نص مُفرَّغ آليًا وقد يحتوي على أخطاء، فارجع إلى التسجيل للتحقق من الألفاظ.
0:04 Bismillahirrahmanirrahim Produksioni Isra ju prezentan ligjeratan islame Shocrimi me besimtaret Nga hox, ekrem avdiu Bismillahirrahmanirrahim Inna alhamdulillah, n'ahmaduhu, n'asta'inuhu, n'asta'ufiruhu Wa na'udhu billah min shurur e anfusina, wa si'ati e amalina Men jahdihi Allah, fa la madhillalah, wa men yudhril, fa la hadihalah 0:35 A shhadu an la ilaha illa Allahu ahdahu la sharika la. A shhadu anna Muhammadan abduhu wa rasuluh. 1:04 familin dhe shokët e ti dhe gjitha ta cilët pasojnë në rrugën e ti dhe në ditën e fungit kësaj bote. Ska dushim që një faktor shumë më rëndësi për të qenë një një një në rrugën e drejtë, për të gjetë atë rrugë, për të qenë një uvzuar, madje për të qëndru në këtë rrugë, është rethi dhe ambientin cilin jeton, apo me ushprej ma konkretisht, 1:32 jeton ndonë ditën edhe natën, ndonë kohën, punën, mësimin e kështu mëratë. Andaj, kemi shumë citate prej Kuranit edhe prej Sunnetit të Muhammedit sallallahu aleyhi wasallam, që në tregojnë se sa është rëndësishme shosëria, sa është rëzikshme shosëria e keqe dhe sa është dobishme shosëria e mirë. Dhe në këtë drejtim është bo, 2:02 Do të thonë fjallë shumë herë, ma për para dhe ne sënë të e kemi një temë, që ka dënë thotë që të shosërohesh dhe të rishë me njerëzit e besimit, të shosërohesh dhe të rishë me besimtarët. Rasulullah s.a.s. e ka definuar besimtarin në aspektin e shosërimit. Ka thonë, el mu'minu me lefëtun, wala kajrafime la ju lefë. Thotë besimtari gjithë se si duhet me qenë i shosëru e shumë. 2:32 dhe nuk ka khajrë në atë person i cili nuk shosërohet, i cili nuk është i shosërueshëm. Kur themi është apo nuk është i shosërueshëm, nuk mundet ta kuptojmë fjallën drejtë e të mos nabijen dërmend ana e kundërt e të qenurit i shosërueshëm. Ajo është me qenë i eger. A i këta do njerëz nga njerë e kanë natyren të atjilë që nuk shosërohen lehtë, ma djenë nuk dinë shosërohen me njerëz dhe do thonë, 3:02 mundëm me i qujtë valafiloni i shijegër se në asë një shosëni nuk po bajke. Asë kushës po ju përstat ke ati me qenë, shokë me te. Andaj, përganderi sallallahu aleyhi sëllem po e përshkruan besimtari, edhe po thotë, minu me elefe. Besimtari është vend, është mjetë i shosërimit. është ta i cili i afron njerëzit, shosërohet me ta, dhe në mënyrën mëtë mirë i kryen. 3:28 raportet ndër njerëzore, do thënë njërën ma pozitive edhe ma të dobishme. Gjithashtu, egzistohen një hadith tjetër i Resulullah sallallahu alaihi sallem, në cilin e jep një udhëzim të madh edhe të vleqën, thot Resulullah sallallahu alaihi sallem, La tu sahib illa mu'minen, o la jekul ta'ameke illa të ki, mosu shoshro, përveç se me besimtar, mosu shoshro, me asken tjetër, përveç se me mu'min. 3:57 Ndërsa ushqimin të andë le të hajë vetëm një kategori e njerëzve, aja është e të ki njeriu i cilë e ka friga Allah s.a. Pra kjo është një uzim i madhë, është një uzim i vlefshëm, në cilin Rasulullah s.a. po insiston dhe po kërkon prej neve që ne të shoceroheve vetëm me besimtarë, vetëm me njerëz të cilët meritojnë dhe me të drejtë shuhen mu'min dhe nderin mirësit, ftesat, 4:26 që u abajmë njerëzve në shtëpit tona, edhe që i gostisim, edhe që e hanë bukën ton, këta dhëtë me e plëtsu një kriterë kërësora është që të jenë, të devatëshën, të jenë që e kanë frigë Allah Subhanahu wa ta'la. Dhe kjo, mendoj se shumë e qartë duke e pasë parasyshë se që ka dhënë me thonë me ta ka përcjy pragun e derës njëriu i cili e ka frigë Allah Subhanahu wa ta'la. Dhe që ka dhënë me thonë e kundërta, njëriu i cili nuk e ka frigë 4:56 si kur kur jeti me te, si kur kur nuk jemi ti me te, ajë gjithë nje e ka parasyu se Allahu e shehë, Allahu e për cilë e kontrolon, ve pra ma dje edhe gjestet e ti i registron edhe i shënon, andaj ajë punon si bas asaj që ka është i kënaqën me te Allahu subhanu ta'ala. Në të kundër tënë, njeri ju i cili nuk e ka frigen Allahu ta'zhevëgjel, existon rëziku që nëse ti e lejon atë e të hyjë në shtëpin të andë, existon rëziku që ajë me të raltu, 5:26 Në aspektet të ndryshme. Si do shoft, ashtë shumë me rëndësi që ne ti marim parasysh këto u dhëzime të rësulullajt sëllajt. Sëllem njërë që shosërimi jonë me njërez të jetë i suksesën. Omer ibnul Khattabi, radhjallahu te ala anë, kur ka folë për vlerën e faktit që njëri ju me pas shok të mirë, shok të khajrit, shok të dobishën, ka thonë, 5:54 Nështë nështë nështë nështë 6:23 dheri diku me evrejt se sa të mira e në këto gjana. Mirë po, ma shumë edhe ma e madhe edhe ma e vlefshme, se kretë kjo është islami, pa dyshim. E Amer i Mithatabi po thotë, mas islamit, thotë nuk ka nje metë matë madhe, nuk ka mirësi matë madhe, që je pa Allah Aziz e Njeriut, se sa me a botë mundshme me e gjetë ajnë një shok të mirë, me e gjetë një vla të mirë dhe të devatë shumë. Pra, me qenë shok, 6:51 edhe me qenë vla me diken, nuk është pun e vogël. Për këtë arsye, kur flitet për shkallët e shoqërimit edhe shkallët e aferësisë mes njerëzve, e kemi të qekë edhe disa herë tjera, se njeriu mundet me pas shokë shumë, mirë po shokë, të rejthit të ngusht, ata e shumë ma pak. E posasërisht është një shkallë e lartë, është një shkallë e lartë e shoqërimit edhe aferësisë, që quet El Hulle, Khalil me e pas diken, e ato së mundet me pas shumë kenë. 7:22 Peygamberi Sallallahu Aleyhi Sallam ka thonë, si kur të kësha pas mundësi me marë diken për Khalil e kësha marë Ebu Bekrin. Mirë po, për arsye se unë jam Khalili e Allahu, s'u i me marë diken tjetër Khalil. Ndërsa Allahu Subhanahu Ta'ala vetëm për dy peygamber, ka thonë se i ka Khalila. Ata janë Ibrahimi edhe Muhammedi a.s. Pra, është shumë me rëndësi njeriur me pas shok, me pas vla, me pas diken të afer. Mirë po, një kështë është shumë me rëndësi që ky njeri, 7:51 Zatën kjo është e kërkume që kjo njeri me qenë salih, njeri i mirë, njeri që e donë Allahun, e donë të dërguarin e ti, po një kosisht e dojnë Allahu dhe i dërguarin e ti, e ne nuk e dimë këndë e donë Allahu dhe i dërguarin e ti mirë, po e dimë sifatet edhe cilësit e atyre njerëzve, cilët Allahu i donë edhe cilët i ka lagdru Resulullah s.a. Dothon i dimë cilat janë cilësit edhe kër te shojmë njeri se i ka ato cilësi, shpresojmë. 8:21 me të drejtë shpresojmë se a njeri është inshallah për atyre cilët i do Allahu edhe cilët i ka përshkru i dërguarit i Muhammedis sallallahu aleyhi sallam. Ebut Derda radi Allahu an, një sahabi i njohur për e sahabe, për e shokove të Muhammedis sallallahu aleyhi sallam, ka thonë, si kërë të mos ishin tri gjana, si kërë të mos ishin tri gjana, thotë, barku i tokës, apo brendia e tokës, 8:51 do të ishte më edashur për mua se sa shpina e saj. Të thënë ma shumë që që pasë jek me jetunë në tokë se në bitokë, ma shumë që pasë jek me një fjalë me të qenë i vdekunë se sa i gjallë, a ma sikur të mos ishin tri gjana. E para, thot leula, ikhuanun, lije e tune, jenë të ku në tajjibel, kelami kema jenë të ka tajjubu të tëmërë. Thot, e para mirësi, e cila e të rjek një rionë e mirë me të qenë në dunja dhe me jetunë në dunja, 9:21 thot disa vlezër të mirë, disa njerëz edhe burat të mirë, me cilët kur ri, kur qocërojmë me ta, thot ata i zxedhin fjalet, qashtu qysh një grup njerëz kur ulen me hongër pëmë, me hongër hurma, thot i zxedhin hurmat më të mira. Në thonë qashtu, i zxedhin fjalet, si kurse i zxedh njeriu frytet më të mira për me i hongër. E dyta, e u në uafira o gjëhi sëgjit e në lillahi azza o gjelë. 9:51 Mirësia e dytë edhe arësia e dytë pëse Ebu Derdaja ka pas dëshirë me ne të ndunja është që thot une me e shkaravit balin tim e dhe këtyrën time në sejtë dhe për hirtë Allah subhanu ta'ala. Edhe e treta, e u ghadu atun, e u rauhatun fi sebilillahi azze o gjellë me shku ose me u këthy në rrugën e Allah subhanu ta'ala dhe thot me dalë në gjihad, me dalë në aktivitet edhe në luft edhe në angazhim i cili kërkon sakrific për Allah subhanu ta'ala. 10:20 Pra të ndëruar vlezër, sahabet e Rasulullah s.a. Ata që u edukuan me fjalet e dhe u dhëzimet e Muhammedit a.s. Ata nuk e kanë dashtë dunjan për diska tjetër, vetëm pse e kanë kuptu se dunjaja është bashqësja edhe ara e ahiretit. Në dunja mbilen të mirat e ahiretit. Vetëm për këtë gjohë e kanë dashtë dunjan. Pra e kanë dashtë për shkak të shosëri së mirë. 10:47 e ka dasht përshkak të ibadetit dhe seshtës edhe e ka dasht përshkak të gjihadit. Dikus tjetër ka thonë tri gjana, gjithashtu e ka përmen shosirin e mirë, e ka përmen namazin e natës edhe e ka përmen namazin gjemat. Më një fjalë, njerëzit e mirë edhe të uzuar drejt në rrungën e Allah s.a. e sahabet pa dushim janë të këtilë, dunjane e ka dasht vetëm për arsye se në ta, në dunja ka gjanat cilat të afrojnë të ka Allah s.a. e ata... 11:16 e ka nditë se tjetër është në dunjo e kje shansën që ta frosht të ka Allahu. Pra që ju se kur përfundon jetëa, kur të vdes një riu, s'ka mu me bo vepra. S'mundet i vdekuni me bo vepra. S'mundet i vdekuni me përfitu përvesë rastet specifike që i ka përmen përgjithësi që shtuasht. Pra e kanë shfridzu koën sa kanë qenë gjallë që sama te për me i ngritë deregjet e veta, me i ngritë autoritetin dhe pozitin e tyre, të ka Allahu subhanahu. 11:46 Subhanahu wa ta'ala. Gjithashtu, është një thanjë tjetër, omerim një khattabit, radi Allahu anhu, i cili thot, thot shosrohu me njerëz, edhe zgjedi shokët, apo vlezërit, me cilët kemi u shosrohu, thot qaqë sa e shese në mesin, se teka ata, ka devotshëmëri. Të thonë, si bas nivellit të devotshëmëri, se ti e vrenë teka ata, qaqë shosrohu, qaqë shosrohu me ata. Gjithashtu, thot, kur dojsh me folë diska, 12:15 Mos fol para zdo kujtë, po fol vetën para atyre cilët janë të gatshën me ndiju fjallën të ande. Para atyre cilët kanë dëshirë me të ndiju t'i. Do më thonë, mos fol para zdo kujtë. Nga njerë njeri është nasi rejthi, nasi vendi, filon me lizëru t'i shka, filon me fol t'i shka, andë vërtet, fjallët t'i kërkur s'ka qef me ndiju. Në rastë të specifike, bo njeri u me fol s'po ku sa me u liru pre obligimit të komunikimit të fjallës a Allah t'a zërgjit. 12:44 Lukasht me qdo kusht veç të flasë, po falë vetëm aty ku njerëzit kanë dëshirë me ndijhu, me ndijhu fjallën të ande. Pasta i thot, dhe nevojën të ande, ato qka ki nevojë, ato qka jenë gusht, thot mos e para qitë, para askujtë, përveç para aty në cilët kanë dëshirë me të ndihmu me te i kaluat të vështirësi. Pra, për gjanat cilat për vështirësit me cilat ti i godit, edhe cilat të kanë zhetë, edhe me cilat bada faqoasht, 13:13 Mësë ju ankosh të kujtë, se ankesa e bën njeriun të dobtë edhe të ullët. Ankesa e nëndshmon njeriun. Po sasrështë nësa e bëhet pavend, e pavend është kur ti ankosh një kujtë i cili e din edhe ti vetë sa i s'ka mundësimet me të ndihmu. Por shemëllë, jesë mutë e po ankosh një njeriun i cili s'ka lidi me mjekësi. Apo jenë varfri, po ankosh një njeriun që është maj varfër se ti. Ose je në një halë për cilin duhet me nxuri, e po ankosh një njeri 13:43 Asë aferteje nuk është me mençuri edhe me pjekuri. Do thënë, ankesat do të njëriju me i bo me masë, me ju anku vetëm Allah subhanahu ta'la në fillime dhe në fundë, mirë po në rast nevojet s'ka ishme, me ju anku edhe ati që shpreson se, do thënë, ka me ndihmu edhe ka me e gjetë ato që ka i vynë të kaj person. Andaj, thot, nevojat tua mos i paracit paraskujt përveç ati i cili ka dëshirë edhe edhe ga dishmëri me i realizua ato edhe me imbulua ato. Pasta i thot, 14:13 Mos ju merë lakmi të gjallëve, mos ju merë lakmi të gjallëve, përveç me ato që ka ju merë lakmi të vdekunve. Një fjalë shumë e madhe, ndoshtan në shikim të parë pak e vështirë me e kuptu mirë, po shumë letë keni me e kuptu kërë t'ju marë shemblë. Kuna i marim lakmi na pre atylle që ka kanë vdekë? Ndo një miljarderi? Ndo një kretarit shtetit? Ndo një artisti? Jo. I marim lakmi e bubekrit edhe omerit. 14:47 Në thonë, kur flasin për ata që ka kanë kalu, thonë vallahi, i marim lakmi e bubekrit e omeret, edhe sahabeve të rësullullajt, sallallahu a'la. I marim lakmi atat që cilët në kanë parapri me iman edhe në atë gjendje kanë vdek. Edhe gjatë koha se jetës së tyre, deri sa kanë jetu në dunja, ata kanë dëshmu se vërtet janë njësë të mirë. Që aty në i marim lakmi. E thot të gjallit, mos i merë lakmi për tjetër sent, përvese me që ka i merë lakmi të vdekurit. 15:16 E të vdej kërë ti i merë lakmi vetëm atëherë kërë flitet për te mirë, flitet se ka qenë njëri i mirë, ka qenë bë mirës, ka qenë i badet gji, ka qenë i devotë shumë, e kështu më radhe, e kështu më radhe. Atëherë edhe gjallëve, nëse e qenë njëri gjallë, mos i merë lakmi për diska tjetër, përveç se për qëto kriterë. Pastaj, thotë Omeri, radi Allahu anë, thotë washawir, fi emri kellë, ledhine jahëqëshaunë, Allah Azza wa Gjellë, dhe për qasht 15:44 Dhe për zgjidhjën e tyre, thot konsultohu vetëm me ata njerës të cilët e kam frika Allah Subhanahu wa Ta'ala. Pra, mos u konsultohu me zhdo kanë, ki me e bo një pun, mos u konsultohu ato e cilët se ka frikën Allah të zëgjë. Mos u konsultohu me njeri të pandershën për gjana të cilat për ty edhe jetën të ande edhe familjen të ande kanë rëndësi jetike. Mos u konsultohu me hajlin ku me imshefti pare tua që me qenë majë sigur. 16:14 Ose me atë pandershimin, atë pamoranqimin, se kujna kon me e bo mik apo dhondër. Se nuk është në regull, do më thonë, aji cili nuk e ka frigen a lota, zëvëgjen, aji edhe kshilën, kur ta jepë, nuk ta jepë si duhet. Edhe konsultën, kur e bëndi me ta, do më thonë, nuk ka frytë prej asaj. Si do qoftë, këto ishin disa thanje të arta, që vërtet kemi nevoj që kohë paskoj t'i ndëgjojme dhe t'i përkujtojmë për vlerën dhe rëndësin. 16:43 e zgjevjes së shosërisë së mirë, cilën e ka kërku dhe ka insistu prej neve, Resulullah e Salallale, cilën në hadithet shumëta, e pastaj ato hadithet i kanë spjegu edhe i kanë komentu për neve, djetarët që nga generalta e sahabeve edhe në ditët tona. Mirë po, për me edhit njëriju se cila është shosëria e mirë, apo cili është shoku i mirë, s'ka dyqim se ata njerëz dhët me unjoft me disa shenja, me disa alamete, 17:14 Sot, trekti kur ban njere, ose kur prodhën dishka, ajë prodhimi i ti duhet me e pas shenjën mbrojtse. Edhe muslimanët e mirë, edhe shoshëria e mirë i ka shenjët e veta mbrojtse, në përmet cilave njihet dhe identifikohet, edhe dijet se kjo është ajëve cilën a duhet neve. Kjo është ajëve cilën prej neve e ka kërku Allahu Az-Zëgjel dhe e ka kërku Muhammedi s.a. Prej shenjëve të shoshëri së mirë, po i përmendim disa. 17:46 ta përkujtojnë Allahën subhanahu wa ta'ala. A thënë një njëri të mirë, veç kure shenë, veç parasitja e ti, ta përkujtonë se duhet Allah ta zëgjel me i boj i badet. Pse? Se është njëri modest, është njëri i devatëshën, është njëri i pastër, është njëri i regull, është njëri që i këshyrë punën e vetë, është njëri që mundet me qeni dobeshën për të tjerët, edhe ti e dinë para prakirë se kretë këtoa i banë vetëm për hirt 18:13 Me paracitjene vetë par, a i ta kujtonë Allahum, subhanat. Hala pa janë njësë me të folë, po të sa i fillonë me të folë, edhe me të regu diska s'ka dushim se, do të thonë, a i bashkëve primi i të me, me islamin ka me urritë edhe ma teper. Pra, cilësia e par, qenë ka se posa ti shohës, njerëzit e mirë, shokët e mirë, ashtë e ata ta përkujtojnë Allahum, subhanat. Fëtë Muhammedi, sallallahu alaihi wa sallem, e uliau Allahi ta'ala, e levina i dharu, u dhukirë Allahu ta'ala. 18:42 thëtë eulia të Allah të Aziz e Ezel, janë ata njerës cilët vetëm kur paraciten, vetëm kur duken, thëtë ata të përkvitojnë Allah. Që këtë me thënë eulia e Allah, apo ueli, fjale ueli, në e përdorim kanë erë, gabimisht të muslimantë, fatkësisht të shumë e prahapon kjo, thëtë, hunës jom eulia me të kalzu që ka unë bënesar. Thua se eulia, për me qenë, do të me ditë që ka unë bënesar. A kjo nuk është në regullë. Kjo është një dogmë. 19:12 edhe një doktrinë shumë e gabume, ma dje shumë kunder islamit, se që ka mu bërë nesër e din veç koshë vetëm Allah s.A.V. Këtë kompetencë të rezervume si ja ka donë askuj, si ja ka donë askë pejgamberve, përves një disa të dhana caktume, mirë po gajbin përgjësi se din askosh përves Allah s.A.V. Andaj nëse na pretendojmë se edhim se që ka mu bërë nesër, atër imanë jonë është shumë në pikëpytje. 19:42 Po edhe nëse konsiderojmë se dikush përveç Allah të din ghajbin, zithashtu imani jonë është në pikëpyti, andaj kur më stuni, valla filoni është e vlja se ja ka qëllu, ka thonë dje se ka më botë shto dhe që sot i dul fjale. Për me qenë e uleja e Allah të azëzëllë nuk dhëtë me kongështu, me qenë e uleja e Allah dhëtë me i pëllëtsu dy kushte, që i ka përmendë Allah azëzëllë në Kur'an, ka thonë, 20:11 Të dashur edhe të afert, se fjalla ueli e shumë si e uleja, është me të qenë i dashur, i afert, i mbrojtur tëkë Allahu Subhanahu wa ta'ala. Për të këtilë dhe thotë Allah Azajel, Asë zdo të friksohen e asë zdo të piklohen. Asë friksohen dunja e asë nuk piklohen në akhirat. Cilat janë cilësit e pyre, dy cilësi, e ledhina amenu, wa kenu e tekun. Atat cilët besojnë, kanë iman, edhe, 20:39 e kam frikën Allah Subhanu Ta'ala. Shto dy kushtë, kushtë i ka, është e ullia. E Rasulullah s.a.v. për thotë, se ullia, do të thotë që besojnë, edhe e kam frikën Allah ta zëgjën, ata vesh kur parasitën, ta kujtojnë ty Allah Subhanu Ta'ala. Halapa e nisë me folë, derisa falën, derisa hecin, derisa silën, derisa shesin, vlenë, qëfar do të qëpojnë, do të thotë, ti kur të sheshe, e sheshe vërtet, a njeri e ka frikën Allah ta, o ty të kujtojnë Allah Subhanu Ta'ala. 21:06 Elere ma, kur i atili janisë edhe me të folë, edhe me të tregu, edhe fjalet e ti burojnë nga zemra, me sinceritet, s'ka të shimë se edhe ato kanë me gjithë vend në zemrë. Pas taj prej cilsive, apo prej shenjave, që është njën, njerëzit dhe qështëria e mirë, është se nejat edhe muabetet e tyre, janë nejat edhe muabetet të përmendjes dhe përkujtimi të Allah të azëgjel. Janë nejat të përmendjes dhe vikrit të Allah të azëgjel, thotë Rasulullah s.a.s. 21:36 Ma min kovmin i shtema u jadhkuru në Allahe, o la juridu në bidhalike illa o gjhe, illa nadahum munadim min asema, en kumu maghfurellekum, kad buddilet se i atukum hasenat. 22:06 në autoritet dhe pozit të ka Allah dhe në abon matë mirë. Pra, kështu, kur të bojë njerëzit me e përmendë Allahun, dhe nuk kanë synim tjetër, përveç, do thënë, knatsis, se Allah të azëgjel edhe për me e paftyre në Allah të në gjennet, thot, nada munadim minës sema, do thërët dikush për i qjelit, do të ju thuet, em kumu më gëfure lëkum. Kur të përfundon këtë të bimë, ngrituni, edhe shkoni të shpia se Allah ju ka falë gjinohet. 22:36 Vëkët buddilet se i e tukum hasenat dhe të këqiat e juaja, Allahu i ka shëndru në të mira. Gjinohet i ka shëndru në sevapet. Në thonë, ato i ka falë, plus i ka shëndru në të mira. Kjo është, në thonë, cilësia e njerëzve të mirë që kur të bojnë e përkvitojnë Allahun Subhanahu wa ta'ala. Pastaj, prej shenjave, në primit cilave njëhen, është besnikria, 23:07 frikë ndaj Allah dhe për ullja dhe dhe zhërëshmeria ndaj ti. Thot Omer ibn Khattabi, radi Allah ta'al-an, Omeri, radi Allah, ndoshtat po të që diteni, se po i përmendim, po sasërishë për kimi të bojmë me disa thanje, të urta dhe të qëllu me të Omerit, po i përmendim nga njerë ma shumë se Ebu Bekri. Ne dëshmojmë se Ebu Bekri ka qenë ma i mire dhe ma i vlefë shumë se Omeri. Se me dëshmine Allahot e dhe të pegamberit sallallahu alaihe sallam. Edhe kjo është, 23:37 qëndrimi i besimtarit edhe akidja i besimtarit. Mirë po, Omeri radiallohan kalon shumë fjallët forta ma zvete. Eksisto një hadith në cilën thuet, si kur të kish pasët peganverë mas meje, kish me qenë Omeri. I ka thonë disa fjallë edhe i ka morë disa qëndrime. Hala pasë brit ajetet, qëndrimet e ti në konë qka, të sakta dhe Allah Azazel ka shpal ajetet edhe dispozitat qëllat njën konë konform qëndrimet e të Omerit radiallohan. Në disa raste. 24:05 Disa thojnë, janë 11 raste, disa thojnë 7 raste, një raste me pasë qenë, njëri e thotë, Elhamdulillah, vërtet pasë ka qenë bur i malë. Pra, Omeri Radjallan ka qenë njëri, njëri shumë i malë, njëri shumë me vlerë, e për këtë arsye, por a përsëritet ka qpesh, po themi, e thë kemi nevojtë themi, e dhe me buri e themi, ka thonë Omeri, ka thonë Omeri, ka thonë Omeri. E të ndërgjojmë që ka thonë Omeri, për qështjene besnikris, frikës edhe për 24:34 E kujdes që shok i yti mos me qenë përveç se njeri që është besnik. Dhe nuk ka besnik, nuk ka njeri që është besnik, përveç ati i cili e ka frikë Allah në Azreqel dhe është i dëgjue shumë dhe Allahut. Dikush mund me dha Allah filan e është besnik, a falet jo, sa është besnikri ajo, ajo është besnikri e zbet. 25:04 Ajo është besnikri e rajshme, ajo është besnikri e pjesrishme. Se ka dhe për atyne që jeton jashtë islamit kanë besnikri mirë, po besnikrit pjesrishme, jo besnikrit plot. Nërsa besnikrit plot ka mundësime pasë vetëm besimtari, i cili e ka frikën e Allahut edhe është i përullur dhe i të gjushën dhe Allah S.A.V. Pas ta i thotomeri, ola temë shima al-fajr, fe juallima kemi më fujuri, dhe mos hecë me të pabesin. 25:33 Moshec me më katarin, moshec me njeriun e prisht, se ai të amson zanatin e vetë. Valla ishtë të fjall të omerit, njime, si kur se me kon hadithet Rasulullah s.a.v. Shumë fjall të forta edhe me kuptim. Në thonë, kur të shoshrohesh, zhjede njeriun që është besnik, e nëse donë me difë kur është besnik, këshyre se a ka frigen Allah, edhe a i krynë obligimet, ashti të gjueshëm dhe Allah s.a.v. Ndërsa thot moshec, 26:02 me njëriun e keqë se ajtë timëson të këqia. E dhe vërtetë kështu është, njëriun me kontë hecë, kam thonë me kontë shkojtë që është të bëhatë, njëriun me kontë hecë merë, merë për i cilësive të ati me cilin shosrohet, me dashje apo pa dashje. Pastaj, prej shenjeve të këtyre njerëzve, është se ata të përkujtojnë hajrinë, nëse ti haronë, apo nëse ti donë me botë dishka keqë, ata të fojnë nëllë, më se bonë keqë, po bonë e mirë. 26:31 Do thonë, ta përkujtojnë të mirën. Dhe, nëse ti do në me bo t'i shka mirë, të ndihmojnë, t'lehcojnë, t'inkurajojnë, t'japin përkraja e kështu më radhë. Ka thonë, El Hasan El Basriu, rachmetullahi aleh, është pytë, ka thonë, cilë është shoku majmirë? Kush është shoku majmirë? Ka thonë, sa shkibun idha dhe kerta allahe anek, o idha nësi të hu dhe kerek. Qështë farë përgjegje interesante edhe. 26:59 e fjesht, por do me thanse. Ka thonë shokët mire e kia ato, i cili, kur ta përkujtojsh ti Allahun Azazel, ajtë ndihman, të përkra, qysh kur ta përkujtojsh Allahun, për me falë namazin, ajtë ndihman, për me msu kuran, ajtë ndihman, për me bë punët mira, ajtë ndihman. O e i dhe nësi të hu dhe kërëk, ndërsa, kur ta harojsh Allahun Azazel, ajtë ta përkujta. Nga njerë, habitemi ne, 27:29 Ndo një biset dhe dunjas Ndo një temi interesant Ndo një shtu e harojme Allah nga zëgjër Harojme e bon një vikër ose një dishka E shok i mirë është ta i cili të thotë Ko masko e ka dalë vlamo suabit Se keme dalë edhe për eksajtë dunjaje Ani pëse po e zonë Tijaret e dhe trektia jem halau Edhe Allah nga zëgjër ka lëshu për e qetë në to Mirë po më së jepë shumë mas ty nëse Dje që keme vdek Do thonë, bon e një ekuilibër një baras peshë Mes aktivitetit për dunja edhe angazhimit 28:01 Një prej shenjave, një shenj tjetër, do t'i përmendit vetëm edhe dy shenja, jo se s'ka tjera, ka shumë mirë, po, për me shfrytëzu kohën, thot, sheni e shokëve të mirë, ashtë se janë shumë të lehtë, shumë, shumë pa shpenzime, edhe pa harzime, edhe pa mundime, ashtë me u shosru me ta. Ndërsa, do bia prejtyre shumë e madhe. Me një fjalë, munu me thonë kështu, shosria e mirë, apo shoku i mirë, është ta i cili. 28:32 të kushton pak, ndërsa prej ti fiton shumë. Qyshtë të kushton pak. Një shok i cili nuk shosrohet me ty për interes, faktikisht për interes dunjas, a i nuk të kushton ty kur gja, se asë nuk insiston prej teje me thonë, valla qomë ndrekë, valla qomë ndarkë, valla blema këto, valla dhuroma këto, valla kryma këtë punë, apsolutisht. A i shosrohet me ty për jetë Allah subhanahu ta'la, ndaj pa u shpenzu as pak mundesh me u shosru me te. Në anën tjetër dobit, 29:02 që ti i merë prej tina, do thonë janë të shumëta, dhe kjo është një shenjë prej shenjëve identifikuese të shokut të mirë, se të kushton takë, ndërsa t'jepë shumë. I kanë thonë një njëriu të quajtur Daud e Ta'i, i kanë thonë një në diku që i ka thonë, kshilon dhe qka, ma jepë një një kshil, një nasihat. Ka thonë, ishab ehele të kua, thotë shokirohu me njerës e takvalëkut, me njerës e islamit. 