Transcription automatique : elle peut contenir des erreurs, vérifiez l'enregistrement pour la formulation exacte.
0:16 Në tema që kemi zgjellur dhe flasëm sëtë është nevojt që kemi për Allahu Subhanahu wa Ta'ala dhe se kjo nevojt e jona për Allahu Mujallat është thelbi i adhurimit dhej Allahu Subhanahu wa Ta'ala është kukimi vërteh i asaj që Allah në Kur'an thot dhe surën al-An'amahit 161-164 0:59 La sharika la, wa bidhalika umirtu, wa ana awalul muslimin. Tuaj, jeta me bdeka. Kull inna sarati wa nusubit. Tuaj, namazin, dhe kurbanin, linjen. Jeta me bdeka, të gjitha këto janë për Allahu Dajjal, i cili nuk ka ortak. Me këtë janë murdruar unë, dhe janë musliman i pa. Do në shmej që janë musliman që 1:30 në mënyrë direkte, të më njëheshme, i zbatoj unët Allahu Subhanahu wa Ta'aj. Aj njëri që jetë vetë vetë, halin e vetë, atëhere e kuptojnë se sa i do të është. Përmër pa që është, është sultana, është mbret, është pjetar, është pasanik, është general, që të gjithë këta që kakë përshketet dhe dë njësë, vetën njëres që janë të do. Andëre Allahu Subhanahu wa Ta'aj u thot atyre. 2:08 Fëllendur l'insan min me këllit. Lë që i ka njeriu për shkajt është këllit. Ate për këllit e të mejnë, për të mendoje se është gjithë ushi, lë të këllit pas. Të ndëruar të përënishëm në këtë qëmi, Allahu në gjithë dëshkanu e farëndërëjmë, atë e madhërëjmë, dhe prejti në dim dhe farën e këjmë. 2:53 Allahun Subhanahu wa ta'ala e fërëndrojnë për begatit e tijat shumëta dhe të panumërta, me të cilat Allahu Gjallashanuhu vazhdimisht në abizon dhe në begaton. Dëshmëj dhe deklare se nuk ka hyni që meriton të adhurohet me të drejtë, përpos Allahu Dhul-Gjelal i cilje është një, fari vartë dhe farëta. Dëshmëj dhe deklare se Muhammedi sallallahu a.s. është robë dhe i dërguar i Allahut, 3:23 me të cilin Allahu Subhanahu wa Ta'ala e bulot si valgën e pekamerisë. Salavatët dhe salamet qëpëshim i këtë burë, mi familët i dhe pasët dhe ndërshme, mi shokët e ti fisni dhe të sinqertë, dhe mi gjithë ata që sinqerisht e cilën hapojt e të të tërërë dhe në ditë në kamitit. Sot Isha Bahu Ta'ala dhëtë vazhdojmë me ditën e dytë të takhimi tonë, 3:54 i kemi parapat njësa tema që më ndëjmë se janë të vëzësishme ti shërëm në këtë meqlis. Jemi vetëdishëm, pasë në këllu për temat dhe temën, jemi vetëdishëm se ka mundësi njështë ka përksoj që nasë shërëm që jetë ndëgjuar më herët, ta dimë më herët. Mirë po, përse kemi ndëgjuar njësa pjesë të dhjerata dhe vëfjallimi më herët, kjo nuk në pengon meve të i përsërisim më to. 4:27 Sepse detyre jonë si musiman është të këshillohemi me zvejte. Kja përkujtojnë njëritit atë që edhim, por që e kemi fut në memorjen tonë, kujtesen tonë, dhe e kam bet aty e akivuar, dhe nuk ka ndikim në rajtitin që ndjetojmë na. Por këtë shka që tema që i kemi zgjerët i flasim në tërbit që i kemi, është qëlimi të përkujtojnë në mes vete. Zatën, kjo është detyre musimanve. 5:00 Një kush për kushtër të shpërtimit është që të përkujtojnë besimtarë, të i porosisim në hakë në dëvërtet dhe të i porosisim në duret. Pegamere sallallahu a.s. e ka shfizu zërë asti këshilon besimtarët. Edhe ku një ka këshiluar, një zërë i ka këshiluar me gjera treja, por shumë heri i ka këshiluar me gjera që atër i kanë ditur, por i kanë futër në hares, apo një i kanë zbatuar, apo... 5:30 i kanë neglijuar e kështu mëra. Andaj Allahu Subhanahu wa Ta'ala e mërtonë Kur'anin këshirë, e dhe thotë, ja ju e nësë, oj njërës, ju ka ardhë juve këshirë a ka zotë njëvej, shërimi i asaj që është në gjokës në tuaj, u dhe zimë dhe mëshira për pesimtara. 6:02 Do të e ka mërturë, Allah është politikë këshillë, me të cilën, na këshillohemi dhe të asaj që është më e mirë, më e dëvishme, më e sakë, më e vërtetë, në dynjo, dhe normalishtë më e fyrtë dhënëse, më është përgjuesët, në akhira. Gjithashtu, Allahu Subhanahu wa ta'la i ka këshillu besimtarë, në përmës ajetëve këranore dhe rasëre të dëveshme që i përmenë këranë. Andaj në surën, në nisa e li pëstëtetë, thot 6:33 Allohu juqshilan juve mektupur rësi. Inna Alloha kana sëmi'an basira, se Alloha është aqen dhe gjonë dhe qesheh. Pas të edhët, ja idhukum an ta'udhu li mithlihi, Alloha juqshilan qërë mësi këtejn e ihtikabimit edhe njëharët. In kuntu mu'minim, nësejnë dhe gësirta. Dhe nësuën bëka dhe ajetit të shumë të rafet një thërtë, vëdhkuru nëmëta Allohi aleykum, kujtëni begatit a Allohu ndërjush. 7:01 Vama enzela rejku minel kitab, e për tyre begative që Allah u akadon janë, atër që e ka zvidu në libër, u al-hikma dhe urcin, ja i dhe kumbihime të cilat ju këshilon juve. E ulematur kanë folë për libër, kanë thonë që është Kurani, e urcin, kanë thonë që është sunetit për nga mbire sallallahu alaihi wa sallam. Andaj, Allahu subhane vëtare i ka zvidu a jetë, që në këshilon neve. 7:32 qëtë na tërhekë vërejtën neve, qëtë na tërhekë vëmejtën neve, qëtë na dhe njërës që largohën për gabimit, edhe largohën për debimit. Që që, fa morë për asus që na ajdim gjërët apo nuk edhim, duhet të shilohim me sëgjetit. Fundja, tëtë Allahu në Kur'anu, u dhu ila sëgjiri Rabbike bil hikmeti, u almoj edhe t'il hasena, u aqadil hu, bil leti e ahsen. Fër, në rrume e zori tanë, me urësi. 8:03 jetë këshillat mira dhe polemizo me të cilët në mënyrën më të mirë. Këta e në formën e komunikimin që qëri. Ose selim fakte dhe argumente të urta që s'mon të anashkalojnë dhe të refuzohen, ose javim këshillat që zbusim zemat dhe vësimtarve, ose bëjmë debat me refuzuasit këtë është arët e kështë të mëra. Tema që kemi zjelur të flasim, 8:34 sot është nevoj e jonë që kemi për Allahum subhanahu wa ta'ala. Dhe se kjo nevoj e jona për Allahum rujelat është thelbi i adhurimit daj Allahum subhanahu wa ta'ala. Se njësemi të flasim për këtë tëmë, se shumë njërës që Allahum rujelat u ka dhonë shumë të mira prej kërimit të ti në formën më të përsosës. 9:04 Për të të të të të të të 9:34 menjën, i ka dhonë shpaldin, i ka dërguar për nga mërë, pasaj jebë pasuri, pasaj jebë bukuri, pasaj jebë fëmi, pasaj jebë pozita, pasaj jebë shumë të mirën. Ky njeri që gjitha të të mirën e anën, Allahu dhu dhe anën, shpeshe nga habitet dhe mendonë se nuk ka nevoj për askend. është i pamvarën absolutik ishtë. Dhe se që ka dhe që bënë, bënë me fuqin e ti. Që ka dhe që bënë, bënë me dijen e ti. 10:06 që ka dhe që bënë me pushtetin e ti, ma shtrohët një gjithë, në dhe kimi nevoj në ta tja përkujtojnë njëri u tëse, nevoja e jo të o njëri, pra Allahun e shumë e mame, dhe se te nuk mund të mbjetosh vetëve të ju pa dimën dhe përkojnë në Allahun, që është besimtar, që është mos besimtar, edhe mos besimtar, nuk mund të frimojnë, të marrin frim, nuk mund të jetojnë, nëse Allahua ndonë në riskun atymeve, edhe, 10:40 nuk u jetë të drejtë jetën. E mështë të lasim për besimtarë, të cilët s'fa ku edhe të dekla të vishë të regojnë se janë të nevëshëm për Allahun Subhanahu wa s'alim. Andër, kemi nevojnë ata, shpalosim këtë temë dhe të regojnë dhe të kuptojnë se nevojnë për Allahun shumë më mëllë dhe se ne për Allahun nuk mund të jetërin asli qast, asli minut, këtë las me shanti për besimtarë. Pra për i veçurive më të mlaja të adhulimit, 11:12 qënë ka kuptimi vë dija se na jemi njerës që kemi nëboj të mardhe për Allohu Subhanahu wa Ta'ala. Fësile nëboj dhe në shesh në ejdi ku anortu Allohu Subhanahu wa Ta'ala surën fatir, ka ejdi pësmejtot, ja juhe nësë, entëmu lë fukara'u ila Allohu, Allohu huve lë ghani juhe lë hamid. Oje njerës. 11:43 Ju jeni nevojtarë për Allahum, ju jeni të ngratë për Allahum, ju jeni të vartur të Allahum. Ju keni nevoj për Allahum subhanahu wa ta'la. Kurse Allahu, Allahu hua l-gani ul-hamid, Allahu është i pasuri dhe i lavduari. Apo i pa nevojshmi për asken dhe i lavduari vend veti ju. Tëtë Allahu nuk ka nevoj për ne si kryesa. Nuk ka nevoj për veprime tona. 12:15 Po na gjdo se që bëjmë, e bëjmë pasi që kemi nevoj për te, dhe kemi nevoj të fydin vahmetin Allahut për krahin e ti, ndihmën e ti, rizkun e ti, bërëgjitin e ti e kështë të mëra. E ky ajet që pak e si shumë pak lezorët dhe komentorët për njëzve, na jetë dhe kuptëm këtë faktë, se njeri u ka nevojt madhe për Allah, dhe se vazhdi një jetës e ti është e pa mundshme, 12:45 Pa Allahun dhe pa caktimin Allahun për kajen e ti, ndihme e ti. Thot imamit në kajimi Rahim Allahutare, se nevojën për Allahun është hakikat të ulludijet i u e lukë buha. Nevojën për Allahun është realiteti adhurimit dhe thejën për adhurimit. Këtu filla stacion i adhurimit dhe Allahut Subhanahu wa Ta'ala. Në djenë, folëm për djenë, se djenë stacion i parë në dhëtë ombit Allahun. 13:16 Tanë i flasin për bërthamën e avurimet, njësem që është mrenda në zemën, që janë ndjenja, që janë kuptime që kryenë ndryshime në zemën të andë, se ndryshimi fillon në zemën të andë dhe mendjen të andë, pasaj në pamën të andë, në vizionomin të andë, në trupin të andë, njetën të andë. Kjo zemër, cilën njëzit embushit me lojë lëgjera, du të ketë të qartë se, këtu du të ketë embushur, 13:47 ma dhurim dhe Allahot, i cili a dhurim, nën këpton që kës mund është me tu asin qast pa Allahot. Nëse kemi këptu, qëllimi në krimi ton, këftet Allahot në Kur'an, 14:14 si kanë pjuar njëzit edhe e gjinat për asni qëllin tjetër, vetëm se Allah unë të adhurem. E kjo adhurim i Allah unë të fillon me këto ndjenja, që na kemi nevoj për adhurim të Allah unë, se për ndryshe, zemrat tonë dhe të jenë boshë, zbrasta, nëse nuk kanë të adhurim të Allah unë. Andër Allah unë, kur anë e përmenë këtë situatët, uve eft i dhe tu më heva. 14:44 për i rritarë, për fletët, dhe i kanë zemrat zbrast të nga dhurimi i Allahu Subhanehu. Edhe për kështë kakën e i vërem, jo muslimanët, ata që kanë dynjon, e kanë ushtet, e kanë pasurri, e kanë shumë të mira, shumë e ra që kanë dohet me ta, fej kam zbrastirë shpirtnore, kam krizë shpirtnore, edhe nuk gisë të ambushik këtë zbrastirë. A nuk mund me dohet me një musliman një gjërë tjërë. 15:20 Nuk do të kulme një musliman një gjërë tjërë, se musliman një ka të bëshë o zemrën e ti më adhërim dhe Allahu të subhane o tërë, me nështrim dhe Allahu të subhane o tërë, me më adhërim dhe Allahu të subhane o tërë, gjërë që do t'i përmendim ishala o tërë mbërën të timës. Gjithashtu, për duave që i bën Musa a.s. e përmend këtë ndjen, këtë nevojt madhe që ka për Allah në duke thonë, 15:50 Në formë të duasë. 16:24 që është shumë si fjallës fakirë që në Arabën. Shka të më dhoni një njëri që ka nevoj për ndimë, për pare, për të lekë. Mirë për këtë rast në flasim për një fukarallëk tjetër, që është edhe majë madhë, edhe majë rëndësishë. Aja është fukarallëku, të më dhoni dhe nevoja e jonë e marrëve për ndimë dhe për kohenë Allahu Shushana. Të të imanë këjimi vahimotatë në mëdavë i Gjussalikin, 16:55 kur e komenton dhe shqeron këtë situacion imanor, fëtë, e lëfakru lë haqiki, nga të sija e vërtet, nëvojën e vërtet është e Allohu qëllëshanu, dëto që nga bashkë dëmish të ndim këtë nëvoj për Allohu s.a.v. dhe ta dëshman njeri ju. 17:25 në gjdo gërinës, të ti të mbrenshme, për të jashme, të dukshme, për të padukshme, se ka nevoj pëllot për Allahu Subhanu dhe në gjdo aspekt. Në gjdo aspekt. Kur e thamë këtë definicion, e kam për asyë që shumë herën do të që ne të harëm se kemi nevoj për Allahu Subhanu dhe ku e kemi të mirat. Kur në kujtojtë neve Allahu Subhanu dhe nevoj e për të e? Vëcë për e mizor. Edhe fatë kecisht, 17:58 Fatë këtësishtë, në këtë forë, në të rëgëm një mosë respekt dhe mosë madhënim të vërtet e Allah. Se edhe i dujë të artë, edhe ata që i bënë Allah të qirkë, kërë këshë e nevojë, edhe ata që i dujë të është në Allah. Mi për nësi musimanë, nuk në të kënë të këllim Allah, këllim i zërëve tëmë, kërë dujë të këllim Allah në pashë dëmishë. 18:31 të njefë Allahu ti ku qeshtë në vështinësi. është cilë dhe e keqe, jo fa ndërruese, përbuse ta njojim Allahun veç kër jemi nëzor, e ta rrojmë Allahun kër jemi në bëllok, sepse edhe ato të mira në kanon kër Allahut Subhanahu wa ta'la. Andër njoja dhe vëdia dhe konfirmimi kër të mira dhe për Allahut, kër jemi të mira, është shumë e madhër se nevoja, ose shpreja e nevojës tonë, kër nga vjetër një fatkesi për Allahut Subhanahu wa ta'la. Andër, 19:03 Njëri që li e ka kuptu këtë qështje, ai zemër e ti, ja dhe të të tëmë Allahu Subhanahu wa ta'ala, dhe e qvesh këtë zemër nga gjithë dhe gje që ka të bënë me dunjanë, me efjit e dunjanës, dhe i dhe tëtë Allahu të nësishtë, i nështët Allahu të nësishtë, dhe ndërdi dhe të ngoshtë me Allahun duke e dashur atë, dhe duke e respektu Allahu Subhanahu wa ta'ala. 19:31 Kjo është kuptimi vërtejt, ja saj që Allahu në Kur'an fërtë në surën, edhe në amë ajeti 262, 263, Kul inna salati, vë nusuki, vë mëhjaje, vë mëmati, lillahi rabbi l'alemin, la shërika leh, vë bë dhalike omirtu, dhe ana awalën muslimin. Tuaj, jetëa dhe bdeka, kul inna salati, vë nusuki, tuaj, namazin, dhe kurbanin, linjen, jetëa dhe bdeka, 20:02 të gjitha këto janë për Allahu Lohjelar, i cili nuk ka ortak, me këtë janë urhruar onë, dhe janë musliman i parë, dhe është me që janë musliman, që në mënyrë direkte, të më njëhashme, i zbatoj urnat Allahu Subhanahu wa ta, fa jetëa dhe vdekëa, namazi dhe kurbani, dhe flimi, i bëjtë të gjitha këto për Allahu Subhanahu wa ta, për me kuptu se, 20:34 jo edhe në namazit, jo edhe në agjerimit, duke për Allahun, për tërjeta edhe vizita e familjes, edhe shkuarja në pun, edhe fitimi pasuris, edhe ndalja në pushim dhe në rëkërim, të gjitha të duke për Allahun, për Allahun, jo për qëllime tjera edhe interesat tjera. Fëtë Jahe Ibu'l-Mu'ad, Rahim Allahu Ta'ala, që përdorët termi e nësuk. 