Açık Davet · Hikâye 22 / 70
Erkam'ın Evi
Safa tepesinin eteğinde bir gencin evi, bir ümmetin ilk mektebi oldu.
3 dk okuma
Müminlerin halkası otuzu aşınca, bir yere ihtiyaçları oldu. Mescitler yoktu; iman, oluşmakta olan idam suçuydu. Cevap en gençlerden birinden geldi: erginlikten yeni çıkmış el-Erkam ibn Ebi'l-Erkam (radıyallahu anh), Safa'nın eteğinde, Kâbe'den birkaç adım ötede ama göz önünde gizli ailesinin evini sundu.
O evde Peygamber ﷺ müminlere indirileni öğretti, onlarla namaz kıldı ve arayışla gelen herkesi kabul etti. Bu, ilk dâr, İslam'ın ilk öğrenim eviydi ve seçimi cesur olduğu kadar zekiceydi de: henüz çatışmaya çekilmemiş bir boydan bir gencin evinden, gizli görünmeyecek kadar açık bir yerde kim şüphelenirdi?
O kapıdan geçen isimler erken İslam'ın fihristi gibi okunur. Orada zayıf, güçlüyle kardeşlik buldu; orada köleler tüccarların yanında eşit oturdu; ki Mekke bunu akidesinden daha rahatsız edici buluyordu. Ve tam bu evin kapısında, davetin açığa çıktığı yıl, Mekke'nin en korkulan adamı bir gün kılıcı hâlâ belinde kapıyı çalacak ve bir mümin olarak çıkacaktı: Ömer ibn el-Hattâb (radıyallahu anh).
Asırlar sonra, Müslüman dünyasının her yanındaki mektepler, daveti ilk çatısına kavuşturan bir gencin ardından Dârü'l-Erkam diye anılacaktı.
Bu hikâyenin taşıdığı
Hareketler, sahnelere ihtiyaç duymadan önce odalara ihtiyaç duyar. Bir gencin sessiz katkısı, doğru anda ödünç verilen bir ev, bir medeniyetin doğuşuna ev sahipliği edebilir.
Kaynaklar
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah; Ibn Kathir, al-Bidayah wan-Nihayah (the gathering at the house of al-Arqam (ra))