese ederek değil, inandım diyenlerin hareketliliği içerisinde. Şu an eğer inandım diyenlerin, inhiraf edenlerin yine inandım deyip hakkı tasavvuf kalanlarla bir mukayesesi mevzubayt ise 73 fırsadan 72'sinin ateşte oldu. Ancak birisinin kurtulduğu düşünülürse bu ortamda bu daveti, bu dönemi,33:50gündeme getiren, yani marufu emreden, münkerden, nehyeden gayret gösterenlerin içinde kaçta kaç kaldığı da bir açıktır. Tasavvufçuları düşünün. Vahdeti vücutçuları düşünün. İlhat ehlini düşünün. Mutaassır meser taraflarını düşünün. Bunun içerisinde farklı görüşleri gündeme getirin. Bunların hareketleri içerisinde varlarsa davetlerini ikan ediyorlar demektir.34:21Edip Yüksel ile olan müşkilatta da gündeme getirdiğim gibi bu toplumda Edip Yüksel gibi birisi çıktıysa ona uyanlar da çıkacaktır. Edip Yüksel çıktıysa ona uyanlar da çıkıyorsa nedir? Adam demek ki davetini ifade ediyor. Davet var demektir. Edip Yüksel'in düşüncesi yayılıyorsa bunun karşısında mukavemet eden, hayrı gündeme getiren, mülkerin dışında marufu gündeme getirip tebrik eden,34:51Taifenin zayıflığını, güçsüzlüğünü ve vazifesini eda etmediğini gösterir. Bunu başka bir yönüyle de mahkeme etmiştik. Sizden iman edip salih amel işleyenlere, aynen sizden öncekilerin yeryüzü hakimi kıldığınız gibi, siz de yeryüzünün hakimi kılmayı vaad ettik diyor. Yeryüzündeki hakim kimdir dediğimizde, herkesten çıkan tek tek küfürdü. Demek ki daveti kimler yapıyor?35:21Onlar yapmış ki ya hakim olmuşlar. Bu da gösterir ki bizim davetimiz hayatta değil. Ve de yine Nisa suresindeki ayette Allah'a inananlar onun yolunda cihaz ederler. Tağuta inananlar ise küfredenler onun yolunda cihaz ederler diyor. Eğer biz Allah yolunda mücadele edemiyorsak ki etmemişiz ki küfür hakimdir. Bunun manası ne oluyor dünet olarak?35:53Tebliğ yerine getirmemek başka bir olay. Tebliğ yerine getiriyoruz biz. Tebliğ yerine getiriyoruz. Tebliğ, ya Allah'ın emirlerini tebliğ etmekle vakit geçiriyoruz, ya da Allah'tan gayrının emirlerini tebliğ etmekle vakit geçiriyoruz. Eğer tebliğ ibadetten bir cüzse, öyle mi? Hem de imanı koruyan en üstün esaslardan birisiyse, biz şimdi tebliğ yapmıyoruz deyince, hemen maksat buna anlaşılması gerekirdi.36:23Allah'ın emirlerini tebliğ etmiyoruz. Ama biz yine tebliğciyiz. Kendinizi Allah'ın emirlerini tebliğ etmekten soyutlayabilirsiniz ama tebliğcilikten soyutlayamazsınız. Allah'ın emri tebliğ edilmiyorsa Allah'ın emrinin dışında bir şeyler gündeme geliyor. Yani Allah'ın indirdiğini tebliğ edin sözünden anlaşılması gereken bu denli ibadeti izah ettiğimiz ortamda anlamak gerekirse nasıl bir mana çıkıyor?36:53Allah'ın indirdiğini tebliğ et dediğinde, böyle bir emre muhatap olduğumuzda bu neye ihtiva eder? Tebliğ her halükarda vardır. Ama işin indirilenleri tebliğ edin demektir. İndirilenin dışındaki tebliğ edilenleri bırakın demektir. Bunu ibadet nüfumunda anlatsın. Biz Allah-u Teala'nın emirlerine davet etmiyorsak, nehilerinden sakınma davet etmiyorsak, demek ki aksit gündemdedir.37:29ibadet mefhumunu böyle anlatmıştır. Biz Allah'ın emirlerini tebliğden uzak duruyoruz demektir. Değilse tebliğden uzak duruyoruz demek değildir. Mutlak bir şeyleri tebliğ ediyoruz. Eğer marufu Allah'ın sevdiği Resulüne sevdiği şeklinde anlarsak, marufu emretmiyorsak bu sefer nedir? Şeytanın mülkeri gündemidir. Onu maruf kabul etmişiz, onu emrediyoruz. Düşünün bir tasavvufçunun gelip size37:59Vahdet bir vücudu anlatması, Allah'tan gayrından yardım istememizi gündeme getirmesi nedir? Aksinin gündeme gelmediğini gösterir, siz de bu tebliğcilerden birisi olursunuz. Ve dediğim gibi, kendi boyusunda Resul-i İtham, eğer indirileni tebliğ etmezsen, bu vazifemi yapmamış sayılırsınız diyor. Yani insanlardan korkarız sakınırsan. Ve zaten imanın en zayıfı nedir?38:29İndirileni tebliğ etmiyorsun, yapamıyorsun, gücün yetmiyor. Bir yere sıkışıp kalmışsın, kalbinle yetiniyorsun demektir. O da insanlardan tamamen soyutlanıp, yalnız başına mülitevi bir hayat geçirme demektir. Ama o toplumun içinde kaldığı müddetçe soyutlama mümkün olmadığındandır. Ve o zarif olan imanı, böylelikle korumanın da mümkün olmadığını gösterir. Binaenaleyh bir tebliğe soyunmadan evel,38:59anlaşılması gereken taraf yalvarmaması. Bu açıldı. Ve akabinde de Musa Aleyhisselam devam ediyor. Ve yessirli emri Rabbim benim işimi kolaylaştır. İşinin ne kadar zor olacağını Musa Aleyhisselam kestiriyordu. Hakikaten neden zor olacağını kestiriyordu. Ve bu ortamda herhalde bizim işimiz bu mevzuda ne kadar zor olursa olsun Musa Aleyhisselam'ın işinin zorluğuyla39:31Mukayyet de bir mümkün değildir. Tebliğin yani her kim bir mülker görürse ona eliyle mani olsun. Yapamazsa yani zor gelirse demiyor bakın. Çünkü bir işin zorluğunu tespit kişilere kalırsa çok farklı tespitler vardır. Burada yapamazsan diyor. Deneyeceksin. Denemelisin.40:05Yapamazsan sözü, senin tebliğini kesmen, ara vermen manasını taşımıyor. Karşıdaki bunu kabul etmezse manasını taşır. Ve burada da iki halden birisi vardır. Bir üçüncüsü mümkün değildir. Yunus suresinde de zikrettiği gibi, Yunus Aleyhisselam'ın kıssasını, tebliğde iki netice vardır. Ya o tebliğ kabul edilir veyahut da reddedilir. Reddin de bir neticesi vardır.40:38O senin oradan çıkarılmandır diyor. Senin oradan kovulmandır diyor. İnziva hayatına ise kovulmakla ancak gündeme, inzivayı, çekilmeyi, geri durmayı ise kovulmakla gündeme getiriyorsun. Sen onlarla daha hala oturur kalırsan, demek ki onların tepkisini çekecek, seni oradan kovacakları bir ortam oluşmamış demektir. Böyle bir ortam da oluşmadıysa, sen onlarla devam ediyorsan,41:07Sen onlardan birisi olmanın amcası siz de olmuş birisi olursunuz. Günahı aleyh tebliğin getireceği netice ya kabul görmeli ya da sen oradan atılmış olmalısın. Atılmış olmalısın ki yapamadığın muktedir olamadığın gündeme gelsin. Ve bu sefer dilinle yap diyor. Kesmemek için budur. Elinle gücün yetmedi. Muktedir olamadın ama dilin şükür etmesin. Ve daha evvelce de anlatmış olduğum gibi41:39Dil ile tebliğin tebliğdeki bir başlangıç merhalesi olduğu gerçektir. Hele ilim ehlinin dilden aşağıya inmesi mümkün değildir. Kalple yetinme, kalple iktifa avama verilen bir ruhsattır. Güçsüz, iradesiz, zayıf olan insanlara verilen bir ruhsattır. Peygamber aleyhissalatü vesselamın davetine başlayışı dille olmuştur. Başlarken katiyen kalpten değildir.42:10düşüş noktasında yetinilmesi gereken kalptir. Ve ilim ehlinin de akliyetle, kalpten başlaması gibi bir şey mevzubahis değildir. Çünkü bilen, ilim ehli kabul edilen insanlar dini, tebliğ yetmezlerse, hakkı söyleyecek kimse kalmamıştır. Çünkü ilim ehli hem marufu, münkeri öğreten, hem de taktik eden durumundadır. İlim ehli maruf olduğunu, münker olduğunu söylemezse,42:40Tebliğ ile sorumlu olan insanların marufu, münkeri öğrenmeleri, onu emretmeleri, ondan sakınmaları da mümkün olmayan bir ortama itilir. Onun için ilim ehli hakiyetle dilden aşağıya inemez. Ama avam için verilen bir ruhsattır. Ta ki kendisinde bir tezahür görünürse, onun için bu merhalede verilen bir emir, git elinle tebliğ et derken, askerlikte git kendini gizle diye mukayeseye alındığında,43:12Kendisinin tezahürü emre muhalefet kabul edilmemiştir. Aynen Ebu Zer'de görüldüğü gibi. Ebu Zer iman edince, Allah Resulü Ebu Zer'e ne diyor? Git imanını gizletir, biz açığa çıkana kadar. Sanki, sanki deyip, normal seyirde, dilde, bu bir emir sırasıdır, git imanını gizle. Biz ortaya çıkana kadar. Ama Ebu Zer, biz haklı değil miyiz diyor. Evet, işte öyleyse Kabe'nin,43:43Musa Aleyhisselam'ın bu çocuk bana nasıl davrandı diye onu azarlayıp atmak istemesi, Firavun'un karısının onu koruması, bak bu bir çocuktur, akli ermedi, ateşi bile versen tutar deyip ateşi verdiğinde Musa Aleyhisselam'ın diline dokunup bir yandığı söylendi ve dilinde bir kekeme olduğu zikrediliyor. Bu tamamen bir İsrailiyat kıssasıdır. Önemli olan öyle de olsa yine mevzu bahis değildir bizim için. Musa Aleyhisselam'ın burada dediğiydi.44:12Ey Rabbim benim dilimdeki düğümü çöz, sözümü anlasınlar. Yani hitabımda, meseleyi anlatmamda bana öylece bir idrak ver ki, onu mutlu etme gücü ver ki, karşıdakiler sözümü anlasınlar. O zaman tebliğdeki ortaya çıkan başka bir nokta ne oluyor? Senin tebliğ etmen, rastgele neyi tebliğ etmen değil.44:45anlattıklarını karşıdakinin anlaması gerekiyor. Tebrik etmeme bir müşkilat. Tebrik ettiği şeyin, marufun mülkerinin ne olduğunu bilmemek başka bir müşkilat. Bilse bile bunları anlatsa, maksat konuşmak değil. Neymiş? Karşıdakinin anlamasıdır. Buraya dönüp, onlara anlayış ver demiyor bakın. Onların taktiksizliği, gelen emirlere uymamaları, nehiden sakınmamaları,45:17benim anlatamam gibi anlatamadığım bir halden kaynaklanmamalıdır diyor. Onlara anlayış ver demiyoruz. Benim dilimdeki düğümü çöz, benim sözümü anlasınlar. İster inansınlar, ister inanmasınlar. Ayette dediği gibi, isteyen inansın, isteyen küfretsin. Ama inanan da açık deliller üzere inanmalıdır, küfreden de açık deliller ve yenas üzere inanmalıdır. Onun için,45:44Müşkülat benden kaynaklanan bir müşkülat olmamalıdır. Ben anlatmadığım, ben anlatamadığım için anlayamamış olmamalılardır. Onun için ey Rabbim benim dilimdeki düğümü çöz. Yani sana meseleyi anlamada, anlatmada güzel bir üslup ihsan eyle ki onlar benim sözümü anlasınlar diyor. Demek ki tebliğden maksat karşıdakinin anlamasıdır.46:15Tebliğden maksat, yani istediğini konuşmak değilmiş. Ben bunu da biliyorum diye bir bilgi izharı değilmiş. Marufu bilmek, mülkeri bilmek ve karşıdakinin anlamasını sağlamaktır. Bunun dışında eğer maksat bu değilse, tebliğcinin, tebliğci üyelerinin anlattıkları nelerdir? Bunun adına Kur'an-ı Kerim'de cedel deniliyor. Hakkın anlaşılması değil, anlaşılması değil.46:49Sadece bir bilgi izharında, bir bilgi tedbirisinden başka bir vasıf teşkil etmez. Ve bu da kişinin yaptığı işin sağlamasını yapmada, doğru mudur, yanlış mıdır diye devamlı bir muhakemeye tabi tutmasında en güzel ve en hoş bir malzemedir. Ve devam ederek Allah Azze ve Celle'den kendisine bir yardımcı vermesini istiyor. Kendisine bir yardımcı. Hem de bu yardımcı,47:22ailesinden birisi olarak istiyor. Harun'u bana yardımcı ver. Burada benim ehlimden birisini bana yardımcı ver. Onunla beni kuvvetlendir derken tebliğdeki en büyük esaslardan birisinin de tebliğin başarısında ayetin devamında da göreceksiniz. Onu bana yardımcı olarak ver. Harun'u kardeşimi deyince onu onunla beni kuvvetlendir. İşlerimde onu bana ortak et. Akabinde47:54Ne sebepten dolayı bunu istiyor? Seni çok tesbih edelim, seni çok analom diye. Eğer insan tebliğinde ferdin başarısı ve hatasını karşı karşıya tutarsa, insanoğlu devamlı hata etmeye müsait, meyaldir. Ve ferden kazandığı sevap, yine kendisinin ferden kazandığı,48:27günahlarıyla desedilmektedir. Desedilme yanlış oldu. Yani zayi edilmektedir. Kazandığını yine kendisi harcıyor demektir. Bir kişi kazanıyor ve bir kişi harcıyor. Ve harcamalar devamlı kazançtan fazla gündeme gelir. Hele bir tahrir, bir iftihar mevzudaysa. Ama halini yardımcı istemesi,48:55işlerinde onu kuvvetlendirmesi, ona destek vermesi ve neden olduğunu söylüyor, seni çok tesbih edelim diye. Demek ki yalnız olduğunda Allah'ı çok tesbih etmesi mümkün değil. Ve çok zikretmesi de mümkün değil. Binaenaleyh tebliğde asıl olan hele elle tebliğde, dille tebliğde asıl Müslümanın şer'i yardımlaşma içerisinde ortamında bulunması gerekiyor. Bu şer'i yardımlaşmanın taavünün49:25birçok boyutları vardır. Bunu yerine göre başka mevzularda da işledik. Hele hakiyetle bu bizim anladığımız kuru kalabalıkların teşhisi mahiyetinde, cemaat adı altında böyle bir mefhumu yoktur bunun. Bu şer'i yardımlaşma, şer'i ta'ın hakiyetle bir cemaatleşme yani kuru kalabalıklar oluşturma manasını taşımaz. Ehl-i sünnet inancında, akidesinde49:57Cemaat kelimesi devamlı itikadi birliği gündeme getirmiş. Cemaatten kasıp itikadi birliktir. İnanç esaslarında bir ölçüye, bir kaideye, bir esasa sahip olmak demektir. Birisi şartta olur, birisi garipta olur, hiç önemli değildir. İtikadi bir birlik, itikadi bir vahdet sağlanmamış da zihinlerde, cesetlerin önün arka arkaya dizilmesi,50:28bir yerde toplanması katiyetle cemaatçiliği ifade etmez. İslam'da her şeyin bu denli tarif edildiği gibi, cemaatçiliğin de herhalde saf bir şekilde, ferah bir şekilde kaldığını düşünemezsiniz. Düşünün, eğer bu vakalar maddi yönüyle ele alırsa, imkansızlığın gündeme gelmesi açıktır. Ve imanı zayıf birçok insanlarda bu bir ümitsizlik furyası eskidirir. Eğer cemaatçilik,50:58Müslümanları bir araya getirmek, cesetlerin önün arka arkaya dizilmesi, sadece bir hocanın emri altına toplanılmasının ne kadar imkansız olduğunu düşünürsünüz değil mi? Bu mümkün değildir. Müslümanlar bir hocanın emri altına giremez. Bir ilim eğlinin emri altında da olamaz. İlim eğlinin ittifak ettiği bir idarecinin emri altında mümkündür. O da bir idareci bulmadır ha.51:29Birinin emri altına girmesi değildir. Ve bu imkansızlığın içerisinde Müslümanların vahdet sağlama çabaları ne olacak? İmkansız... Bunu anlayabildiniz mi? İmkansızlığın gündemde olduğu bir ortamda şu denli, cemaatlerin çokluğu. Bir emire itaat, ikinci emire isyan gerekir. Kaç tane emir vardır? Her grup kendi liderini emir görürse bunları bir araya getirmek mümkün değildir. Bu imkansızlık...52:00hal çaresi olmayan meseleleri gündeme getirir. Hal çaresi olarak neyi düşünürler? İtikadi birliği değil. Bakın kılınmayan gündemden hadisler sanki bizi ayırıyormuş, ilim ehli bizi parça ediyormuş ve bir yerde de Kur'an'ı tek yönlü anlamak bizi parçalıyormuş tipinde hakkın inkarı gündeme gelir. Müşkülatların izalesi gündeme gelmiyor. Bunu size iştirak meselesinde de anlattığım gibi.52:31İhtilaf Kur'an'da sünnette zannedilen bir şeydir. Ama öyle bir ihtilafa dalmışlar ki bundan kurtulmak adeta imkansız olmuş. İmkansız olan bir şeyin kurtulması imkansız olan bir şey hakikaten insan tabiatının da hoşlanmadığı bir şeyse bu nasıl izah ediliyor? Bu meşru gösterilerek ümmetimin ihtilafı rahmet bir sözünün de söylenilmesi bu imkansızlığı cümleme getiren ifadelerden birisi de. Bunu def etmeleri mümkün değildir.53:01Onun için cemaatçiliği bir itikadi birlik, itikadi vahdet, zihinlerdeki itikadi esasları birleştirmektir. Onun dışında bir cemaatçiliği anlamak mümkün değildir. Ama böyle bir birlik gündeme gelsin, böyle bir cümlelerde bir birlik gündeme gelsin, bu da terzi mesuliyeti ancak anlatmakla, idrak etmekle mümkün. Onun akabinde bizim sevabımız cemaat halinde kazanılan,53:32cemaat halinde elde edilen bir sevap yığını olacaktır. Cemaatçilik eğer bize bunu getirmiyor, günah kaybettiren bir müessese şeklindeyse, batıl şeklinin dünyaya geldiğini anlamamız gerekiyor. Eğer bunu anlatabildiysem. Maksat şu, cemaatçilik bize çok sevap kazandıran bir iş olmalıdır. Allah'a daha çok zikretmemize, Allah'a daha çok tesbih etmemize yarayan bir iş olmalıdır. Bu nasıldır cemaatçilik? Hep beraber bir araya gelip iş görmek değildir.54:02Düşünün, ben içinizden birisinin tevhidi, akidi anlamasına yardım etmiş olsam, sebep olmuş olsam, bu insan taa gitse Türkiye'nin Kars dediğimiz bir muntıkasında otursa, orada aynı işi yapmaya çalışsa, ne olur? O adam benim için sevap kazanan bir makinedir. Cemaatçilik bak budur. İtikadi birlikte varsa, o Kars'ta da olsa, ben İstanbul'da da olsam, aynı şeyleri anlatacağız.54:33Aynı şeyleri konuşacağız. Aynı şeylere davet edeceğiz. Aynı şeyleri reddedeceğiz. Cemaatçinin manevi yönü bu ve bunu kurmak gerekiyor. O zaman ben ne yapacağım? İstanbul'da tercih olarak günah kazanan birisiyim. Sevaplarım buna yetmese bile bu da aynen benim adıma ben bunun günahına değil sevabına ortak oluyorum. Bunun 1, 2, 3, 4, 5, 10, 50 kişi olduğunu düşünün. 50 kişiymiş gibi sevap kazanacağım.55:03Bir kişiymiş gibi günah işleyeceğim. Allah'ı çok tesbih etmenin, çok zikretmenin kastı ve muradı budur. Onun için yardımcı isteme, aynı şeyleri anlatma, aynı şeyleri konuşma, aynı şeylere davet etme, aynı şeyleri inkar etme esası taşır. Herhalde buraya kadar bu biraz yoğun oldu.Tüm metni gösterYorumlarHenüz yorum yok. Faydalı bir düşünceyi ilk paylaşan siz olun.