نص مُفرَّغ آليًا وقد يحتوي على أخطاء، فارجع إلى التسجيل للتحقق من الألفاظ.
0:00 Dhe është për vletë që keni arë Sonë të sisë përshinë e kemi një musafir Fjallar së për vladën tonë edhe ozën tonë Shosejnës të rrajë Cilin sigurisht dikush për juve jakeni një zonën Dikush për juve në gje personalisht Kush ka pas rastin me e pa librin i cili tash ka dal poema e besimet Do thonë es ka pas rast me e pa autorin tash e ka rastin me i ditë të dhujat Pas që kemi musafir, do në thotën e do t'ja do rastin 0:27 edhe fjallën që ajtë nga drejtojët me disa fjallë, ndinë edhe shqip me folpët dhe së të kashër me imajt arabisht për arsjëse shprejet më mirë. Tema, in shalla, do tjetë për shenjët e mëla të kiametit, ta shpjallon fjallën më la. 0:54 Në të të të të të të të të të 1:25 Ligjera të filistare që e kam batë përgjëmë dhe sallallahu a'la sallam, kuptimin sikur e shumit të adhene. 1:57 e të dërguarit sallallahu aleyhi sallim, Allah është që është i knasur me ta, e kam pas tradit që kohë pas kohë me ullë, me bisedu e posasirisht me i apërkvitu një anë i tjetërit ahiretin, botën tjetër. E dhe këtë punë e kam bo kohë pas kohë, dhe ka ardhur në një hadith, në një transmitim të sakt, se njëherë janë mledur edhe kam fillu me bisedu rrët ahiretit. 2:27 Dole në mesin e tyre dhe i pa në atë gjendje i dërguari sallallahu aleyhi sallim edhe i pyëti, çka është ajo për çka po bisedoni? Tha një Rasulullah po flasim edhe po bojmë muabet për kiametin. Ndërsa Rasulullah sallallahu aleyhi sallim tash po ju të regonë edhe po imsonë dishka pak ma shumë se ajo që dina ta edhe po ju thotë, ta dini pra se kiametin nuk bahet. 2:58 përderi sa nuk isheni, përderi sa nuk paracitan dhe të shenja të kiametit. Dhe thënë degjali, pastaj kafsha, pastaj tymi, zbritja Isajit të bire të Meriemës, paracitja e e gjugjit dhe me e gjugjit, atyne dy popojve, 3:28 tri shembje apo sharrimet të tokës, njën lindje, njën përëndime dhe njën gadishullin arabik, dhe e fundit që i ka përmendë Resulullah s.a.s. thot është një zjarë i cili do t'dal prej adenit, edhe aj zjarë do t'i shtyëj, do t'i t'u bojë, do t'u grah njerëzve. 3:57 derin vendin ku do të tubohen, respektivisht ku do të rinjale. Dhe duhet të dini se kiameti ka shumë shenja para la imruese, cilat janë shumë ma shumë sisa këtot cilat janë përmendur nga Resulullah s.a.s. në këtë hadith. 4:26 Mirë po, këto të dhejtat që janë përmendur në këtë hadith, quhen edhe njihen në terminologi me emrin shenjat e mëdha të kiameti. Dhe në thun ka edhe disa shenjat tjera të cilat ndoshta neve në duken se janë shprej shenjave të mëdha. 4:55 Mirë po nuk janë të kësaj rëndësia dhe të kësaj peshe, sikur se këtot vjetat, sikur se dënë thëtë është kur lumi e ufratit. E shënë, e ufratit, jahësuru, janë gjeri, janë gjebeli, minë dhe bjetër. Dënë thënë, kur të paracitet, apo kur të rjedhë, lumi e ufratit prej një vjeshket arit, pastaj një zjarë i cili dhëtë paracitet në hijaz, edhe prej ndryshimit malë të ati zjarë, dhëtë duken qafat e deveve në sham e kështu më radhë. 5:23 Mirë po këto nuk janë, prej këtunit dhejtave, do të thonë që u përmandën në hadjetin fillin. 5:51 Gjonat e fundit që do të ndodhin para ndodhje së kiametit, ashtu si kurse ka thonë Resulullah s.a.s. një hadith që është sahih, thotë se kur të ndodhë ndonjona prej këtyre ndodhive, prej dhjetë ndodhive të përmendura. Atëherë menjerë, si të përfundon ajo, pason tjetra, e pasaj tjetra, e pasaj tjetra, e kur të hargjojnë ato pason kiametit, thotë si kurse kokrat e ruzave kur të këputët peni. 6:21 të dullu ala enë në hasikat gajrë murat të dhe. 6:49 dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe 7:18 ka prej djetarve të cilët mendojnë edhe mbaen fort për këtë mendim se lindja e djelit ka përëndimi është shënja e par për shënja dhe të mëlatë të kiamit. 7:47 Ata argumentoj me një hadith të cilin e shënon Imam Muslimi në koleksionin e ti, në cilin thotë Rasulullah s.a.v. se shenja e par e kiametit është që të linë djeli nga përëndimi, pasë saj me njerë, pasën dëgjale, paracitja dëgjale. Mirë, por në fund të hadithit, dhe në fund të hadithit është majë gjatë se ka saj të titum, në fund të hadithit thotë Rasulullah s.a.v. 8:15 Po cila do prej këtyre të paracitet e para, me njerë tjetra pason pasaj. Dhe kjo, si duket se transmituesi i hadithit, do në thënë, është aji qili ka dyshu në, apo e ka haru me thënë, rënditjen në përmendje. Si dhe shoft, ka hadithet tjera, që gjithashtu janë të forta. 8:43 cilat tregojnë edhe dëshmojnë se paracitja dhe të gjallit është shenja e par para lajmëruës e kiamit. Kama anë në hunake adhilla së të dhellë bëha ba'du l'ulama, ala anë shuruqa shëmsë mëgribiha jëgjbë e jëkuna muta akhira. Sigur se ka edhe disa argumente tjera, me cilat argumentojnë disa djetar se... 9:04 Lindja e djellit nga përëndimit duhet tjetë për e shenjave që duhet paracitën vëndon, jo për e të parave, ka fundit dikur. Dhe ne duhet mundohemi të asësarojmë këtë gjërë mëndimën e Allahot. Ka ardhën një hadith se Resulullah s.a.v. ka thonë, 9:32 luftrat e mëdha në cilat do të ketë të gjakderë dhe të madhe. Pas taj, shlirimi i Konstantinopolit, rëqjala për Stambolin, dhe paracitja e Dejjalit, të të trikë të nëngjarit do të ndodhe në një periud për e gjasht muajve. 10:00 Amene lehu këthirën min e nësara dhe njëhutë. Mirë por ne edhim gjithashtu prej haditheve tjera, se kur të paracitet dhe gjali, atër pasjetër dhëtë të këtë zbrite dhe kush, edhe i saj i biri Meriemës a.s. edhe, si kur se kam përmendë dhe djetarët, në atë kohë kur të zbretë aji, dhëtë i besoj në ati shumë prej të krishterve dhe të qifutve. Fa la ju nëkenë në njënzullë Isar dhe Meriemë, illa ba'da kuruqit dhe gjali. 10:29 Kështu që Isai i biri Mariamës nuk do të zbresë për dhe lisa mos paracitet dhe gjali. E kur ajtë paracit, kur të zbresë Isa a.s. disa të kryshter do t'i besojnë. 10:57 dhe argument për këtë është fjale Allah subhanahu ta'ala në surën nisa, në cilën thot edhe nuk ka, do të thonë, ka prej ehli kitabve, prej pasuzve të librit, të cilët gjithë të si do të besojnë në te, është fjale në isajnë, para vdekje së ti edhe në ditën e kiametit do t'jenë prej dëshmitarëve. 11:25 Ndërsa ju gjithashtu e dini se, kur të linë djeli prej përëndimit, mbillet dera e teobes, kështu që në atë moment kur të ndodhë kjo, ma prej askujt nuk pranohet imani e aspendimit. 11:54 o këtëbet fi imaniha, khejra. Allah Az-Zhazhen thot, a thua val presin ata, që të vije atyre vetë të Zoti, apo të vijin disa, të parashitin atyre disa shenja, argumente të Zotit të tyre, e kur ato argumentet parashitin, thot, as një njeriu nuk do t'i bëjt, do bëjt besimi, nëse para asaj nuk ka besuar, apo nuk është përgadithur për atë besim. Gja e fër hadithu sëhih, e lë mufassir li halihi l'aja, kala hia, janë l'aja, 12:24 Dërsa në një hadith që ndronë komenti dhe spjegimi i këti ajeti, e në atë hadith thuat fjala për këtë argument që përmendët në ajet është për lindjen e djellit nga përëndime. 12:53 Fë kallëja e bedak, e të dhri ejnë të dhëbë shqemsë? Ashtë një hadith që në shënojnë Bukharia dhe muslimi nga transmitimi i e budherit e radhjallahu ta'ala anë, e qëli thot isha një dit duke shëndruar në zamin e Rasulullah sallallahu ta'ala anë, në konë kur djeli gati po përëndante. Atër thot erdhi të kënë Rasulullah sallallahu ta'ala anë, dhe më pyeti, o e budher, a diti se kështë duke shku djeli? Kallë fa kultu, Allahu e Rasuluhu a'lem, kallë fa innë ha të dhëbë, 13:22 Fëtës të edhin, fëj u edhenu leha. Fëtës gjithë, fëj u këpalu minha. Fëtës të edhin, fëj u edhenu leha. E buveri përgjithë, thot, unë nuk e di se ku shkon. Po Allah dhe i dërguar e i ti e din ma mirë. Ater Resulullah s.a.s. thot, djeli kur të përëndon. Shkon edhe bon sezde nën arshin e Allah të zëvëzit. Edhe i pranohet aje sezde, pastaj merë leje që të lindë prapë edhe i ipet leja. 13:50 Mirë po, do të vij një dit, kur do të shkojë djeli si rëndam, do të bojë sejzde e nuk do t'i pranojët sejzdeja, do të kërkojë leje e nuk do t'i ipet leja për t'lin prapë, do t'anë në ciklin e vazhdimit, edhe do t'i thuhet djelit, 14:19 Shko edhe kthe u prapa për nga kja ardhë, dhe në atë moment do thënë djili, shko në përëndon, pasaj kthe jetë njënda dhe njëherë ka përëndime. Dhe me këtë rast thotë Rasulullah s.a.s. e kjo është ajo dita në cilën Allah s.a.s. nuk do t'ja pranoja askujtë besime, nëse ajo nuk është përgaditur dhe nuk ka besuar që është më herët. 