The Confederates · Hikâye 58 / 70
Hendek
Bütün Arabistan Medine'yi silmek için birleşti. Bir Faris sahabe, Arapların hiç görmediği bir şey önerdi.
5 dk okuma
Beşinci yılda, İslam'ın düşmanları son bir darbe için toplandı. Sürgündeki Benî Nadîr liderleri Kureyş'i, büyük Gatafan kabilesini ve diğerlerini bir araya getirdi, ta ki yaklaşık on bin kişilik bir müttefik ordu, el-Ahzâb, Arabistan'ın o güne dek topladığı en büyük kuvvet, müminleri bir kez ve sonsuza dek yok etmek için Medine'ye yürüyene dek. Müslümanlar belki üç bin çıkarabilirdi. O, Kur'an'ın dediği gibi, gözlerin kaydığı ve yüreklerin gırtlaklara dayandığı andı.
Sonra uzaktan gelen bir sahabe savaşı değiştirdi. Gerçek dini bütün dünyada aramış olan Faris, Selman el-Fârisî (radıyallahu anh), memleketinin savaşını biliyordu. Pers'te, dedi, atlıdan korktuğumuzda bir hendek kazardık. Fikir Araplara yabancıydı, ama Peygamber ﷺ onu hemen benimsedi ve bütün ümmet, Peygamber ﷺ aralarında, şehrin açık kuzey yaklaşımı boyunca büyük bir hendek kazdı; soğukta ve açlıkta çalışarak, açlığın sancısına karşı karınlarına taş bağlayarak; o ﷺ ikisini bağlamıştı.
Kazarken, büyük bir kaya aletlerini yendi ve Peygamber'i ﷺ çağırdılar. Ona üç kez vurdu ve her vuruşta bir ışık çakması, ve her birinde bir müjde verdi: Şam'ın, Pers'in, Yemen'in anahtarları; bu aç ve kuşatılmış topluluğa açılacak imparatorluklar. Bir hendeğin ardında açlıktan ölüyorlardı ve onlara dünya vaat ediliyordu.
Müttefikler geldi ve şaşkınlıkla durdu: Araplar böyle savaşmazdı. Güçlerinin kalbi olan atlıları hendeğe karşı işe yaramazdı. Kuşatma, haftalarca süren soğuğa, korkuya ve yoklama saldırılarına yerleşti; içeride ise tehlike dışarıdaki ordudan daha keskin büyüyordu: hâlâ Anayasa ile şehri savunmaya bağlı Yahudi kabilesi Benî Kurayza, antlaşmalarını bozup Müslümanları içeriden tehdit etmeye, hatların ardındaki aileleri açığa çıkarmaya kandırıldı. Kur'an'ın o geceyi anlatışı çekincesizdir: müminler sınandı ve şiddetli bir sarsıntıyla sarsıldı.
Sonra, müminler güçlerinin sonundayken, Allah kuşatmayı büyük bir savaş olmadan kırdı. Dondurucu bir kış rüzgârı müttefiklerin kampını gece gece parçaladı, çadırlarını söktü, tencerelerini devirdi, atlarını dağıttı, ve kısmen müttefikler arasında gizlice dolaşan yeni bir Müslüman tarafından ekilen ihtilaf aralarına güvensizlik yaydı. Bir sabah o büyük ordu öylece yok olmuştu. Üzerlerine bir rüzgâr ve görmediğiniz ordular gönderdik. Medine'ye karşı toplanmış en büyük koalisyon çöle karışmıştı ve Peygamber ﷺ dedi ki: artık biz onların üzerine yürürüz, onlar bizim üzerimize değil. Bütün çatışmanın akışı dönmüştü.
Bu hikâyenin taşıdığı
Hikmetin milliyeti yoktur: bir Faris'in hendeği bir Arap şehrini kurtardı ve Peygamber ﷺ en iyi fikri, kaynağı ne olursa olsun aldı. Ve insan çabası sınırına ulaştığında, zafer Allah'tan bir rüzgârla geldi ki müminler kendilerini gerçekte kimin savunduğunu bilsinler.
Kur'an'da
Kaynaklar
- · Sahih al-Bukhari and Sahih Muslim (the Battle of the Trench; Salman (ra) and the digging; the rock and the glad tidings; the wind)
- · Surah al-Ahzab 33:9-11, 33:25 with their tafsir
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah