Transcription automatique : elle peut contenir des erreurs, vérifiez l'enregistrement pour la formulation exacte.
0:00 Salatu e salamu ala Rasulina Muhammed wa ala alihi wa sahbihi ajma'in 0:56 të ka e shpresojnë. Pacja dhe bekimi Allah u qofshim i Muhammedin a.s. Bishokët e ti, familjen dhe të gjitheta që i ndjekin në rrugën e tyre dheri në ditën e funjën të këse botë. Mirë se takomi përsëri në emisionin ton të radhës në kërkim të adhurimit. Gjëtu thimi ton për mes emisioneve të kaluara, kemi kaluar në përstacionit të ndryshme, ku kemi pasur asën të njoftojme me gjërat të ndryshme interesante të nevojshme për jetën ton. 1:27 kuptuam nevojen ton për ta adhruar Allahun e madhruar dhe kuptuam se qka kemi përqyllim kur të përmendim fjallin adhurem dhe thamë se i tërë kjo adhurem më dërtoat në bi konfirmimin ton të cilën e kemi bërë para se të hymë në këtë fe kur kemi thënë La ilaha illallah Muhammedur Rasulullah dhe kemi thënë se që fjall nuk është vetën fjall dhe që shprejhe nuk është vetën shprejhe mirë po që fjall 1:57 ka një rëndësi të madhe dhe ka një pesht të rëndë në fen e Zotit dhe duhet të jetë e rëndë edhe në gjuhët tona. Kemi foli për kuptimin e kësa fjale dhe kemi foli për kushtet e kësa fjale e kështë të maradhë. Pase kemi kaluar dhe jemi bartur në kopshtin e adhurimit, ku kemi foli për adhurimin dhe kemi treguar se qka në nënkuptan fjale adhurim si pas kuptimit Islam. Ku kemi 2:26 shtjeluar disa nga keqkuptimet, disa nga këto keqkuptime, që qarkulojnë në mesin e njerëzve. Ku disa mendojnë se adhërim është të mbetesh imbydur në gjami, e disa mendojnë se duhet më ufalë vetëm, e disa të tjerë thënë se jo, adhërim është me shkunë qabe, adhërim është me shkunë qabe, ose të agjeras, ose kështë të mërat. Kemi të reguar se tërë kjo që njerëz mendojnë për adhërimin, është e vërtet, mirë po nuk është e tëra 2:56 dhe është e vërte se të shkuarit në qabë është adhurim, dhe është shumë e vërte se agjerime është adhurim, mirë pa kjo është vetëm një pies e adhurimit, kemi përmendur se adhurimi përshin shumë mëtej përse kjo që njerëzit e mendojnë. Andaj, në basë të definicionit të adhurimit që kemi përmendur, kemi kuptuar se, kemi mundësi që dhe të flejmë dhe të jemi në adhurim, kemi mundësi që të luajmë dhe të jemi në adhurim, kemi mundësi që të 3:25 Andaj kjo është kuptimi i vërtet i adhurimin në islam, dhe vetëm në bas të këti kuptimi, kemi mundësi që të themi se jemi kryuar për të adhuruar Allahune madhruar. Nga se jeta ju nuk ka mundësi të jetë vetëm namazë, dhe jeta ju nuk ka mundësi të jetë vetëm agjërim, dhe jeta ju nuk ka mundësi të jetë vetëm haqë, jeta ju nuk ka mundësi të jetë vetëm dhe nje lemoshe e kështë më radhë. Në po jeta ju nështë të përzirë me këto që i përmane edhe me tjirat. 3:55 Andaj duhet që dhe tjereve të ajapim kuptimin e adhurimit, dhe për të aritur kjo, për të bërë edhe gjumë i adhurim, dhe për të bërë edhe darsë më adhurim, dhe për të bërë edhe festime tona, qfarët dhe qofën të adhurim, dhe për të bërë edhe kërkimi pasurisë adhurim, dhe për të bërë edhe shfizimi pasurisë adhurim, gjitha këto për të bërë adhurim, kemi thënë se është shumë e letë. Shumë e letë. Kërkuat vetëm që, 4:25 Gjitha dhe përmë ioni të përzijet me dy kushte, e pas taj, kër përzijet mirë, përëndë adhërëm, qka do që të futët me makine këtëre dy kushteve. Përëndë, qfar do dhe i veprimi, qfar do dhe i fjale që e fusëm me makine këtëre dy kushteve, do më zdo, nëse përzijet si duhet, do të përëndë adhërëm. Qka dush, futë në te. Të rjetën të ndë. Gjitha aspekt të kësa jetë, përëndë adhërëm me ato dy kushte që i kemi të cik 4:56 se këtu dy kushtë të janë, të jemi të sinqert, që me gjdo vëprim tonin, me gjdo fjallën ton, të kërkojmë dhe të asunëm kënatësin e Zotit. Të tëtë që mështë dhe vëprojnë për të tjerët, që kërë të martohemi, të kemi dertë, sa a do tjetë Zotit i kënatësin me këdo vëprim, e jo që të kërkojmë të kënatësin e fëqinive akrebave kështë më radhë. Dhe kemi thënë se, në qofë se e kënatë Zotin, kështë të timi marrë v 5:25 do t'i bënë Zotit të knaqur të gjithë pasaj. Mirë po, e kemi përmendu një regull shumë më rëndësi, dhe kemi thënë, nëse o ti që kërkën knaqin e të tjerve, dije se zemrat e tyre jenë e dorë në atyre që po hidron. Do të thëtë, nëse knaqin e të tërkujt pos Allahut e synën, zemrat e atyre në dorë të Allahut janë. Andaj, nëse dëshrum që ti knaqim të tjere, 5:57 dhe të hidrojmë Allahun e madhruar timit e binur se as ata nuk do t'jitë këna që më neve kur dhe kjo është e dëshmuar nga jetë ajo në përdeshme. Andaj, kur dëshon të flash, flash për Zotin. A ka mundësi këtë bët? Po ka mundësi. Ka mundësi për mes kushtit e dytë. E plecon këtë kuptim, kushtit e dytë. Cilër taj kusht? Shikaja, në këtë kur që dëshon të flash, a ke lije për Zotit për t'lajtë, ku e marëm këtë lije të këpikja dytë. 6:29 tek jetaj Muhammedit Alehi Salatu Osra. Në qofës është koha namazit, atër nëse flejmë, nuk ka mundësi që kjo, kjo gjumë tjetë adhurim, e kështë të mëra. Andë e kimi sëruar, për mes aso që kimi thënë në emision e kaluar, se adhurimi është një koncept i përgjithshëm, dhe përshin gjdo fjallë dhe gjdo vejpër, me të cilën, ne balavacuami në jetën ton të përdishme. Për të shëndruar e tërë kjo në adhurim, plësej këtë dy kushte. 7:00 Jeta për Zotin dhe puna si kur se ka thonë Zotin. Jeta si kur se ka thonë Zotin, e tërrijeta jo të do tjetë në adhorem. Ndërsa sëtë, shikuesë ndëruar, do të vazhdojmë u thimin tonë drejtë adhurimit. Në takimin e kaluar, kuptuam definicionin e adhurimit dhe kuptuam se si kemi mundësi që pambarësisht në qëfar vendi gjindemi. 7:30 dhe pavarësisht në qëfar rëthona jemi, dhe pavarësisht në qëfar kohë, a është ditë, a është natë, si kemi mundësi që tërë këtë të shëndrujmë në adhërim. Kjo ka qenë, pjese e parë, sa i përket vendit dhe kohës, si kemi mundësi që pavarësisht në qëfar vendi jemi, pavarësisht në qëfar kohë gjindemi, që tërë këtë të kalujmë në adhërim. Ndërso sot, si kohës të ndërruar, dhe të flasin për trupin ton, si kemi mundësi q 8:01 tërë atë që e kemi, qoftë të brendshme, apo qoftë të jashtme, ta funksionalizohem në favor të adhurimit, që tërëve prime tona dhe fjale tona të jenë, adhurim i Zotit. Dhe këtë e kemi emërtuar me titullin lojet e adhurimit, nga se gjdo gjymtyr e njeriut, ka loj të caktuar të adhurimeve, andaj, varsisht me qëfar gjymtyr e kryut, varsisht se, 8:32 me qëfar gjymtyre kryet, ka adhurim të saktuar. Prandaj, mu për këtë shkak e kam emërtuar me fjallën, apo me titullin lojet e adhurimit. Nëse i bëm një vështërim, adhurimeve që kan ardhu të përmandura në fjallët e Allahut, apo në fjallët e të dërguarit Muhammedit a.s. Dë të gjimë se këto adhurimi janë të loj lojshme, disa adhurime nuk kan të bëjnë me ndë një veprim të saktuar. 9:08 i takojnë natyre së bindjeve dhe përretimeve të caktuar. Disa nga këto adhurime, nuk kanë të bëjmë me veprim të dorës apo të këmbës, mirë po, i tërë veprimi i tyre përkufezohet në levizin e gjuhës, ndërsa disa adhurime janë të natyre së levizin së gjimëtyrve. Prandaj, kjo lënëshmëri e adhurimeve, në japë të kuptojmë se, me si njerëz, 9:42 kemi mundësi që ta adhurojmë Allah në madhruar me tërë qenjen tonë, të brendshme dhe të jashtme. Dhe kjo lëllëshmëri që ka ardhë nga anë e Allah të madhruar, kjo lëllëshmëri e këtyre adhurimeve, është më shirë e Zotit për neve, që për gjdo adhurim të kemi përjetim të veçantë. Para mëndoni si kur të këshin qenë adhurimet që kërkuat nga ne t'i kryem, 10:12 të natyre se gjymtyre, për shampë. Dhe të mërzitështë në gjymtyre, dhe të kalon të në rutin, apo të ishë vetëm të fjallëve. E kështë të mëravë. Pra ndaj, lëj lëj shmëria e adhurimeve në nënkuptan thyrin e rutinës. Thyrin e rutinës, që më stjetë njër mekanike adhurimi, më stjetë i natyres mekanike, po tjetë i natyres e përjetimeve të veçanta, që gjithdo adhurim, 10:42 ka përretim të veçant, nga se kryet për mes gjymtyres apo organit të veçant. Dhe nanën tjetër, ne e kuptuam se, për gjdo adhurim, dhëtë kemi shpërblim të këzoti madruar. Andaj, për të ishte adhurimi i njërës natyr vetëm, dhëtë ishte dhe shpërblim i vetëm i njërës natyr. Dhe, dhëtë ashtë shpërblim një kohë caktuar dhe ndërshëta dhëtë më rziteshme. Andaj, lëdëshmeria e adhurimeve, 11:13 në asjel lojloj shmëri të shpërblimeve, dhe kë e bën gjenetin të bukur, dhe kë e bën shpërblimin e Zotit interesant për neve. Përndaj, duke u njësën nga këtë qëtëse ka dhirë më tani, shikua së ndëruar, kemi nevoj që të klasin për lojete e adhurimit. Në bas të kësaj që përmenem dhirë më tani, mund të andojmë adhurimin një ndarje vijuese. 11:47 Adhurimet që kryen përmes zemrës, adhurimet që kryen përmes gjuhës, dhe adhurimet që kryen përmes gjumtyrve tjera. Do të tëtë kemi tri loj adhurimesh. Adhurime që kryen përmes zemrës, adhurime që kryen përmes gjuhës, dhe adhurime që kryen përmes gjumtyrve tjera. Do të të lasëm përses linka këto adhurime. 12:22 feqmas që ti kuptojnë më bukur, më drejt dhe më mirë. Adhurimet e zemrës, kur thëjmi zemrës, kemi përstim bërëndësin e njërit, nga se njëri është bërëndësi, e bërëndësmi ati, shpirti ati, komunikim për mes gjuhës dhe dhe prim për mes gjumëtyrëve. Për sëslim për këtyre në islam, ka adhurimet të caktuara, ka format të ndryshme, të lëjlëshme, 12:57 të këti adhurimi. Do të filloj me adhurimet e zemrës dhe e kuptuam që ka kemi përshlim me zemrëm. Pa dyshim se nëse i këthemi fjallet e Zotit dhe fjallet e Muhammedit a.s. do të gjimë se zemrë apo e brenç me a njërihët zë një vend të posaqim në trup një një rjetë dhe aja posë që është vendimtare për jetë në ti materiale do tëtë zemrëa si organ 13:31 është vendimtara për jetën një njërit, po si është vendimtara për jetën material të njëriut, a i është vendimtara dhe për jetën shpirtërure të njëriut. Prandaj, ashtu sikur që nuk ka jetë pa zemrë, ashtu nuk ka edhe adhurim pa zemrë. Prandaj, edhe të njerëzit gjimë se zemrë ka një rëndësit e posashme. Ata i kushtu në kujdes të veçanë zemrës. 14:03 Ma dje edhe të ati kuptimit të dytë, të kuptimit shpirtro dhe të brendshëm. Sa që, sa erë dëshirojnë të la vëdrojnë do një kënë, që ka thonjë? Thonjë, e kishtë e zemrën e butë, e kishtë e zemrën e mirë, e kishtë e zemrën e pasër, e kishtë e mëratë. Ndërsa, nëse hasim në agresivitet nga ndëkosh, nëse hasim në ndënjë, a shpërsi nga ndëkosh, që ka themi, e kishtë e zemrën nguri. Edhe pëse ndashtë 14:34 që cilësot se është guri, ndashta në ingjizimet e zemrës dhe delë shumë me shëndosht se ati që i thimi se zemrë e butë. Mirë po, ne kemi përshlim dhe të tëtë me këtë zemrë dhe që ka përteja saj që është e njohë si organ i branshëm e cilë e ka rolën e vetë në jetë në njeriut. Përndaj, në basë e kësaj, thash kuptojmë se zemrë edhe njetë njerëzve e ka vendin e posaqim dhe njerëzit i vlerësojnë të mirët 15:05 apo i vlerësojnë të këqit në basë të zemra me të tyre. Andaj i thojnë, filani kështë të zemrë dë butë, për shambullë, nëse shkojmë të ndokosh dhe i ankohëmi për diqë, a i preket, automatikisht aktivizot në ndihmoj, që ka thimi për të? E kështë të zemrë në butë, me një herë, u bindë, me një herë, shpejtoj të ndihmon. Ndosa ndokosh, shepamje, ndoshta shumë trishtuse, shepamje ndoshta, 15:34 të vërfis ekstreme, shepamje, të një smuje të madhe që vohen ndërkush, mirë po nuk i levi zamra. Qka themi për këtë? Theme e kishtë e zamrën guri. Kishtë e zamrën guri. Apo, për tjetën që bën keqë, themi e kishtë e zamrën e keqë, dhe që keqë po më ndërkje, e kështu më radhë. Andaj, zamra që nga shumë rëndësishme, dhe duhet i kushtu më rëndësi, mirë po, për të pas zamrë të mirë, apo për të pas zamrë të keqë 16:04 Padushim se nejmë i marë veshë në fillim të këty u thimi, se vlerësimin e gjërave, qofë dlerësim pozitiv, apo negativ, qofë për të thënë dhe qkafit e mirë, apo për të thënë asaj e keqe, kemi vendosë që këtë të bëjmë për mes fjallet e Zotit. Nga se Zotit e dinë mësë mirë i kushë e ka zemër në pasër, Zotit e dinë mësë mirë i kushë e ka zemër në mirë, Zotit e dinë mësë mirë i kushë e ka zemër në ebut, e kushë e ka zemër në ngurë, e k 16:33 Në qofë se i alim njerëzve këtë lërsim, atë njerëzit do të thoi se filon e kishtë e zemrën e mirë, vetëm nëse undihmon atyre. Mirë po, nëse njeri undihmon shumë njerëzve, por që, ka ndodh që disa për tyre mësë undihmojnë, dhe përshka këtë arsuive të ti, që ka thoi në ata që s'kam pas mundësi të përfitojnë nga ndihma e ti, që ka thoi në përta, thoi në e kishtë e zemrën nguri. Përdej, nuk bën që njerëzit e alim kët 17:05 Ndikon, dhe kënë dikim pastaj, ndikon në gjykim në tjune. Allahu i madruar, kur fletë për ditën e gjykimit, ditë që na besojmë bënd shumë që do të ndodhë, do të bie fundi kësaj bote, do të shkatrot, Zoti i madruar do të rinjallë të gjithë njerëzit që kanë vdekur, do të rinjallën, nga se ajë që ka pas fuqit t'i kryaj nga azeja, ka fuqit t'i rinjallë. 17:38 nga pjesët e mbeturat të tyre, dhe i rinjallë Zotit, dhe do të dalin të japin logari para Allahu të madruar, dhe njerëzit do të shpresojnë me dobin e qfar do lej vepre, qfar do lej fjale që e kam bërë në këtë bot, do të shpresojnë se do t'ju krye dobi, do t'ju bëj dobi para Zotit ditë në gjykimet. Kjo është pretendim dhe dëshirë njerëzve, ndërsa qka thot Zotit i madruar në lidhe me këtë, thot Allahu i madruar. 18:06 Atë ditë nuk dhëtë bëj pun pasuria, atë ditë nuk dhëtë bëj pun familia, pas atyre të cilët kanë ardhë me zamërn e shëndosh. Dhe tëtë, ata të cilët e kanë adhëruar Zotin, ata të cilët e kanë ruajtur të pasur me adhurime zamërn e tyre, 18:38 të tjilve dhe t'ju bëj punë edhe pasuria dhe familja dhe gjësan, nga sa ata dhe kur kanë fitu, kanë fitu për Zotin, edhe kur kanë shpenzu, kanë shpenzu për Zotin, edhe familje të tyre i kanë dërtu në kuptimin e fjores la ilaha illallah që kemi pojlë për të maheret. Përndaj, të gjitha tyre dhe t'ju kry e punë aja që kanë sildë para veti. Për ndrygjët të tyre, nuk dhe t'ju kry punë. Pra Zotin e a përmandisa, i krymë punë njëriut, i tërë e tërë vëprimtari e ti. 19:11 e të rjeta e ti, qëka do që ka bënë këtë botë? I kryem punë me një koshtë. Nëse vjen të gëzoti me zamër të pasër, e zamëra shikua sënderuar, pasërohet vetëm me ujnë a dhurimit. Nuk ka uj të të që e pasëron zamër në tonë. Nuk ka uj që e bënë këtë zamër të qeltër, të kuluar, të pasër, të mirë, të butë, përvecë ujt i ciliboran nga burimi i shend i Kur'anit, 19:42 dhe i fjallet e Muhammedit a.s. Vëtën fjallet e Allahut e qetësojnë këtë zamër, vëtën fjallet e Allahut e pastrojnë këtë zamër, vëtën fjallet e Allahut e zbutin këtë zamër, të tërgjë jo, të tërgjë e forsën zamër, e bëngurë dhe më tepër, e kështë më ralë. Gjithashtut, Muhammedit a.s. përmendë se zamëra është vëndimtare që vëprimet e njëri të jenë të mira. 20:19 Në një adith, thëtë Muhammed a.s. Vë njëre, ndëgjani mirë, së në brendin e njëriut është një copë, është një copë mishë, është një organ, i vogël, mudgha, i dhe saluhat, saluhal gjesedu kullo. Nëse ajo është në regull, nëse ajo copë është në regull, nëse ajo brendi është në regull, 20:54 I tërë të rupi dhe të jetë në regu. Nëse zemrë të kemi të pasrëta, atë nuk ka mundësi që të kemi gjuhët e ndyta. Nëse zemrë të kemi të pasrë, është e pa mundëshme që dora të bënë punë të ndyta, është e pa mundëshme. Mirë po, pse dora bënë punë të ndyta? Pse këmba bënë punë të ndyta? Pse të rupi bënë punë të ndyta? Pse gjuhët, flasin, fjalë të ndyta, ofendojnë me to, akozojnë, shajnë, gën 21:28 Nga se zamra nuk është në regullë. Do të tëtë, si mbas këti aditi, si mbas kësoj fjale të Muhammedit a.s. Gjymtyrë tona, gjuhë tona, reflektojnë atë që ka në zamra tona. Ndaj, pretendimet se zamra është e mirë, zamra është e butë, ndërso, vëprimet janë të egra, vëprimet janë agresive, vëprimet janë të këqia, vëprimet janë të dëmshme. 21:59 nuk përputhet me këtë përtendim. Për këtë arsye, të përtenduar nëse zamra është e mirë, nuk një afton me kaqë. Nëse zamra është në regull, në regull, ne nuk përfutemi në brendin të ndër. Mirë po, cikojmë gjumtyrët, cikojmë gjuhërët, do të bindemi se qëfar zamra kemi. O, i dhe fesedet, fesedet e gjese du kullu. E njësa e zamrë prishet,