Transcription automatique : elle peut contenir des erreurs, vérifiez l'enregistrement pour la formulation exacte.
0:00 Salatu wa salamu ala rasulillah Shiku es të ndëruar Assalamu alaikum wa rahmatullah Pacea dhe bekimi i Allah u qofën bë ju Paldrimet, lavdrimet tona i takojnë vetëm Allah u të madruar Vepra tona, fjale tona, qofëshim për Zotin e madruar Zotin ashtë përblef për mundin që e bëjmë në adhurimin dhe ti 0:54 Pa që dhe bekimi Allah u qofshin bëj të dërguar në fundet, Muhammedin a.s. bëj familën e ti, bëj shokët e ti, dhe në bëj gjitha dhe që ndikin në rrugën e tyre dyrë në ditin e fundet kësaj bote. Që ku e së ndërua, pa dëshim se keni kaluar një dit sëtë, sëtë pak të ljathshme në agjerem, Zoti u apranoft agjeremin e juaj, u amundsof që një dë mund që e shpenzonin e adhurimin e Zotit. 1:25 Gjdo përpjeket që e bani, par t'i kryr obligimet e juaja nda i Zotë të juaj, Zotë ju a paguf me t'mira në këtë dunja, në këtë botë dhe në botë në tjetër. Dhe bani të bindur, se me të vërtit do tjetë kështu. Me të vërtit, për gjdo mund, qoft edhe me i vogli që e bëjmë. Gjdo sakrifis që e bëjmë për Allah në madnuar, Zotë i do t'nashpërlen. Madi kështë përlim, do tjetë shumë, shumë me i madhë, se sa vepra që e kemi bërë. 1:55 Andaj, sot me të vërtet, jemi në muajt e verës dhe është pak më problematike të agjerojt në krasim me muajt e dimrit. Mirë po, ajë cili e adhuren Allah në madruar, knësie e adhurimit ja bënd që të harën cilën stinër duke kryrë këtë adhurim. Për andaj, për para pleqet, kur janë pyëtur për agjerimin e tyre si kam pas mundësi që të agjerojnë e kam punën dhe për arra, 2:25 e si kan agjeruar duke që në punë vështira, kan thënë, nuk është me ngjinim, po është me etikat, është me bindje në Allahun, me bindje se Allahua ka kërku për neve, dhe ne e krymë si kur se duhet. është bindje se Allahun nga shpërblan, dhe ja vlenë për atë shpërblim, ja vlenë për Zotin, sakrific, edhe më te përse këtë që na po e bëjmë. Andaj, jetëni me këtë shpres, për jetëni knasin agjerimit me këtë kuptim. 2:54 që së presëmë se Zotit dhëtë nëj falë më kate tona, dhëtë nëj përmirësën gjendje tona, dhëtë nëj regulonë raporte tona me Allahën fillimesh, pas të edhe me zvete, dhe tjemi të bindur në shpërlimin e Zotit. Së të qoftë, i kthejme nëj emisionit tonë. Emisionit që e kemi emertuar më heret në kërkim të adhurimit. Dhe parasit të futemi në kërkim të këti adhurimi, kemi folur për disa, 3:29 stacionet të cilat do më zdo gjithdo adhuruas gjithdo kërkuas i adhurimit duhet i kalej dhe nëso kemi ardhur të gdera e kopshët të adhurimit të Allahu të zohën kemi thënë si kjo dherë është mbyllur dhe hapet me një qels dhe ai qels kemi thënë si ka dhëmbët e vetë dhe kjo qels kemi përmendur se është fjala la ilaha illallah muhammadur rasulullah 4:05 Pasë që kemi kuptuar drejtë këtë fjallë, e kemi kuptuar dë me thënin e kësoj fjallë muashtu, si kurse ka kërkuar Zotit për neve, dhe kemi kuptuar kusht dhe kësoj fjallë, që ne i kemi mërtuar si dhëmbët e këti qelsi, tashma e kemi mërituar që të futimin këtë kofsht. E kemi hapër dërën e kofsht të adhurimet, tashme të njëftojme se qëka është adhurimi i Zotit të madruar. 4:40 Nga ne është e kërkuar që veç në gjami të rrimë, është e kërkuar që të ilojnë punët. 5:16 ti lejmë angazhime tona, ti lejmë sudime tona, ti lejmë hulumtime tona, ti lejmë angazhime tona, ti lejmë knetësi tona, gjësë antalim. Gjëse, jemi kriuar për të adhruar Allahun, dhe angazhim me gjësë gjë, që nuk përputet me këtë qëllim është, shpërfile këti qëllimit e krimit. Andaj duhet që të shkojmë në gjami, dhe vetëm aty të rrimë, të falim i vazhdimisht, dhe të mirem i me punë të gjamis. 5:50 Kështu dikush më ndonë, dikush të të më ndonë se adhërimi është namaz, duhet më falë, duhet më ngjinu, duhet më shku në qabe, kështu ka pare, e duhet, e duhet, e duhet e kështu më ratë, dhe thotë se adhërim është mësë me pia alkohol, adhërim është mësë me përdo drogën, adhërim është mësë me kry punë të këqije e kështu më ratë, dhe me ka që përfundonë serimit i adhërimit. 