Vahyin İnişi · Hikâye 18 / 70
Oku!
Bir melekten tek bir kelime, üç kez tekrar edildi, ve dünya bir daha asla aynı olmadı.
4 dk okuma
Melek mağarada ona geldi ve dedi ki: Oku. O ﷺ cevap verdi: Ben okuyan biri değilim. Sonra, anlattığına göre, melek onu tuttu ve baskı sınırına varana dek sıktı, sonra bıraktı ve yine dedi: Oku. Ben okuyan biri değilim. İkinci kez melek, gücü kalmayana dek onu sıktı, bıraktı: Oku. Ve üçüncü kez tutulup sıkıldı, sonra bırakıldı, ve bu kez melek son vahyi açan sözleri söyledi:
Yaratan Rabbinin adıyla oku. İnsanı bir asılı pıhtıdan yarattı. Oku, ve Rabbin sonsuz cömerttir; kalemle öğreten, insana bilmediğini öğreten O'dur.
O ﷺ onları tekrar etti ve aynı anda hem ateş hem ışık gibi kalbine yerleştiler. Dağdan titreyerek indi, kalbi çarparak, ve eve Hatice'ye (radıyallahu anha) şu sözlerle ulaştı: beni örtün, beni örtün. O, dehşet onu terk edene dek onu sardı ve o, olanı ona anlattı: kendimden korktum.
Onun cevabı, sadakatin yüceltildiği her yere kazınmaya değer. Asla, dedi; vallahi Allah seni asla rezil etmeyecek. Sen akrabalık bağını gözetirsin, zayıfın yükünü taşırsın, yoksul için kazanırsın, misafiri ağırlarsın ve her haklı davanın yanında durursun. Bu denli sadık bir kalp, diye akıl yürüttü, Yaratıcısı tarafından terk edilemezdi.
Yeryüzünü dolduracak bir kitabın ilk vahyedilen sözleri yürü ya da fethet değildi. Oku idi, öğreten bir Rabbin adıyla. Neredeyse hiç yazarı olmayan bir ümmet, kalem üzerine kurulmuştu.
Bu hikâyenin taşıdığı
İlim, bu dinin açılış emridir ve hakikati alan kalp yine de titreyebilir; onu sağlamlaştıran, dürüstlükle yaşanmış bir hayatın şahitliği ve bunu bize hatırlatan bir yoldaştır.
Kur'an'da
Kaynaklar
- · Sahih al-Bukhari (the beginning of revelation, narration of Aisha (ra)); Sahih Muslim
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah