Mübarek Doğum ve Gençlik · Hikâye 16 / 70
Hacerü'l-Esved ve Hırka
Mekke bir şeref yüzünden savaşın eşiğindeydi. O sırada otuz beş yaşında olan Peygamber ﷺ bunu bir parça kumaşla çözdü.
4 dk okuma
Peygamber ﷺ yaklaşık otuz beş yaşındayken, bir sel Kâbe'ye zarar verdi ve Kureyş onu yeniden inşa etmeye karar verdi; bu işte yalnızca temiz mal kullanmaya yemin ettiler: ne faiz, ne haksız alınmış para. Boylar işi aralarında böldü ve duvarlar yükseldi, ta ki Hacerü'l-Esved'in, İbrahim'in (aleyhisselam) köşeye yerleştirdiği cennetten gelen taşın yerine ulaşana dek.
Sonra inşa durdu. Her boy Taş'ı yerine kaldırma şerefini iddia etti ve anlaşmazlık büyüdü, ta ki yeminler edilip bir kan andı hazırlanana dek; kaynaklar bir grubun bir kan kâsesine ellerini batırıp ölümüne savaşmaya yemin ettiğini söyler. Kutsal Ev, var oluş sebebi yasaklamak olan savaşın neredeyse sebebi olmuştu.
Bir ihtiyar bir çıkış yolu önerdi: kapıdan ilk giren aramızda hüküm versin. Ve ilk içeri giren Muhammed ﷺ oldu. Onu görünce haykırdılar: Bu el-Emîn! Ona razıyız! Bu Muhammed! Kriz, bütün şehrin zaten güvendiği tek adamı seçmişti.
O ﷺ bir hırka istedi, onu yere serdi ve Taş'ı kendi elleriyle ortasına koydu. Sonra dedi ki: her boyun reisi bir kenarından tutsun. Birlikte onu kaldırdılar, her boy şerefi paylaşarak, ve köşeye ulaştığında o ﷺ Taş'ı bizzat duvara yerleştirdi. Ne kan, ne galip, ne de aşağılanan bir taraf: o denli yalın ve o denli âdil bir cevap ki on dört asır sonra hâlâ çatışma çözümünün örneği olarak öğretilir.
Beş yıl sonra, aynı şehrin üzerindeki bir mağarada, Taş'ı taşımış olan adama yerine koyması için çok daha ağır bir şey verilecekti.
Bu hikâyenin taşıdığı
En bilge çözümler, gururun tuzağa düşürdüğü herkesi onurlandırır. O ﷺ bir galip seçmedi; sorunu herkes kazanabilecek şekilde yeniden tasarladı ve bu sezgi, merhametle örülmüş adalet, bütün hayatının imzasıdır.
Kaynaklar
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah (the rebuilding of the Ka'bah and the arbitration)
- · Musnad Ahmad; Ibn Kathir, al-Bidayah wan-Nihayah