6:28 A kemi përslim nekë tërë këtë që u të sekë më herët kërë themi se duhet të adhurim Allahun Azogjan, pa dyshëm se ke që përmanë, se duhet mu falë, e duhet ma gjëru, e duhet, e duhet, e pastaj se duhet të largomi nga punë të këqia, nga vërës të këqia, pa dyshëm se ke ashtë adhurim, por është një piesë e adhurimit. është një piesë e adhurimit, e ju i tërë adhurimit. Në kuptimin e adhurimit dëshiraj që? 7:03 të kuptojmë se e tërjeta jonë është adhorem, pa kuptuam nësi duhet këtë adhorem. Edhe knaci tona, edhe arktimi jonë, edhe lojra tona, në qofse, në qofse, bërojnë nga kuptimi i drejti adhërimit, të gjitha, të gjitha, do tjenë në lëgarit të adhërimit, dhe në fund fundin lëgarit të e shpërlimit tonë. Andaj, 7:40 Po më duke se po më ngutni që ta përmendi definicujnë e adhërimit. Qëka është e adhërim pro? Masë qenë ka adhërimi veç në armaz, masë nuk qenë ka adhërimi veç a gjërim, pasë nuk qenë ka adhërimi veç me le në gjemi, qëka është kjo adhërim? Adhërimi është shumë majma se kjo. Në kësa adhërimi është që dhimi jetës, gjëda segment jetës tonë, gjëda kohë e jetës tonë, duhet jetë adhërim. Sjetë herë. Ne kimi të cikë në, 8:16 takime tonë të kaluara, se nevoja jonë për Allah në Azogjel dhe adhurimi jonë dhe i ti, është i natyres dëvashdushme, i natyres e pandër prerë. Në qofëse, në qofëse, mendojmë se adhurim është vete ma gjërimi, atër ne e kemi adhuruar Allah një muaj, nëse një mëth muaj e kemi mbetur pa adhurim, dhe të tëtë, si mbës kësoj matematike, si mbës këti, si mbës kësoj në nëgaria, 8:46 Ne kemi adhruar Allahon një muaj, ndërsa nuk e kemi adhruar një mëdhët muaj. Mirë, namazë është adhurem? Në qëpë se marim namazën, ne përthimi se 24 uartë e njeriut duhet të jenë adhurem. Namazë i ditor është 5 herë. 5 herë në ditë e kemi obligim më ufanë. 5 herë në ditë, nëse mbledhëm këtë namazë, sa delë, në kuhë, sa kuhë në merë, sa është kësgjatja ti, 9:23 Sa do del një orë, një orë gjysmë, as pak, as një minut më tepër. Mirë, dita i ka 24 orë, ku mbetë 22 orë tjera, 22 orë gjysmë tjera, 23 orë tjera, ku mbetëm? Do më thonë, nuk është veç namazi atër adhërim, ka dhe qka për të iksaj. E tërjeta është adhërim, për sëri po insistoj, po këmgullin këtë kuptim, atër qka është adhërim? Qëllë është definisun i adhërimit këtë tjetë? 10:01 për okupimin në vijem së bashkë me juve. Djetarët islam, kër e kanë definuar adhurimin, e kanë bërë këtë për mes definimit të ndryshme, mirë po që gjitha, që gjitha definime e japë një rezultat. Andaj, normal, nuk dëshoj që t'ju angazhoj dhe t'ju për okupoj me definimit të ndryshme. Se, si e ka definuar kë, apo aja, apo kështë më rodhë, 10:33 Nga se thashtë të kefunit këtë dalim me shtyre, është dalim në dërtimi vetëm e nuk është dalim në kuptimi. Do të azhedi një definim, nga definimet nështë ta më të perhapura, më të njohra, por nënën tjetër dhe më të kapshme për neve. Këtë definicion sot kështët. Adhurimi i Allahot është një emër për mbladhë. Adhurimi i Allahot është një familje e gjërë që përshin. 11:08 që antartë të kësaj familje janë gjdo fjallë dhe gjdo vepër që Zotë jetër. Dhe nga unë të tërë adhurim është të ljarguarit, braktisia e gjdo fjallë dhe gjdo vepër që Zotë nuk jetër. Kjo është adhurim. Pët adhurim pa e kërkojmë, si realizohet së të të në fjallë dhe vepër që jetër Allahu, kjo në mbetet enda. Nga se jemi enda në kërkim të adhurimit, jemi enda në rrugë, 11:47 Mirë po, tërë këtë kohë që kemi folë për adhurimin, së është qëllimi krijimit, së është raport mesnive me Zotit, së është e drejte e Allahut, për këtë kuptim të adhurimit kemi folë. Adhurimi është gjdo fjalë, gjdo vepër që Zotit e dënë. Andaj, adhurimi nuk është vetë në gjami, adhurimi nuk është vetë në shtëpe, adhurimi është kudo që t'jeshë, për andaj, shiko së nderuar. 12:25 Përmes insistimi të vazhdushmë që t'jemi adhuru është Allah të Azogjel, përmes argumenteve që kemi folë dyrë më tani, se duhet të adhurim Allah të Azogjel, besom njëse insistoj që të bëjni të lumë tërme këtë adhurim. Nga se Zoti ka dashur kështët, Zoti ka bërë që jetë ajon të jetë vazhdimisht në adhurimin e ti për shkak të lumëturisë tonë. 12:58 për shkak të hatistun, e jo për shkak të ngarkesis ton. Pra ndaj, kur them se duhesh të adhrosh Allahun, nuk them asesi se duhesh të braktisës të këtin. Gabim, kur them se duhesh të adhrosh Allahun, nuk them se duhesh, mo të rëndëruar, të mbetesh e mbyllur në shtepin, nuk gudzan të darjën nga shtepia, nuk gudzan të darjën nga shtepia, nuk gudzan të darjën nga shtepia, nuk gudzan të darjën nga shtepia, 13:30 Në qofë se them se duhes të adhoresh Allahun, mas e kupta se kja do të thot haraj e arrektimin, haraj e knasit, haraj e lumëturin, do të mbetesh vazhdimisht i burgosur me obligime dhe me kërkesa, të thot vazhdimisht do të pa mundëson që t'jesh i arrektuar, i lumëtur, i knasur e kështë marat. Kur të them se duhes të adhoresh Allahun, nuk them bërë këtës e shqoqërin, nuk them i zolohu. 14:05 Nuk të them ekë, bëhu pjesë e shqoqërisë, bëhu pozitiv, ndihmej vendit tëndë, ndihmej familjes tënde, shqoqërahu, arktahu, kalapushime, verës, edimit, knaqo, dhe në fundë fundit, adhureja Allahune madhuruar. Po më duke se disa janë tashë duke thënë se, që është ka mundës i kja, është e pa mundës me kja. Në thëmë se adhurimi nuk përkufizuat në fjallë apo bevrat të saktuarë. 14:42 Në thëmë sa dhërëm qenë ka gjithdo fjallë që Zotit e dërë, qenë ka gjithdo vepër që Zotit e dërë, atë që ka dërën Zotit, pa dyshëm se është në dobin tonë. Atë që ka dërën Zotit, pa dyshëm se i kontriban ljumë turist tonë, pa dyshëm se atë që ka dërën Zotit, silë, pace dhe siguri për neve. Dhe thëmë sa dhërëm është të ljarguarit nga që të sanë që Zotit e uren. Zotit kur uren diqka. 15:14 A ka interes të të urën? Nëse Zoti e urën alkoholin, e urën përshkak se Zotin e dëmtën alkoholin, a përshkak se në dëmtën neve. Përgjegjëni, përshkak se në dëmtën neve. Nëse Zoti e urën drogën, nëse Zoti e urën prostitucionin, nëse Zoti i urën gënjeshtrat, shpifjet, trillimet e ndryshme. A përshkak se atë dëmtojnë? Jo, përshkak se neve në dëmtojnë. 15:47 A të herën në adhërim, vetën të mira kemi, nëse e adhërojmë Allahun si kur se duhet, duke insistuar në fjallet dhe vepra që Zoti i dënë, dhe duke u larguar nga fjallet dhe vepra që Zoti i u rënë, në praktikisht kemi bërë qka? Në praktikisht kemi kërkuar vetëm atë që nga bëndë dobi neve, dhe kemi ikur vazhdimisht nga e që nga bëndë dëmë neve. Kjo është adhurimi. Andaj për këtë arsuja Zoti nga ka, nga ka kryuar, që të knaqemi. 16:17 Mirë për të knoqemi si njerëz, që të rëktohemi, për të rëktohemi si njerëz, që tjetojmë, për tjetojmë si njerëz, për këtë në ka kryuar Allahu i madruar. Dhe kjo është kuptimi i avërimit të Allahut të madruar. Andaj, i themi shkënstarit, avëraje Zotin duke i studuar dhe mësuar legjit e Zotit, dhe duke i përdorur të legjit si kuset dënë Zotit. Vëzdo rrugën të nda. 16:54 Mësë ndalë sudimet, mësë ndalë hulimtimit e tuja, gëse të ke fundit ajo që e duke suduar, ajo që e duke e kërkuar, ajo që e ke zbuluar, Zotë e ka kryuar. Shkënstarët zbulojnë atë që Allahu e ka kryuar. I themi të pasurit, vazhdo në pasurin tënde, vazhdo në rritin e bugjetit tënde, vazhdo në rritin e pasurin tënde. Mirë po, për mes rrugve që i dënë Zotë, për mes rrugve që i ka liuar Zotë, 17:26 dhe shuzë e pasurin si kur se dënë Zotit. I dhe migruas, arë këtahu, dillë, për e të jetën, mirë po, konform dëshirë se Zotit nga sa aje të një mësë mirë, aje një mësë mirë nga të të shmërin tënde, prandaj aje dinë mësë mirë, se qka është e mirë për ty dhe qka është e keqë për ty. Ti që jenë pozit, ti që ke autoritet, aty rre. 17:59 Adhurimi i Allahut nuk të dëtyran që të leshë pozitën. Adhurimin dhe Allahut nuk kërkan që të ekësh nga pozita. Ase se? Atyrri, mirë po, kërkoje pozitën si kurse dënë Zoti. Dhe shuzoje pozitën si kurse kërkan Zoti. Kjo është veç. A nësi pas kuptimit Islam, jetë ambetet jetë, angazhime mbetën angazhime, pasuria mbetet pasuria, knacit mbeti knaci, 18:31 vetëm ne i ashtojnë kësa një komponent që gjitha këtyre u ajeb një kuptim të pasacin pastaj, gjitha këtyre u ajeb një frim tjetër, një freski tjetër, aja është, beri gjitha këto, mirë po, mirë po, në konsultim me Zotin, dhe ashtë si kur se dënë Zotin. Te i kalej problemet me Allahun, nga se si kur se kështë të thë një djetar më heret, gjdo problem që jenë balavashuar me te, gjdo të lashe. 