14:48 Me këto argumente, argumentojnë atat që janë të mendimit që paracitja dhe gjallit dhëtë ndovë para që të lindë djeli nga përëndime. Ndërsa ne gjatë spjegimit edhe argumentimit. 15:17 i përmendim ajetet edhe i përmendim këto shenja, si pas një rënditje që na e mërmendja se kështu duhet jetë mirë po prapë dijen komplete edhe të sigurët, i alojmë Allah ta zëgjel, aje dinu asë mire se qësh do të ndodhe. Dhe gjalli pra nuk do të paracitet për derisa të mosë ndodhë. 15:44 është të qua e tëra melhame, që dënë thotë është një luft e madhe në qilën do të ketë gjakderëdhjet madhe në mes muslimanve edhe jo besimtarve. Gja, për hadithës sahiha në dhe dhe ëkërëgjohu Abu Dawud dhe l'imam Ahmed, andi mëhmer, dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe 16:14 Njeni prej shokve të dërguarit, salallahu alaihi wasallam, cilin që ndranë, qada salallahu alaihi wasallam, të katilune antu mërrum, aduan min dunikum, e a lejse minkum, a lejse min nërrum. Cilin thotë Rasulullah e salallahu alaihi wasallam, ju, o musliman, dhe bizantinët, apo romakët, është jalla për të krishterët, ju do të luftoni kunder një armiku të përbashkët, dhe në thotë që së është aspre juve, aspre tyre. 16:43 dhe do të fitoni, do të korni fitore, do të mledhni pasuri, dhe do t'jeni të shpetuar, do t'jeni shumë dame. Pasta i thot do të zbritni në një fush të hapur, në cilën do t'jeni disa gjelbrime dhe zbukurime lullet në zeshme, 17:13 Në atë moment njëni prej kryqtarve do të ngritet, do të ngritet kryqin, do të thotë, përshkakt kryqit fituam, apo fitoj kryqit. Në atë moment ngritet njëni prej muslimanve, edhe përshkakt kësaj fjale e vret atë kryqalion. 17:42 Dhe se qili flamur ka nga 12.000 luftetarë. 18:10 Ndërsa, akoma më e qartë se kjo është një transmitim që në shënon imam muslimi, se në kohën e Abdullah i bën Mesudit, që ka qimë për i sahabeve, ka ndodhë një ndodhin në kufe. 18:37 Ajo ndërdi është se ka fry një erë e madhe, e si pasoj asaj ere, dhe thonë është ngritë një plur i madhe edhe prej zalit shkretirës e kështu me radhë, është të bo një plur i kuchë, edhe ka ardhë një njeri i trishtuar edhe ka thonë, u bëkja meti, u bëkja meti. 19:07 Po i pytë njerëzit, thot, shka është ka thot, shky njerë, ata po i thojnë, kjo njerë është ka thot, se u bo kiameti. Ndërsa Abdullajbun Mesrudi, në këtë rast, po i ebë komentin e vetë, thot, jo, kiameti nuk e ndodhë kështu, ma dje kiameti nuk e do të ndodhë, përderi sa më zvi një konë, cilën, 19:37 Pasuria e mbetur në trashikimi nuk do të ndahet edhe nuk do të gëzojnë njerëzit për prejnë e luftës. Që prejstanën kuptohet që nuk do të punohet simbasë mësimeve të Allahot që kur të des njeri pasuria e ti me undatë simbasë regullave të trashikimis, edhe një konsisht nuk do të kjetë gjihad luft në rrugën e Allahot a zëgjen që njerëzit të gëzojnë prejnë së luftës. Tumë e shara Abdullahin Mesrudi vjedihi në hvëshëm, oso hvëshëm. Pastaj, Abdullahin Mesrudi të regoj me dorën e 20:06 Fa, pre nga kjo anë, dhe të vij, edhe dhe të bojt këndër jush një armik, ata i thamë, a janë ata Bizantinët, fa po Bizantinët janë. 20:34 Në atë moment, thotë ngritet një formacion për i muslimanve, të cilët nisen për me i lushtu ata që po vinë me sulmu, thotë me një kusht të vetmin, ose do të fitojmë, ose do të lushtojmë deri në vdekje. Edhe thotë, kura rrinë mramja, atë njëni për i tyne nuk thejet i gjallë. 21:03 Kështu ndonë katër ditë, derisa në ditën e katërt, Allah Azazel të dhuroj fitore muslimanve. Kështu ndonë katër ditë, derisa në ditën e katërt, Allah Azazel të dhuroj fitore muslimanve. 21:32 A e tash po e përment, se përgjambisë Allah s.a.s. thot, se në këtë rast do në thonë muslimanët luftojnë, fitojnë, marin për e të luftës, edhe i varin shpatat e tyre në degët e pëmës së u lirit. Derisa ata janë në këtë gjendje, do thonë duke pushumë o pasbetes, thot dikush e siel një lajmë, 22:01 se degjali është paracitur kadal edhe është tek familje tuaja. Do në thënë ata menjer mobilizohen me shpejtësit ma dhe alarmohen edhe izgjedhen dhjetë bura që t'i qojnë si pararoj, do në thënë që ata t'hesin paratyre dhe të qofin se lajmi është isa këta po është rënë. 22:32 Resulullah s.a.v. ju ka thonë shogët vetë, kërë ju ka spjegu këtë nëjarje, ka thonë, po të kini dëshirë, thotëne, jam në gjendis tash me ju të regu se, qëshkan me i pas emrat ata njerët, edhe qëshkan me i pas emrat madje edhe kujajt e tyre. 23:02 Në një transmitim tjetër që ndronë se Rasulullah s.a.v. i ka thonë ati sahabiot që përja të regonë këtë nxarje, thotë vërtet kjo është hak edhe vërtet do të ndodhë që ashtu të fyshë, je i sigur që ti e ullun para me e këto. Do në thotë qëllimi për i kësaj është se në atë kohë ndodhë paracitja e dheqjalit. Do në thotë kjo është ta e lufta e madhe në mes muslimanve. 23:28 edhe të tjerve, edhe kjo është, do në thonë, paracitja e Dejgjallit. Kama gja e për hadith e lëbi dhekërna, ennë ma bejnë e lëmërhëmë, dhe të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të të 23:58 Dhe gjali është njeri, do thënë njeri prej njerëzve. I cili ka lindë prej dy prenderve që i fotë jahudi. I cili njënin sy e ka të verber. Do thënë në mes të dy syve të ti është e shkruar kapir. Me këtë e ka përshkruar kapir. 24:23 atë e i dërguari sallallahu alaihe sallam. Gjë e fër hadithet së shihë, anë në nëbija sallallahu alaihe sallam, kallë, kallë, lë unë bëjën nëkum, au lë u këbërën nëkum, anë i dërgjallë, shëjtë, lëm një këbërë bëjë nëbijun këbli, ala inëhu a'uar, o inë rëbëkum lejse bëjë a'uar. Në një hadith, qëndronë se rësulullaj sallallahu alaihe sallam, e ka përshkruar dërgjallin, edhe u ka thonë shogojët vetë 24:52 që nuk ka përmend asë një i dërguar parameje. Thotë vërtet, ajo është i verber në një sy, ndërsa Zotë Juaj nuk është i verber. Dhe ka përmendur Resulullah, shumë hadithe, duke i përshkruar qilësit e ti dhe qilësit e prindrëve të ti. 25:22 që ndronë në një hadith që njëherë Resulullah e ka përmendur të gjallin, e ka përshkruar atë e dhe ka folur për të, dhe do të thonë e ka ngrit edhe e ka ull, e ka ngrit rëzikun e fitnes së ti, edhe e ka ull qështin e ti, sa e shë njëri pavler. 25:52 dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe 26:21 Atëherë, sahabet kërjen shpërndarështu edhe po e lyfin, 26:50 Nëse a i delë, deri sa unë jam gjallë, atër thot unë merën me ta, s'kini ju punë me ta. Do të thonë, une, jau hjek i qafe. Nëse a i delë, kur unë nuk jam gjallë, do të thonë, pas vdekjësime. 27:20 atëherë se cili njeri le të mundot të shpëtoj për e ti që shmundet, ndërsa Alloha Azazela që ta i cili i merë përsi për mbrojtjen e muslimanëve. Kështu, sahabet e Rasulullah s.a.v. e kuptuan, 27:49 rëndësin e sprovës e Dejjalit dhe ishën shumë të kujdeshëm. Dherisa nuk ndodhe njëherë në kohën e tyre që lindi një fëmi në Medine prej prenderve që ishin jehudi, që është e patë përshkru për jamez dhe Dejjalit, ma dhe edhe ajfmiu i përgjigëshin disa përshkrime, dhe thënë syrën e gjatë të kishte të verbor edhe sytë e t'jiflenin dërsa zemra nuk i flinte. 28:18 Kur dëzuan sahabet, erdhen edhe informunë në rësulullajnë të lajtë selëm, se kështu edhe kështu kanë dollë, atër unë ngritë rësulullajnë të lajtë selëm, me disa shokëtia dhe shkojnë në shtëpinë e nga të shtëpinë ku kështë të lindë ajfmi. 28:49 Do në thot, kur shkun u afrun, rësullullahi sallam, me sahabet afer asaj shpije, atër nana e asaj foshnje, e zëj atë foshnje prej zhumit. E rësullullahi sallam tha, allahu e vraft atë gru, si kur ta kishlon flajton, në këshun mujt me edhit se asht këtë dëgjali apo jo. 29:19 Dhe vazhdojë Resulullah s.a.v. të apërcijëllë gjendjen e ati fëmije, asaj poshtje, dhe nuk u rritë paksa dhe u bo fëmijë që mund të kuptojë. Dënë thamë emrin, a i fëmije ka pasë safë, ndërsa shme thonë simbiamere ka pasë i bënës sajtë. 29:48 Njëherë, ka lojë Resulullah s.a.v. aty pari dhe sa ajë fmi ishte, duke lojëtur me fmi të tjetë. E pyeti Resulullah s.a.v. o djallosh, kushtë të vjenë ty, thot mund vinë edhe ata që e flasin të vërtetën edhe ata që gënjejnë. Resulullah s.a.v. tha, këti ju ka përzi puna. 30:17 I tha, qka shëh, tha shoh një fron për mbi uj, një arsh për mbi uj. Fë kala, sallallahu a'aj salam, dhalika arshu shëjtan. Rasulullah, sallallahu a'aj salam, përjeb komentin tash për thot, ajo shët froni i shëjtanit. Thumë kala lehu, sallallahu a'aj salam, qëtë khabëëtu leke, khabie, azmartu leke kelima fi nëpsi, a të arifu ha, jëridu në nëbisa salam, anë jërëf helu vëkahin, të ati hi shëjadhin, për të të këbirhu bëj asja, am la. 30:45 Resulullah s.a.s. tash poja bërë një prova ti, edhe pojë thotë, që qa une po jam duke e mendu një fjalë, vështë duke e mendu në mëndjën time, tash po të me e provu, tash shejtan të apo komunikojnë me atë djallë, po thotë, a mund është me e ditë se çka jam duke e mendu. Aji i thotë, po thotë, une e ditë atë fjalë, 31:16 Edhe, Resulullah s.a.v. e patë më shefë, do të thënë e patë në mendin e ti, fjallën dukhan, tim. Mirë pa e për mendin vetëm gjysme në partë fjallës, ta e fjallët duk, nuk thëtë dukhan, duk. Atëherë Resulullah s.a.v. thëtë shofë shqipo shtrumë, ti nuk je kurxot, do të thënë je vetëm një falxor i rëndam. 31:43 Ather Resulullah s.a.s. i tha ati djeloshi, tha, a dëshmon se un jam i dërguari Allahot, a i tha, e ti a dëshmon se un jam i dërguari Allahot, Resulullah s.a.s. i tha, un tha e besoj Allahon dhe të dërguarit e ti. Ather un grito me e rradi Allahon me e mbyth atë fmi. 32:12 Ater, Resulullah s.a.v. pëngojë omerën, i falë leje, fa se nëse kjo është dëgjallë, ti s'mundësh me mbytë. Se aje që ka më mbytë, dëgjallë nështë koshë, i sa i bërë i bërë mërë jemës. Fa nëse është dëgjallë, ti s'mundësh me mbytë. E nëse së është, se podën me mbytë, ba di Allah, s'ka nevoj me mbytë. 32:44 Nëbba anhu në nëbisa usallim, u e në kanë hua dëgjallë, min e dëgjallë. Do të thënë, shumita e djetarve, janë të mëndimit se që këtë djallosh e Ibn Sa'id, nuk është ajtë dëgjallë i madhë, do të thënë, ajtë madhë i kërësore, që cilin ka paralajmru e Rasulullah s.a.v. Ani pëse edhe këtë ka qenë njëni për i dëgjallëve, se dëgjallë dhe më thëmë gënje shtarë, do të thënë, dëgjallë e ka shumë, nj 33:11 Dhe argument për këtë është gjithashtu një hadith qëllin e ka shënuar imam muslimin e sahihun e ti, qëllin qëndran se kjo ibn Saidi kjo djali, do të thonë, kër është rrit e ka pranu islamin. Të regon, të transmiton, ibn Saidi, radhjallahu anë, thotë, kam shku me bohadjin, thotë, me neve, do të thonë, 33:40 Karavani në Azilerve ka qenë edhe Ibn Saidi. 34:10 Më falë, po, nuk përmë pijatë shumështi, e thotë ta që Ebu Saidi përvejtë, e thotë, jo qështë më pijket shumështi, thotë, po, shumështi më pijket, mirë, po, nuk dojshë a prejti me e marë, se u thotë që a mësështë bedjali. 34:40 E kuptoj, se s'po e mera e qumshtin, e po i thot, o e vusajit, thot, a jeti prej shogve të pejgamberit, thot, a nuk ju ka të regu pejgamberit, thot, se dheqjali është kafir, është jo besimtar, e une nuk jem dheqjali, se unë jem musliman. Gjithashtu, thot, pejgamberit, thot, ju ka të regu juve, se aje nuk kam e pasë fmi dheqjali, 35:08 Thot ndërsa unë që jam martu edhe kam fmi. Thot gjithashtu, Rasulullah s.a.v. ju ka informu se Dejali nuk ka me pas mundësi me hynë në Mekë edhe në Medina. Thot ndërsa ti e të shmitarunë, për Medina s'po vy, në Mekë e po shkoj me e bo haqe. 35:37 Këtë shumë më më bëshim me anën, Ebu Saidi të regonë për te, thot edhe më dhimët një kosif për asyje se thot, masi që qikat shumë për më konsideroni, thot sikur të më kishton mundësia. 36:07 që unë me qenë dëgjali i shaboh, do të thënë që është shumë po më refuzani. Për këtë arsirë, kërë ndëgjaj këtë fjalë, me thënë, vallatë më kishtë dhënë mundësia me konën e dëgjali i shaboh, të muslimani se thëtë, e Ebu Saidi dhe u jëdhru pëjti, e thëtë qofë shimalkum gjithë lidhën, edhe u lërgu pëjti ma, dhe u thënë nuk është shashiru me the. Në thënë, vi më përfundim se, 36:37 Kjo ibn Saidi nuk ka qenë dëgjali madhë, ka qenë një gënjeshtari rëndanë. Dëgjali nuk ka qenë dëgjali madhë, ka qenë një gënjeshtari rëndanë. 