Hüzünden Göklere · Hikâye 35 / 70
Tâif: En Zor Gün
Bir şehirden taşlanarak çıkarıldı, bir bahçede kanlar içinde, bir melek tarafından Peygamber'e ﷺ intikam teklif edildi ve o merhameti seçti.
5 dk okuma
Mekke kapanınca, Peygamber ﷺ dağlardaki surlu bahçe-şehre, Tâif'e yürüdü; başlıca kabilesi Sakîf'i Allah'a çağırmak ve korumalarını istemek için. Şehri yöneten üç kardeş, retlerinin çirkinliğinde yarıştı; biri dedi ki: Allah, göndermek için senden başkasını bulamadı mı? Ona korumayı, hatta gizliliği bile reddettiler ve kölelerini ve sokak çocuklarını onun üzerine saldılar.
Şehirden çıkışını ﷺ dizdiler, ayakkabıları kana bulanana dek alay edip taş atarak. Onu bedeniyle koruyan Zeyd ibn Hârise (radıyallahu anh) başından yaralandı. Millerce ötede, ikisi bir bahçeye sığındı ve orada, kanlar içinde ve yalnız, Allah'ın Resulü ﷺ, ümitsizlik içindeki müminlerin o zamandan beri fısıldadığı duayı yükseltti: ya Allah, güçsüzlüğümü, çaresizliğimi ve insanlar karşısındaki hakirliğimi sana şikâyet ederim. Ey merhametlilerin en merhametlisi, sen zayıfların Rabbisin ve sen benim Rabbimsin... bana gazaplı değilsen, hiçbir şeye aldırmam, ama senin korumanı bana daha geniştir.
Aişe (radıyallahu anha) bir keresinde ona sordu: Uhud'dan daha zor bir gün geçirdin mi? Cevap verdi: kavminden çektiğim, ve onun en zoru Tâif'teki Akabe günüydü. Sonra ona dönüş yolunda olanı anlattı: Cebrail (aleyhisselam) ona dağlar meleğiyle seslendi, o da dedi ki: ey Muhammed, dilersen iki dağı onların üzerine kapatırım. Ve ayakları hâlâ kanlı olan adam cevap verdi: hayır, ben Allah'ın onların soyundan yalnız O'na kulluk eden, hiçbir şeyi ortak koşmayan kimseler çıkarmasını umuyorum.
Gök o yolda onu yine teselli etti. Nahle'de dinlenirken, o ﷺ gece namazında Kur'an okudu ve bir cin topluluğu geçti, dinledi, iman etti ve kavimlerine uyarıcılar olarak döndü; Peygamber ﷺ bunu ancak vahiy ona bildirdiğinde öğrendi. Tek bir mevsimde iki şehrin insanları tarafından reddedilen o, bambaşka bir yaratılıştan müminler kazanmıştı.
İki yıl içinde, aynı Tâif yolu onu Medine'ye ve ardından gelen her şeye taşıyacaktı. Ve onun ﷺ kendi hayatında, Tâif'in Sakîf kabilesi İslam'ı kucakladı; onun ﷺ umduğu soy çoktan geliyordu.
Bu hikâyenin taşıdığı
Ümitsizlikteki en güçlü dua, Allah'a şikâyet eder, O'ndan değil. Ve o bahçedeki tercih bu dini tanımlar: işkencecilerini ezme gücü verildiğinde, Peygamber ﷺ onların torunlarını seçti.
Kaynaklar
- · Sahih al-Bukhari and Sahih Muslim (Aisha's (ra) question and the angel of the mountains)
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah (the journey to Ta'if and the du'a of the weak)
- · Surah al-Ahqaf and al-Jinn with their tafsir (the jinn at Nakhlah)