19:04 që më ka goditur në jetë në kësaj bote, e kësaj bote është e ti, nuk ka jetë pa probleme, nuk ka jetë pa telashe, nuk ka jetë pa sprova. Kjo djetarë thotë, sahri jam balafacuar me dyni sprovë, me ndonje telashe, jam drejtuar kësaj sprove me këto fjallë duke i thënë. O shprovë, o problemë, o telashe ja ime, sado që ti është e madhe, unë kam një zotë që është me i madhe se ti. Kaqë, paretoj problemet me zotin. 19:43 për edhe knacit me Zotit. Kjo është adhurime që ne e kërkojmë. Ne dëshëmë që kështu të e të mjetën, nga se jetë ashtë edhruar nga Allahu i madhruar, dhe ka një qëllim, e kjo qëllim është të adhruim Allahun Azogjel ashtë si kur se duhet. E kuptuam se, adhurimi qenë ka i përbën nga fjallet dhe veprat, tësat i dënë Allahu, dhe qenë ka i përbën nga braktisja disa fjallet dhe veprat që i uren Allahu. Atëhere, 20:20 Kur një vepër apo një fjal ngritet në shkallën e adhurimit dhe për këtë arsye me në tëmë shpullimin? A ka mundësi që gjdo fjal, gjdo vepër të jetë adhurim? A ka mundësi që që ka dhe që të flasë me që jetë adhurim? Dhe a ka mundësi që gjdo vepër që unë e veprej, levizë e kësoj dore, apo kësoj dore, apo ulejme në këtë karik, a ka mundësi që jetë adhurim? Gjitha ka mundësi të jetë adhurim. Gjitha. Mirë po. 20:54 Nëse vetëm i plecoj vetëm dy kushte, plecoj vetëm dy kushte dhe ki parasysh këto dy kushte, vazhdimisht në besoni e them me pletë përrisi, nëse edhe luan futbol, nëse edhe luan basketbol, nëse edhe hanë bukë, nëse edhe shetit, nëse edhe lahësh në deti apo në lice, nëse edhe flenë, po. 21:24 Edhe nëse flenë, edhe kur të flenë, me këto dy kushte, krejtë sëndrot në adhërëm. Ti flenë, nësë të gëzotit shkruan shpërlime, se këj person e adhëron zotit. Kjo është islamit. Kjo është feja islamit. Në dëshërëm që me këtë kuptim të jetojnë fejnë tonë, me këtë kuptim të agjerojmë Ramazanin, e të falemi e kështë më radhë. Për të adhitur, se kur një fjal, apo një vej për bëhet adhërëm, si letin ato dy kushte, 22:00 që kërë të përzien këtë dy kushte me cëllën dhe fjalë, me cëllën dhe dhepër, do mos do, do të rëzulton adhurime. Për këtë do të njëmi, me lene Allah të madruar, pas këti pushimi, në ndisht në vijem, Zotë, jo shpëm leftë. 22:35 Shikua së ndërruar, u këthim për sëri për të vazhduar rukëtimin tonë në kërkim të adhurimit. Kuptuam definicionin e adhurimit, dhe kuptuam se në bastë këti definicioni, dhe kuptuam se në bastë asaj që thamë më herët, kemi mundësi që 23:23 të gjitha levizje tona gjatëtës tonë, kemi mundësi që gjitha fjale tona, të gjitha vepra tona, të gjitha angazhime tona, të i adresojmë në adres në adhurimit. Andaj, një nga shok të Muhamelit Alehi Sëram thotë, unë edhe kur jam izuar, por edhe kur flaj, unë e shpresoj tërkës është adhurim. Edhe kur jam në gjumë, 23:52 Shpesoj që të mshënohet këtë egzotit se unë jam duke adhruar Allah unë e madhruar. Andaj, në basë këti kuptimi, është shumë rëndësishme që ta kuptojmë që ka bën vejë përnë adhurem, dhe që ka bën fjallë adhurem, që ka bën gjumin adhurem, që ka bën lojen ton adhurem, që ka bën pasurin ton adhurem, ushqimin ton adhurem, e kështu më radhë. Ma djenë një hadith, Muhammed A.S. hënë edhe një... 24:26 në një intimitetet më të thejët se kjo të qërtë që ja përmendri më tani. Duk e thënë një fjalë të ti të njërë, thotë Muhammedi a.s. edhe në mardhenje që i bën burin me gruan, është adhurem. E në që disë shok të ti, ka thonë, si dërguar e Allah, dikush për neve, e shfryen e pshën e ti dhe kjo i konstruat adhurem, ka thënë Muhammedi a.s. në qofë se do të bën të këtë, në të ndaluaran. 25:02 Në qëpëse të njëtë një dhe përmë do të bënë të, me gruan e ndaluar, qëka do të ishte për të? Më katë, do të ishte më katë, atëherë nëse këtë e bënë me gruan e të i legitime, do të jetë sevap, do të jetë adhurem. Kjo është islami, ndër islami nuk ka ardhme në ndonë nga jeta, islami nuk ka ardhme nga pengu, islami nuk ka ardhme që në ngarkez më bisu për tona, për kundë razi. 25:30 ka ardhë islami, ka ardhë Muhammedi a.s. të jepë kuptim jetës tonë, të jepë kuptim knacive tonë, të jepë kuptim gjësë endin e jetën tonë, vepërve tonë, fjallëve tonë e kështë më ratë, sa dhe primë e sotën e jetën tonë, që dikur kanë paracitë knacitë veçanë për neve, sa dhe kanë hupate, anë e ka ardhë islami, që knacia të mbetit vazhdimisht naci, që e mira të mbetit vazhdimisht e mirë. 26:05 dhe keqa të mbetet vazhdimisht e keqa. Tërkët të tëmë, kem mundësi të aralizojmë, që gjumë i onë, knëtsia i onë, loja i onë, arktim i onë, streset i onë, problemet tona, pasuria i onë, varfria i onë, ledzimi i onë, tërkja të shëndruhet në adhurem, thamë se këtërkja ka mundësi të bëhet për mes 2 pikave. Nëse ato përzijen me këto fjal, nëse ato përzijen me vepra tona, 26:38 do të përdojnë adhërëm. Këta të janë këto dy, kushta, këto dy pika, të cilat e bëjnë një vepër adhërëm. E para është sinceriteti, që gjdo fjalë që buronë për neve, gjdo vepër që buronë për neve, të shikojmë, a është kjo për Zotin, a është kjo me lejnë e Zotit, a është kjo se rezultat i raporteve të mija me Zotin, e kështë më rralë. Njerëzit do më zdo dhe përdojnë për dheqë. 27:17 është e pa mundëshme që njeriu, fjallët e ti, apo veprët e ti, mështë të stimulohen, mështë të nëziten nga dishka. E pa mundëshme është. Dhe shdo kushtë në jetë në kësoj bote, për mështë fjallëve dhe veprëve të ti, synon të arrin dishka, synon të knash diken, synon të arrin knasin e dikut e kështë mërëdhë. E dhe muslimatën të të tilë, vetëmësa ata, për kune të tjere, insistojnë që të arrin knasin e Allah të azogjën. 27:50 dhe vetëm ataj e rrinë, për shfarë arsuja, ndërgjene këtë fjalë të Allahu të Azogjel, ndërgjene këtë shambull të mrekullushëm të zotë të madruar, në lidhën me këtë qëfulla dhe më tani. Fëtë Allahu Azogjel, darabë Allahu rëgjulen, fihi shureka u më të shakisun, dhe rëgjulen, sëlemen një rëgjul, hëllë jë stëvijani më thëla, Elhamdulillah. Allahu asiru dhe shambull e një njeri ju. 28:31 i cili është punëtor, i cili është punëtor të këshumë përgjegjës. Qka, qka, nuk kuptan kjo. Një njeri ka shumë përgjegjës, kërkan dhe synan që me punëti ti knasht e gjithsa. Si është halik ti? Halik ti është halik me i keq. Paramendan një njeri që i ka 5 drejtora, 5 shefa, 5 përgjegjësa. 29:07 se që li kërkën nga ajtë dhe ty të cektuar, nga se që li kërkën, për se që li në kërkohet që të arrinë knacin, të arrinë atë që ka kërkën ajtë për ti. Si, si lëtë këj njëri, njëri thëtë ulu, dhejtori nëmër një thëtë ulu, tëjtë dhëtë, ja, ngritu, tëjtë dhëtë vrapa, tëjtë dhëtë jetë ashtë hetë, tëjtë dhëtë ulu, si është i takti njëri. Mëllaj, kështu të ashtë 29:42 shpeshare e lejmë, anëshë, edhe knacinë tonë, vetëm që mos të lasin të tjeret për neve. Do të të jetojnë për të tjeret? Sa njerëz e prishin rahatinës të pisë të tyra, përshkak të fjallëve të fqinëve të tyra. Sa njerëz hynë në borsje deri në fëtë, pas të i kthini i borsjeve sa shumë ju kushtanë, lodhje, mundim, dëshprim, piklim. 30:16 për qarën familje. Pse ka hinë bërqë? Gëse është dashtë që ta martën djallin, ose është dashtë që ta përsillë vajzën, e në këtë martës, ose në këtë përsillje, s'ka pas mundësi ta bënë si kurse ka bërë fëqiu i ti, s'ka pas mundësi ti mbledhë mishët dhe shukët e dhe si kurse i ka mbledhë tjetëri. Ate nëse e bëjmë diqka më të ullë të flasë i njerës, për të mbyllë rëgojët e njerëzve, duhet ta lëmë vetën keqë 30:48 Tyjmë në borqe, e kështu me radhë, e pasë që ka ndodhë, a i këknaqë ata tjirtë? Jo. Kë është e keqëja e dytë. E keqëja e parë është se të bëhen shumë përgjeca. Të bëhen shumë zëtni. Nuk dinë cilin me ndëgju. A me e bët dapsmën si kur se thot kë, apo si kur se thot ajë. A me e për cilë babën në varë, si kur se thot kë, apo si kur se thot kë. Si tja bëjmë? Vëzhdimisht në ngazhime. Vëzhdimisht në preokupime. 