29:33 dhe innëhum ejsaru ehlit dunja alejke me une, wa ektharu hum leke me une. Thot shësro me njerës të mirë, me njerës të islamit për arsye, se për i këtë njerësve të dunjas, ata shësrimi me ta të kushton mas liri, mas paku shpenzime kene se shësrojsh me ta, njëkosisht janë njerësit që mas te përmi të bojnë dobi ty, do thonë, për njerësve të dunjas. Dhe shenja e fundit që do të përmendim, po thëmë, 30:01 dhe shpre këtyre që apo përmendim se për ndrygjën ka shumë, është se njëri u i mirë edhe shoku i mirë, dhe këto mundet se cili prej neve me e dalunë, nëse dikende ka shokë, nëse ta ka bo një të mirë edhe së ta përmend, dhije se që ato e keshë shokë të mirë. Nëse ta ka bo një të mirë edhe ta përmend, dhije se ajë nuk është shokë të mirë. Edhe pse të ka bo mirë. Ali, radiallahu ta'al, anë të thotë, Ishab, me njënsa e ma arufehu alejkë, u e dh 30:31 Thot shoshrohu me atë njeri i cili kur ta bën një të mirë e haron. Kur ta bën një të mirë e haron. Ndërsa obligimet që i ka ndajte e kur si haron. Ndërsa gjithmon është i vëddishëm, gjithmon i përmend, gjithmon e ka gajle, brengoset, pra to se apo mujën e me i kry obligimet që i ka ndajte e. Ndërsa një të mirë që i ka bën, e ka haron. Që kjo është shoku i mirë. Ndërsa e kundërta është ta i cili kur ta përmend një të mirë, kur ta bën një të mirë, 31:02 Ndërsa kur ti ja bën ati një të mirë, e haron me njerë. Kur ti ja bësht një të një të keqe, kur s'ta haron, ta man menë gjithë jetën, ndërsa kur ajtë ty të bën një të keqe, do në thonë e haron edhe si kur se mos me ta pasë bëkur. Do në thonë që të janë një disa gjona shumë më rëndësi në aspektin e shosrime. Kalojmë të një pikë tjetër, ajo është, kur shosrohesh me njerës të ktilë, kur e ke një shosri të mirë, cilat janë reflektimet e asaj shosri 31:32 Lojnë ata njëtën të onde, do thonë derisati shosrohesh me ta. E para se do të përmendim, ashtë një citat për e hadithit të Resulullah e Sallallahu Sallam, Humul ka umu, lajesh ka behim gjelisohëm. Shokët e mirë janë ata njërët me cilët, kur rinë me ta dhe kur shosrohesh me ta, nuk mbetesh duarë thatë. Gjithë një fitonë. Sa erë të rishë me ta, gjithë një fitonë. E dyta, kur të rishë me ta, të kaplonë dhe të përfshinë dhe ty bërë qeti, 32:04 Mëshira Allah të azëgjel për shkaktë shosërimit me ta, dhe të dyja këto pika, indjerim për një hadithi të Rasulullah e Salasen, një hadithi që e kemi përmendë disa herë, edhe cilin ju e dini, aja është se thotë Rasulullah e Salasen, që Allah të azëgjel i ka caktu disa melek, disa engjuj, që me hecë në përtokja dhe me e lypë, se ku të bohe njerëzit me e përmendë Allah në Subhanahu wa Ta'ala. Dhe kër e gjenë dikush për e tyre, atë vendin, atë shosëri, 32:33 Të vikrit, i thret tjelë, thot hajden i kështu. Edhe ata të bane, rëthojnë atë me gjlisë, edhe ngritën njëni mi tjetrin, se qenë kanë shumë, dërsa arinë në qjelë. I pyjt, Allahu Az-Zawajjel, e Allahu e di ma mirë se ata, se kujen konë edhe qka kanë pa. I pyjt, thot kujen i konë, thot jemi konë, Allahu e kemi pa një vend njerëzit, të të përmen të ty, të të madhru, të të batë të sbih, të kërku falë e prej te, e kështu mëra, dherin fond të had 33:02 atëherë unë po ju marë juve dëshmitarë, se që atyne njerëzë unë po ja u fali gjunajet. Në të një o melek, borë një dëshmitarë, se unë po ja u fali gjunajet që atyne njerëzve. Njëni prej melekve, thëtë o Zatë, thëtë në të mizlis aty, në të vend aty, në të gjami, në të gjemat, thëtë ka qenë një njerë i cili nuk e ka pas, nuk e ka pas njetin e vikrit, ose të dersit, ose të moabetit, ose të përfitimit. 33:27 Por i ka vynë njëni, e s'ka mujtë me një me thyrë, e ka pritë që aty tërës a u kryë. Ose e ka pas një interes të thjeshtë dhe të ullë të dunjas. Kjo është në dhe një loj replike, një loj me e kontestu prezencën e dikujtë edhe përfitimin e dikujtë. Allah Az-Zorjel përjë thëtë, edhe ati përja fali, edhe ati përja fali, sepse ata jenë njërës të cilët, kur dikush rrinë me ta, s'ka mundësi me mbetë duar thëtë. 33:58 edhe mësme pas njetë, edhe mësme pas njetin e kharit, edhe kështu më rrallë, veç a ka najtë me ta, edhe a i letë fitanë, sprisht punë. Do thonë që shtu është, shtu e një prej reflektimeve, që kanë njerëzit e mirë, apo shusëria e mirë. Tjetra është, se ata të bojnë ty, që me i pa të metat tua. Kure shen një njeri, ndoshta nuk ka nevoja i me të të reguhit, se ti e keni të met, vetëm kure shese, 34:31 A i shpo e ban një punë cilën ti zakonisht e ban, e kupton ti se valaj që e punë s'po, da shka me bose? Pse kjo njeri shpo e ban? Pse kjo njeri nuk po e ban? Me e marrë një shemblë thjesht, pohetë rrungës me dikend, edhe ti e ke një letër apo një mbeturin me vete, edhe ti e hevë në rrugë. Nëse edhe ai e ka, ai se hevë në rrugë, shka ban e ban nga dvetit deri sa vjen rasti me hevë nga dvendin ko e kam mbeturina. Atëherë ti e kupton prej ati se... 35:00 që ajo që ka bënë e ti nuk po uda që ka me qenë qështë. Do thënë, vesh pesiljës tina ti e kuptënë se e paskin një të metë. Ndërsa Resulullah s.a.s. në hadithin që në shënon e Budavudin sënenin e ti, thot e lëmomin u mirë e të lëmomin. Besimtari është paskyrë e besimtarit. Besimtari është paskyrë e besimtarit. Pra, ne në njën i tjetërin do të me e pa vetë vetën. Në atot mira me e pa që ka në mungojnë. Në të këshia që e shohen, do thënë 35:30 me u përmirësu. Pastaj, prej reflektimeve dhe dobive të tyre, është se njeriu kur shoshrot me njeriu në mirë, ta dyshim se vetë shosrimi len gjurëm edhe këndikohet prej sieljes së ti. Pra shoku përfiton prej sieljes së shoku të vetë. Edhe shoku përfiton prej sieljes së shoku të vetë. Për këto kemi disa thanje të disa njerëzve të mirë për para, 36:02 Një një një një një një një një një një një 36:33 Reflekton khejrë, dësimtari, pa dyshim se ka me reflektu, ata i thojnë me liru energji pozitive dhe negative. Atojnë shpreje që s'kimi mundësi me i konfirmu si të sakta apo të pasakta. Mirë po është, mase e vërtet, që njeriu kur rin një vend edhe kur shosrohet me të këndë, s'ka dyshim se ajtë që shosrohet me të përfiton për e ti. Edhe, do thonë, eshe reflektimin edhe eshe ndikimin e shosrimit me të. 37:02 edhe mas ndamjes për e ti. Këtër ishën disa, anipse edhe ato reflektimet do të thënë të janë të shumëta, mirë po kaluem të pika e fundit e kësaj teme, duke e pas parasysh kohën, ajo është obligimet që i kemi ndaj vlezërve të mirë, ndaj shusërisë të mirë. Muadhi i bëndzebeli, radiallahu ta'alan, një sahabi njohër, e ka dhonë një fjallë, se si duhet me sinë muslimani, kur e ka dikend shok, kur e ka dikend vlat, afert, 37:34 Edhe shosrimi nga njerë, edhe këto se cili prej neve e ka provu, është të vërtit, dush me zgjedi njerit mirë me u shosru me te. Mirë po edhe nëse shosrosh gjatë me to, ka me artë të ndonjë krizë, se shosrimi i te për të, është prej defekteve, shosrimi i te për të ban nga njerë njeri unë me artë dhe rrëte, mos durimi, mos toleranca, nervozizme, ekstumeral, ekstumeral. Andaj, edhe shosrimi dhëtë me qenë me masë. E Muadhi, radhjallahu te ala anë, po e jetë një instruksion shum 38:04 Se qëka do të me ba një riu për me eruit vlaun, për me eruit shokun, shokun e mirë që e ke. Po thot, i dhe ka në leke, e thun fillahi fellatu meri. Thot, nëse kendo një vlaut mirë, atër thot ruaju edhe me te mos polemiza. Mos polemiza. Qëka do me thonë mos polemiza? Ne, janë disa shprejën në gjonë arabe për polemikën, për ato që ka ne i fojmë edhe e kuptojmë si polemikë. Ani përse, se cila, 38:34 e ka kuptimin e vetë në Gjuhën Arabë, në ketë i përkthejmë me polemikë për shkakt të varfëri së Gjuhës. Qëllimi mos polemizo e ka kuptimin negativ, mos polemizo pa lidhje, mos polemizo pa bazë, mos e te pronë polemikë, i thoi mira në Gjuhën Arabë, për qëta po thot, felet u meri, mos polemizo me te, e shese një gjanë, ndoshta nuk meritonë polemikë të madhe, ndoshta nuk është e rëndësi shumë të madhe, një mesele i ka dy argumentet, dy atëforta, 39:02 qëndrimet e djetarve të dyat forta, ani përse ndoshtat të kundërtat dhe të ndryshme, më sufut thelën polemikë, posa sërishë nëse e shese polemika pastaj po kalon në mlef edhe në epsh, ma shumë sesan dëshirë për ta rritë dhe rritë e vërteta. Andaj për me erujt vlas një lëkun, për me erujt vlas një lëkun edhe shosërim, po udashka me ikë prej polemikave të panevojshme. Mendoj se që kje fjalë polemike panevojshme është mjaftë, do me thonë se për me e kupt 39:32 Sa do t'me qenë na tatil që polemizojmë, ose sa do t'me u largu prej polemikës. Pastaj thot mu adhe, thot vala të sma afihimin ahadin, dhe mësë në një gjohë fjalë të kërkujt që ka flasin për atë zla, për atë shokë që e ki. Janë dy shokë të mirë, dy shokë të ngusht, edhe vjen një i treti që as njënin se ka shokë të ngusht. Nuk është prej rrethit të afert, edhe fillon njënit me i thonë, vala i shokujit bre. 40:01 po bëndë që shtu, po thotë që shtu, e kaqët, si fatë, bëndë që shtu, e pashë, anë e kënej, do thonë fillon me folë fjallë të qia. Mua dhe thotë, mos i ndëgjohë këto fjallë. Thotë, fjallën e askujt, mos i ndëgjohë, për shokën tonë. Thotë, thërru për me kële, leke me lejse fi, thërru për me kële, leke me lejse fi, thërru për me kële, leke me lejse fi, 40:29 Do të thënë që të dhëtë me e pasë parësysht, që të dy udhëzime shumë me rëndësi të muadhi bëndëgjabelit. Nëse dhënë me e rrujtë shoshnin, mos polemika të panë e vojshme. Edhe e dyta mos indizho fjallët të tjerve, por arsyeset tjere të këshyrin me e prish shoshrin edhe vlasni lokën. Postaj, prej obligimeve që kanë shokët në dërmjet vete, ashtë që kur takohen njoni me tjetrin, pamëvarsisht prej rethanave, 40:57 Ha, përmërë që ishtë për e rëfanave. Ti mund është me qenë shumë i mërzitun, ti mund është me qenë shumë nervaz, ti mund është me qenë me i pas të lashe të dunjas, mirë po mundohu, kur tako është me vlanë të anë musliman me buzëqesh. Mundohu, kur tako është me te me buzëqesh. Gjerir ibn Abdillah el-Bajeri, njëni prej sahabeve të rësulullajt sallallahu aleyhi wa sallam, po e transmiton një zha prej rësulullajt sallallahu aleyhi wa sallam, po thot, ma ra anin nëbiju 41:25 Illa të besë se me fi u ajgji. Fëtë preja se e ditë e kërë e kam pranu islamin. Sa herë më ka taku Rasulullah e Salasëllim, zdo herë më ka buzëqesh. Që ka më mërmendja? A ka qenë përgjami e Salasëllim gjithë rahat për i problemeve? A ka qenë gjithmon njëti disponun? A ka qenë gjithmon pa mërzia, pa gajle, pa brenga? Jo, vallaj, bile ajma shumë t'i ka pas gajle dhe probleme. Se i kanë rahi se gajlet e këtë umetit, ma dje gajlet e këtë njërzimit. 41:53 Nuk ka leju që ato me u reflektu në të qehra në ti, që me ndiku pas taj negativisht në raportet e ti me vlazni të ti, me sahabet radi Allah ta'la anho. Andaj thot gjeriri, thot saheru më ka taku Resulullah s.a.v. gjithë një kabuzqesh. Gjithë një kabuzqesh. Andaj është prej porosive, që ka porosit Resulullah s.a.v. thot, kur ta taku është vlajnë tonë të buzqeshi, se ajo sadaqa. 42:22 Thot për jam e slasim në hadif, thot lakah kërënën e minël ma'arufi shëjën, o leu en të lka e thake bëj o gjëhin të lkë. Thot kur gjë mësë në nëshma prej veprave të mira. Kur njerë mësë të ujë, valla unë e kësha boble një punë, po për mdo këtë shumë e fjesht, shumë e vogël, jo. Gjdo veprë, nëse ashtë e mirë, a e nuk ashtë e vogël, ashtë sigurisht shumë e madhe. Thot, nëse donë me edhit, thot bile, edhe nëse donë, s'ke kur gjë tjetër 42:51 Apo edhe nëse kalon afërti nuk jebë selam, ose zhja pranon selamin, ose kështu më rrallë, ose kështu më rrallë. Shkjo nuk prej sunetit e Muhammedin sallaj selam. Nuk është prej ahlakut të muslimane. 43:19 Pre akhlaku të muslimanit është kur të atakojsh muslimanin, kur të atakojsh muslimanin me i donë të qehre. Nëse e njef, i jep të qehre dhe i jep të selam. Po edhe nëse nuk e njef, e edhin se është musliman, përgjame së Allah S.A.W. ka thonë kër është pyët, se që ka ka një islam mas miri, ka thonë mas mirin islam është të të e mu të taame, dhe të të tëra u selame, ala me në arat të e u mellem të arif. Fët, me i donë ushqim të fukarave, me i us 43:49 A ti që e njef dhe a ti që se njef, nëse e ditë që është muslimanë, normalisht. Andaj, është shumë gabimi madhë disa muslimanë që sot ikin e nuk jo apin muslimanëve selam për shkakt shkafit, për shkakt para gjukimeve. Jo për shkakt argumenteve, po për shkakt para gjukimeve. Valla filoni është kështu, filoni rinë me filonin, filoni merë për filonit, e kështu me rado në atis për japë selam. Pse? Apo? 44:15 Por që këtë rezervave të ndryshme edhe pa e njoft njërin mirë, njëri ju sharonë shumë, shumë sharonë, pa e njoft njërin mirë, jepë gjykim për ta. Pse, valla e pasht të lajtë me filanin, a i filanin, unë e dishka sëmflen zemë ataj, e filanin e pasht, nuk e njoft mirë, ku mas e pasht në atë qështëri, a i zdojt me qenë njëri i mirë. Qëka është në esencë të muslimani? Në esencë është që muslimani me qenë i mirë, e nuk është esencë muslimani me qen 44:42 Pra, esencë është muslimani me të qenë i mirë edhe i pasëtër përderi sa nuk dëshmojët që është i keqë, përderi sa nuk dëshmojët që e ka po filon gjunajin, filon krimin, filon ato, filon ato. Qështu të dhëtë me konsideru muslimani, të pafajshëm, të pasëtër, të mirë, të devatëshëm, përderi sa nuk argumentojët edhe dëshmojët e kundërta. Andaj, e njofte apo nuk e njofte, përgjëmbejës e vlasënën për të porosit, jepi selan 45:10 Buzqeshi, qele fityrën? Bëne fityrën e qelun edhe të mirë, se që kjo është fityra e muslimane? Që shtu ka vepru Muhammedis sallallahu alaihi wa sallam? Dhe është edhe një pikë që po du me e përmend, ka edhe në këtë kontekst pikat shumëta, mirë po koa po përfundon, nëse do njëri ju me qenë shosëria e sukseshme, edhe e mirë, dhëtë me qenë bujarë, dorlirë, gjymertë. Nëse është tamacarë, kur një shosëri, 45:42 nuk ka mundësi me pasë sukses, nësë janë 2-3 shokë, e njëni pëjtyne ose 2 pëjtyne janë ta maqarë, kopratësa. Kur njerë shosëria nuk ka mundësi me pasë sukses, por një një nëse i thotë dikuj vla, nëse i thotë dikuj vla, atër dhëtë me e pasë parasysh se qaj vla që pojë fluti, qysh ka hise, apo ke hise, të mirën edhe të keqen me nda bashkë, me pasë hisa edhe në pasunin të ande, edhe ti me pasë hise në pasunin e ti. Për ndryshe, 46:11 Nuk ka mundë si shosheria me pasë sukses. Ka qenë një Amir i bën Abdillajb në Zuber. Djali i Ablajb në Zuberit, radi Allahu anhumar. Babën e ka pasë sahabi, edhe babëgjyshën e ka pasë sahabi. Ky, Allah Azazeli ka dhonë pasë uni. Edhe në kohën e ti, ka njëtu disa njerës, muslimantë mirë, edhe djetarë, po shumë të devatëshëm. Kohën më të madhe, kur s'kam pasë me uarë me diturime, diska e kanë kajlu në gjami, të falë namaz. Të falë namaz në file. 46:41 Edhe kjo që ka ka ba, ka një qese, ka shti pare në ato qese, edhe kur kanë hi atë në namaz, ka shtu të nalët ja u kalon. Do thonë, si kur me thonë tashë në këpuca, me ardhikush, një grupë njerës këtu të u falë, a i në këpuca me u lonë, do thonë, ka do pare. Bujarie madhe, subhanallah, madje, halamat madhe dhe matë shmush me e banë këtë vej për fakti se a i këto nuk e ka bo për me edhit ata. 47:08 Po, është bë vepër e fshetë për Allahu Subhanahu Ta'ala dhe Allahu vepërat e këtila, kur janë fshetëa i qëmonë ma shumë. E ka pytë dikush, ka thonë, pësë po shkanë drejtë për drejtë mja u donë, po pja u lenë në këpuca. Ka thonë, me shku mja u donë vetë, mja u donë atyne, ata ngushtohen. Po, edhe me i quë për dikenë, edhe për e ati kanë në ngushtu. Se njëri ju kërmer, ha, ngushtohet. Në thonë, marja për e dikujtë është në nëshmim. Z 47:38 edhe mi ndihmu, edhe një kosisht me i kursy ata prej këti në nëshmime. Në thënë që shtu, që të jenë disa nga gjonat cilat e bojnë një shosëri të sukseshme, njërë që aje shosëri me qenë ashtu si është i knasër Allah subhanu ta'ala, e përfumë në elusim Allah në zëlgjel që të në dhuroj shosëri të mirë, shosëri e cila në afron dhe në ndihmon në rrugën e athrimit ton ka Allah subhanu ta'ala. Allah në dhuroj të shokë dhe vlazën të 48:05 Kure kujtojmë Allahun Az-Zoqel, në ndihmojnë dhe në përkrajnë, nërsa kure a harrojmë Allahun, ata në e përkujtojnë Allahun S.A.W. Në themë këtë që dhe gjuat dhe kërkoj falet për Allah të përvete dhe për ju, nda edhe ju kërkojnë i falet se Allah është falet dhe mshiru esë. 48:58 Ademin a.s. si pejgamber. Mirë për dhëtë me pasë parasysh një gjohë. Na këjtë vëjë thënë pejgamber, ndërsa në arabisht, edhe në kuran që ashtu përmendet, rësull edhe nebi. E për Ademin a.s. thuhët se ka qenë nebi, ndërsa rësull i pari ka qenë nuhi, edhe ata që vinë mastit, do në thonë që nishtë të përsi ka përmendet Allah s.a.s. me ama në kuran, e sa ka qenë këjtë nëmëri të pjënëve që Allahu edhe. 49:27 Nuk ka namaz aji qili se lezan fatihan, se lezan elhamin namaz. Andaj, namaz elhamit duhet me u lezu. 50:02 Nëse imam i ledzan me za, ledzimi i ti është edhe ledzimi i jonë. Nëse imam i ledzan pa za, na do të me ledzun vetë e elhame. A i që se din do të me emsu, e deri të emsan, që është të munët e falë namazin, in shalla lirohet për obligime. Vës do të me emsu. 50:31 Nëse ke mundësi me i tregu se cila është vlera e selamit dhe cila është dometonia e selamit, mirë është me i tregu. Po nëse a insistam, Allah mos më thujë selam, a li këtë thujë mirë ditë, a ti o thujë mirë ditë, a s'ka problem. Edhe a i prapo insistam, a thujë mirë ditë. Pytje me vend. 51:01 Po thot, ma si islami po insiston për eleve me zhjell shok të mirë, që kam ju bës shokëve të kësi. Shumë pyti me ven. Ti për vete zhjellish shok të mirë, e për atat të kësi ti banon shok të mirë. Që edhe me thonë kja? Ti e zhjell dikan për cilët ti përfiton në islam, në dije, në kështu, në devot shmëri, e ti mundon me ndiku të atat që janë të kësi, do thonë me ndiku pozitivesht, me virusat e rezim pozitive. Mirë po, mos leo ata me ndiku në ty. Do thonë që kjo ësht 51:36 Gjatë falis namazit nëse të zbulohet avreti, a prishet abdesi apo namazit? Prishet namazit, prandaj shumë do të me pas kujdes, do të thonë që kër të falim namaz me unë bulu sama mirë. Edhe këto që po e thonë, po e thonë për vlaznit, se nga njerë po i veshën tisa majicat shkurta dhe kër po bjenë rukua dhe nësejtë de faktikisht po zbulohet aje shka nuk do të me unë zbulu, andaj... 