21:05 Salati wa nusuki, na e për këthejmë si kurbanin, qëllime është flijimi, të flijëj për Allahu Subhanahu wa ta'la. Thëtë e nusukun këtë rast, njëra për komente që janë të rrugë ulemat, është e na jetu bisë sera irë, të ja pëshërënsi sekreteve të zemrës të ndër, o i khradhju ma siwa Allahi Azze wa Gjelle min në këllë, dhe të nxerish gjdo gjë përveç Allahut nga zemrë jote. 21:35 Në zemën tënde, mështë mbetë të dashu i për asgjë, për posë se për Allahu Subhanahu wa Ta'ala. Në zemën tënde, mështë mbetë të shpesë në asgjë, për posë se në Allahu Dhu Gjera. Në zemën tënde, mështë ketë mbështetje në asken, për vetëse në Allahu Dhu Gjera. E dhe në zemën tënde, mështë ketë fikë nga askush, për vetëse nga Allahu Subhanahu wa Ta'ala. E tani, këllik lasu në këto fjallë, kam dëshin që të bënë ju, 22:05 inspektim, kontrol, zemrëve. Edhe qemi se kjo që e thamë këlludikisht, a zë vend të kënejën praktikisht, apo është e kundër të e vërtejë, se dy njëja me qakanta është e pranishme në zemrën tonë, e Allahu në herën e kujtuodhë, në i Gjumon, në i Bajram, në i Ramazan, dhe është ta, këllë kemi nëjtë të lashtë nëjtë vërshirës i vetëm. Në zërështë kështu kemi në problem me zemrën tonë që kemi nevoj të rikëthejnë. 22:37 këtë të kthejemi të analizim adhurimet të gjitha, si të mos namazin. Qëfar roli synon të luan namazin jetën tonë? Mu ketë roli. Në rikëthen komunikimin ma Allahu Dhuqelat dhe të në të regon mevojen e madhe që kemi fra Allahu dhe se në duhet të madhërëjmë, të ndërëjmë, të respektim Allahu Suhanahu wa Ta'ala. Për ndryshë, 23:08 Ata dorimi që i bëjmë, e nuk arrinë këtë efekt, janë si përfaksore, nuk janë të pëllërtë fuqeshme, nuk janë ndikim të madhë njëtën tonë. Pra shkak të do të kemi nevoj të analizëm pisa për gjërave që bërën, për shkërmë të gjatë në madhët, ku ki rëku, ku ki seqde, ku ki për ullet pëllot, ku ti e manifeston, dë më thonë, për ullet maksimale ka shkër Allahu Subhanahu wa ta la. Shkërmër, 23:39 Sajtë përket rukus, edhe sejtë qështë të tëpëngë a mele, sallallahu alaihi wa sallim. Fë amma rukus, fa azdimu fihi rabba azza wajal. Sajtë përket rukus, nëte, ma dhënënja allahun subhanenu wa ta'ala. Nëte, në rukus dhe ma dhënënja allahun subhanenu, subhanenu rabbi l-azim, subhanenu rabbi l-amin. Fë amma sëgjur, fë shtëjdu fë ddua, e sajtë përket sejtë qështë, ati sa më tepën lëtën a dhëmë, sejtë. 24:10 Se jenë në pozitën më të përullu në ta shqe Allahut. Në pozitë këti e shprej edhe fizikisht nevojën e madhe të ki për Allahut subhanahu wa ta. Të kaminun e një stëgjave në kumë, sepse nëse bënd duan sejtë dhe ka shansë madhe që e duat botë kabur. Se ndëllidën gjënët, këti e manifestonë, nevojën tonë dhe ka shqe Allahut, i përullësh, i nështrojsh, e madhënë atë, atë ka shansë që 24:41 Ajo duat qe te ebon nato momente, nato qafte, duat kabur për Allahu Subhanahu wa Ta'ala. Kurse, te nga meri sa Allahu Aleju Sejm, kur ishte në luku, qa fontë, mes, mes Subhanu Rabbil Azimit, përveç kësaj, të ke, Allahu me leke rekaat, o Allahu.