37:05 Në sahihën e imam muslimit, qëndron një transmitim, qëllin e transmiton temim e dëri, radiallahu anë, njëni prej sahabeve, qëllin ka qeni kryshtere, pasaj e kapranu islamin, e aji i karëfy Resulullah, sallallahu alaihe sallem, 37:34 Se njëherë tërë sa ka qenë duke ullëtu në deti me anije, thot ka fillu me fry një erë e male, edhe atë shumë është tërbu edhe është dalgëzu deti, sa që e ka fy anijën, e thot pasaj neve dalgët në kanë qitë në një ishullë prej ishullëve të deti. Jekul, fa wajedhna, ndë t'ilke t'gjazira, dablesun ahlet, këthirët u shërë, jekul, fa kellematna, fa këshina, anë të kuna shëjtana. Thot në atë vend, kur dhullëm, do thënë tokë, në atë ishull 38:04 Shumë interesante, kur s'kishëm pa ashtu diska, me shumë leshë. Mirë po përvecë tjera është, ajo kafëshe dhe fliste. Thotë, kur e mdijum të folë, thotë, na u tutëm se mos është shëjtani. Thotë, na e pëtëm, që ka jeti, ku që jeti kështu? Ajo tha, unë jam gjessase, e ka e mërtu vetën ashtu. 38:31 Thot edhe atje brandan në ishu, thot është një njeri i cili ka dëshirë me bisedu me juve edhe me ndizhu pre juve. Thot hynëm në një farshpejle aty edhe e pam një njeri i cili ishte i lidhur, i prangosur me hekur, duartë, do në thënë në fytë edhe kam bët lidhur, as i thashtu. 39:01 Fa akhbiruni men anëtun, sa akhbiru këm, men anëtun, fa akhbiruni men anëtun. Fëtë në kërë përmë në të gjendje, i thami mjerëti, këshjeti kështu, shkopu në jote në këtë gjendje, fëtë jujni ata të të keni arë, të thuan, dhe i mas pari ju në të regoni këshjen ju, e pasta ju në ju të regoj. Fa kalu, nëhënë, nëhënë, nëhënë, nëhënë, nëhënë, nëhënë, nëhënë, nëhënë, 39:31 Fa kalu, bala, kala ata a hu, kaumu hu, am asau. Fat, na i thamë, po, Allah, është paracit, ta është po pytë, thot, popullu i vetë, a e pranun, a e refuzun? Fa kal, asau, fa kala, la kane khejrun, lahum, a i ati hu. Thot, na po i theme, jo, Allah, ata e refuzun, këtë po thot, vallaj ma mirë, por ta e shkonë, si kur ta këshim pranun. Fa kala lahum, a ta arifuna bejsan, wa hirmadina fishan. Ta është po pytë, këtë, 39:58 Po i pyta ta, thot, a e dini, thot, një qytet në shamë që quatë Bejsan. Fa kalu, naëm, kala, e fiha nakhlu, e nakhluha juthmir, kalu, bela, kala, ema ennehu jushet, e la juthmir. Tha, po, thana, e dim, atë venin. Thot, a ka aty, hala hurma, të pleshme, do thonë, palma, që bojnë hurma. Thot, po, thot, ka hala edhe palma, edhe hurma ka aty. E thot, ka marë një dit që ato palmat mos kanë me po hurma. 40:25 Gjithashtu i pyëti edhe për lichenin të tëberijës, tha a ka uja të? Kta i thanë po ka ujë, thëtë ka me arë dita që kam u shterë, s'ka me pas ujën të. Atëherë a i të prezentohet, thëtë unë jam dëgjali edhe ka me arë shpejt koha që unë kam medal. 40:54 Fas taj janë këthy të si ata në vendin e tyne, pas një kohë të mimi e ka pranu islamin, së në atë kohë ka qeni kryshter, e kër e ka pranu islamin ka artë e përgjame e sallallahu aleyhi sallam, edhe e ka përshkru këtë ndjarje. 41:23 Ather Resulullah s.a.v. e ka ndinë në gjarën për i temimit edhe jau ka përshkru shogëve dhe jau ka transmitu. Ka ardhë në hadif se dhe gjali do t'del në një venë dikun mes Shami të dhe Iraku. 41:52 në një transmitim tjetër ka ardhë se dëgjallis pari do të parasitet në një fshat në aferësit të asbahanit, a i fshat do të ketë emrin e ljehudie, do të thëmë fshati jahudive, dhe në atë vend kërë parasitet ai do të pasojnë, do të thëmë ushtarët ti do të barnë, 17.000 jahudi. 42:21 Dhe në mes këtyre dy transmitimeve, ndo thëmë nuk ka kundërfanje, për arsye se Dejali do të kjetë dy paracitje. Paracitja e par është kur do tjetë sundimtar, mbret, po tiran, edhe mizor, edhe zullunqar, dhe paracitja e dy të ti do tjetë kur do të pretendoj se aje është zoti i botrave. 42:50 Do në thënë aji fillon t'i pushtoj disa vende, në mnjët, pa drejtë edhe mizore, e pasta aji fillon t'i pretendoj se aji është Zotit i botve, për arsye se ka me pas mundësi, do në thëtë, që me i bot disa gjanat, cilat janë tjeshtë dhe konshme, cilat rëndon nuk kanë mundësi njerëzit me i bot. 43:19 Ka ordën hadith nga Rasulullah s.a.v. se nuk do të mbetet qytet apo vendbanim qilin nuk do të hyj dheqali, qilin nuk do të kjeta i qasje, përvesh mekes edhe medines, se kër të orvatit, kër të përpishet me hyn meke apo medines, do të qëndrojnë për rrëth tyre meleket, do të për rrëth tyre të qyteteve. 43:48 duke e mbrojt edhe duke e pengua ato më smelon me hi. Dhe paracitja ti do të zgjas 20 dit. Dita e parë do tjetë sa një vit, dita e dytë sa një muaj, dita e tretë sa një javë, nërsa ditët tjera do tjenë si kurse ditët e rëndantar. 44:15 Djetarët thonë se kjo ndonë si pas përshkrimit e Rasulullah s.a.v. 44:42 për arsye se Allah Azizet të këtonë që ashtu që ditën e parë, dita e parë me zxatë sa një vitë, dita e dytë sa një mujë, dita e tretë sa një javë. Ndërsa dhe gjali, një të nko kam e pretendu edhe kam e ju thënë njerëzve, po unë jam zoti, se që unë po e ndali djelin edhe një vitë kam e përëndu, edhe zxatë dita sa një vitë. Mirë po, pastaj do në thënë sa një mujë, sa një javë, pastaj Elshan do në thënë, Allahu i bënë të të punë, mirë po për me is 45:07 Për këto, gjonat të jashtë zakonsh me të cilat të ndodhin në koincidencë me ta, në thënë njerëzit të binë në spro, ma hnitën. 45:33 Ma dje, prej shpravave edhe mashtrimive të ti, ashtë që u thot njerëzve, do thënë pretendon se ka ahtësi edhe me i rinxal njerëzve. Ti thot dikuj, apo kishe funty me të nxal nanën edhe babën. Edhe, në atë moment njerëzve u duke që ata porinxalën për arshyë se dy shetan, njëni e merë formën e babës, njëni formën e nanës, edhe i parashytën ati, edhe i flasin. 46:00 Ata që i besojnë 46:29 Ata që i besojnë ati për zat, ju e pa tjene pasuri, që ashtu do thënë, Allah Azzezele ka ba ato sprovë për njerëzit, në atë mënyrë që pasurit në të kësore dhe fesaret e ndryshme, u anëzirë dhe u aje pa tjere. Ndërsa në të kundër të nëse njerëzit refuzojnë, u andalë atyne shirën e dhe bërësjetin. 46:58 dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe dhe 47:26 të asimuna min fitnët i dëgjali. I dërguari i Allahut Muhammedi s.a.v. në ka udhëzuar dhe urdhruar me disa qona, që në dikojnë që ne me në mbrojt prej sprojave të dëgjali. Min ha, në të awad billahi min shërrihi, fa qëtë kanë nëbiju s.a.v. ida të shahadat të shahudat dhe të shahudat dhe të shahudat dhe të shahudat dhe të shahudat dhe të shahudat dhe të shahudat dhe të shahudat dhe të shahudat dhe të shahudat dhe të shahudat dhe të sh 47:55 Allahumma inni a'udu bikemi sharri fitnetin mesihit dhe gjertë. 48:19 dënimit të akheretit. O Zot, unë kërkojmë brojtjen të ande prej dënimit të varit. O Zot, unë kërkojmë brojtjen të ande prej sprojave të jetës dhe vdekjes dhe kërkojmë brojtjen të ande prej sprojave së dëgjallit. Gjithashtu prej masave mbrojtë që është ajet që ka thonë Rasulullah s.a.s. 48:47 Kush imzen përmendësh, kush imson përmendësh, dhetë ajejt e të surës e lkehë, Allah Azajit dhëtë ambrojë prej Dejjalit. 49:16 Kur ndëgjohi se është parashit dhe gjali, e Allah unë lusim se të më mbrojt gjithve edhe që mos të arim atë ko, kur ndëgjohi se është parashit dhe gjali, se të lërgohet për e ti. Pra është që se ka unë hadith sahir, fatë Rasulullah s.a.s. kur ndëgjohi njeri ju se është parashit dhe gjali, do të lërgohet për e ti. Pra është që se, si kur se fatë Rasulullah s.a.s. 49:46 dikush duke mendu se është besimtari forte dhe ka imant fortët, atë që unë do të çkoj edhe do të mundi ato, do të poshtroj, do t'jam poshti krejt ato rena që i ka, mirë po, kur çkon aty, përshka këtë gjitë atyre mundësive që Allah është është është është i ka bësë provë, mundësi që i ka bësë provë për njerëzit, çkon njeriu për me mujtë dhe gjalin e vetë bjenë në kufër. 50:14 Gjithashtu, prej masha me mbrojtës, që me njoftë Allah nga Zëvëgjel, me njoftë emrat e cilësit e ti, me e ditë që na nuk kemi mundësi me e pa Allah nga Zëvëgjel, dërsa të mos vdesim, dërsa imi gjallë, s'ka mundësi t'i kush me e pa Allah nga Zëvëgjel, pas taj përshkrimi që i ka borë s'ullaj e salasem ati. 50:42 Ka thonë, ajo është i verber njësynë, dërsa Allahu nuk është i verber. Gjana tjera, do në thotë në përmjetë të cilave, një ofim Allahu Nazim. Gjita shtu, prej shënjave të ti, ose Allahu Nazim e ka bo, 51:09 që në balin e tin, me s'du syve ti, tjetë e shkruar kafir, edhe ato ka mundësi me e ledzu vetëm besimtare. Dhe thënaj që është besimtare, e ledzon edhe e shkruar. Përmërësisht, a ka qenë analfabet, apo ka qenë njëri që ka ditë me shkruar dhe me ledzu. Dhe thështë që të besimtare ka mundësi me e ledzu atë. Dhe kjo është, dënë thënë, argumenti maj fort se, 51:39 dhe gjali, është një dhe gjali, një rëndës, një gënjështari madhë, dhe s'ka mundësi kur se si me qenë Zotë, pra asyë se Zotëi nuk ka mundësi me qenë me të meta, bile jo me qenë ma shumë me të meta se robët e ti dhe kërjesat e ti. Idhë anën al-awar, wa kitabetu l-kufr, ala gjabinihi, të dhullu ala nëksëhi, wa adam kudratihi, ala anë njështë lëhdate. Pra asyë se dherberia dhe të shkruarit kafir në balin e ti, të regonë se është i mangët edhe me 52:08 dhe një njeri që s'ka mundësime e përmirësu vetën e vetë, që s'ka mundësime qenë zatë. 52:38 Wallahi anta dhe djallën lëdi akhbarana anka rësullullahi sallallahu aleyhi wa sallam, wa ma zdatu bi amelika hadha illa basira, thumma jakum li jaktulluhu në marra të tani, fa la ju sallat aleyh. 53:05 Do të shkonë para ti, edhe ajë dhe gjalli i vjen me shpatë edhe e ndonë, do të thonë, ndyshë. Pas taj, thot, ngritu edhe ajë rinxallet. Kur të rinxallet, njerëzit binë spro, thonë, subhanallah, qyre, ajë rinxallin njerën, kjo koka zotë, pas ka ta pësi, mirë po i thotë, apo eshet tashë të unë jam zotë? Thotë, jo, tashë edhe ma te për po esha dhe po binë na, se ti e dhe gjalli, rëndë si i madhë, se muqështu, Resulullah e Salasen të ka përshkryu. Do të thonë, 53:34 edhe mundat me mbytë për herën e dytë mirë, por nuk ka mundësi. Do të thënë, për fond nuk fëdu me e gjatë ma te për edhe me ju lolë, e lusim Allah nga zërgjel që t'na mbroj për e gjatë dhe shërët dhe sprojët të ti. 54:00 E lusim Allahuna Az-Zirgjel që t'na e mundsoj, tjetojmë edhe të vdesim edhe të rinjallim si musliman, tjetojmë, do në thonë, me urdhrin edhe me regullat edhe me ullëzimet e Allahuna Az-Zirgjel, ashtu sigur se Allahuna kam su, edhe me kach e përfundojmë, Allah e shkërblet për amende. Pesë minuta po ilojmë për pytje, edhe e dini se kom zakon me kufizu kone pytjeve, po me bo me e qenë tashderën, jëtë dhe gjalli, jani, jokëne, do në thonë, në nëzën sabaje. Pesë minuta që k 54:38 Nështë, nështë, nështë, nështë. 55:08 ju kalë anëhu l-Mahdi, këma kalë, këthirë min u glima, anëhu l-Mahdi, fe ju salli pëhim, fe idha rafa Aisa më në Mariam, min rukua i ra e ra e dha l-Gjad, fe jahrub, vejendab këma e dhub, e l-Milku fë në ma, fe ju dhriku hënda Babi Lut, fe ju këturu. 55:36 emri babës ti si emri babës te me kështu me ratë, edhe aty lidhet zbritja Isajt a.s. dhe isa muslimanet, kur të thuhet se është paracit dhe gjali, edhe e shojnë se s'ko ka paracit, ma se nëjtë bot i kameti i namazit sabat, afer minarës bardë, do të thënë damask, atër në atë moment, këtu boj i kameti zbret Isajt a.s. cilin e mbajnë me lajkët, zbret preqielit, atër a i njeri, u dhejtë si muslimanve, i thot, apo dhejti me na e falë namazin sabat, jo, thot se ju... 56:05 Do thënë jeni imam të njën i tjetërit për këtë punë, fillon namazin e sabat, pas taj dhe gjali e shëh i isën a.s. fillon me u shkry, ashtu si kur se shkry e të kry pan uj, fillon me ikë, e ndjek i isë a.s. dhe resa të arin atë gëndin ku thamë, do thënë të porta e lud e kudësit edhe e mbyt atë. Do thënë nëse do të ketë khalifa, e do të jetë mehdi jo. 56:48 jam lauha adlin kama muri e gjora. 57:21 Disa ju të gjithë me argument hadithet Rasulullah sallallahu alaihi wa sallam që në nëfad për jamit sallallahu alaihi wa sallam se do të zbras Isa alaihi sallam e do të luftani jehudit. 57:49 Do të thonë, do t'i luftonë, me u pasbo kretës kish pas nevoj me i luftu, sot ju do t'jeni në lindjet të lume t'jordan, ata t'jenë në përrendim të ati lume. Pytja e fundit iler, shpecit madhe, supersonik, ha? E këll helë hënak se ikon, në dëmën e ajat, e sëra. Nërmë, nërmë, nërmë, nërmë, nërmë, nërmë, nërmë, nërmë, nërmë, 58:22 Po, do tjetë i shpejt, mirë po tjetë ashtu ka aditën se Isai i birë Meriemës, do tjetë maj shpejt saj, se hapin e setë sa të kuj përfundon shikime.