Transcription automatique : elle peut contenir des erreurs, vérifiez l'enregistrement pour la formulation exacte.
0:00 Değerli kardeşlerim tanımını yaptık. Bir de bu cehalete düşmenin sebeplerini şöyle birkaç madde halinde zikretmek istiyorum. Birinci madde peygamberlerin menhecini Allah'ın onlara indirdiği hidayet ve nübüvvet gerçeğini bilmeme yatmaktadır. İkincisi Allah'ın ve Resulünün bildirdiği şer'i nasları anlamada ortaya koydukları cehalet. Üçüncüsü selefin akidesinin menhecini 0:29 Konumunu bilmeme. Dördüncüsü şeriatın ilkelerini ve maksatlarını bilememe. Beşincisi delil getirmede ortaya koydukları hata ve heva. Altıncısı alimlere dil uzatma ve onlara güvenmeme. Yedincisi aklı ve hevayı nasıl önüne alma. Sekizincisi dinde usulsüzlük. Dokuzuncusu atana atadan gelen sapık görüşleri nasıl önüne alma. Ve onuncusu 0:58 Delille din öğrenmemek değerli kardeşlerim yatmaktadır. Cehaleti öğrendik birinci madde olarak. İkinci madde olarak hizipleşmede ve bidata düşmede. İkinci maddemiz kıskançlık ederek haksızlık ve zulüm. Değerli kardeşlerim bidata düşmenin ve hizipleşmenin sebeplerinden bir tanesi de budur. Kıskançlık göstermek ve haksızlığa ve zulme yönelmek. Zaten ehli kitabın da arasındaki ihtilaf bu değil miydi? Ehli kitap, 1:28 Kendisi Allah'a itaat etmekle emrolunmuş iken Allah'a ve onun ertisine itaatsizlik ediyorlardı. Bakınız Allah ayetinde şöyle buyurmaktadır. Hiç şüphesiz din Allah katında İslam'dır. Kitap verilenler ancak kendilerine ilim geldikten sonra aralarındaki kıskançlık ve hakka baş kaldırma, bagi dediğimiz yüzünden ayrılığa düştüler. 1:54 Kim Allah'ın ayetlerini inkar ederse bilsin ki gerçekten Allah hesabı pek çabuk görendir. Ayet-i kerime Ali İmran 19. ayet-i kerimedir. Bir başka ayette Rabbimiz şöyle buyurmaktadır. Oysa kendileri ne yapacak? Ayetler geldikten sonra birbirlerine karşı olan azgınlık ve kıskançlıkları yüzünden anlaşmazlığa düştüler. İşte o düşenler kitap verilenlerden başkası değildir. Böylece Allah iman edenleri... 2:23 Hakkında ayrılığa düştükleri gerçeğe kendi izniyle eriştirdi. Allah kimi dilerse onu doğruya iletir. Bakara 213. ayeti kerime. Müslüman ümmet fertler ve cemaatler boyutunda birbirlerini çekemez. Ve haset ederse aralarında şeytan büyük fitnelere sebebiyet verir. Hem de o fitneler aşınamayacak boyutlara ulaşır. Müslümanlar doğruya yakın batıla uzak yaratılmışlardır. 2:54 O yüzden değerli kardeşlerim bir Müslümana bir hüccet, bir delil geldiğinde onun getiren kardeşimin ilmini kıskanmadan, ona haksızlık etmeden, ona karşı kıskançlık göstermeden onu doğrulamalı, ilim ve delil yolunda onunla birlik olmanın yollarını aramamız lazım. Aksi halde kıskanmanın, çekememenin, haksızlığın getirdiği bakınız acılar ve sıkıntılar ümmeti... 3:24 Acıları büyük olan yaralara sürüklemektedir. Kıskançlık dinde yerilmiştir. Allah ve Resulü bizi bundan sakındırmıştır. Zira ümmet arasında en tahrip edici bir noktaya ulaşmıştır. Bu hususta Şeyhülislam'ın güzel bir sözü vardır onu dinleyelim. Kıskançlıkla ortaya konulan haksızlık ya hakkı ortadan kaldırır ya da onun sonunu hazırlar. Bu da vacibin terkiyle veya haramın işlenmesiyle gerçekleşir. 3:54 Bil ki ayrılığa sebep olan da işte budur. Bize yol gösteriyor Şeyhülislam. Yine Şeyhülislam'ın güzel bir sözü. Bu heva ehlinden kılanan ihtilaf sahiplerinin halidir. Onların tümü hak kendilerine zuhur edip ilim geldikten sonra ihtilaf etmişlerdir. Bu nedenle de birbirlerine haksızlık etmişler. Sonra da başkalarına haksızlık etmişlerdir. Bu kimseler hakkı bildikleri halde yalan söyler, batılın yanlışlığını doğrular. 4:23 İnandığı batıl izinde gider. Bu davranışları kınanmıştır. Bu nedenle ihtilaf ehli Kur'an'ın ve sünnetin kesin olarak girdiği insanlardır. Çünkü onlar hakka muhalefet ederek batıla uyarlar. Birbirlerini kıskananların mutlak anlamda aralarında husumetin oluşması değerli kardeşlerim kesindir. Birbiri doğruyu savunurken diğer kardeşi de doğru içerisinde bir başkanı oktaya değindiği takdirde iki kutuplaşmanın olmaması gerekir. 4:52 Bunu da bir Müslüman ahlakı olarak bünyemizde taşımamız lazım. İhtilaf ehlinin o halde ahlakından korkmak gerekiyor. Ve fıkh-ül ihtilaf dediğimiz ihtilaf fıkhını öğrenmek gerekiyor. Ve bu konuda ilim ehlinin, alimlerin ve hocalarımızın inşallah üzerinde duracağına inanıyorum. 5:15 Bir ayeti celilede bakınız Rabbul Alemin şöyle buyurmaktadır. Sonunda onlar kendilerine hatırlatılan şeyden yararlanı pay almayı unuttular. Böylece biz de kıyamette, kıyamete kadar aralarında kinle düşmanlık saldık. Allah yapa geldikleri şeyi onlara haber verecektir. Maide suresi 14. ayeti kerime. Değerli kardeşlerim, bakınız Şeyhülislam yine bu konuda şöyle demektedir. Eğer ümmet içinde ayrılığa ve ihtilafa düşenler, 5:45 Batıla muhalefet etmiş olurlar. Kendilerine hatırlatılan yararlı payı unuturlar. Bu nedenle aralarına düşmanlık ve buğz yerleşir. Böylece peygamberlerin getirdiği başka bir hak hususunda ihtilaf etmiş olurlar. Bunlardan biri hakkın bir kısmına inanır. Bir kısmını inkar eder. Diğeri de öbürlerinin inkar ettiğine inanırken inandığını da inkar eder. Bu durum yaşanınca ayrılığa. 6:13 İhtilafa düşen iki topluluk kınanmıştır. Bu hal İslam ümmetinde veya diğerlerinde olsun ayrılığın ve ihtilafın genel durumudur. Değerli kardeşlerim Allah Müslümanların arasında ihtilaf tohumlarını kurutsun. Rabbim ihtilaflarımızın sonunu getirsin. Çünkü şerrin başı cehalet ve aynı zamanda ihtilafdır. Allah ayette bakın şöyle buyurmaktadır. Gerçek şu ki biz emanetleri göklere, yere ve dağlara sunduk. 6:42 Onlar bunu yüklenmekten kaçındılar ve ondan korkuya kapıldılar. Çünkü o çok zalim. İnsanoğlu onu yüklendi çünkü o çok zalim, çok cahildir. Ahzab suresi 72. ayeti kerime. Üçüncü maddeye geldiğimiz zaman bidatleşmede ve hizitleşmenin sebepleri noktasında dinde aşırıya gitmek kardeşlerim. Üçüncü madde dinde aşırıya gitmek. Bidate düşmenin bir diğer sebebi de budur. Aşırıya gitmeyi şöyle tanımlayabiliriz. 7:11 Dinde belirli meşru olan sınırı aşmak demektir. Şeyhülislam böyle tanımlamaktadır. Şeyh Abdullah el-Guneiman değerli eserinde değerli kardeşlerim şöyle tanımlamaktadır. Dinde aşırıya gitmeyi meşru olan bir emrin dışına taşmak ve onu savunmaktır. Allah Resulü aleyhissalatü vesselam peyhamberimiz bizi aşırıya gitmekten sakındırmıştır. 7:36 Aşrıya gidenlerin helak olduğunu üç defa uyarmış ve onu tekrarlamıştır. Bize bu hadisi Ahmet bin Hanbel, Nesaibe ibn-i Macebe ibn-i Hibban, İbni Huzeyme rivayet etmiş olup Albani de buna sahih demektedir. İbni Mesud değerli kardeşlerim rivayet eder. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurur. Söz ve fiilde aşrıya gidenler...