Transkrip otomatis. Mungkin ada kesalahan, jadi periksa rekamannya untuk kata-kata yang tepat.
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم 0:40 و زندگی و مرگ من همه برای الله پروردگار جهانیان هست همتایی برای او نیست و به همین معمور شده هم و من نخستین مسلمان هست آنچه که هر مسلمان باید بدانه همه موجودات و فرشتگان و انسانهای با عقل و دانش به یگانگی او جل جلاله او اعتراف می کنند شهید الله انه اولا 1:11 لا اله الا هو والملائکت والعلم قائد لا اله الا هو حکیم 1:49 هیچ معبودی نیست آنچه که هر مسلمان باید بداند تنها اعتقاد بلا اله الا الله و عمل بعاند که انسان را به رضای الهی و به هشت جاوید میرساند و بدون این عقیده اگر کسی حتی به اندازی تمام دنیا اعمال صالحه و اخلاق فاردله داشته باشد باز هم آقابتش جهنم و عدم رضایت الله 2:17 آنچه که هر مسلمان باید بداند شرک گناهی بزرگ است و ارگز بخشیده نمی شود و پا این ترزان را برای هر کس که بخواهد بشایسته بداند 2:51 مباحید گناهکار بخشیده خواهد شد اما آبد مشرک هرگز زیرا مشرک با داشتن این عقیده بزرگترین ظلم را به الله جلجرالهو مرتکب شده و ظالم هرگز رستگار نمیگرده 3:34 همگاران خواهی بود و هر مسلمان باید بداند که 4:44 یا مومنین و آن که متعلق به الله جل جلالهو می باشد و امور دین کفت سائل مهمی که هر مسلمان باید بدان دین از که هنگامی که از ذات الله تبارک و تعالی چیزی می خواهیم به نامهای او تعالی بخواهیم و کس دیگر را شریک برایش قائل نشوید آن چه که هر مسلمان باید بدان دین 5:15 قبر مرا محل جشن و تجمع قرار مدهید و برای من درود بفرستید زیرا از هر کجا درود بفرستید به من میرسد آنچه که هر مسلمان باید بداند دلسله توحید بیانگر عقیده راستین اسلامی دلسله توحید بیانگر شرک و کفر و بدعت و آنچه مخالف 5:46 با ایمان بلا اله الا الله می باشد 6:19 در باره توحید و معنی لا اله الا الله و خطر شرک و آنچه مخالف با لا اله الا الله می باشد صحبت نمودیم و در این بخش می خواهیم مهمترین اعمالی را که هر مسلمانی باید بداند بیان کنیم تا این که خداینا کرده خلالی در عقیده و ایمان او وارد نشود و مخالف با اصل ایمان با لا اله الا الله نباشد و ندانسته مرتکب شرک نشود 6:47 گرچه بسیاری از این اعمال به ظاهر ساده و ناچیز می نماید همه در حقیقت گناهی بس بزرگ در نزده الله جل جلالهو محسوب می گردد ما اکنون مهمترین این اعمال را به همراه حکم الله جل جلالهو و رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم در باره آن برای تان بیان می کنیم و امیدواریم که خداوند تبارک و تعالی به همه مسلمانان توفیق دوری از آنها را نصیب نماید 7:16 نخستین عملی که مخالف با لا اله الا لا هست تمسخور و ریشخند زدن به شاعر دینی یا به شوخی گرفتن قرآن یا پیغمبر یا مومنین و آنچه متعلق به الله عزوجل و امور دین می باشد است. خداوند تبارک و تعالی می فرماید و اگر از آنها بپرسی درباره آنچه که در تحن زدن به دین و عجوی مومنین گفتند. 7:59 می گویند ما فقط شوخی و بازی می کردیم. بگو آیا به الله و آیات او و پیامبرش تمسخور می کردید؟ حضور نیاورید همانا شما بعد از ایمانتان کافر شده اید. یعنی کفرتان را با استهزایی که از سویتان روی داد نمایان ساخته اید. از ابن عمر و محمد ابن کعب و زید ابن اسلم رضی الله تعالی عنه و مجمعین روایت است که مردی در غزوی تبوب چنین گفت. 8:29 ما از این قاریان قرآن شکم پرستر و دروغ گوتر و بزدلتر در جنگ سراغ نداریم عوف رضی الله تعالی عنهو به او گفت دروغ گفتی و تو منافق هستی و از آنچه که گفتی رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم را باخبر می سازم عوف رضی الله تعالی عنهو رفت که پیامبر صلی الله علیه و علیه وسلم را باخبر سازد متوجه شد که رسول الله توسط وحی باخبر شدند آن مرد نزد رسول الله آمد و ایشان 8:59 تازه سوار بر مرکب خیش شده بودند و قصد داشتند حرکت کنند گفت یا رسول الله ما با هم شوخی می کردیم تا از مشقت راه بکائیم و هدف دیگری نداشتیم ابن عمر رضی الله تعالی عنه ها می فرماید گوی امکرون آن مرد را می بینم که به ریسمان کجاوه شطر رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم چسبیده و کشان کشان می روید و سنگ ها به قدم آیش اصابت می کند و مذرت خواهی می کرد و می گفت 9:29 ما مزاح می کردیم و از هر دری سخن می گفتیم و رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم می فرمودن عبی الله و آیاته و رسوله کنتم تستهزئون آیا الله و آیات الله و پیانبرش را استهزا و مسخره می کردید و چیزی دیگری نمی گفتند و فقط همین را تکرار می کردند پس برادران و خوهران مسلمان باید بدانند که مقتضا و حدف توحید 9:59 تسلیم شدن، پذیرفتن، تعظیم و پیرویه است اما مسخره و بشوخی گرفتن قرآن و پیغمبر و هر چیزی که متعلق به الله جل جلالهو باشد در خلاف با توحید و ناقضه آن است باید دانست که استحضاب به الله و پیغمبر و قرآن و اسلام کفر اکبر است و انسان را از دائره اسلام خارج می سازد خاصتا اگر دین اسلام و احکام اسلام را مسخره کرده باشد که در این صورت کفر است 10:27 عبی الله و آیته این آیه بیانگره آن است که هر که آیات الله سبحانه و تعالی و پیغمبر و شریعتش را به بعد مسخره و شوخی بگیرد کافر می شود و عذر و بحانه ایم پذیرفتنه می شود که مثلا بگوید ما مذاه و شوخی می کردیم به طور مثال به کبه معظمه به مسجد به هجاب زنان مسلمان به ریش به قرآن کریم به نماز و خلاصه به هر عملی که جز دین و شریعت باشد تمسخور نمودن کفر است 10:57 و این آیه در مورد منافقین نازل گردید زیرا که اهل توحید به هیچ وجه چنین عملی را مرتکب نخواهند شد و یکی دیگر از مسائل مهمی که هر مسلمان باید بدان از این است که انگامی که از ذات الله تبارک و تعالی چیزی می خواهیم به نامهای او تعالی بخواهیم و شریکی برایش قائل نشویم زیرا که خداوند تبارک و تعالی می فرماید و برای الله نامهای نیک است الله را به آن نامها بخانید 11:48 و کسانی را که در اسماع الله تحریف می کنند یعنی بر غیر اومینه هند و شریک برایش قائل می شوند رها سازید ابن حبی حاتم نظر ابن عباس رضی الله تعالی عنهما را در این مورد این گونه نوشته است یلحدون فی اسماعیهی یعنی شرک می ورزند و تحریف می کنند همچنین از ایشان منقول است که در تفسیر آن فرمودند اسم بوتلات را از اله و اسم ازا را از عزیز گرفتند 12:17 و از اعمش رحمت الله علیه در تفسیر آن آمده که یدخیلون فیه مالی سمنه یعنی در نام های الله جل جلالهو اضافه می کنند چیزی را که در آن نیست و همچنین همه برادران و خوهران مسلمان باید بدانند که این سخن و گمان بعضی انسان ها که می گویند بزرگان دین و دوستان خدا در نظر الله جل جلالهو جایگاه به خصوصی دارند 12:42 ما به دامان آنها چنگ می زنیم تا شفاعت ما را پیش الله جل جلاله بکنن سخن بیجا و ناجائز است این سخن آنها مخالف با عقیده توحید و ایمان بلا اله الا الله می باشد تداوند تبارک و تعالی می فرماید و انجد بهی الذین یخافون ان یحشروا الى ربهم 13:06 و به وسیله آن یعنی به وسیله قرآن کریم کسانی را که از روز حشر و رستاخیز میترسند بترسند روزی که دران یاور و سرپرست و شفاعت کنندهی جز او تعالی وجود ندارد شاید پرهیزگاری پیشه کنند و خداوند تبارک و تعالی فرمود است قل لله شفاعت جمیعه 13:35 بگو تمام شفاعت ازان الله سبحانه و تعالی و امچنین می فرماید که در نزدی او جزب فرمان او شفاعت کند و در جای دیگری خداوند تبارک و تعالی می فرماید 14:10 و که بسیار فرشتگان آسمان ها با اون مقام و منزلتشان شفاعت آنها سودی نبخشد مگر بعد از آنکه الله برای هر کفت بخواهد و راضی باشد اجازه شفاعت داد براداران و خوهران مسلمان شفاعت در واقع نوعی دعا است 14:38 و در بحث های سابق و در روشنی آیات و روایت زیاد متوجه شدیم که نباید در عبادت خداوند از زوجی کسی دیگر را باوی شریک کرد و صدا نموزگیه که از این موارد طلب شفاعت از مردگان و از کسانیست که بیرون از دار و تکلیف به سر میبرند بنابراین باید دانست که طلب شفاعت از مردگان و خطاب قرار دادن آنها شرک اکبر میباشد البته درخواست شفاعت از زندگان امریست مشروع و عیبی نظره 15:07 پیامبر صلی اللہ علیه و سلم نظر رسول الله آمدن و از ایشان دعا میخواستن البته هر شفاعت و دعا صد درصد قابل قبول نیست بلکه برخی قبول و برخی رد میشود در آیتی که شنیدیم بیان گردید که خداوند جل جلالهو شفاعت را رد میکند مگر در حق اهل توحید و آن هم به شرط این که خداوند عزوجل اجازه بدهد و از اردو طرف شفاعت راضی باشد پس شفاعت 15:37 حق الله جل جلالهو و در محدوده اختیارات اوست و مومنان و سایر انسانها در واقع بجز ذات الله کارساز و شفیه دیگری ندارند از این رو باید شفاعت به اجازه و رضای الله جل جلالهو انجام گیرد زیرا هیچ کس نمی تواند بدون اجازه الله سبحانه و تعالی برای کسی شفاعت و سفارشی بکند نه پیغمبری نه فرشتهی نه ولی و نه امامی بلکه این خداون جل جلالهو است که مالک شفاعت است 16:07 و او به هر کس بخواهد توفیق این کار را می دهد و تا او تالا اجازه ندهد کسی لب به شفاحت نخواهد گوشد این شرایط به خاطر آن است که بشرق حلبن وابسته به هیچی ایک از مخلوقات نباشد و گمان نکند که فلانی دارای مقام شفاعت مطلق است و سفارش او را خداوند جل جلالهو رد نخواهد کرد مانند اعتقادی که مشرکین نسبت به معبودان باطل خود داشتند اونا می گفتند که این بودهای ما 16:38 شفیه ما هستند در نظر خداوند تبارک و تعالی از این رو معلوم شد که شفاعت فقط به دست الله جل جلاله هو هست و فقط او به هر که بخواهد و برای هر کس که بخواهد اجازه شفاعت خواهد داد پس نباید انسان متوجه بندگان بشود بلکه متوجه همان ذاتی شود که شفاعت از آن او و در اختیار او و در ملک او تعالی یقینا رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم روز قیامت شفاعت خواهند کرد اما 17:06 به اجازه الله جل جلاله و برای کسی که الله عز و جل بخواهد بس ما باید از خداوند تبارک و تعالی این طور مسئلت بکنیم که بارالله پیامبرت را در حق ما شفیع بگردان یا بارالله شفاعت پیامبرت صلی اللہ علیه و علیه وسلم را نصیب ما بگردان در جای دیگر خداوند تبارک و تعالی می فرماید قُلِ دَعُ الَّذِينَ ذَعَنتُمْ مِن دُونِ اللَّهِ 17:36 یعنی بگو ای محمد کسانی را که غیر از الله را معبود خود میپندارن بخانید آنها 18:14 و در بخاری و مسلم و مسند امام احمد و دیگر کتب حدیث روایت شده که رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودند 18:44 که ایشان روز قیامت در محضر الله جل جلالهو نخست به سجده می افتند و به ستایش او تعالی می پردازند آنگاه به ایشان گفته می شود سرتان را بردارید یعنی خداوند تبارک و تعالی خطاب به پیانبر محبوب من صلی اللہ علیه و علیه وسلم می فرماید سرتان را بردارید بگویید تا بشنویم و بخواهید تا بدهیم و شفاعت کنید تا بپذیریم 19:09 چنانکه ابو حلیره رضی الله تعالی انهو از رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم پرسید خوشبخترین انسانی که شفاعت شما در حقش پذیرفته می شود چه کسیست؟ پیامبر صلی الله علیه و علیه وسلم فرمودن کسی که لا اله الا الله را مخلصانه و از ته دل گفته باشد پس روشن شد که شفاعت رسول الله صلی الله علیه و علیه وسلم فقط شامل مخلصین در دین و توحید و آن هم 19:37 به اجازه الله جل جلالهو می شود نه شامل مشتکین و نه شامل قبر پرستان و نه شامل امام پرستان و نه شامل پیر پرستان و این فضل و بخشش الله جل جلالهو هست که شامل اهل اخلاس می گردد کسانی که واقعاً بلا اله الا الله ایمان آوردن توریک خداوند تبارک و تعالی گناهان انسانهای موحد و کسانی که واقعاً بلا اله الا الله ایمان آوردن را توسط دعا 20:05 و شفاعت کسی که اجازه آن را داشته باشد مغفرت می کند و از شفاعت کننده نیست به دین صورت تجلیل به حمل می آورد و او را به مقام شامخ محمود می رساند پس شفاعتی که قرآن آن را رد می کند شفاعتیست که شرکامیز باشد و اما شفاعت برحق 20:24 امانت که به اجازه الله جل جلالهو صورت می گیرد و شفاعتی ثابت و غیر قابل انکار و آن هم طبق فرموده رسول گرامی اسلام صلی اللہ علیه و علیه وسلم شامل موحدین مخلص می شود و امچنین بر هر مرد و زن مسلمان لازم است اهمیت قسم خوردن به نام الله جل جلالهو را بداند در ابن ماجب با سند صحیح از ابن عمر رضی الله تعالی عنه روایت است که رسول اکرام صلی الله علیه و علیه وسلم فرمودند 20:53 به پدرانتان قسم نخورید و هر که به نام الله قسم یاد بیکند باید راست بگوید و برای هر که به نام الله سوگن یاد شد باید بپذیرد و اگر نه او را با الله سبحانه و تعالی کاری نیست این حدیث عام است که قسم و سوگن نرد قاضیات کرده شود یا در جای دیگر عظمت الله جل جلالهو در دل کسی که سوگن یاد میکند و کسی که برای او سوگن یاد میشود 21:22 اساس و مهور است بنابراین کسی که سوگند یاد می کند یا قسم می خورد باید به خاطر احترام و عظمت الله جل جالهو راست بگوید و کسی که قسم یا سوگند را می شنود نیز به خاطر احترام و عظمت نام الله جل جالهو او را تفصیل بکند و بپذیرد ولو این که دروغ گفته باشد زیرا گناه سوگند دروغین دامنگیر کسی می شود که سوگند یاد می کند و نپذیرفتن سوگند گناه کبیر است 21:52 چنانکه رسول الله صلی اللہ علیه وسلم در حدیثی که یاد کردیم می فرمان که او را با الله سبحانه و تعالی کاری نیست یعنی کسی که قسم و دروغ بخورد و موضوع مهم دیگری که هر مسلمانی باید بداند این سخن نادرست است که بعضی ها می گوین آنچه الله و تو بخوایی در نسائی با تصحیح روایت است که رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم مسلمانان را دستور دادن که اگر خواستن سوگن یا قسم بخورند 22:23 بگوین و رب الکعبه یعنی تنها به کعبه قسم نخورن یعنی قسم به پروردگار کعبه بگوین و بگوین ماشا الله ثم شعت یعنی آنچه الله سپس تو بخوایی همچنین در نسائی از ابن عباس رضی الله تعالی عنهما روایت است که مردی به رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم گفت آنچه الله و تو بخوایی رسول الله صلی الله علیه و علیه وسلم فرمودن اجعلتنی لله نده آیا مرا با الله شریک ساختی؟ 22:52 این طور بگو ما شا الله وحده یعنی هر چه فقط الله بخواهد برادران و خوهران مسلمان هم چینین باید بدانن که ناسزا گفتن به زمانه یعنی ناسزا گفتن به الله جل جلالهو می باشد ناسزا گفتن یا فحش و دشنام دادن به زمانه از الفاظ ممنوعه و نجایز می باشد و باید از آن پرهیز نمود زیرا استعمال چینین کلماتی ضد توحید است ولی متاسفانه است 23:20 برخی از انسانهای نادان می شنیم که وقتی به مسیبتی مواجه می شوند شروع به ناسزا گفتن زمانه می کنند و لبه ناله و شکوه می گوشیند و برخی روزها و ماها و سالها را نفرین می کنند که بی تردید این نفرین ها و ناسزا گفتن ها به زمانه برنمی گردند زیرا زمانه از خود هیچ اختیاری ندارد و هیچ کار انجام نمی دهد بلکه به اختیار ذاتی که الله جل جلاله وعت می چرخد 23:48 و ناسزا گفتن به ذاتی بر می گردد که زمانه به دست اوز البته سخن گفتن در مورد سالهای تنگ دستی و این که بگوید که مثلا این روز یا این ماه برای من شوم بود یا بد بود اشکالی ندارد زیرا در این گفته مطلقا زمانه را شوم نمی داند بلکه به خاطر مسائلی که برایش ناگوار بوده آن را نسبت به خود شوم می داند گوید در واقع می گوید حالت خود را بیان می کنم یا حالت خود را بیان می کند و باید هر 24:16 بداند که در اسلام از فحش دادن و ناسزا گفتن نه شده است ولو که به باد باشد در ترمیزی با تسخی از عباید رکعب رضی الله تعالی عنه روایت است که رسول اکرم صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودند باد را فحش ندهید اگر چیز ناگواری از آن دیدید این دعای را بخانید 24:44 و نعوذ بیکم این شر حد اردیحی و شر ما فیها و شر ما امرت بیهی یعنی بارلاها ما خیر این باد و خیر آن که دران هست و خیر معمولیتی را که دارد میخواهیم و از شر این باد و از شر آن که دران هست و از شر معمولیتی که دارد به تو پناه میبریم ناسزاگویی و دشنام به باد امچون ناسزاگویی به زمانه هست و در واقع برمیگردد به ذاتی که باد در اختیار و تصرف اوست که آن هم 25:15 کسی جز الله جل جلالهو نمی باشد پس نهی در اینجا تحریمی است و هر گونه فحش و ناسزاگویی به باد حرام می باشد البته اگر گفته شود باد خیلی تند یا ویرانگر بود فحش به اصابه نمی بود بلکه اینها اصاف و حقائقی است که باد به آن موصوف بوده است و از دعایی که رسول اکرم صلی اللہ علیه و سلم به ما آموختن نتیجه می گیریم که باد کاملا در تصرف الله جل جلالهو و به اختیار او تعالی 25:44 و به هر سو که بخواهد آن را می فرستد. الله عزوجل می فرماید آنها یعنی مشتکان که منکر قیامتند گفتند چیزی جز همین زندگی دنیا ما در کار نیست. گروه از ما می میرند و گروه جای آنها را می گیرند و جز طبیعت و روزگار ما را حلاک نمی کند. آنان به این سخن که می گوین علمی ندارند 26:51 بلکه تنها حفظ می زنند و گمانی بی پایه دارند و در بخاری و مسلم از ابو حریر رضی الله تعالی عنه روایت از که رسول اکرام صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودند خداوند جل جلالهو می فرماید بنی آدم مرا آذار می دهد زمانه را ناسزا می گوید در حالی که منم زمانه چون شب و روز را من می چرخانم حدف این نیست که زمانه یا دهر 27:18 در حدیث که ذکر شده استی که از نامهای خداوند تبارک و تعالی بلکه به عنوان اعتراض به گفته آنان چنین فرمود که شما زمانه را فحش می دهید زمانه من هستم چون چرخش آن به دست من هست پس ناسزا گفتن به آن ناسزا گفتن به من هست که آن را می چرخونم و یکی دیگر از مسائل مهمی که هر مسلمان باید بداند این است که برخود و فرزندانش نام نیک و مناسب بنهد 27:46 از ابو حریر رضی الله تعالی عنه روایت است که رسول اکرام صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودن زشترین و حقیرترین نام نزده الله جل جاله اون است که مردی ملک الاملاک نامیده شود در حالی که مالکی جز الله جل جاله اون وجود ندارد صفیان رحمت الله علیه می فرماید مثل این که بگوین شاهنشا و در روایت آمده که فرمودن مبغوزترین 28:11 شخص نزده الله جلاله و خبیسترین آنها نزده و تعالی در روز قیامت کسی است که نام یا لقبش ملک الاملاک یا شاهن شاه یا شاه شاهن یا قاضی القضات است در اینجا آدابی را بیان می کنیم که لازم است انسان موحد و همه برادران و خوهران مسلمان آن را بدانند و در مورد اسما و صفات الله جلاله قلبن و زبانن رایت بکنند 28:40 تا به نام های الله عز و جل کمترین احانت و توحینی نشود و دیگران به اسما و صفات او تعالی توصیف نگردند به طور مثال اگر بر کسی و یا فرزندان ما نام و یا صفتی از الله جل جلالهو را به عنوان اسم انتخاب کردیم همیشه باید به امراه عبد ذکر نمائیم ماننده عبد الرحیم عبد الرحمن عبدالله و غیره و نگویم رحمان و رحیم 29:07 و همچنین گذاشتن نام های مالند عبدالعالی عبدالرزا عبدالرسول عبدالحسین و عبدالحمد شرک و نارجایز است زیرا عبد به معنی بنده به انسان نمیتواند هرگز بنده انسانی باشد خداوند تبارک و تعالی میفرماید 29:44 اما هنگامی که خداوند فرزند صالحی به آنان داد برای الله در این نعمت که به آنها بخشیده بود شریک های قائل شدند. الله برتر از آنچه که شریک او قرار میدهند. یعنی خداوند تبارک و تعالی خالق مخلوقات به ما فرزندی بدهد یا به کسی فرزندی بدهد و آن وقت نام او را عبد الرسول بنامیم. یعنی بنده رسول در حالی که همه انسان ها و همه موجودات 30:13 مخلوق خداوند تبارک و تعالی هستند و بس ابن عظم رحمت الله فرموده است و علماء اتفاق نظر دارند که استفاده از کلمه عبد در نامها به صورت اضافه کردن آن بغیر الله حرام است زیرا دران زمن این که خلاف واقعی گفته شده است نوعی بیعدبی نسبت به ذات مبارک الله جل جالهو می باشد زیرا فقط او سبحانه و تعالی رب و معبود است 30:42 و همچنین مسلمانان باید بدانند که هر عملی که صورت می گیرد و هر چی به ما می رسد از طرف الله جل جلالهوست خداوند تبارک و تعالی می فرماید 31:10 و هرگاه او را رحمت از سوی خود بعد از ناراعتی که به او رسیده به چشانی می گویند 31:37 این به خاطر شایستگی و استحقاق من بوده و گمان نمی کنم قیامت برپا شود و بالفرست که قیامتی باشد هرگاه به سوی پروردارم بازگردانده شدم برای من نزد او پاداش های نیک است خداوند تبارک و تعالی در دعا به این انسان ها می فرماید ما کافران را از اعمالی که انجام دادن به زودی آگاه خواهیم کرد و از عذاب شدید به انها 32:07 در حدیث متفقن علیه از ابو حریر رضی الله تعالی عنه روایت رسول اکرم صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودن خداوند خواست که سه نفر از بنی اسرائیل را که یکی مبتلا به بیماری پیس و دیگری کچل یا کل و سیومی نابی نابود آزمایش بکند برای این منظور فرشته ای را نزده آنان فرستاد فرشته نخفت نزده کسی که مبتلا به بیماری پیس بود آمد و گفت چه دوست داری؟ 32:36 یعنی چی میخوایی؟ گفت دوست دارم که دارای رنگ و پوست زیبایی باشم و از بیماری که مردم مرا به خاطر آن زشت میدانن بهبود یابم فرش دستی به سر و صورتی او کشید بیماریش از بین رفت و اجازه الله سبحانه و تعالی دارای رنگ و پوست زیبا شد آنگاه از او پرسید چه مالی را دوست داری؟ گفت شطور یا گاو که راوی حدیث در این بار شک دارد با او شطور ماده و 33:06 آبستن یعنی اشکمداری را دادن و گفت، الله آن را برایت برکت بدهد. سپس نزدیک کچل یا امان کل رفت و از او پرسید، محبوبترین آرزو یک چیست. گفت، دوست دارم که موهای زیبا داشته باشم و از آن چی که مرا در چشم مردم زشت کرده است، نجات یابم. فرشت دستی به سرش کشید، بیماریش برطرف شد و دارای موهای زیبایی گردید. فرشت پرسید، چه نوع مالی را دوست داری 33:36 گاو یا شطر که راوی در این بارم شک دارد فرشته به او گاو ماده و آبستانی داد و برایش دعای برکت دمود و نزد نابینا رفت پرسید که بهترین آرزو یک چیز گفت این که الله جل جلالهو روشنایی چشمانم را به من برگرداند تا مردم را ببینم فرشته دستی بر چهرهش کشید خداوند جل جلالهو روشنایی چشمانش را برگرداند آنگاه از او پرسید چه نومالی را دوست داری؟ گفت گو 34:04 فرشته به او گوزفند ی آبستن یا اشکمدار داد و برایش دعای برکت نمود خلاص این که بعد از مدتی در اثر زاداولد شطر و گاو و گوزفند وزد به جای رسید که اولی دارای در ری پر از شطر و دومی دارای در ری پر از گاو و سیومی دارای در ری پر از گوزفند شدند سپس فرشته با همون قیافه اولی آنها نزدشان رفت و گفت مردی مسکین و مسافر استم و از ادامه سفر باز ماندم 34:33 و راه رسیدن به مقصد برایم به وسیله الله و سپس به وسیله شما مقدور است به خاطر کسی که به تو رنگ و پوست زیبا و مال انایت کرده به من شطوری بده تا به وسیله آن برای ادامه بدهم مرد گفت مخارج من سنگین است نمی توانم این کار را بکنم فرشته گفت من تو را می شناسم مگر تو همون کسی نیستی که مبتلا به بیماری پیس بودی و مردم تو را زشت می دانستن و چیزی در بسات نداشتی آنگاه خداوند این همه مال سروت در اخت 35:03 آنمرد با تکبر گفت خیر من اینها را از پدرانم به عرص بردم یعنی گذشته خود را فراموش کرده بود فرشته گفت اگر دروغ میگوی خداوند تو را به همون حالت اول برگرداند سپر نزد کچل یا کل رفت و به اونیز همون چیزی را که نزد اولی گفته بود گفت اونیز برخورد مشابهی کرد و طلب فرشته را رد کرد فرشته گفت اگر دروغ میگوی خداوند تو را به حالت اولت برگرداند 35:32 آنگاه نزده مرد نابینا رفت و همه سخنان قبلی را به او گفت نابینا گفت من مردی کور و نابینا بودم خداونج رجالهو بر من مند نهاد و چشمانم را به من بازگردان هرچی از مالم میخوایی بردار و هرچی میخوایی برای من بگذار سوگن به خدای از دوجل که امروز هرچی از مالم به نام اوتالا برداری آن را اصطنه گیرم پرشته گفت مالت را برای خودت نگهدار شما مورد آزمایشه 36:01 الهی قرار گرفتید. الله جل جلالهو از تو راضی و از امراهانت ناراضی شد. بله خوهران و برادران عزیز. خدای عزوجل دارای فضل و بخشش است. نعمتهای هر که بخواهد دوامدار می دهد و از هر که بخواهد پس می گیرد و از اسباب مستدام و دوامدار داشتن نعمتها این است که انسان پروردگارش را تعظیم بکند و بداند که نعمتها از فضل و بخشش او تالا است. 36:30 و علامت کمال توحید این است که انسان خود را همیشه محتاج به الله جل جالهو بداند نه این که خود را شایسته و طلبگار بداند بلکه الله جل جالهو مستحق تشکر و تجلیل از طرف بندگانش می باشد و باید بندگان همواره او تالا را به خاطر داشته باشند و نعمتها را از جانب او 36:52 سبحان و تعالی و شکر نعمت و تعالی را به جا بیاورند یعنی اگر با مسکینی با درموندهی با غریب مواجه شدند از آن نعمتی که خداوند تبارک و تعالی به ایشان داده است به این غریب و مسکین و بیچاره کمک بکنند چرا؟ برای خداوند تبارک و تعالی آسان است که شما را به جای آن مسکین قرار بدهد با آن مسکین را به جای شما یعنی قدرت پول سروت هر چی که هست فقط از جانب خداوند تبارک و تعالی دهد به هر که بخواه 37:21 پس میگیرد همچنین برادران و خوهران مسلمان باید بدانن که گفتن از سلام و از الله جائز نیست زیرا سلامتی و آفیت چیزیست که بندگان نیازمند آن میباشند و خداوند تبارک و تعالی از این چیز بینیازد و باید آن را از الله تعالی بخواییم یعنی سلامتی را از خداوند تبارک و تعالی بخواییم و چون الله جل جلالهو غنی و بینیازد لازم نکرده که کسی برای او تعالی سلامتی بتلبد و اگر کسی چنین کند 37:50 در توحیدش نقص وارد میگردد خداوند تبارک و تعالی میفرماید ای مردم شما همگی نیازمند به خدایید تنها خداست که بینیاز و شایسته ی هر گونه همدو ستایش هست و در سیه بخاری از ابن مسعود رضی الله تعالی عنه روایت هست که میفرماید ما وقتی با رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم نماز میخاندیم 38:28 می گفتیم السلام علی الله من عباده و السلام علی فلان و فلان یعنی سلام بر الله و سلام بر فلانی و فلانی آنگاه رسول الله صلی اللہ علیه و سلم ما را از گفتن السلام علی الله منع کردن و فرمودن فإن الله هو السلام یعنی خود او جل جلالهو سلام است همچنین مسلمانان باید بدانن که گفتن این سخن که بار الله اگر خواستی مرا ببخش ناجایز است 38:58 در صحیح بخاری از ابو حریره رویت از که رسول الله صلی اللہ علیه و سلم فرمودن وقت دعا نگوید بارالله اگر خواستی مرا ببخش و اگر خواستی برمن رحم کن بلکه باید دعا را جدی گرفت زیرا کسی نمی تواند الله جل جلاله را مجبور به چیزی سازد 39:19 و در روایت مسلم چنین آمده که باید در انگام طلب و امید از الله عزوجل چیزهای بزرگ و زیاد را درخواست کنید زیرا الله جل جلالهو ارچه ببخشد از ملک اوتالا چیزی کم نمی شود خواستم به شیوهی که بگوید اگر خواستی مرا ببخش بیانگره این مطلب است که طلب کننده نیاز چندانی ندارد و از این رو با بینیازی و تکبر 39:46 و بدون این که خود را کوچک بکند می گوید بارلاها اگر خودت می خواهی مرا ببخش و برمن رحم بکند و چینین درخواستی با سرشت توحیدی و آنچه که واجب است بندن استاد به مقام شامخ روبوبیت و عبودیت الله جل جلالهو به جاورد در تضاد می باشد انسان باید اعلان نیاز کرده و بداند که چاره جز این که اصف و بخشش و فضل و کرم الله عزوجل شامل حالش باشد نداند 40:15 از این رو رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم حتی شیوه خواستن را به ما آموزش دادن و فرمودن در خواستن از الله جل جلاله اصرار ورزید دست توقع را بالا بگیرید و زمنا این را نیست فرمودن که کسی نمیتواند با زرگوی و احساس بینیازی و یا با زر و زور چیزی از الله جل جلاله اصرار بگیرد بلکه با فروتنی و توازو باید از خداوند از دوجل درخواست 40:44 اما این که رسول الله صلی اللہ علیه و سلم در عیادت بیماران می گفتند تهورون انشاءالله پاکی هست انشاءالله دعایی نبود که کسی خیال کند که رسول الله صلی اللہ علیه و سلم دعا را به مشیط الله وابسته کردند بلکه این جمله خبریست یعنی اگر الله بخواهد باعث پاکی گناهان خواهد بود و مسلمان هم باید بدانند که نباید کارگر و غلام و کنیز خود را با عبارت بنده من و کنیز من صدا کرد 41:13 در صحیح مسلم از ابو حریره رویت است که رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودن 41:43 اگر چنین می کردم چنان می شد جایز نیست زیرا خداوند تبارک و تعالی می فرماید می گویند اگر ما ذره اختیار در این مسئله می داشتیم در این جا کشته نمی شدیم و در جای دیگر می فرماید منافقان آنها استن که به برادران خود در حالی که از حمایت آنها دست کشیده بودن گفتن 42:41 اگر آنها از ما پیروی می کردن، کشته نمی شدن. بسیاری از مردم در تقدیر الهی دوچار تردید می شوند و خیال می کنند که اگر فلانکار را نمی کردیم، چنین نمی شد. در حالی که همه کارها و نتائج آنها در اثر تقدیر الهی و طبق اکمت اوتالا صورت می گرد. بنابراین استفاده از کلمه لو یا اگر برای اموری که گذشته است جایز نمی باشد و از خسلتهای منافقین به شمار می رود. 43:10 اما برای اموری که قرارت در آینده انجام بشه ورد و میتوان از آن استفاده کرد به شرطی که برای امور خیر و با امید کمک الله جل جلالهو به کار گرفته شود نه در امور شر و بدون چشم امید به کمک الله یعنی به طار مثال کسی بگوید که اگر زنده بودم در آینده فلان کار خیر را انجام خواهم داد که این سخن جاید است اما اگر کسی بگوید که اگر زنده بودم فلان کار بد 43:37 و زشت را انجام میده هم این سخن گناه و ناجایز است و از همه مهمترین که هرگاه انسان در آینده قصد کار خیر را نمود باید بگوید انشاءالله فلان کار خیر را انجام خواهم داد زیرا بدون اجازه و خواست الله جلالهو انسان هیچ کاری را نمیتواند انجام بدهد و در صحیح مسلم از ابو حریر رضی الله تعالی نهو روایت است که رسول اکرم صلی اللہ علیه و سلم فرمودند 44:05 به آنچه که برایت منفعت دارد حریص باش و از الله جل جلالهو کمک بگیر و ناتوان ما باش و اگر دوچار مسیبتی شدی مگو اگر چنین می کردم چنان می شد بلکه بگو تقدیر الهی چنین بود و او ارچه بخواهد انجام می دهد زیرا کلمه لو یا اگر دروازه امور شیطان را باز می کند 44:30 و همه مسلمانان باید بدانن که وعده عذاب شدیدی در مورد مجسم سازان و نقاشان و اکاسان آمده است. بودساز یا مجسم ساز به کسی میگن که با دست شکل و صورتهایی از گل و غیره میسازد که به نوعی مشابهت با خالق جل جلالهو نموده و مانند او به آفرینش میپردازد. دوم این که تصویرها و مجسمها وسیله برای شرک وردیدن به الله جل جلالهو میباشد. 44:58 چنانکه بسیاری از مشکین گذشته به وصله تصویرها و مجسمه ها شرک میوردیدن و به خاطر حساسیتی که در دین مبین اسلام نسبت به شرک وجود دارد طبعا با تصویر و مجسمه به عنوان وسائل شرک سازگاری نخواهد داشت در حدیث متفقن علیه از ابو حرائر رضی الله تعالی نهو روایتت که رسول اکرم صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودن اللہ سبحانه و تعالی میفرماید 45:25 چی کسی ظالم تر از کسی است که می خواهد مانند من مخلوق بیافریند اگر کسی می تواند قذره یا دانه و یا یک دانه جاو بیافریند و از دیقه بنت صدیق محبوبه رسول اکرم صلی اللہ علیه و علیه وسلم آیشه رضی الله تعالی عنها روایت است که رسول اکرم صلی الله علیه و علیه وسلم فرمودند بدترین و شدیدترین عذاب روز قیامت ازان کسی است که در آفرینش با الله جلجاله خود را 45:55 مانند بکند و مفهوم حدیث مادر امان آیشه سدیقه رضی الله تعالی ها چنین است که سخترین عذاب یا سخترین عذاب کیامت به کسی اختصاص دارد که خود را امچون الله جل جلالهو آفریننده می داند و چنین گمانی کفر اکبر است البته در صورتی که دارای یکی از این دو حالت باشد اول بوتی بسازد با علم بر این که مورد پرستش قرار خواهد گرفت دوم 46:23 این که تصویر و مجسمه یا نقاشی بسازد و خیال بکند از آنچه که الله جل جل و آفریده هست بهتر آفریده هست حدیث ساق را علماء بر همین حمل کردن البته تصویر سازی و مجسمه تراشی از گناهان کبیره می باشند و کسانی که به این کارها و به این چیزها سرکار دارند نفرین شده و به عذاب دفنات وعده داده شدند و در حدیث دیگری که بخاری و مسلم از ابن عباس رضی الله تعالی عنه ها روایت کردن 46:51 رسول اکرام صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودند جای هر کسی که تصویری را می کشد و یا نقاشی می کند در آتش است. هر تصویری که ساخته است به صورت موجود زندهی در می آید و او را در دوزخ به وسیله آن عذاب می دهند. همچنین از ابن عباس رضی الله تعالی عنه و مرفوان در بخاری و مسلم روایت است که هر کس در دنیا تصویری ساخته است 47:16 در آنجا یعنی در روز قیامت او را معذف می کنند که در آن روح بدمد یا او را زنده بگرداند و او قادر به چینین کاری نخواهد بود و در صحیح مسلم عزبالحیاج عصدی روایت است که می فرماید علی رضی الله تعالی عنه به من فرمود آیا ترا برای انجام کاری که رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم مرا برای انجام آن فرستاده بودن نفرستم رسول الله صلی الله علیه و علیه وسلم فرمودن یعنی به عزبت علی 47:45 عبدالله طالنهو فرمودن هیچ تصویری را نگذار مگر آن را نابود کنی و هیچ قبر مرتفعی نگذار مگر آن را با خاک همسان کنی از حدیث علی رضی الله طالنهو برمیاد که علت اصلی حرمت تصویر و مجسم سازی همانا وسیله شرک بودن آن است چنان که حکم آن با حکم قبرهای بلند که وسیله بارز شرک وگای محل تجمع شرک می باشد یک سان است ممچینین این حکم شامل کسانی می باشد 48:14 که به نام یادگاری اکس خود و یا دوستان و خانواده خود را نگه می دارن و یا از مجالس عروسی و مهمانی ها اکس برداری می کنن امچنین مسلمانان باید بدانن که زیاد قسم خوردن یا سوگند خوردن عملی ناجایز و گناه هست زیرا خداوند تبارک و تعالی می فرماید وحفظو ایمانکم امر می کند مسلمانها که و سوگندهای خود را حفظ کنید و نشکنید 48:41 و در بخاری و مسلم از ابو حریره رضی الله تعالی عنه روایت است که رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودن سوگند یا قسم جنس را به فروش میرساند و برکت کسب کار را از بین میبرد و در تبرانی با سند صحیح از سلمان رضی الله تعالی عنه روایت است که رسول اکرم صلی الله علیه و علیه وسلم فرمودن خداوند با سه نفر سخن نخواهد گفت و انها را خاکیزه نخواهد کرد و برای آنان عذاب درد ناکرد 49:10 اول پیرمرد زناکار دوم نادار متکبر سوم مردی که نام الله را وسیله امرار معاش خود ساخته هست توری که چیزی نمیگوید مگر با سوگند و قسم و چیزی نمیفروشد مگر با قسم قسم خوردن زیاد با روح توحید سازگاری ندارد با روح اسلام و مسلمان سازگاری ندارد زیرا که کسی که توحید در قلب شیشه دوانیده باشد 49:37 اسم الله جل جلاله او را به خاطر هر چیز کوچک و بزرگ به زبان نمی آورد و سوگند نمی خورد و هرگیز سوگند به دروغ نمی خورد گرچه سوگندی که بدون قصد و اختیار به زبان می آید قابل مواخذه نیست اما انسان مومن و موحد و مسلمان حتی از امین نوع قسم ها نیست فرهیز می کند و در بخاری و مسلم از امران ابن حسین رضی الله تعالی عنه روایت است که رسول اکرام صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودند بهترین مردم 50:06 مردمان قرن من و کسانی هستن که بعد از آنها می آیند و همچنین کسانی هستن که بعد از آنها می آیند راوی می فرماید نمی دانم که این را دو بار تکرار کردن یا سه بار و افزودن که بعد از شما ملتی می آیند که گواهی می دهند در حالی که کسی آنان را گواه نمی گرد یا در حالی که گواه ماجرا نبودند از قضیه اطلاع هم ندارند اما قسم می خورند شهادت می دهند 50:35 و خیانت می کنند و احل امانت نیستند و نظر می نمایند و به آن وفا نمی کنند و در آنان چاکی غالب می شود یعنی هم و غمشان جز شکم پرستی و بدنسازی نخواهد بود که در نتیجه چاک و فربی می شوند که متاسفانه امروز بیشتر امت اسلامی دوچاره این مرض شدند و از ابن مسعود رضی الله تعالی عنه روایت است که رسول اکرام صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودند 51:04 بهترین مردم، مردمان قرنی هستن که من در آن به سر می برم و مردمان بعد از آن و مردمان بعد از آن هستن. سپس ملتی می آید که گواهیش بر سوگندش و سوگندش بر گواهیش سپقرد می گیرد. و از اموری که هر مسلمان باید بداند این است که احد و پیمان الله جل جلاله و پیغمبره صلی اللہ علیه و سلم را گرامی بدارد. 51:30 خداوند تبارک و تعالی می فرماید 52:02 کفیل و زامن بر سوگند و قسم خود قرار داده اید به یقین الله از آن چه انجام می دهید آگاه هست در تفسیر احد مفسرین کرام فرمودن در اینجام مراد سوگند می باشد و مراد از معایده عقد معاملاتیست که بین مردم رد و بدن می شود یعنی مفاکردن به چیزی که در اثر اقود و سوگند ها مشخص شده واجب هست تا عظمت نام الله جل جلالهو محفوظ بماند 52:29 زیرا معنی سوگن خوردن به الله عزوجل یعنی آن شخص وفا به موجب آن را با نام الله جل جلالهو تحکید نموده است و عمل نکردن به مقتضای آن یعنی عدم تعظیم نام الله جل جلالهو و حسک عرمت آن در صحیح مسلم از برایده رضی الله تعالی نهو روایت است که هرگاه رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم کسی را امیر لشکر تعین می کردن 52:54 او را به رعایت تقوی الهی در مورد خود و مسلمانانی که با او امرابودن توصیه می نمودن و می فرمودن بنامه الله در رای الله جهاد کنید و با کسانی که کفر وزیدن بجنگید جهاد کنید و خیانت مکنید احت شکنی مکنید مثل نکنید یعنی گوش و بینی و اعضای کشتای دشمن را قط نکنید کودکان را نکشید 53:19 هرگاه با مشکین و دشمنانت روبرو شدی آنها را به پذیرش یکی از این موارد فرا خوند و هر کدام را قبول کردن از آنها بپذیر آنها را نخست به اسلام دعوت کن اگر پذیرفتن تو نیست قبول کن اگر اسلام را نپذیرفتن از آنها جزیه بخواد اگر قبول کردن تو نیست قبول کن و دستت جنگ بازدار اما اگر قبول نکردن پس بکمک الله جلالهو با آنها به جنگ و نبرد کن 53:48 و اگر قلعی را ماسره کردی سپس آنان خواستن که به احد و پیمان خدای ازدواجل و پیامبرش با تو سلط بکنن چنین مکن بلکه بر اساس احد و پیمان خودت با آنان وارد گفتگو شو زیرا اگر شما احد و پیمان خود را بشکنید مجازاتش کم تر از این که احد و پیمان الله و رسولش را بشکنید و باید مسلمانان بدانن که سوگن خوردن به جای الله جل جلالهو گناه و ناجاید است 54:17 در فهی مسلم از جندوب بن عبدالله رضی الله تعالی نهو روایت از که رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودن مرد قسم خورد و گفت به خدا قسم که خداوند فلانی را نخواهد بخشید. الله جلاله و فرمود این چه کسی است که مرا سوگن میدهد که فلانی را نبخشم؟ من او را بخشیدم و عمل تو را نابود گردانیدم. و در حدیثی که ابو حریر رضی الله تعالی نهو روایت کرده آمده که گوینده این سخن شخصی آبد بود 54:47 که آن شخص با گفتن یک سخن دنیا و آخرتش را برباد کرد قسم خوردن به جای الله جلاللهو گاهی در اثر تکبر و غرور پیش می آید و شخص گوان می کند که بر الله عزیز و جل حقی دارد و او تعالی مجبور است مطابق سوگند او فیصله بکند چون این تفکیری کاملا خطا و مخالف با توحید می باشد نوعی دیگر از این گونه سوگند هان است که حدیث پیانبر صلی اللہ علیه و سلم با اون اشاره دارد چون که فرمودن 55:16 برخی از بندگان مومن الله چنانند که اگر بر الله جل جلالهو سوگن یاد کنند خداون قسم آنان را اجابت می کند و واقعی می شود مانند این که بگوید خدایا من به تو قسم می خورم که فلان امر واقعی شود یا فلان کار بشود خداون قسم او را اجابت کرده و آن امر واقعی می شود و این در صورتیست که انسان مومن آجزانه و نیازمندانه و با خسن زن به الله جل جلالهو 55:46 و همچنین مسلمان هم باید بدانند که نباید الله جل جلاله او را شفی مخلوق قرار داد در ابی داود از جوهر ابن متعم رضی الله تعالی عنه روایت است که مردی بدوی نزد رسول الله صلی اللہ علیه و علیه و سلم آمد و گفت ای رسول الله جسم ها ضعیف و لاغر شدند فرزندان گرستن و چارپایان حلاک شدند از پروردگارت برای ما طلب باران کن 56:12 ما الله را شفیع تو و تو را شفیع الله قرار می دهیم رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودن سبحان الله سبحان الله چندین مرتبه تسبیح گفتن به حتی رنگ اصحابشان رضوان الله علیه و مجمعی نیست فرید انگاه پیامبر صلی الله علیه و علیه وسلم فرمودن وای بر تو آیا می دانی الله کیست؟ شن و منزلت الله فراتر از این هست و افزودن که الله جل جلاله او را شفیع ایچیک از بندگان قرار نمی دهند 56:42 بله، نباید الله را واسطه بین خود و دیگران قرار داد. به این منی که الله سفارش او را نزد فلان مخلوق بکند. این کار با توحید سازگاری ندارد و مخالف لا اله الا الله می باشد. و باید هر مسلمانی بداند که در مورد انسانی غلو و افراد نکند. زیرا رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم از این عمل منع نمودند. در ابو داود 57:09 با سند جید از عبدالله ابن شخیر رضی الله تعالی نهو روایت از که می فرماید من با عیهت بنی عامر بودم که نزد رسول الله صلی اللہ علیه و سلم رفتیم و به ایشان گفتیم شما سید ما هستید رسول الله صلی اللہ علیه و سلم فرمودن سید فقط الله هست گفتیم شما از همه ما بزرگتر و از همه سخادمندترید فرمودن همین سخن یا بعضی از آنها را بگویید ماذب باشید که شیطان بر شما غلبه نکند 57:38 رسول الله صلی اللہ علیه و سلم با ان که سید فرزندان آدم هستند ولی چون پاستار راستین توحید بودند سعی داشتند که راه های شرک را مستود بکنند و یکی از راه هایی که به شرک می انجابد امین افراد و زیاد روی در تجلیل از انسان ها است. بنابراین فرمودند سید فقط الله است. در نسائی با سند جهید از انف رضی الله تعالی نهو روایت است که گروهی از مردم به رسول الله صلی اللہ علیه و سلم گفتند یا رسول الله 58:08 بهترین ما و فرزند بهترین ما و سید ما و فرزند سید ما شما هستید رسول الله صلی اللہ علیه و سلم فرمودن ای مردم سخنتان را بگوید و معذب باشید که شیطان شما را فریب ندهد من محمد بنده الله و رسولش هستم دوست ندارم که مرا فراتر از آنچه هستم ببرید این که به رسول الله صلی اللہ علیه و سلم فرمودن تو از ما افضل و عظم هستی گرچه واقعیت داشت 58:35 ولی چون رو در رو می گفتند رسول الله صلی اللہ علیه وسلم فرمودند معذب باشید که شیطان شما را فریب ندهد به خاطر این که تجلیل و تمجید رو در رو کسانی را که به حول و قوه الهی اعتقاد ندارند دوچار کبر و غرور و خودپسندی می کند و باید در فرد مسلمان قدر و منزلت و بزرگی ذات الله جل جلاله را بداند 58:58 زیرا خداوند تبارک و تعالی می فرماید وما قدر الله حق قدرهی والارض جمیعا قبضتهو یوم القیامت و السماوات مطویات بیمینه سبحانه و تعالی عمای شرکو آنها الله را آنگونه که شایسته است نشناختند در حالی که تمام زمین 59:29 در روز قیامت در قبضه او است و آسمان ها پیچیده در دست راست او است خداون منظب و بلند مقام است از شریک هایی که برای او میپندارند و در حدیث شریف به روایت بخاری و مسلم از ابو حریره رضی الله تعالی عنه او آمده است خداون جل جلاله او در روز قیامت زمین را قبضه می کند و آسمان ها را با دست راست خود در هم می پیچید سپس می فرماید ان الملک این ملوک الارض 59:59 منم فرماندوا پس کجایم فرماندوایان زمین البته بیان و اعتقاد این مسئله به همان صورتیست که آمده است بدون قائل شدن به کیفیت و چگونگی آن زیرا کیفیت و چگونگی آنها بر ما انسانها بوشیده است و تصور و خیالات ما خارج می باشد و از ابن عمر رضی الله تعالی عنه در صحیح مسلم روایت استی رسول اکرام صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودند 60:28 میپیچاند و آنها را در دست راست خود میگیرد و میگوید منم پادشاه کجاین پادشاهان ستمگرد کجاین متکبران سپس زمین های افغانه را در دست دیگرش میگیرد و میگوید منم پادشاه کجاین پادشاهان ستمگرد کجاین متکبران 60:48 و ابن جریر و غیره از ابن عباس رضی الله تعالی نهوه روایت کردن که فرمود آسمان ها و زمین های افغانه در دست الله عزوجل مانند دانه خردل در دست یکی از شما می باشد براداران و خوهران مسلمان پس شایست هست که در مورد الله جل جلالهو بیندیشیم پروردگار غالب و با حکمتی که دارای تمامی استفاده جلال هست بالای عرش هست در املاک وسیع خیش 61:18 که زمین ذره از آنها امرو نه می کند رحمت ها و نعمت هایش را به هر که بخواهد می بخشد و از هر که بخواهد بلا و مسیبت را بر طرف می سازد او ولی نعمت همگان و اهل فضل و بخشش است ببینید که چه خالق عظیمیست آسمان ها تحت فرمان و در تصرف او می باشد و فرشتگان به فرمان او و در عبادت او مشخولند این خالق عظیم و پادشای بزرگ 61:46 به بنده حقیق و ناچیزی مثل من و تو رو می کند و من و تو را به عبادت فرا می خاند و من و تو را به رعایت تقوی و پیروی خود می خاند که اینها در واقع به خیر و اجزت و سربلندی خودمان تمام می شود اگر بدانیم و بر سر عقل بیاییم اگر واقعا الله سبحانه و تعالی را بشناسیم و اقوق و صفاتش را بدانیم که چگونه در ذات و صفات دارای علو مطلق است 62:16 خواهیم دید که بی اختیار در مقابل از سر تسلیم فرود آورده و از فرمایشاتش اطاعت می کنیم آنگاه به وسیله این چه دوست می دارد به اون تقرب خواهیم جزد و چون کلامش را تلاوت کنیم به گونه تلاوت خواهیم کرد که اون مستقیمن با ما سخن می گوید و امرو نهم می کند آنگاه تجلیل و تعظیم ما از الله جلالهو غیر تجلیل و تعظیم کنونی خواهد بود از این رو 62:46 یکی از اسباب رسوخ ایمان در قلب و ایجاد عظمت باری تعالی این است که بنده در ملکوت آسمان ها و زمین به تفکر و تدبر بنشیند. چنانکه الله جل جلالهو نیز امین در سور را به ما داده است. و باید مسلمانان بدانن که دوستی و مودد با اولیاء الله پس از معبت الله جلالهو و رسولش صلی اللہ علیه و سلم و دشمنی با دشمنان او بر هر مومنی واجب است. 63:15 و پایبندی بر این عقیده از جمعه اصول عقیده اسلامی می باشد که اهل اسلام را دوست داشته و با مخالفان آنها دشمنی ببرده لذا واجب است موحدان مخلص را دوست داشته و از مشرکان و کافران بیزاری جسته و آنان را دشمن بدارند و این اساس دین ابراهیم علیه السلام و پیروان سنت اوز همان کسانی که رب العالمین فرمان داده است با آنها اقتدان ما ایم آنجا که می فرماید 63:43 قد كانت لكم اسوة حسنة في ابراهیم والذين معه اذ قالوا لقومهم انا برآء منكم و مما تعبدون من دون الله 64:10 برای شما در ابراهیم و امراهان او سرمشق نیکوز انگاه که به قومشان گفتن ما از شما و ان که به جای الله میپرستید بری و بیزاریم ما منکر شماییم 64:37 و انواره در نیان ما و شما دشمنی و کینه پدید آمده هست تا آن که فقط به الله ایمان آورید و همچنین خلاصه دین محمد مصطفی صلی اللہ علیه و سلم نیست بر امن اصل استواره چنان که الله سبحانه و تعالی می فرماید ای مومنان 65:23 و مسیحیان را که در مقابله با شما دوست و حوادار یک دیگران به دوستی نگیرید و هر کس از شما آنان را دوست گیرد جزو آنان هست اللہ ستمکاران را هدایت نمی کند جمهور مفسرین در تفسیر این آیه می فرماین خداوند متعال در این قول خود از موالاد یعنی دوستی با کفار من انمود هست این بدین منیست 65:47 که دوست نگیرید کفار را یعنی یاری نکنید کفار را و یاری نخوایید از کفار و برادری و معاشرت ننمایید با آنها چنان که با مسلمانان برادری و معاشرت می نمایید و یکی دیگر از مسائل مهمی که هر مسلمان باید بداند این است که شباحت در پوشش و نحوه گفتار تقلید از کفار در لباس و کلام و سایر آداب و رسوم نشانه محبت آنها است 66:12 بر امین اساس پیانبر صلی اللہ علیه و علیه وسلم در حدیثی که امام احمد رحمت الله علیه روایت کرده می فرماین من تشبهه به قومین فهوه منهم هر کس به قومی مشابهت کند یعنی از آنها تقلید کند از جمله ی آنها هم رنگی و مشابهت بکفت در عادات عبادات آداب و سلوک که از جمله ویجگی و مشخصه های آنانه هرام و مخالف با ایمان بلا اله الا الله می باشد 66:39 مانند تراشیدن ریش بلند کردن سیویل یا بروز و تقرید در لباس و خوردن و نوشیدن همچنین به کارگیری استلاحات زبانشان جز در انگام ضرورت همچنین مسلمانان باید بدانن که عدم اقامت در دارالکفر و محاجرت در جهت احفظ دین به دارالاسلام بر هر مسلمانی واجب است زیرا اقامت در دارالکفر پذیرش محبت و دوستی با کافران می باشد از این رو الله سبحانه و تعالی اقامت مسلمانان را که توانایی هجرت داشته 67:09 در میان کافران حرام نموده است چنان که می فرماید 67:38 فَاُلَئِكَ مَعْوَاهُمْ جَهَنَّم وَسَاءَتْ نَصِيرًا 68:08 و بد سر انجامید موسیقی 68:40 اینان را باشد که خداوند ببخشاید و خداوند بخشاینده آموردگار است. الله جل جلاله اجازه سکونت در سرزمین کفارا به مسلمانان نداده و در این راستا عذر کسی را نمی پذیرد مگر کسانی که مستضعف بوده و توانایی مهاجرت ندارند یا انهایی که ماندنشان برای مسلحت دینی مانند دعوت به توی الله و نشر اسلام است. 69:10 و همچنین سفر نمودن به ترزمین کفار به قصد سیر و سیاحت حرام و ناجائز است. مگرد در مواقع ضرورت از قبیل تدابی مریض، تجارت و آموزش علوم ضروری برای مسلمانان که دستیابی به آن در غیر این صورت میسر نباشد. لذا اقامت به اندازه رفع نیاز بلا مانه است و چون رفع نیاز گردید بازگشت به دارالاسلام واجب است. و شرط جواز چینین سفری این است که مسافر دین خود را آشکار نموده 69:38 و به اسلام خیش افتخار نماید و از مکانهای شر دوری جوید تا از دستیسه و نیرنگ دشمنان در امان بماند همچنین سفر به سرزمین و دیار کفر جهت دعوت به سوی الله عزوجل و نشر اسلام جاید بلکه واجب می باشد همچنین باید هر مسلمانی بداند که حمایت و یاری کفر بر حلی مسلمانان و یاری تلبیدن اعتماد کردن سرسپردگی و خدمت برای کفر 70:04 دادن منصب های حساب که سبب دفتتی کفار به اصار مسلمانان می گردد و برگذیدن آنها به عنوان دوستان سمیمی از جانب خدای متعال شدیدن منع شده زیرا این اعمال سبب خارج شدن مسلمان از دایره اسلام می گردد. الله جل جلالهو در این باره می فرماید 70:32 های مومنان 71:00 از خودتان کسی را به همدلی و دوستی نگیرید که از هیچ نابکاری و تجاوز در حق شما فرو گذار نمی کنند و به رنج و مهنت افتادن شما را دوست دارند و به راستی دشمنی از لحن و سخنانشان آشکارد و آن چه دلهایشان پنهان می دارد بدترد آره اگر اندیشه کنید آیات خیش را بروشنی برای تان بیان کرده ایم و در آیه دیگری می فرماید 71:35 دوست دارید ولی آنها شما را دوست ندارند و شما به همه کتاب های آسمانی ایمان دارید و چون با شما رو در رو شوند گویند ایمان آورده ایم و چون تنها شوند سر انگشتان خیش را از شدت کینه و غیض شما به دندان میگذند بگو به غیض و کینه خیش بمیرید خداوند از راز دلها آگاه هست 72:31 و باید هر مسلمانی بداند که شرکت در جشنها کمک کردن در برگذاری آن و تبلیغ گفتن به کفار از جمعه نشانه های محبت به کفار و مخالف با اصل لا اله الا الله می باشد. پس بر هر مسلمان لازم است که در ایدای آنان شرکت نکند و روزهای مقدس آنها را جشن نگیرند مانند روز کرسمس یا روز میلاد مسیح. 72:55 و عید نوروز که یکی از روزهای مقدس دین زردشتیان و مجوسیان آتش پرست می باشد و از جمله صفات بارز بندگان اینی که الله جل جلاله این است که ایشان در جشنهای کفار شرکت نمی جویند زیرا می دانند که رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم می فرمایند من تشبه به قومین فا او منهم هرکر با قومی مشابهت کند یعنی از انها تقلید کند از جمله آنها است 73:21 و هر مسلمانی باید بداند که مده و ستایش قوانین فرهنگ و تمدل کفار و شیده اخلاق و روش آنها بودن جاید نبوده و مخالف با عقیده اسلامی و ایمان بلا اله الا اللامی باشد 73:47 به چیزی که اصنافی از آنان را با آن بهرمن گردنده ایم چشم مدوست که تجمل و زیبایی زندگی دنیاوی است تا سرانجام آنان را بدان بیاز ماییم و روزی پروردگارت بهتر و پاینده تر است 74:15 این بدین معنی نیست که مسلمانان اسباب توسیعه از جمعه تعلیم و صنعت و امور اقتصادی و فنون نظامی را فران نگیرند بلکه آن را از مسلمانان می خواهد و در اصل مسلمانان به بحرمندی از این منافع و اسرار و رموز اولا ترند همچنان که الله جل جاله او می فرماید گو چه کسی زینت الهی را که برای بندگانش پدید آورده و رزق پاکیزه او را حرام کرده است بگو اینها در زندگی دنیا برای مومنان 75:38 و غیر مومنان است و در روز قیامت نیز خاص برای مومنان است لذا بر مسلمانان واجب است در استفاده و بکارگیری از این منافع و نیروها از دیگران سپقت گرفته و برای بدستاوردن آن مدیون کفار نبوده بلکه خود دارای فنون و سنایه باشند و هر مسلمان باید بداند که پشتیبانی و یاری کردن مسلمانان با جان مال و زبان در نیازمندی های دین و دنیایشان فرض است 76:08 الله سبحانه و تعالی می فرماید و مردان و زنان مومن دوستار همدیگرند و هر مسلمانی باید شادی و مسیبت مسلمانون را از آن خود بداند فیامبر صلی اللہ علیه و سلم در حدیثی که بخاری روایت کرده است می فرماید 76:35 می بینی که مومنان در دوستی و محبت و شفقت قدر مانند جسد واحدی هستند هرگاه عزوی ازان به درد آید تب و بیقراری سایر عذا را فرا می گیرند و همچنین فرمودند مثال مومن برای دیگر مومنان مثل ساحتمانیست که جزی ازان جز دیگر را استحکام می بخشد 77:04 آنگاه پیامبر صلی اللہ علیه و علیه وسلم برای تقسیم این تمثیل انگوشتان دو دست مبارک خود را به هم گریه کردن و هر مسلمانی باید دوستار و خیرخواه مسلمانان بوده و از اغفال و فریبانها دوری کند در بخاری و مسلم و کتب حدیث روید شده که پیامبر صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودن ایمان هیچیک از شما به کمال نمیرسد مگر آن که هرچی را برای خود میپسندد 77:32 برای برادرش نیز بپسندد و در حدیثی که بخاری و مسلم و دیگر کتب حدیث روایت کردن رسول الله صلی اللہ علیه و سلم فرمودن مسلمان برادر مسلمان است او را حقیر و خار نمی شمارد کمک خیش را از او باز نمی گیرد او را به دشمنی نمی سپارد و هر که مشکل برادر مسلمانش را حل کند الله جل جلالهو در قیامت مشکلی از مشکلات او را حل خواهد کرد 77:59 و هر که عیب برادر مسلمانش را بپوشاند، الله جل جلاله او عیب او را در روز قیامت میپوشاند. در بدی امین اندازه که برادر خیش را تختیر نماید، او را بسد. و جان و مال و شرف مسلمان نیز بر مسلمان حرام است. و باید همه مسلمانان بدانند که محبت رسول الله صلی اللہ علیه و علیه وسلم و اهل بیت و اصحاب بزرگوانشان رضوان الله علیه مجمعین جز ایمان هر فرد مسلمان میباشد. 78:28 آره ما باید از سمیم قلب آنها را دوست داشته باشیم و از هر گونه کینه و دشمنی نسبت با آنها پرهیز نماییم زیر آنها مخلص ترین مومنان بودن که قافل سالار آنها رسول الله صلی اللہ علیه و سلم می باشن که محبت ایشان پس از محبت الله جل جلالهو واجب است که از محبت جان، مال، فرزند، والدین و تمام مردم پیشی گیرد پس از رسول الله صلی اللہ علیه و سلم 78:57 محبت امسران پاک رسول الله صلی اللہ علیه و سلم، مادران مومنان و اهل بیت ایشان و امی اصحاب گران قدرشان، بویج خلفای راشدین و بقیه اشره مبشرة، مهاجرین، انصار، اهل بدر، اهل بیعت رزوان و سایر صحابه رزوان اللهیان و مجمعین بر امت اسلام واجب است. 79:20 پس از این بزرگواران، واجب است که محبت تابعین و مسلمانان قرون مفضله و پیشوایان کرام و علمای این امت چون ایمه اربعه و مومنان و مجاهدان را در دل داشته باشیم. کسی که کمترین اثری از ایمان در قلب وی وجود داشته باشد، هرگز به کیروردی و دشمنی با اصحاب بزرگوار پیانبر صلی اللہ علیه و علیه وسلم و مومنان برنمی خیزد. 79:45 و تنها کسانی به ورطه دشمنی و نفاق و کینتوزی با آنان گرفتار می شوند که دارای قلبی مریض و آکنده از نفاق و دشمنی با اسلام و مسلمانان داشته باشند همچون خبارج و روافض و نواسب که ما از شر آنها به الله سبحانه و تعالی پناه می بریم خداوند تبارک و تعالی می فرماید 80:14 محمد رستاده الله است و کسانی که با اوین بر کفار خشن و سختگیر و در بین خود مهربانند و در وصف اصحاب کرام الله جنزالهو می فرماید و سادقون الاولون من الان نخستین از محاجرین و انسار و کسانی که بنیکی از آنان پیروی کردند 81:06 خداوند از آنها خشنود است و آنها نیست از او خشنودند و باغایی از بهش برای آنان فراهم ساخته که نرها از زیر درختانش جارید جواب دانه دران خواهند ماند و این است پیروزی بزرگ به هر مسلمانی باید بداند که پیامبر صلی اللہ علیه و علیه وسلم در حدیثی که بخاری و مسلم روایت کردند فرمودند با همدیگر حسادت و کینورزی نکنید 81:34 به یک دیگر پشت نکنید و جاسوسی یک دیگر را نکنید و روی معامله دیگری معامله نکنید و برادر و از بندگان الله باشید و هر مسلمانی باید بدانست که در تهنگنا و فراخی یار و مونس مسلمانان باشد برعکس منافقین که در آسایش و فراخی در کنار مسلمانان هستند و به انگام سختی و خطر آنها را تنها میگذارند و هر مسلمانی باید بدانست 82:03 کرایت اقوق مسلمانان فرض است باید بر معامله مسلمانان معامله نکنند و بر قیمت گذاری آنها قیمت ننهند و بر خواستگاریشان خواستگاری نکنند و در کارهای مباهی که از ایشان پیشی گرفتند متعرض اقوق آنها نشوند رسول اکرم صلی اللہ علیه و علیه وسلم فرمودند هیچ مردی از شما بر معامله برادرش معامله نکنند و بر خواستگاری او خواستگاری ننماید و در روایت دیگری آمده است 82:33 بر قیمت گذاری او قیمت ننهد و هر مسلمانی باید بداند که شفقت با ضعفای مسلمانان و احترام بزرگان انها لازم و ضروری است همون طور که رسول اکرم صلی اللہ علیه و سلم در حدیثی که امام احمد رحمت الله علیه روایت کرده است می فرمایند 83:02 هرکس به افراد پیر ما احترام نگذارد و برخورد سالان ما محبت نورزد و امر به معروف و نهی از منکرد نکند از ما نیست با این حدیث گران قدر پیامبر بزرگوار اسلام صلی اللہ علیه و علیه وسلم از بارگاه رب العزت و الجلال میخواییم که به ما و همه برادران و خوهران مسلمان ما پیروی از دستورات الله جلاله 83:29 و رسول الله صلی اللہ علیه و سلم را نصیب نموید ما را دای خیرتان فراموش نکنید و صلی اللہ علیه و سیدنا و حبیبنا محمد و علیه و سحبه اجمعین و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمين و السلام علیکم و رحمت الله و برکاته 84:02 و به ذلك امرت و انا اول من 84:36 خالق و روزی دهنده و بخشنده تمامی نعمت ها و یک ساب و یگانه هست پس چگونه انسان به خود اجازه میدهد که به سوی مخلوقی همچون خود متوجه شد؟ و یا میدانید برای چه آفرید شده ای؟ وما خلقت الجن والانت الا لیعبدون من جن برای این که عبادتم کنند سلسله توحید ایمان بلا اله الا الله 85:08 یعنی اقرار به وحدانیت الله سبحانه و تعالی ایمان بلا اله الا الله یعنی تصدیق به قلب ایمان بلا اله الا الله یعنی عمل بلا اله الا الله ایمان بلا اله الا الله دعوت همه پیامبران الهی تنها معمن تفکین درها لا اله الا الله تنها راه نجات انسان توحیده تنها راه نجات انسان 85:36 لا اله الا الله هست توحید اولین و اصاطی ترین شرط رستگاری و رسیدن به کمال معنوی هست توحید مهمترین موضوع مطرح شده در همه کتاب های آسمانی و مخصوصا قرآن مجهده توحید تنها هدف بعثت انبیاء به دعوت مشترک همه پیامبران از آدم تا خاتم علیه مسلم 86:05 و ما هیچ رسولی را به رسالت نفرستادیم جز آن که به او وحد کردیم که به جز من الهی نیست تنها مرا به اکتایی پرفتش کنید و بعد سلسله توحید همه موجودات و فرشتگان و انسانهای با عقل و دانش 86:39 به یک آنگیه او جل جلاله او اعتراف می کند اشتگان و صاحبان علم و دانش نیز به یک تایی او گوایی دادند تدبیر کننده آلم هست به عدل یا همواره برپا دارنده عدل و داده هست جز او که تواناب و حکیم هست هیچ معبودی نیست لا اله الا الله رکن اول و اساسی دین مبین اطلام هست 87:30 پیامبر محبوب من محمد مصطفی صلی اللہ علیه و علیه و صحبه و سلم می فرمایند اساس و پایعای اسلام بر پنج چیز استوار گردید اول مبایدادن به این که هیچ معبود و اله به حقی غیر از الله یکتا و بی همتا نیست و این که محمد صلی اللہ علیه و علیه و سلم فرستاده الله هست رووم و برپاداشتن نماز سووم و پرداخت و ادای زکاة 87:59 چارم روزه ماه مبارک رمزان، پنجم به حج بیت الله برای کسی که تحالایی داشته باشد. تنها اعتقاد بلا اله الا الله و عمل بعانست که انسان را به رضای الهی و به هشت جاوید میرساند. و بدون این عقیده اگر کسی حتی به اندازه تمام دنیا اعمال صالحه و اخلاق فاضله داشته باشد، باز هم آقابتش جهنم. 88:30 و عدم رضایت الله جل جلاله بود شرک گناهی بزرگ است و ارگز بخشیده نمی شود این الله لا يغفر ان يشرك به و يغفر ما دون ذلك لمن يشهد الله شرک را نمی بخشد و پایین ترزان را برای هر کس که بخواهد بشایسته بداند می بخشد 89:00 مبهد گنهکار بخشیده خواهد شد اما آبد مشرک هرگز زیرا مشرک با داشتن این عقیده بزرگترین ظلم را به الله جل جلالهو مرتکب شده و ظالم هرگز رستگار نمیگه 89:39 و نزیانی مخان اگر چنین کنی از ستمگاران خواهید
Tampilkan transkrip lengkap