Hüzünden Göklere · Hikâye 34 / 70
Hüzün Yılı
Bir yıl içinde o ﷺ onu koruyan amcasını ve ona ilk inanan eşini kaybetti.
4 dk okuma
Vadiden kısa süre sonra, davetin onuncu yılında, ölüm Peygamber'in ﷺ en yakın çevresine iki kez girdi. Kuşatma yıllarıyla yıpranan Abu Talib, iyileşmesi mümkün olmayan bir hastalığa yakalandı. Yeğeni o can çekişirken yanına geldi; Abu Jahl ve ileri gelenler yaşlı adamın mirasını korumak için çoktan başucundaydı. Ey amcam, diye yalvardı o ﷺ, lâ ilâhe illallah de, kendisiyle Allah katında senin için savunma yapabileceğim tek bir kelime. İleri gelenler öteki yandan karşı çıktı: Abdulmuttalib'in dinini mi bırakacaksın? Yaşlı adamın kaydedilen son sözleri atalarının inancına bağlı kaldı ve Peygamber ﷺ hüzünle dedi ki: yasaklanmadıkça senin için bağışlanma dilemeye devam edeceğim. Sonra vahiy sınırı şefkatle ve kesinlikle çizdi: sen sevdiğini hidayete erdiremezsin; Allah dilediğini hidayete erdirir.
Âlimler burada dikkatle durur. Hiç kimse Peygamber ﷺ için daha fazlasını yapmamıştı; kırk yıllık koruma, ve iman yine de yalnızca Allah'ın vereceği bir armağan olarak kaldı. Hidayet miras alınmaz, akrabalıkla kazanılmaz ve hiçbir davetçinin gücünde değildir, onun ﷺ gücünde bile.
Birkaç hafta sonra Hatice (radıyallahu anha) vefat etti. Yirmi beş yıllık evlilik, ilk mümin, mağara gecesinin tesellisi, boykot yıllarında hiçliğe kadar harcanan servet; o gitmişti ve o ﷺ onu kendi elleriyle el-Hacûn'da defnetti. Onu yüceltmekten hiç vazgeçmedi; yıllar sonra kapıdaki kız kardeşinin sesi onu hâlâ duygulandırabiliyordu, ve şöyle derdi: insanlar inkâr ederken o bana inandı, ve Allah bana ondan çocuklar verdi.
Mekke iki ölümü siyasi okudu: koruyucu gitmişti. Eziyet günler içinde fiziksele döndü; sokakta başına ﷺ toprak döküldü ve o, toprak hâlâ üzerindeyken eve geldi, kızı ağlayarak onu yıkadı. Ona dedi ki: ağlama, kızım; Allah babanı koruyacak. Şehir kapanmıştı. Ötesine bakmaya başladı, önce felakete, sonra şana, Tâif'e.
Bu hikâyenin taşıdığı
Yaratılmışların en hayırlısı ﷺ bile hüzün üstüne hüzün tattı ve o yıl utanç duyulmadan hüzün için adlandırıldı: yas tutmak zayıf bir iman değildir. Ve Abu Talib'in başucundaki ayet her davetçiyi sonsuza dek alçaltır: biz mesajı ulaştırırız; kalpler Allah'a aittir.
Kaynaklar
- · Sahih al-Bukhari and Sahih Muslim (the death of Abu Talib and the revelation of al-Qasas 28:56)
- · Sahih al-Bukhari and Sahih Muslim (his ﷺ enduring devotion to Khadijah (ra))
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah