Açık Davet · Hikâye 23 / 70
Safa'dan Gelen Çağrı
Peygamber ﷺ onlara kendi dürüstlüğü hakkında tek bir soru sordu, sonra her şeyi anlattı.
4 dk okuma
En yakın akrabasını uyarması ve emrolunduğu şeyi açıkça ilan etmesi emri geldi. Böylece bir sabah Peygamber ﷺ Kâbe'nin yanındaki Safa tepesine çıktı ve haykırdı: Yâ sabâhâh! Bu, Arapların ani bir tehlike, şafak baskını için sakladıkları çağrıydı ve Kureyş boyları ona koştu, kendileri gelemiyorsa elçi gönderdi.
Toplandıklarında, onlara bir soru sordu. Size bu tepenin ardındaki vadide sizi vurmak üzere atlılar olduğunu söylesem, bana inanır mıydınız? Tek bir sesle cevap verdiler: evet; senin doğrudan başka bir şey söylediğini hiç bilmedik. O an yirmi yıllık el-Emîn olmak şahit kürsüsünde duruyordu ve bütün şehir şahitlik etti.
Öyleyse beni dinleyin, dedi o ﷺ: ben sizin için, şiddetli bir azaptan önce bir uyarıcıyım. Sizi Allah'tan başka tanrı olmadığını söylemeye ve O'ndan başka taptıklarınızı bırakmaya çağırıyorum. Ardından gelen sessizliği, kendi amcası Abu Lahab bozdu, bağırdı: kahrolasın! Bizi bunun için mi topladın? Ve kalabalık dağıldı.
Gök, hakarete çabucak ve sonsuza dek cevap verdi. Abu Lahab'ın adını taşıyan bir sure indi: Abu Lahab'ın elleri kurusun, kahrolsun; ne malı ona fayda verir ne de kazandığı. O, on dört asır sonra hâlâ yeryüzünde namazda okunur, oysa Abu Lahab'ın sahip olduğu her şey toza dönmüştür.
Davet artık açıktı ve cephe hatları kendi ailesinin içinde çizilmişti: iman etmeden onu koruyacak bir amca, Abu Talib, ve hiçbir şeye inanmayan ve hiç kimseyi korumayan bir amca, Abu Lahab.
Bu hikâyenin taşıdığı
O ﷺ itibarını hakikat için harcadı, asla yoksullaştırmayan tek harcama. Ve ilk açık hutbeye verilen tepki her davetçiye öğretir: reddediliş, hatta öz kanından bile, yolun bir parçasıdır, ona karşı bir delil değil.
Kaynaklar
- · Sahih al-Bukhari and Sahih Muslim (Ibn Abbas (ra): the call from Safa and the revelation of Surah Al-Masad)
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah