Otomatik metin. Hatalar içerebilir; kelimelerin doğrusu için kayda başvurun.
0:00 به نام الله بخشنده مهبان 0:44 الف لام میم صاد کتاب انزل اليک فلا يكون في صدرك حرج منه لتنذر به و ذکرا للمؤمنين 1:14 کتابی است که بر تو نازل شده است پس نباید در سینعت نسبت به آن تردیدی باشد تا با آن مردم را بیمدهی و برای مؤمنان پند و تذکری باشد 1:44 آنچرا از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده پیروبی کنید و از اولیای دیگر جز او پیروبی نکنید چه اندک پند میپذیرید و کم من قریت اهلکناها فجاءها بأسنا بیاتن او هم قائلون چه بسیار شهرها و آبادیها که نابودشان کردیم 2:13 و عذاب ما به هنگام شب یا در هنگام خواب نیم روز به سراغشان آمد و چون عذاب ما به سراغ آنان آمد سخنی نداشتند جز این که گفتند 2:42 بیگمان ما ستمکار بودیم مسلمن ما از کسانی که پیامبران به سوی آنان فرستاده شدند سؤال خواهیم کرد و البته از پیامبران نیز سؤال می کنیم 3:06 یقینا کردارشان را با علم خود برایشان بیان می کنیم و ما هرگز غایب و غافل از احوال آنان نبوده ایم 3:36 وزن و سنجش اعمال دران روز حق است پس کسانی که وزن اعمالشان سنگی نست آنانند که رستگارند ومن خفت موازینه فاولائیک الذین خسرو انفسهم بما کانو بی آیاتنا یظلمون 4:04 و کسانی که وزنی اعمالشان سبک است آنان کسانی هستند که به خاطر انکار و ستمی که نسبت به آیات ما می کردند به خیش زیان رساندند و به راستی ما شما را در زمین اقتدار و استقرار دادیم 4:32 و در آن وسایل معیشت برای شما قرار دادیم چه اندک شکر گذاری می کنید 5:02 و بی تردید ما شما را آفریدیم آنگاه به شما شکل و صورت دادیم سپس به فرشتگان گفتیم برای آدم سجده کنید پس همه سجده کردند جز ابلیس که از سجده کنندگان نبود 5:21 قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ قَالَ اَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِی مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ قِينٍ الله فرمود وقتی که تو را فرمان دادم چه چیز مانع سجد کردنت شد ابلیس گفت من از او بهترم مرا از آتشا فریده ای و او را از گل 5:47 قَالَ فَهْبِقْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ اَن تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَخُرُجِ اِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ الله فرمود از آن بهشت فرود آی که حق تو نیست که در آن تکبر ورزی پس بیرون رو بیشک تو از خار شدگانی قَالَ انظرنی ایلا یومی یبعثون ابلیس گفت 6:17 تا روزی که مردم برنگی اختشوند مرا محلت ده قال اینک من المنظرین الله فرمود قطعا تو از محلت یافتگانی قال فبما اغویتنی لأقعدن لهم صراق که المستقیم ابلیس گفت 6:42 پس به سبب آن که مرا گمراه کردی من نیز بر سر راه مستقیم تو برای گمراه ساختن آنان در کمین می نشینم 6:52 سپس از پیش رو و از پشت سرشان و از طرف راست و از طرف چپشان به سراغ آنان می آیم و بیشترشان را شکر گذار 7:21 نخواهی آفت 7:48 و ای آدم تو و همسرت در بهش ساکن شوید و از هر جا که خواستید بخورید 8:16 ولی به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید بود 8:21 پس شیطان اندرا وسوسه کرد 8:50 تا آنچرا از شرمگاهشان برایشان پوشیده مانده بود برای آنان نمایان گرداند و گفت پروردگارتان شما را از این درخت من نکرد جز برای آن که مبادا تبدیل به دو فرشته گردید یا از زمره جافدانان شوید 9:18 و برای اندو سوگن یاد کرد که یقینا من از خیرخواهان شما هستم 9:25 فدلاهما بغرور فلما ذاق الشجرة بدت لهما سوآتهما وطفقا يخصفان عليهما من ورق الجنة وناداهما ربهما ألم أنهكما عن تلكم الشجرة وأقول لكما 9:52 و اخون لکما این شیطان لکما عدوم مبین پس به این ترتیب آنان را با فریب از مقام و منزلشان فرود آبرد و چون از میوه این درخت چشیدند شرمگاهشان برانان نمایان شد و شروع کردن به قرار دادن برگ درختان بهشت برخود تا انجارا بپوشانند 10:19 و پروردگارشان به ایشان ندا داد آیا شما را از خوردن میوهی آن درخت من نکردم و به شما نگفتم که شیطان دشمن آشکار شماست؟ آندو گفتند 10:48 پرورگارا ما به خود ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و بر ما ره نکنی بی تردید از زیانکاران خواهیم بود. الله فرمود در زمین فرود آیید در حالی که بعضی از شما نسبت به بعضی دیگر دشمن خواهید بود. 11:16 و برای شما در زمین تا مدتی معین قرارگاه و بهرمندی خواهد بود فرمود دران زندگی می کنید و دران می میرید و در رستاخیز از آن بیرون آورد خواهید شد 11:40 ای فرزندان آدم 12:00 براستی برای شما لباسی نازل کردیم که شرمگاهتان را می پوشاند و مایه زینت شماست و لباس تقبا بهتر است این از آیات و نشانه های الله است باشد که امسان ها پند گیرند 12:19 يا بني آدم لا يفتننكم الشيطان كما أخرج أبويكم من الجنة ينزع عنهما لباسهما 12:38 ای فرزندان آدم شیطان شما را نفری بد 13:03 چنان که پدر و مادر شما را از بهش بیرون کرد و لباسشان را از تنشان بیرون کشید تا شرمگاهشان را به آنان نشان دهد بیگمان او و هم نوعانش از جایی که شما آنها را نمی بینید شما را می بینند براستی ما شیاطین را دوستان کسانی قرار دادیم که ایمان نمی آورند 13:27 و چون کار زشتی انجام دهند می گویند نیاکان خود را بر این کار یافته ایم 13:54 و الله ما را بدان فرمان داده است بگو، الله هرگز به کار زشت فرمان نمی دهد آیا چیزی را که نمی دانید به الله نسبت می دهید؟ بگو 14:21 پروردگارم به عدالت فرمان داده است و نیز در هر مسجدی و به هنگام هر نمازی رویتان را به سوی قبله او کنید و او را به دعا و نیایش بخانید در حالی که دین خود را برای او خالص گردانده اید و بدانید همانگونه که در آغاز شما را آفرید بعد از مرگ بار دیگر به سویش باز میگردید 14:47 فریقا هدا و فریقا حق عليهم الضلاله اینه متخذ شیاطین اولیاء من دون الله و یحسبون انهم مهتدون گروهی را هدایت نمود و بر گروهی دیگر گمراهی مقرر گشته است 15:16 زیرا آنان شیاطین را به جای الله دوستان خیش برگذیدند و می پندارند که هدایت یافتگانند ای فرزندان آدم به هنگام رفتن به مسجد و در هر نمازی 15:45 زینت خود را برگیرید و لباسهای شایسته بپوشید و نیز بخورید و بیاشامید ولی اسراف نکنید بیگمان الله اسرافکاران را دوست ندارد 15:59 بگو 16:21 چه کسی لباس و زینت هایی را که الله برای بندگانش پدید آورده و روزی های پاکیزه را حرام کرده است. بگو این چیزها در زندگی دنیا برای کسانیست که ایمان آورده اند. اگرچه کافران نیز از آنها بهرمندند. اما روز قیامت خاص مؤمنان خواهد بود. این چونین آیات خود را برای گروهی که می دانند به روشنی بیان می کنیم. 16:49 قل إنما حرم ربی الفواحش ما ظهر منها و ما بطن والإثم والبغی بغیر الحق وأن تشرکوا بالله ما لم ينزل به سلطانا وأن تقولوا على الله ما لا تعلمون بگو 17:15 پروردگار من فقط زهشتکاری ها را چه آشکارش باشد و چه پنهان و گناه و ستم ناحق را حرام گردنده است و نیز این که چیزی را شریک الله سازید که دلیلی بر حقانیت آن نازل نکرده و این که چیزی را که نمیدانید به الله نسبت دهید 17:35 و برای هر امتی زمان و مدت معینیست پس هنگامی که اجلشان فرارسد نه لحظه از آن تاخیر کنند و نه بر آن پیشی گیرند 18:00 يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ 18:19 ای فرزندان آدم هرگاه پیامبرانی از خود شما به نزدتان بیایند که آیات مرا برای شما بخانند از آنان پیروی کنید پس هرکس که پرهیزکاری کند و اعمال خود را اصلاح کند نبی میبرانان است و نه اندوهگین شوند 18:47 و کسانی که آیات ما را تکذیب کنند و در برابر آن گردنکشی و تکبر ورزند آنان اهل دوزخند و جاودانه دران خواهند ماند 19:09 فمن اظلم ممن افترا على الله كذبا او كذب بآیاته اولئك ينالهم نصیبهم من الكتاب حتى اذا جاءتهم رسلنا يتوفونهم قالوا اينما كنتم تدعون من دون الله 19:37 قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَىٰ اَنفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ پس چه کسی ستمکار تر از کسیست که برالله دروغ می بندد یا آیات او را تکذیب می کند آنان کسانی هستند که نصیبشان ازان که مقرر شده به ایشان خواهد رسید 20:00 تا آنگاه که فرستادگان ما به سراغشان می آیند که جانشان را بگیرند به آنان می گویند آن چیزهایی که به جای الله می پرستیدید کجا هستند آنان می گویند آنها نابود و گم شدند و به دینسان علیه خود گواهی می دهند که کافر بودند 20:22 قَالَ دُخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ فِي النَّارِ 20:50 اولای اضلونا فآتیهم عذابا ضعفا من النار قال لکل ضعف ولیکن لا تعلمون الله به آنان می فرماید در بین گروه های از جن و انس که پیش از شما کافر بودند در آتش دوزخ وارد شوید هرگاه که گروهی وارد می شوند گروه دیگر را لعنت می کنند 21:19 تا هنگامی که همگی درانجا به هم رسند پیروان درباره رهبرانشان میگویند پروردگارا اینها بودند که ما را گمراه کردند پس عذابی دوچندان از آتش به آنان بده الله میفرماید برای هر کدام از شما عذاب دوچندان است ولی شما نمیدانید 21:42 و رهبران به پیروانشان می گویند شما را بر ما هیچ برتری نیست پس به کیفر آن چند جام می دادید از آب را بچشید 22:05 این الذین کذبوا بآیاتنا واستكبروا عنها لا تفتح لهم ابواب السماء ولا يدخلون الجنة حتى يلج الجمل في سم الخیاق وكذلك نجز المجرمين 22:35 بیگمان کسانی که آیات ما را تکذیب کردند و در برابر آن گردنکشی و تکبر ورزیدند درهای آسمان هرگز برایشان گشوده نمی شود و به بهش داخل نخواهند شد مگران که شطر از سراخ سوزن در آید و اینچنین گناهکاران را کیفر می دهید 22:58 برای آنان بستری از آتش دوزخ و نیز رویشان پوشش های از آتش هست و این چونین ستمکاران را کیفر میدهیم 23:21 و کسانی که ایمان آورده اند و کارهای شایسته کرده اند اینان بهشتی اند و دران جاودانه خواهند ما و ما بر هیچ کس جز به اندازه توانش تکلیف نمی کنیم 23:51 ونزعنا ما فی صدورهم من غل تجری من تحتهم الانهار وقال الحمد لله الذي هدانا لهذا وما كنا لنهتدی لولا انهدان الله لقد جاء 24:21 و هر گونه کینه ای را از سینه هایشان می زدائیم و از زیر درختان و غصرهای آنان جوی بارها جاریست و می گویند ستایش مخصوص الله است که ما را توفیق عبادت داد و به این بهشت 24:50 هدایت نمود و اگر الله ما را هدایت نمی کرد هرگز راه نمی آفدیم بیشک فرستادگان پروردگار من به راستی و درستی آمدند و آنگاه به آنان ندا داده می شود که این بهشت به پاداش آنچه که انجام می دادید به شما رسیده است 25:12 و بهشتیان دوزخیان را ندا می دهند 25:39 که ما آنچرا که پروردگارمان به ما وعده داده بود درست یافتیم آیا شما نیز آنچرا که پروردگارتان وعده کرده بود درست یافتید؟ می گویند آری پس آوازدهندهی میان آنان آواز در می دهد که لعنت الله بر ستمکاران باد 26:01 همان کسانی که مردم را از راه الله باز می داشتند و آن را با الغای شبهات منحرف می خواستند و به آخرت کافر بودند 26:26 و در میان آن دو گروه بهشتی و دوزخی 26:52 هجابیست و برعراف مردانی هستند که هر یک از آن دو گروه را از نشانه های چهرهشان می شناسند و از بلندهای عراف اهل بهش را ندا می دهند که سلام بر شما باد اینان امید بهش دارند و هنوز بدان وارد نشده اند 27:15 و اذا صرفت ابصارهم تلقاء اصحاب النار قالوا ربنا لا تجعلنا مع القوم الظالمین و چون چشمشان به سوی اهل دوزخ گردانده شود می گویند پروردگارا ما را در زمره گروه ستمکاران قرار مده 27:43 موسیقی 27:58 و اهل احراف مردانی از اهل دوزخ را که ایشان را از روی چهره هایشان می شناسند صدا می زنند و می گویند جمعیت و مالندوزی شما و آن همه گردن کشی و تکبر که می کردید به حالتان سودی نداشت 28:20 آیا اینان کسانی هستن که سوگن یاد می کردید که الله هرگز رحمتی به آنان نمی رساند به آنان گفته می شود به بهش داخل شوید نبیمی بر شماست 28:48 و نه اندوه کن می شود و اهل دوزاخ 29:14 اهل بهش را ندا می دهند که اندکی از آب یا از آن غذاهایی که الله به شما روزی داده است به ما ببخشید آنان گویند بیگمان الله هر دو را بر کافران حرام کرده است 29:38 فالیوم ننساهم كما نسوا لقاء يومهم هذا وما كانوا بآیاتنا يجحدون 29:54 کسانی که دین خود را سرگرمی و بازی پنداشتند و زندگی دنیا مغرورشان کرد پس همانگونه که آنان دیدار امروز خود را از یاد بردند و آیات ما را انکار کردند ما نیز امروز آنان را از یاد میبریم 30:24 و در حقیقت ما برای آنان کتابی آوردیم که آن را از روی علم الهی روشن و شیوایش داخته ایم و برای گروهی که ایمان می آورند هدایت و رحمتی 30:39 هل ینفرون الا تأویله؟ يوم يأتي تأویله يقول الذين نسوه من قبل قد جاءت رسل ربنا بالحق فهل لنا من شفعاء؟ 31:02 آیا آنان جز تعویل آیات و فرارسیدن تحدیدهای الهی انتظار دیگری دارند؟ روزی که نتیجه و تعویلش فرارسد 31:31 کسانی که آن را پیشتر فراموش کرده بودند می گویند به راستی که فرستادگان پروردگار من به حق آمده بودند پس آیا امروز برای ما شفیانی هستند که شفاعت ما کنند یا می توانیم بازگردیم تا کارهای غیر از آن چه می کردیم انجام دهیم؟ بی تردید آنان به خیشتن زیان زدند و آن چرا به دروغ معبود خود می ساختند از کف دادند 32:01 این ربكم الله الذي خلق السماوات والأرض في ستة أيام ثم استوى على العرش 32:12 ای مردم بیگمان پروردگار شما الله است 32:40 که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید سپس بر عرش قرار گرفت شب را به روز و روز را به شب می پوشاند که آن را شتابان می جوید و خرشید و ماه و ستارگان را پدید آورد که همگی به فرمان او به خدمت انسان گماشته شده اند آگاه باشید آفرینش و فرمان روائی از آن اوست 33:10 پربرکت و به غایت بزرگ است الله که پروردگار جهانیان است پروردگارتان را به زاری و پنهانی بخانید همانا اون متجاوزین از حدود شرعی را دوست ندارد 33:36 و در زمین پس از آن که به سلاح آمده است فتنه و فساد مکنید و او را با بیم و امید بخانید همانا رحمت الله به نیکوکاران نزدیک است 34:04 وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الْرِيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَي رَحْمَتِهِ حَتَّى اِذَا أَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنزَلْنَا بِهِ الْمَاءَ فَأَخْرَجْنَا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ 34:33 و او کسی است که بادها را بشارت دهنده در پیشا پیش باران رحمتش می فرستد تا عبرهای سنگین بار را بردوش کشند سپس ما آن را به سوی شهر و سرزمینی مرده می فرستیم آنگاه از آن آب را نازل می کنیم و از هر گونه میوهی از خاک برمی آوریم بدینسان 35:02 مردگان را نیز از قبرها خارج می سازیم باشد که پند گیرید سرزمین پاکیزه و آماده گیاهش به فرمان پروردگارش می روید 35:32 و سرزمین ناپاک و نامناسب گیاهش جز اندک و بیارزش از آن نمی روید این گونه آیات خود را برای گروهی که سپاس می گذارند گوناگون بیان می کنیم 35:47 لقد ارسلنا نوحا الى قومه فقال یا قوم عبدالله ما لکم ما لکم من اله غیره اینی اخاف علیکم عذاب یوم عظیم همانا ما نوح را به سوی قومش فرستادیم پس گفت ای قوم من الله را به پرستید 36:14 که جز او معبودی راستین برای شما نیست و اگر او را عبادت نکردید بی گمان من بر شما از عذاب روزی بزرگ می ترسم اشراف و بزرگان قومش گفتند به راستی که ما تو را در گمراهی آشکار می بینیم 36:42 او گفت ای قوم من هیچ گونه گمراهی در من نیست بلکه من فرستاده ای از جانب پروردگار جهانیان هستم 37:02 پیام های پروردگارم را به شما می رسانم و شما را اندرز می دهم و از شریعت الله چیزهایی می دانم که شما نمی دانید 37:26 آیا تعجب کردید که بر مردی از خودتان پندی از جانب پروردگارتان برای شما آمده باشد؟ 37:51 که شما را حشدار دهد تا پرواب و پرهیز پیش کنید و باشد که مشمول رحمت گردید پس او را تکذیب کردند آنگاه 38:19 ما او و کسانی را که با وی در کشتی بودند نجات دادیم و کسانی که آیات ما را تکذیب کردند قرخ کردیم به راستی آنان در قبال حق گروه نابینا بودند 38:49 و به سوی قوم آد برادرشان هود را فرستادی او گفت ای قوم من الله را پرستش کنید که جز او معبودی به حق برای شما نیست آیا پروانه می کنید؟ 39:06 اشراف و بزرگان قوم او که کافر بودند گفتند بیگمان ما تو را در نادانی میبینیم و ما قطعا تو را از دروغ گویان میپنداریم 39:35 گفت ای قوم من هیچ گونه نادانی در من نیست بلکه من فرستاده ای از جانب پروردگار جهانیان هستم پیام های پروردگارم را به شما میرسانم 40:05 و من خیرخواه امینی برای شما هستم 40:20 وذکرو اید جعلكم خلفاء من بعد قوم نوح و زادكم في الخلق بسطه وذکرو آلاء الله لعلكم تفلحون آیا تعجب کرده اید که پندی از سوی پروردگارتان بر زبان مردی از خود شما برای تان برسد تا شما را بیندهد؟ 40:48 و به یاد آورید هنگامی که پس از قوم نوح شما را جانشینان آنان قرار داد و به شما در آفرینش فزونی و قدرت داد پس نعمتهای الله را به یاد آورید شاید رستگار شوید 41:07 گفتند آیا به نزد ما آمده ای که تنها الله را عبادت کنیم و آنچرا که نیاکان من می پرستیدند رها کنیم؟ پس اگر از راست گویان هستی 41:36 آنچرا از عذاب الهی به ما وعد میدهی بیاور 41:54 سمیتمو ها انتم و آباؤكم ما نزل الله بیا من سلطان فانتظرو اینی معكم من المنتظرین حود گفت یقینا عذاب و غزب از جانب پروردگارتان بر شما واقع شده و شما را فرا گرفته است 42:21 آیا با من درباره نام هایی که شما خودتان و پدرانتان نهاده اید و الله هیچ حجت و برهانی بران نازل نکرده است مجادله می کنید؟ پس شما منتظر باشید بیگمان من نیز با شما از منتظرانم 42:42 پس او و کسانی را که با او بودند به رحمت و لطفی از سوی خیش نجات دادیم و ریشه کسانی که آیات ما را تکذیب کردند و از مؤمنان نبودند برکندیم 43:11 وَإِلَى تَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ هَذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَهَا فَدَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ 43:38 و به سوی قوم سمود برادرشان صالح را فرستادیم او گفت ای قوم من الله را بپرستید که جز او معبودی راستین برای شما نیست همانا دلیل روشنی از سوی پرورگارتان برای شما آمده است 44:05 این ماد شطر الله برای شما موجزه ایست پس او را به حال خود واگذارید که در زمین الله بچرد و علف بخورد و به آن آزار و آسیبی نرسانید که عذاب دردناکی شما را خواهد گرفت 44:23 وذكروا اذ جعلكم خلفاء من بعد عاد وبوأكم في الأرض تتخذون من سهولها قصورا وتنحتون الجبال بیوتا فاذكروا آلاء الله ولا تعثوا في الأرض مفسدين 44:48 و به یاد آورید هنگامی که الله شما را پس از قوم آد جانشینان آنان قرار داد و در زمین مستقر ساخت که در دشتهای آن قصرهایی بنامی کنید و در کوها خانه هایی می تراشید پس نعمتهای الله را به یاد آورید و در زمین به فساد و تباهی نکوشید 45:13 اشراف و بزرگان قوم او که گردن کشی می کردند 45:41 به مستضعفان به همان کسانی از آنان که ایمان آورده بودند گفتند آیا شما به راستی یقین دارید که صالح از طرف پرورگارش فرستاده شده است؟ آنان گفتند ما به آن چه او بدان فرستاده شده ایمان داریم 46:01 آنان که گردن کشی می کردن گفتند ما به آنچه شما به آن ایمان آورده اید منکر و کافر ایم 46:18 پس ماد شطور را پی کردند و از فرمان پروردگارشان سر پیچیدند و گفتند ای صالح اگر از پیامبران هستی آنچه از عذاب به ما وعده میدهی بر سر ما بیاور 46:47 سرانجام زمین لرزانان را فرا گرفت پس در خانه های خود به روی افتادند و حلاک شدند 47:03 پس صالح از آنان روی گردانید و گفت ای قوم من پیام پرورگارم را به شما رسندم و خیر شما را خواستم 47:33 ولی شما خیرخواهان و نصیحتگران را دوست ندارید ولوت را به پیامبری فرستادیم که به قوم خود گفت آیا کار بسیار زشتی را انجام میدهید که پیش از شما هیچیک از جهانیان انجام نداده است؟ 48:02 شما از روی شهوت به جای زنان با مردان میامیزید آری شما گروه تجاوزکارید 48:24 ولی پاسخ قومش جزی نبود که گفتند آنان را از شهرتان بیرون کنید 48:51 زیرا اینها افرادی پاک دامن و مقدس معاب هستن پس ما او و خاندانش را نجات دادیم مگر همسرش که از بازماندگان در عذاب بود 49:15 و بارانی از سنگ برانان باریدیم پس بنگر که سرانجام گناهکاران چگونه بود؟ 49:33 وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ عَبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالنیزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا ذَلِكُمْ خ 50:02 و به سوی مردم مدین برادرشان شعیب را فرستادیم او گفت ای قوم من الله را به پرستید که جز او معبودی به حق برای شما نیست یقینا دلیل روشنی از سوی پروردگارتان برای شما آمده است پس حق پیمانه و ترازو را کامل و درست ادا کنید و به مردم اجناسشان را کم ندهید 50:31 و در زمین پس از اصلاحش فساد نکنید اگر ایمان دارید این برای شما بهتر است 50:41 و بر سر هر راهی من شنید 51:08 که با زورگیری و دزدی مردم را بترسانید و هر کسی را که ایمان دارد از راه الله بازدارید و راه او را منحرف بخوایید که مردم به آن هدایت نشوند و به یاد آورید هنگامی را که اندک بودید سپس الله تعداد شما را فزونی بخشید و بنگرید که سرانجام تبهکاران چگونه بود 51:35 وَإِن كَانَ قَائِفَةٌ مِّنْكُمْ آمَنُوا بِالَّذِي اُرُسِلْتُ بِهِ وَقَائِفَةٌ لَمْ يُؤْنِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنَا وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ 51:56 و اگر گروهی از شما به آن چه من بدان فرستاده شده هم ایمان آورده و گروه دیگر ایمان نیاورده اند سبر کنی تا الله میان ما داوری کند که او بهترین داوران است 52:11 اشراف و بزرگان قومش که تکبر میورزیدند گفتند ای شعیب 52:40 تو و کسانی را که همراه تو ایمان آورده اند از شهرمان بیرون می کنیم مگران که به آین ما بازگردید شعلب گفت آیا بازگردیم حتی اگر از آن کراحت داشته و بیزار باشی؟ 52:56 قد افترينا على الله كذبا ان عدنا في ملتكم بعد اذ نجان الله منها وما يكون لنا ان نعود فيها الا ان يشاء الله ربنا وسع ربنا كل شيء علما 53:19 اگر بعد از آن که الله ما را از آن نجات بخشیده باز به آین شما برگردیم در حقیقت به الله دروغ بسته ایم و ما را سزاوار نیست که به آن بازگردیم مگران که الله پرورگار ما بخواهد 53:48 که علم او همه چیز را فرا گرفته است برالله توکل کرده ایم پروردگارا میان ما و قوم ما به حق داوری کن که تو بهترین داورانی 54:13 و اشراف و بزرگان قوم او که کافر بودند گفتند اگر از شعای پیروی کنید قطعا زیانکار خواهید بود آنگاه زلزله شدیدی آنان را فرا گرفت پس در خانه های خود به روی افتادند و حلاک شدند 54:38 آنان که شعیب را تکذیب کردند چنان نابود شدند که گویا هرگز دران دیار نبودند و آنان که شعیب را تکذیب کردند خود زیانکار بودند 55:04 فتولا عنهم و قال یا قومی لقد ابلغتکم رسالات ربی و نصحت لکم فکیف آسا على قوم کافرین پس شعیب از ایشان روی برطافت و گفت ای قوم من به راستی که پیام های پروردگارم را به شما رساندم و پندتان دادم 55:33 دیگر چگونه بر گروهی که کافرند افسوز خورم 56:01 و ما در هیچ شهر و دیاری پیانبری نفرست دادیم مگر این که اهلش را به رنجها و سختیها گرفتار ساختیم باشد که تزرع و زاری کنن 56:24 سپس به جای ناخوشی و بدی خوشی و نیکی آوردیم تا این که افزون شدند و گفتند 56:50 بیگمان به پدران ما نیز به حکم طبیعت رنج و راحت می رسیده است پس در حالی که بیخبر بودند آنان را به عذاب فرو گرفتیم 57:15 لفتحنا عليهم برکات من السماء والارض ولیکن کذبو فاخذناهم بما کانو یکسبون و اگر اهلان شهرها ایمان آورده و تقوا پیش کرده بودند برانان درهای برکات آسمان و زمین را می گوشودیم 57:43 ولی آیات و پیامهای ما را دروغ انگاشتند پس به کیفر دستاوردشان ایشان را به عذاب فرو گرفتیم آیا اهل این شهرها 58:09 از این که عذاب ما شب هنگام که خفته باشند به سراغشان بیاید ایمن هستند؟ و آیا اهل این شهرها از این که عذاب ما در نیم روز که به بازی و امور بیهوده سرگرمند به سراغشان بیاید ایمن هستند؟ 58:37 آیا خود را از مکر الله ایمن دانستند؟ حالان که جز مردم زیانکار کسی خود را از مکر الله ایمن نمی داند 58:58 آیا برای کسانی که زمین را پس از ساکنان پیشین آن به عرص میبرند روشن نشده است؟ 59:28 که اگر می خواستیم آنان را به کیفر گناهانشان نابود می کردیم و بر دلهایشان مح می نهادیم تا دیگر ندای حق را نشنبند 59:40 تلك القرآن قص عليك من انبائها ولقد جاءتهم رسلهم بالبينات فما كانوا ليؤمنوا بما كذبوا من قبل كذلك يطبع الله على قلوب الكافرين 60:07 این شهرهاییست که برخی از خبرهای آن را بر تو حکایت می کنیم در حقیقت پیامبرانشان دلائل روشن برایشان آوردند ولی آنان نمی خواستند به چیزی که پیشتر دروغ شمورده بودند ایمان بیاورند 60:36 الله بر دلهای کافران این گونه مهر غفلت می نهد و در بیشترشان وفای به اه نیافتیم و بیشترشان را نافرمان یافتیم 61:00 فانظر کیفه کن عاقبت المفسدین سپس بعد از آنان موسا را با آیات خیش به سوی فرعون و بزرگان قومش فرستادیم ولی آنها به آن آیات کفر برزیدند پس بنگر که سرانجام تبهکاران چگونه بوده است و قال موسا یا فرعون اینی رسول من رب العالمین 61:30 و موسا گفت ای فران من فرستاده ای از سوی پروردگار جهانیانم سزاوار است که جز سخن حق برالله نگویم 61:59 همانا من دلیل و معجزه روشن از پروردگارتان برای شما آوردم پس بنی اسرائیل را با من بفرست فرعون گفت اگر معجزه آورده ای آن را بیاور 62:28 اگر از راستگویانی پس موسا اصای خود را انداخت و ناگهان اجده های آشکار شد و دست خود را از گریبان بیرون کشید و ناگهان برای تماشاگران 62:58 سپید و درخشنده بود. اشراف و بزرگان قوم فرعون گفتند بیشک این مرد جادوگریدانه است. او میخواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند. 63:26 پس چه فرمان می دهید؟ آنگاه به فرعون گفتند او و برادرش را بازداشت کن و مأموران جماوری را به همه شهرها بفرست 63:52 تا همه ساهران دانا و ماهر را به نزد تو بیاورند و سرانجام ساهران نزد فرعون آمدند گفتند آیا اگر ما پیروز شدیم نزد تو پاداشی خواهیم داشت؟ 64:19 فرعون گفت آری قطعا شما از مغربان خواهید بود روز معود فرا رسید ساهران گفتند ای موسا 64:47 یا تو نخست اصای خود را بیفکن یا ما ابزار خود را میفکنیم موسا گفت شما بیفکنید 65:13 چون ابزار خود را افکندند چشم های مردم را افسون کردند و آنان را ترسندند و سهر عظیمی پدید آوردند و ما به موسا وح کردیم که اصای خود را بیفکن 65:40 پس ناگهان آن عصا به صورت اجده هایی در آمد و آن چرا که به دروغ برساخته بودند فرو بل اید فوقع الحق و بقل ما کانو یعملون پس حقیقت آشکار گردید و کارهایی که می کردند باطل شد فغلبو هنالک و انقلبو صاغرین 66:06 و فرعون و فرعونیان همگی در انجا شکست خوردند و خار گردیدند و ساهران به سجده افتادند گفتند به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم پروردگار 66:35 فرعون گفت آیا پیش از آن که به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ 67:05 قطعا این نیرنگیست که در شهر به راه انداخته اید تا مردمش را از آن بیرون کنید پس به زودی خواهید دانست 67:26 یقینا دست و پای شما را برعکس یک دیگر از چپ و راست قط می کنم و همگی تان را به دار می آویزم. گفتند پس از مرگ ما به سوی پروردگار من باز می جردیم. 67:58 و تو جز برای این ما را به کیفر نمی رسانی که ما به معجزات پروردگار من وقتی برای ما آمد ایمان آوردیم پروردگارا 68:27 بر ما سبر و استقامت ببار و ما را مسلمان بمیران 68:56 و اشراف و بزرگان قوم فرعون به او گفتند آیا موسا و قومش را رها می کنی تا در زمین فساد کنند و تو و معبودانت را رها کنند فرعون گفت به زودی پسرانشان را می کشیم و زنانشان را برای کنیزی زنده خواهیم گذاشت و ما بر آنان چیره ایم 69:21 موسا به قومش گفت از الله یاری بجویید و سبر و استقامت پیشه کنید همانا زمین ازان الله هست 69:50 به هر کس از بندگانش که بخواهد آن را به میراس میدهد و میبخشد و سرانجام نیک ازان پرهیزکاران است 70:16 و يستخلفكم في الأرض فينظر كيف تعملون قوم موسا گفتند پیش از آن که نزد ما بیایی و حتی پس از آن که نزد ما آمدی همچنان آزارو از ید دیده ایم موسا گفت امید است پروردگارتان دشمن شما را حلاک کند و شما را در زمین جانشین سازد آنگاه بنگرد 70:46 که چگونه عمل می کنید و در حقیقت ما فرعونیان را به خوشک سالی و کمبود محصولات دوچار کردیم باشد که پند گیرند 71:15 وَإِن تُصِبُهُمْ سَيِّئَةٌ يَطْطَيَّرُوا بِمُوسَى وَمَن مَعَهُمْ اَلَا اِنَّمَا قَالُدَ اللَّهُ وَلَكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ پس هنگامی که نیکی و نعمت به آنان روی میاورد می گفتند این به خاطر شایستگی خود ماست و اگر بدی و رنجی به ایشان می رسید 71:45 موسا و کسانی را که با او بودند بدشگون می دانستند آگاه باشید سرچشمه بدشگونی آنان تنها نزد الله است که آنان را به بدی اعمالشان کیفر می دهد اما بیشتر آنان نمی دانند 72:17 و گفتند هرچرا که از نشانه و معجزه برای ما بیاوری تا ما را بدانجادو کنی ما به تو ایمان نمیابریم 72:45 پس برانان بلاهایی همچون توفان و ملخ و شپش و غورباغه ها و رود و نهر پر از خون فرستادیم که هر کدام معجزه و نشانه هایی روشن و گناگون بود ولی باز سرکشی کردند و گروهی گناهکار و مجرم بودند 73:16 و هنگامی که بلا برانان واقع شد گفتند ای موسا برای ما از پرورد گارد بخواه که با پیمانی که با تو دارد بر ما رحمت آورد 73:42 این عذاب را از ما برطرف کنی قطعا به تو ایمان خواهی ما برد و بنی اسرائیل را با تو روانه خواهیم ساخت 74:07 پس هنگامی که عذاب را تا مدت معینی که آنان به آن می رسیدند از آنان برطرف کردیم باز هم پیمان شکنی کردند پس از آنان انتقام گرفتیم 74:37 و در دریا غرقشان ساختیم زیرا آیات ما را تکذیب کردند و از آن قافل بودند 74:56 و به آن گروهی که پیوسته تضعیف می شدند بخش های شرقی و غربی سرزمین شام را که به آن برکت بخشیده بودیم به میراس عطا کردیم 75:26 و به پاس آن که سبر کردند وعده نیکوی پروردگارت به بنی اسرائیل تحقق یافت و آنچرا که فرعون و قومش ساخته و افراشته بودند ویران کردیم 75:52 قَالُوا یَا مُوسَ جَعَلْ لَنَا اِلَهًا کَمَا لَهُمْ آلِهَا قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ و بنی اسرائیل را از دریا گذراندیم تابقو می رسیدند که بر پرستش بطهای خیش همت می گماشدند گفتند ای موسا همانگونه که برای آنان معبودانیست 76:20 برای ما نیز معبودی قرار بده موسا گفت براستی که شما نادانی می کنید و عظمت الله را نمی دانید بیگمان آقابت کار ایشان نابودی است و آنچه انجام می دهن نیز باطل است 76:49 سپس گفت آیا غیر از الله معبودی برای شما بجویم در حالی که او شما را بر جهانیان برتری داده است 77:18 و به یاد آورید زمانی را که شما را از فرعون و فرعونیان نجات دادیم آنان پیوست شما را به بدترین صورت شکنجه می کردند پسرانتان را می کشتند و دختران و زنانتان را برای کنیزی زنده نگه می داشتند 77:48 و در این عذاب و نجات برای شما آزمایشی بزرگ از جانب پروردگارتان بود 78:17 و اصلح و لا تتبع سبیل المفسدین و با موسا سی شب وعد نهادیم و آن را با ده شب دیگر کامل کردیم پس وعد پروردگارش با او در چهل شب تمام شد و موسا هنگام رفتن به کوه تور به برادرش حارون گفت 78:38 جانشین من در میان قوم من باش و آنان را اصلاح کن و از راه تبهکاران پیروبی نکن 79:07 ولكن انظر إلى الجبل فإن استقر و مكانه فسوف ترانی فلما تجلى ربه للجبل جعله دكا و خر و موسى صعقا فلما أفاق قال سبحانك تبت إليك وأنا أول المؤمنين 79:33 و حنگامی که موسا به وعدگاه ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت عرض کرد پروردگارا خود را به من نشان بده تا به تو بنگرم الله فرمود در دنیا هرگز مرا نخواهی دید ولی به کوه بنگر پس اگر در جایش ثابت ماند تو نیز مرا خواهی دید پس چون پروردگارش بران کوه تجلی کرد 80:02 آن را متلاشی و هموار ساخت و موسا بیهوش افتاد و هنگامی که بهوش آمد عرض کرد تو پاک و منزهی به درگاهت توبه کردم و من در میان قوم خود نخستین مؤمن هستم 80:20 قَالَ يَا مُوسَى اِنِّ اِصْطَفَیْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِ وَبِكَلَامِ فَخُذْ مَا آتَیْتُكَ وَكُمْ مِنَ الشَّاکِرِينَ اللہ فرمود ای موسا بدان که من تو را به پیام ها و کلام خیش بر مردمان برگزیدم آنچه به تو می بخشم بگیر و از سپاس گزاران باش 80:48 و در الواه تورات برای او در هر موردی پندی و برای هر چیزی تفصیلی نگاشتیم و به موسا فرمودیم پس آن را به جدیت بگیر 81:18 و به قومت دستور بده که احکام نیکوی آن را دریافت و به آن عمل کنند و به زودی جایگاه و سرای نافرمانان را به شما نشان خواهم داد 81:44 و این یرو سبیل رشدی لایتخذوه سبیلا و این یرو سبیل الغییتخذوه سبیلا ذلك بینهم کذبو بی آیاتنا و کانو عنها غافلین به زودی کسانی را که به ناحق در روی زمین تکبر میورزند از آیات خود باز میدارم 82:10 به طوری که اگر هر نشانه ای از قدرتم را بنگرند بدان ایمان نیاورند و اگر راه هدایت را ببینند آن را در پیش نگیرند و اگر راه گمراهی را ببینند آن را برگذینند این بدان خاطر است که آیات ما را تکذیب کردند و از آن قافل بودند 82:37 و کسانی که آیات ما و دیدار آخرت را تکذیب کردند اعمالشان تباه شده است آیا جز در برابر آن چه می کردند کیفر می بینند؟ 83:05 و قوم موسا بعد از عظیمت او از زیورهایشان مجسمه گوسالهی ساختند که صدایی همچون صدای گوساله داشت 83:34 آیا نمی دیدند که با آنان سخن نمی گوید و به راهی هدایتشان نمی کند؟ آن را به پرستش گرفتند و به خاطر این شرک ستمکار بودند 84:04 و چون پشیمان شدند و دیدند که به راستی گمراه شده اند گفتند اگر پروردگار من به ما رحم نکند و ما را نیامرزد مسلمن از زیانکاران خواهیم بود 84:33 و چون موسا خشمگین و اندوهناک به سوی قومش بازگشت گفت پس از من 85:02 چه بد جانشینانی برایم بودید آیا از حکم پروردگارتان پیشی گرفتید و الواه را انداخت و ریش و موی سر برادر خود را گرفت و به سوی خود کشید حارون گفت ای پسر مادرم به راستی این قوم مرا در تنگنا قرار دادند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند 85:30 پس با این کار خود مرا دشمن شاد مکن و مرا در زمره ستمکاران قرار مده موسا گفت پروردگارا 85:57 من و برادرم را بیاموز و ما را در پناه رحمت خود در آور و تو مهبان ترین مهبانان هستی 86:22 براستی کسانی که گوساله را به پرستش گرفتند به زودی خشمی از پروردگارشان و زلت و خاری در زندگی دنیا به آنان میرسد و ما اینچونین دروغ پردازان را کیفر میدهیم 86:52 و کسانی که مرتکب کارهای ناشایست شدند سپس بعد از آن توبه نمودند و ایمان آوردند بیگمان پروردگارد پس از آن آمرزنده مهبان است 87:18 و چون خشم از خاطر موسا فرونش است الواه تورات را برگرفت و در نوشته های آن برای کسانی که از پروردگارشان می ترسند هدایت و رحمت بود 87:40 وختار موسى قومه سبعین رجلا لمیقاتنا فلما اخذتهم الوجفة قال رب لو شئت اهلقتهم من قبل و ایای اتهلکنا بما فعل السفهاء منا انهی الا فتنتك تضل 88:06 و موسا از قومش هفتاد مرد را که خواهان رؤیت الله بودند برای وعدگاه ما در تور سینا برگذید 88:34 پس هنگامی که به دلیل نافرمانی زلزل آنان را فرا گرفت و همه مردند موسا گفت پروردگارا اگر می خواستی پیش از این آنان و مرا حلاک می کردی آیا ما را به آنچه نادانان انجام داده اند حلاک می کنی؟ این بجز آزمایش تو چیزی نیست 89:00 هر کرا بخواهی به وسیله آن گمراه می سازی و هر کرا بخواهی هدایت می کنی تو یاور و کارساز مایی پس ما را بیامرز و بر ما رحم کن و تو بهترین آمرزندگانی 89:21 و اکتب لنا في هذه الدنيا حسنة و في الآخرة إنا هدنا إليك قال عذابي أصيب به من أشاء و رحمتي وسعت كل شيء 89:56 فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُعْتُونَ الزَّكَاتَ وَالَّذِينَ هُمْ بِآیَاتِنَا يُؤْمِنُونَ و برای ما در این دنیا و در سرای آخرت نیکی مقرر فرما ما به سوی تو بازگشته ایم الله فرمود عذابم را به هر کس که بخواهم میرسانم و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است 90:25 پس آن را برای کسانی مقرر خواهم داشت که پرهیز کاری می کنند و زکات می دهند و نیز برای کسانی که به آیات ما ایمان می آورند 90:56 الذين يتبعون الرسول النبي الأمی الذي يجدونه مكتوبا عندهم في التوراة والإنجيل يأمرهم بالمعروف وينهاهم عن المنكر ويحل لهم الطيبات ويحرم عليهم الخبائث 91:25 ویضع عنهم اصرهم والأغلال التي كانت عليهم فالذین آمنوا به وعزروه ونصروه واتبعوا النور الذي انزل معه واتبعوا النور الذي انزل معه اولئک هم المفلحون کسانی که از فرستاده و پیانبر امی پیروی می کنند 91:54 که نام و نشان او را در تورات و انجیل که در نزدشان است نوشته میابند همو که آنان را به کارهای پسندیده فرمان میدهد و از زشتی و کارهای ناپسند بازشان میدارد و پاکیزه ها را برایشان حلال میگرداند و پلیدی ها را بر آنان حرام میکند 92:19 و از دوش آنان قید و بندهایی را که بر ایشان بوده است بر می دارد پس کسانی که به او ایمان آوردند و او را گرامی داشتند و یاریش دادند و از نوری که با او نازل شده پیروبی نمودند آنانند که رستگارانند 92:41 قل یا أيها الناس إني رسول الله إليكم جميعا الذي له ملك السماوات والأرض لا إله إلا هو ويحي ويمیت فآمنوا بالله ورسوله النبي الأمي الذي يؤمن بالله 93:08 بگو ای مردم من فرستاده الله به سوی همه شما هستم آن پروردگاری که فرمان روائی آسمان ها و زمین ازان اوست معبودی به حق جز اونیست زنده می کند و می میراند 93:37 پس به الله و فرستاده اش آن پیامبر امی که به الله و کلماتش ایمان دارد ایمان بیاورید و از او پیروبی کنید باشد که هدایت شوید و از قوم موسا گروهی هستند که مردم را به سوی حق 94:06 و به آن حق عدالت و حج میکنند 94:26 موسیقی بزنید 94:50 و آنان را به دوازده قبیله که هر یک شاخه از دودمان یعقوب بود تقسیم کردیم و به موسا آنگاه که قومش از او آب خواستند وح کردیم که اسایت را بر سنگ بزن ناگهان دوازده چشم از آن جوشید 95:18 و هر گروهی آبش خور خود راه دانه است و عب را بر سر آنان سایبان ساختیم و بر آنان ترنجبین و بلدرچین فرو فرستادیم و به آنان گفتیم از چیزهای پاکیزهی که روزی شما کرده ایم بخورید آنان با نافرمانیشان بر ما ستم نکردند بلکه بر خیشتن ستم می نمودند 95:45 ویاد کن آنگاه که به آنان گفته شد در این شهر ساکن شوید و از نعمتهای آن از هر جا 96:11 و هر وقت که خواستید بخورید و برای اوزشاهی بگویید پروردگارا گناهان من را فروریز و با فروتنی از دروازه های شهر وارد شوید تا گناهانتان را بیامرزیم و پاداش دنیا و آخرت نیکوکاران را خواهیم افزود 96:33 فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجِزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَظْلِمُونَ آنگاه ستمگران آنان این سخن را که به آنان گفته شده بود تغییر دادند و به جای آن کلمات تمسخرامیزی گفتند پس به کیفر ستمی که کردند 97:03 عذابی از آسمان برانان نازل نمودیم 97:28 و از آنان درباره ساکنان شهری که نزدیک دریا بود بپرس هنگامی که آنان از حکم تحریم سید در روز شنبه تجاوز می کردند آنگاه که ماهی های ایشان در شنبه ها که روز تأتیل و عبادت بود بر روی آب ظاهر می شدند و روزهای غیر شنبه برایشان ماهی بر روی آب نمی آمد 97:55 اینچنین آنان را به کیفر آن که نافرمانی می کردند آزمایش کردیم و به یاد آور هنگامی را که گروهی از آنان به گروه دیگر گفتند 98:24 چرا قومی را اندرز می دهید که الله آنان را حلاک خواهد نمود یا به عذابی شدید گرفتار خواهد کرد؟ گفتند این موئزه و نهی در حکم معذرتی به درگاه پروردگار شماست و باشد که پروا کند 98:54 وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِسٍ بِمَا کَانُوا يَفْسُقُونَ پس هنگامی که آن چرابدان پنداده شده بودند از یاد بردند کسانی را که از کار بد باز می داشتند نجات دادیم و کسانی را که ستم کردند به سزای آن که نافرمانی می کردند به عذابی شدید گرفتار کردیم 99:22 و چون از آن چه از آن نه شده بودند سرپیچی کردند به آنان گفتیم به صورت بوزینه های خار و رانده شده در آیید 99:42 و به یاد آور 100:04 هنگامی که پروردگارت اعلام کرد یقینن تا روز قیامت کسی را برانان مسلط خواهد کرد که همواره به آنان عذاب سختی به چشاند بیگمان پروردگارت زود کیفر است و برای توب کنندگان همانا او آمرزنده مهربان است 100:28 و آنان را در زمین به صورت گروه های مختلف پراکنده ساختیم برخی از آنان درست کارند و برخی غیر از اینند 100:55 و آنان را با نیکی ها و بدی ها آزمودیم باشد که به راه حق بازگردند 101:23 پس از آنان جانشینان ناسالهی آمدند که کتاب تورات را به عرص بردند 101:51 متا این دنیا پس را می گیرند و می گویند به زودی آمرزیده خواهیم شد و اگر متا دیگری همانند آن برایشان بیاید آن را نیز می گیرند آیا پیمان کتاب الله از آنان گرفته نشده است که بر الله جز حق نگویند با این که آن چرا که در آن کتاب است آموخته اند 102:21 برای کسانی که پروا پیش کنند بهتر است آیا نمی اندیشید؟ و کسانی که به کتاب الله تمسک می جویند و نماز را برپامی دارند بدانند که ما یقینا پاداش نیکوکاران را زایه نخواهیم کرد 102:50 و به یاد آبر 103:16 هنگامی که کوه را همچون سایبانی بر فرازشان برفراشتیم و پنداشتند که برانان فرود می آید و در این حالت از آنان عهد گرفتیم و گفتیم آنچرا که به شما داده ایم با نیرو و جدیت بگیرید و آنچرا که در آن است به یاد داشته باشید و به آن عمل نمایید باشد که پرهیزکار شوید 103:46 و به یاد آور 104:12 هنگامی را که پروردگارت از پشتهای فرزندان آدم زوریه یانان را برگرفت و ایشان را بر خودشان گواه گرفت و فرمود آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند آری هستی گواهی میدهیم تا مبادا در روز قیامت بگویید که ما از این عمر بیخبر بودیم 104:39 یا مبادا بگویید که پدران من پیشتر شرک آورده بودند و ما نیز فرزندانی پس از آنان بودیم 105:03 آیا ما را به خاطر آنچه باطلندیشان انجام دادند نابود و مجازات می کنی؟ و اینچنین آیات را به روشنی بیان می کنیم و باشد که به سوی حق بازگردند 105:24 و ای پیامبر سرگزشت کسی را برانان بخان که آیات خود را به او دادیم سپس از آن جدا و آری گشت پس شیطان در پی او افتاد و 105:52 از گمراهان شاد 106:19 و اگر می خواستیم مقام و منزلت او را به خاطر پایبندی و عمل به آن آیات بالا می بردیم ولی او به دنیا و پستی گرایید و از هوای نفس خیش پیروی کرد پس مسئله او در دنیا دوستی همچون مسئله سگ است که اگر به او حمله کنی و از خود دور کنی زبان از دهان بیرون می آبرد و اگر او را به حال خود واگذاری 106:49 باز هم زبان از دهان بیرون می آبرد چون این شخصی را نیز چه پند بدهی یا ندهی تفاوتی ندارد این مسئله گروهیست که آیات ما را دروغ انگاشتند پس این داستان را برایشان حکایت کن باشد که بیندیشند 107:10 چه زشت است داستان گروهی که آیات ما را تکذیب کردند و به خود ستم نمودند 107:40 کسی را که الله هدایت کند پس او هدایت یافته واقعی است و کسی را که گمراه سازد پس آنان زیانکاران واقعی هستند 108:01 و در حقیقت بسیاری از جنیان و آدمیان را برای دوزه خوافریده ایم چرا که دلهایی دارند 108:30 که با آن حقایق را دریافت نمی کنند و چشمانی دارند که با آنها نمی بینند و گوشهایی دارند که با آنها نمی شنوند آنان همچون چهار پایانند بلکه گمراه تر آری آنها همان قافلانند 108:52 و برای الله نام های نیک است پس او را به آن نام ها بخانید و کسانی را که در نام هایش زیاد و کم یا تحریف می کنند رها کنید 109:21 به زودی به سزایان چنجام می دادند کیفر خواهند یافت و از میان آنان که آفریده ایم گروهی هستند که به حق هدایت می نمایند و بر اساس آن داوری می کنند 109:45 و کسانی که آیات ما را تکذیب کردند به تدریج از جایی که نمی دانند گریبانشان را خواهیم گرفت و به آنان محلت می دهم بیگمان تدبیر من متین و استوار است 110:15 آیا نه اندیشیده اند که همنشین آنان هیچ جنونی ندارد؟ او جز حشدار دهنده آشکار نیست 110:37 آیا در ملکوت آسمان ها و زمین و آنچه الله آفریده است نمی نگرند؟ 111:07 و آیا فکر نمی کنند شاید اجلشان نزدیک شده باشد؟ پس بعد از این قرآن به کدام سخن ایمان خواهند آورد؟ هر کس را که الله گمراه کند پس هدایت کننده ای برایش نیست و آنان را در سرکشی و طغیانشان 111:36 سرگردان رهامی کند 112:03 قل اینما علمها عند الله ولیکن اکثر الناس لا يعلمون ای پیامبر درباره قیامت است و میپرسند که کهی واقع میشود بگو مسلمن علم آن فقط نزد پروردگار من است و هیچ کس جز او نمیتواند آن را در وقت معینش آشکار سازد 112:30 این امر بر اهل آسمان ها و زمین دشوار است و جز به طور ناگهانی به سوی شما نمی آید چنان از تو می پرسند که گویی تو از زمان وقوع آن خبر داری بگو علم آن فقط نزد الله است ولی بیشتر مردم نمی دانند 112:57 بگو من مالک سود و زیان خیشتن نیستم مگر آن چرا که الله بخواهد 113:25 و اگر غیب می دانستم خیر و سود بسیاری برای خود فراهم می ساختم و هیچ بدی و زیانی به من نمی رسید من کسی نیستم جز بین دهنده و بشارت دهنده ای برای گروهی که ایمان دارند 113:44 فلما اثقلت دعوا الله ربهما لئن آتیتنا صالحا لنكونن من الشاكرین 114:14 که شما را از یک تنافرید و همسرش را از او پدید آورد تا در کنار او آرام گیرد پس چون آدم با او درامیخت باردار شد باری سبک و چندی با آن بار سبک گزراند و چون سنگین بار شد الله پروردگار خود را خوندند که 114:40 اگر به ما فرزندی تندرست و شایسته اطا کنی قطعا از سپاس گزاران خواهیم بود فلما آتاهما صالحا جعلا لهو شرکا جعلا لهو شرکا فیما آتاهما فتعال الله عمای شیکون پس چون الله 115:09 فرزندی تندرست و شایسته به آنان داد برای او در این نعمت که به آنها بخشیده بود شریکانی قرار دادند و الله برتر است از آنچه شریک و همتای او قرار میدهند آیا چیزهایی را شریک میگیرند که چیزی را نمی آفرینند 115:38 و خود آفریده می شوند و نمی توانند آنان را یاری کنند و نخیشتن را یاری می دهند 116:07 و اگر آنان را به سوی هدایت دعوت کنید از شما پیروبی نمی کنند چه آنان را دعوت کنید یا خاموش باشید برای شما یک سان است بیگمان کسانی را که غیر از الله می خانید 116:36 بندگانی همچون شما هستند پس آنها را در گرفتاری ها بخانید اگر راست می گویید باید شما را اجابت کنند 117:05 آیا پاهایی دارند که با آن راه بروند؟ یا دستهایی دارند که با آن کاری انجام دهند؟ یا چشمانی دارند که با آن ببینند؟ آیا گوشهایی دارند که با آن بشنوند؟ ای پیامبر به مشرکین بگو شریکانتان را بخانید 117:33 سپس علیه من تدبیر و نیرنگ کنید و مرا محلت ندهید بی تردید دوست و کارساز من الله است که این کتاب را نازل کرده است و او برای شایستگان دوستی و کارسازی می کند 118:01 و کسانی را که به جای اون می خانید نه می توانند شما را یاری کنند و نه خودشان را یاری دهند 118:23 و اگر آنان را به سوی هدایت دعوت کنید سخنانتان را نمی شنوند و آنان را می بینی که به تو نگاه می کنند در حالی که نمی بینند خود العفو و امر بالعرف و اعرض عن الجاهلین 118:52 ای پیامبر گذشت پیش کن و به نیکی فرمان بده و از نادانان روی بگردان و اگر از سوی شیطان وسوسهی به تو رسید به الله پناه ببر بیگمان 119:21 او شنوای دانا است در حقیقت کسانی که از الله پروا دارند چون وسوسه ای از جانب شیطان به دیشان رسد الله را به یاد می آورند و به ناگاه بینا می شوند 119:51 و شیاطین برادرانشان که کافران و بدکاران هستند همه آنان را به گمراهی می کشانند و در این زمینه هیچ کوتاهی نمی کنند 120:10 و چون آیه ای برایشان نیاوری می گویند چرا تو خود آن را نمی سازی؟ 120:40 بگو من فقط از چیزی پیروی می کنم که از سوی پروردگارم به من وح می شود این قرآن روشنگری های سوی پروردگارتان است و برای گروهی که ایمان می آورند مایه هدایت و رحمت است و چون قرآن خانده شود 121:09 پس به آن گوش فرادهید و خاموش باشید باشد که مشمول رحمت شبید و در دل خیش پروردگارت را بامدادان و شامگاهان با تزرع و ترس 121:38 آهسته و آرام یاد کن و از قافلان ما باش به یقین کسانی که نزد پروردگار تو هستند از پرستش او تکبر نمی ورزند و او را به پاکی می ستایند 122:10 و برای او سجده می کنن
Tüm metni göster