31:25 Vashdimisht nga rkesa. Kjo është e para e keqe që në ndodhë, nëse njime të këtil, nëse nuk ime të sinë qerëveç për Zotit. Dhe e dyta, kur nuk do të arim kënë atësin e tyre? Do të thojnë ty bërë darsmë në kështot, do të thojnë ty për që dhe babë në kështot, do të thojnë ty në dërte ashtë të pinë në kështot, dhe ti duke insistuar që të arim kënë atësin e tyre, që t'jes në raport mirë me ta, që t'lavdrojnë, t'arohin k 31:59 filoni kështë e bërë darsët mirë, i në gjendje, gjithë shka të bëjshë, ty është në barchë, ty është në këtë, e në atë, e kështë të më radhë, dhe në fund, në fund, a dhëtë jenë të knaqër, kur? Nuk dhëtë knaqër, për shvera shuje, nga se ti ke knaqër ata, ti ke punuar për ta, në lëgari, të knaqësisë së Zotit të ndapë, pra ndaj nuk është në qëtë dhismë që sot njerëz, duke vrapuar pas, 32:35 kësa e knacije, duke vrapuar pasëti personi për të knacë, apo duke vrapuar pasëti për të knacë, njëri vrapan të knacë këtë, e atë të knacë atë, ose të knacë atë, ose vetën, e Zoti ku është, nuk e gjithë sa. Nuk është Zotin list në ti që duhet me knacë. Fote Zotin këtë list, dhe bënet parin edhe gjumit logaritit adhuren. Kërë shëllimi, nga se, nëse e hidhren Allahun, 33:11 duke i knaqën njerëzit, do t'jen të hidruar edhe njerëzit. Ku në do t'naqën? Mirë po, nëse e knaqë Allahun, e me këtë nëci ndodhë që t'hidruar dikush për njerëzve, atër edhe ata një dit për e dit e do t'naqën. Shikari sa bukur shprejt një dietar një dhe me këtë punë. Thot, o ti që kërkan kënësit e njerëzve, o ti që punan për t'imbil gojet e tyne, o ti që angazhoash, 33:46 A kuptove? Edhe njëherë. Zemra e ati që po e synon, zemra e ati që po e synon, është në dorën e ati që po e hydron. Pra ndaj, nësa Allah i ka ndorë zemrat e njerëzve, a i ka mundësi që të futë, 34:20 Në zemrën e tyre pajtim apo hidrim? Po deshti? Psykiniteti. Vetëm për Zotin djetojmë. Nëse dëshëm të flajmë, të shikojmë se këtë gjumë tashë, a e kënatë Zotin? Po e kënatë që flajmë. I të rëgjumë është ature. Dëshëm që të bëjmë një ahengë. Këtë ahengë, a e kënatë Zotin? Po e kënatë që. Dëshëm që të luem një loj që fara dhe qofta ja. Shikojmë aspari. A e kënatë Zotin kjo? 34:56 Po e kënash, luaj. Dua që të shkëjnë pushime, shika. A e kënatë zotin, po e kënash, shka. Dëshrej që të shkëjnë pushime, dëshrej që të abaj një darsëm, dëshrej që të luaj një luaj. A e kënatë zotin, jo nuk e kënash. Lera, ga se lera, është a dhurim. Veq përse se shku me luit dikund, nga se të ka penguar, se zoti nuk e dan atë shkuarje, veq përse se shku, të shkruat a dhurim. 35:32 Kur fër angazhimi s'ke bo? Asë që falë, asë që agjeru, asë që dhënë pare në rrugë të zotit, s'kë dhënë limorë, sada, kur gjë? Mirë po, veç këne në shpe. Karë kohë e namazit, nuk flajt ashtë, se zotit nuk dhënë të ashtë me flajt. Kur gjë s'ke bo? Ti veç s'ke flajt, këne ajtë. Këtë shkuot adhurim. Këtë shkuot adhurimit. Në këtë esenojmë, futë e sinceritetin, në gjdo vepër, në bastë të këti kuptimi, në gjdo vepër, në gj 36:07 Sunë e tregun që të bësh i pasur dhe thuaj, po shkojnë këtë treg, po hi në këtë biznes, po hi në këtë pun, që të punaj, nga se Zoti e ka lejuar tregtin, Zoti me ka lejuar këtë, po shkojnë ne më në Zotit që të fitaj, e pasaj të shpenzoj si kur se ka kërkuar Allah o përmeje, të shpenzojnë familën time, të shpenzojnë nëndim të tjerve, më në ashtu si kur ka kërkuar Allah e madruar. 36:33 Ti kime punu, e kime fitu, e kamu të shtu pasuria, e kime u knaq, e kime ndalë me familjen të nda, dhe kime u shkru të ka lau se kënjeri, është duke e realizuar qëllimin e krimit e ti. Kjo është adorimi. Kjo është adorimi nda i Zotit. Edhe kër të flenë, flenë i për Zotit. Edhe kër të ngritës nga gjumi, ngritës për Zotit. Edhe kër të punajsh, puna për Zotit. Edhe kër të pushash, pusha për Zotit. Edhe kër të luajsh, luaj për Z 37:04 në arëgëtim, arëgëtohu për Zotin, dhe kur je serios, dhe kur jene në pun, bëne këtë për Zotin, e kështu më rralë. Kështu kushti i parë, kështu pike a parë, sinceriteti për Zotin. Do të kimi në ende, takime tona me sinceritetin. Kemi ende, qëkat miremi, dhe qëkat flasim, i lidhë me sinceritetin. Mi po tash, e përmenda këtu sinceritetin, vetëm sa për të me, 37:37 qarsuar sa më tepër, për të në e bërë sa më të qiltër, sa më të kulluar, fotografi në adhurimit. Kushti i dytë është që tjetë gjumën jonë, që tjetë loja jonë, arktimën jonë, adhurimën jonë, dhe pra tona, fjalë tona, gjësën tjetë adhurimit. Qëllë është kushti i dytë? është që tërkët, që tërkët të bëhet në përpudhje me mësime që ka arme të Muhammedi a.s. Kjo është muslimani. Kjo është muslimani adhurin Allah 38:21 Allahu i madruar e ka dërguar Muhammedin a.s. që të nëmsën se që ka dënë Zoti dhe që ka nuk dënë Zoti. Në nukimin kontakt të drejt për edhe ma Allahu në madruar që ta dimë këtë. Andaj, sa është për është njerëzit e bënjive prem në emër të fesë dhe thënë se Zoti a dënë. A të nuk i mungon si në qërtetit. A të në emër të Allahu të bëjnë. Në emër të realizimit të adhërimit të bëjnë. Mirë po i mungon kushti i dytë. 38:55 i mungon kushti i dytë, ajo është se nuk e bëjnë në pajtim e mësime të Muhammed të adihistratosa. Andaj si në gjitheti është, mi po nëse mungon pasimi, nëse mungon, nëse mungon konfirmimi i peganbeli s.s. Per këtë vepër, se është aturim, nuk është aturim. Nësët ndërgjum njerët i thënë, sëntë është nata e madhe, nesër është dita e madhe, këtë vepër është e mirë më bo. 39:30 Kër të vdesë dikush është mirë dikush ka me i futë për funi, e dikush të jetë dikush ka me i vendosë për mbi, e dikush të satë kur zjenë nusë e është mirë me i vendosë dikush ka këto, e dikush ka... Pse këto krejtë? Por Zotë i më rrujtë. Në hemër Zotë i të po, sinceritet nuk mungan, mirë po. A ka dhenë leje për këtë Muhammed A.S.? Jo nuk ka dhenë leje. Atëhere lene. Atëhere më se bënë, nuk është adhurem. Pra ndajë timit sincerit për Allahun, 40:04 dhe vepra tona të jenë përpuzet e plot dhe fjalë tona të jenë në përpuzet e plot në mësimet e Mohamedit a.s. Atëhere, me këto dyja, gjithdo vepr, gjithdo fjalë që e fut në këto dy kushte, në uret e këto dy kushteve, gjithdo fjalë dhe vepr që të delë pozitivisht e testuar nga këto dy kushte, është të thërim. Që fara do kofteja? 40:40 Kjo është adhurimin dhe Allah të azocet. Andaj, për mes tërkësoj që jë thamë dhe rëmë tani, dëshiroj që, gjithdo vëpërim që jë bëjmë, gjithdo fjallë që jë bëjmë, që jë themi, gjithdo qëndrim që jë marëm, gjithdo shkuarje dhe ardhje, gjithdo ule dhe ngritje, letjet, letjet për Zotin dhe me Zotin, dhe letjet në përpullëthi me fejn e Zotin, nga se të gjitha që kemi nevoj për këtë, 41:15 Zotë i ka përmanë. Zotë në ka mësuar gjithë do sënë, andaj nuk kemi nevoj që ta në kohëmi, nga se mësimet e Muhammedit a.s. janë të mjaftuashme për jetën tonë. Janë mjaftuashme që ta verifikojmë gjithë do fjallë dhe gjithë do vepër ashtadurim për mes fjallëve dhe vepërve të Muhammedit a.s. Dhe duke kuptuar sinceritetin, 41:47 dhe duke kuptuar pasimin, ne e kemi realizuar drejt, si kurse duhet, fjallën, la ilaha illallah, Muhammedur Rasulullah. Nuk meritën të adhurohet, nuk meritën të jetohet, nuk meritën të punohet, për asken, pas për Allahun, si qërteti, dhe dyta, duhet që tërkët të bëjmë, si kurse ka thënë Muhammed a.s. Muhammed Rasulullah, Muhammed e dërguar e Allahut. 42:18 Kjo është feja islame. Feja islame është që mos të adhurojmë asë kënë posë Allahut, dhe mos të adhurojmë Allahun asë se si, posë si ka kërkuarën Allahu për njëve. Nëse kështë e kuptëm islamin, me të vërtit, do të kimë një qasë e kompletit dhe në dhefjesë Allahut aso qenë. Dhe do të kimë në gjendje që t'i vlerësujmë edhe punët tona, por edhe të të tjerve, sa janë islame apo nuk në islame. Sa ka vej për asot? 42:49 Sa ka vëprime të muslimanëve sa që i mveshën islamit, e që përshka këtë së mveshë i akuzohet edhe islamit edhe muslimantë. Si të adim për një vipër se kur të bëjnë muslimantë, a i takon islamit apo nuk i takon? Sinë që rritit, nuk këna mundë si të adim, nga se është e mbranshme, është e zotit. Nuk këna mundë si të adim se kënjëri apo bënë për zotin këtë punë, apo nuk përbënë. Këtë këtë jalim zotit. Mirë po, neve nga kambet e 43:19 të zërë nuk i përkra jetë e Muhammedi s.s. nuk i përkrahen mësimet e ti me pëllet goj dhe me pëllet bidje themi se Islam është lërë për i kësaj le të bërojmë këto vepra le të bërojmë këto fjallë nga kush do qoftë sëtë Islam i sëllohet për shka këte veprave të pandërgjajshme që i bëndi kush poshte për pjetë sot dëmtime i shka këtu njerët pa fajshmë qoftë ato edhe eksplodimet ndryshme qoftë ato edhe veprimet ndryshme qëfar do qoftë në to? 43:53 i nëveshën muslimanëve, dhe të gjithë muslimanë akuzohen, se janë të tilë nga se, si në bastyra, feja imë së në kështë të bojnë. Po mirë, në përthejme që kjo vepër të jetë e pranuar të gëzoti, të jetë adhurem, duhet të i bledhë këtër dy kushtë, hajde po këthejme të ngësime të Muhammed e Alisom dhe të shikojmë. Këtove prime, ajë përkra, Muhammed e Alisom, po të ishte gjallë ajë, a do të i përkrahte, a do të i tretëm dhe të ti dhe të pas 44:25 Pa dëshim se jo. Pa dëshim se jo. Me plët përgjithësia thëmë këtë, se pa dëshim se jo. Për ndaj, këto diku është e anë shumë të dobeshme për neve. Me këtë glesojmë në adhe jetën tonë, edhe veprimtarin tonë, edhe të të tjerve. Me një fjallë, me këto diku është edhim se kur një fjallë është adhërëm, kur një vipër është adhërëm, e kur nuk është e tjilë. Për në fund, më mbetë që ti thëmë vetëm edhe 45:00 Kjo është kuptimi i drejt e islamet, dhe kjo është kuptimi i drejt e adorimit. Mirë po, përshka këtë keqë kuptimit të këti definicioni, përshka këtë keqë kuptimit të islamet, mund këtë pik të adorimit, kanë ndodhur devijimet të ndryshme e të shumta, të cilat e kanë shumtuar i margjën e islamet, dhe të cilat kanë bërë që muslimanet mos të jenë musliman si në basfese të tyre, por të jenë musliman, 45:30 si në basë qefeve dhe tekjeve të tyre. Andaj, kur jemi bërë kështot, nuk jemi pasë mundësi që asë vetë të andim kënatin e islamit, por asë të bindim të tjere se islami është i mirë. Por andaj, doj që të rikëthemi këtune kuptimeve, dhe të kuptëm kështot fjallën e shahadetit, La ilaha illallah, Muhammedur Rasulullah. Me kuptime që jemi të sejkë më herët, dhe me këtë kuptim të këtia dhurime që falem dere më tani, me nëhije në këtune dy kushteve, që jeta jonë të jet 46:00 vdekja jon të jetë për Allahun, pasuria jon të jetë për Allahun, vërfria jon të jetë për Allahun, gjumë jon të jetë për Allahun, dita jon të jetë për Allahun, e kështë më radhë. Me ka që i përfundojmë për sëtë, dhe lusim Allah në madhruar, që t'na mundëse që t'a kuptojmë fjenë si kur se duhet, që t'na mundëse Allahu i madhruar, që të jetojmë në njëjën e adhurimit, që që do sekant i jetës ton të jetë i numruar, 46:30 si se kanë i kaluar në adhërim, që gjdo minut dhe gjdo orë e gjdo dit, e gjdo javë e muaj e vit, dhe në fund e tërjeta jonë, të jetë e logaritur, se ka kaluar në një e në adhërimin dhe Allahot Azogjel, dhe si të tilë, e kemi kryur obligimin dhe Allahot, i a kemi dhënë të dreta të zote që e meritën, i kemi regluar raportët me të si kur se duhet, dhe në fund, e kemi kryur rolin që është kërkuar për neve si kryesa, me një fjallë, 47:01 Kemi razuar qëllimin për të cëllimi kriuar. Do të kemi enda që ka timë në emision të e arshme në vijem, dhe dhe atërre, Zotë i jurojtë, u mundësof që tinë në kujdesnë e ti, u përshkoft juve gjithve, mshira e Zotit, falja e ti, u apëranov Zotë i adhurimet e juaja të gjitha. Dhe dhe të kemi në arshme. Assalamu alaikum. 47:32 Shqiptare