52:03 Për syneti, që bëhet të një syneti, që a ziafet që bëhet synetia? 52:35 shumica dhe shqiptarve e nuk është në regullë, normalisht. Se po bënë së qynë e ti, do në thëmë një vejë për që Allahu e kërkonë për e neve, a faktikisht sa muzika e sa lakurisia e sa do në thëmë platë-platë gjana të qia, do në thëmë që zdojtë me vohë muslimar. A le johët me shkundeti? A le johët me shkundeti? Që qa, nuk do të me po pytim kështu, se vetë shkumja në deti nuk është gjohë ndalume. Mirë po, gjana që ndodhin atje, jena që... 53:08 Po? Po? 53:46 Jepi vazhdimishti, s'ka problem. Ani, s'ka lidhë që po ndihështë kështë, shëjtani po të bënë vezvese, se ti e të e bënë i khejrët madhë, për jam vesë Allah Sallallahu alaihi wa sallam, thëtë, khejru huma, e ledhije bëde u biselam. Maj mirë i dy njerëzve, kur prishën, kur jetë noën, kur s'flasin, maj mirë është që aqësja nisë me bënë selam. E ti, dërri sa jetë të bënë selam, jetë të e bënë i punë të mirë, e shëjtani po më në 54:15 Po fillon me i lezu pytit që në kanal për i motrave, thot e salamu aleikum, thot një grupë shot që është jemi të mendimit se femra nuk dhe të të banë hijjami. I lutëm për zizunin e këtë pytje. Kjo së është pytje këtë këtë konkluz, e ta shënë dhe do të me edhon komentin tim, do thonë për këtë konkluz e cila fillimisht është e gabume. Kur skandoll një gjohë me qenë me vendë, si për fundim i asaj, do dhe një grupë njerëzë jemi të mendimit që po e kënoj me lhamin ose 54:45 Shkojnë këto punë kështu, ndinë e kemi argumentin, dhe thonë ajetin edhe hadithin e Rasulullah S.A.V. Përderis a për janë dhe S.A.V. ka përosit me u bëhë hijjame, a dërshka dushim që ajo është në regullë. Hijjame është një loj intervenimi kirurgik, me thonë kështimisht, i thjesht, i letë, për nëzjerën e gjakot për disa pjesëve të saktume trupit, është një gjak i cili fillon me unëziz në trup. 55:08 edhe me nëzir, ka efekt shumë pozitiv, do më thonë edhe mjekësia ka fillu me e pranua. Ndaj, me thonë, ola, na imit mendimit që së do të me po femnat hijanit, do të me pas argument, për me pas kësi mendimit. Thot, kam pasur një motor muslimane që e kam dashët për hirtë Allahut, mirë po, pas një kohë, kam marrë veshë, se ajo ka kaluar në një deg tjetër të islamit. Si të veproj, a të vazhdoj shushrimin me ta. Ka kaluar një deg tjetër të islamit, nëse ka kaluar në një sekt, apo ka devju, mundoh 55:39 me e drejtu prapë, po nëse eshe se ajo s'po drejtojët, existon rëziku ty me të deviju, atër dush me u largu prej sajt, ashtë në varët prej sa është rëziku apo do bia e shëshrimit të tëndë me ta. Nëse një person bënë mëkat, ashtë mëkat me a përhapë mëkatin. Po, nëse e bënë fëshehu razi, gjëna është, në thonë, që ti me a bo publik mëkatin e ti. Leja Allah subhanahu ta'la, fundi fundit. 56:06 Ne nuk kemi kompetencë me i gjyku njerëzit edhe me i marrë njerëzit në pytja dhe me i hetu gjynajët e tyne e kështu me radhë. Na jemi atatë cilët njerëzve ju tregojmë, mos bani gjyna, mos bani këto, kjo është keqë, kjo është mirë, qëtë së sadimë, sa Allah una ka unë mundësi. Mirë parë nuk kemi tatilë që me bohet time, me bohullëm time, me i shfaqë ato, me i publiku ato, se nuk është në regullë për arsysë e aji cilë e banë. 56:30 këtë punë, vazhdimisht Allah Azazel edhe mkatet e ti pas taj ka me i publikua dhe ka me e nënshmu edhe me e poshtnu para njerëzve. Thot nëse një vla është i fejuar me një motër muslimane dhe ndërko e të ralthon duke shkuar me ndonjë vajs tjetër, a ka ndërshkim kjo person për e Allahat Azazel? Po, shkodushim se ka ndërshkim përmërsisht se është i fejum, apo është i pa fejum, nëse filon me bo të raltinat këtila, jo ndaj filanes, po ndaj ligjit edhe regullave të Allah 57:01 Nëse një vajzë është fejuar me një djallë, dhe të dytë kanë qenë në gjahiljet dhe për meher nuk kanë ditë asgjë, dhe para se të martohen kanë hyrë të dy në Islam. A e lejot vajzës të kërkoj meherin nga aje dhe obligohet aje të jajat atë këtë meher. Po, të thonë, vajzëa posa ta mervesh se duhet me e kërku meherin dhe është e drejt e saj, aje duhet me e kërku. E dhe ky posa të kërkoj ajo e ka obligim me adhonë nëse mirën vesh me adhonë me njer 57:30 A mundet njeri ju me klonu? Njeri me klonu nuk mundet, sigurisht se nuk mundet, se aje është krijesa Allah subhanu ta'ala. Do nëse do njeri me e klonu dikenda, po diskafin, apo kështu mera, do nëse sigurisht se ka me dështu se po i bon konkurencë Allah të azëvëzhele, Allah një konkurencë të ti nuk e duron, po njëkosisht edhe s'kafë, si njeri ju me e bon një gjatë tijë. Andaj, nëse dikush me ndonë se ka rrit klonohet duke i pa serialit, 58:02 Nuk mund të kompenzoj atë me aqerim shëkullor. Po, hadithi është i vërtet e dhe kështu është me e prish një dit të Ramazanit pa arsye, atë të ton jetën me në gjinu së mund është me e mbrejt se vapnët qësaj dite. A është e lejushëm i të kafi në të zjeta të gjamiat? Po, si mas mëndimit, 58:32 Cilin unë e konsiderojt sakt, ashti lejum në të gjitha gjamia. Si pas disa historianve, numre i mësuesve të e buhanifës, rahim e vëlla, ari në 4.000, a ashtë e vërtet. Vëllaj edhe këto nuk e di, mirë po e di një gjatë që djetarët e mëhershën të kohës e buhanifës edhe ato generata, vërtet kanë marë die prej shumë mësuesve. Me thonë se i kanë pasë nga disa qindra mësues. 58:58 Do thonë nuk gabon për filon për fistejkun, e nuk kom lezu për e buhanifën saksishtë të samë suës i ka pasë, mirë po sigurishtë se ka marë dimin për e shumë suësve. Qëfar kuptimi ka hadithi imamin Sallallahu alaihi wa sallam? Mos i thoni el-kermu, por i thoni el-ainebu. Për rrushin është fjalla. Po dhe se ka disa shpreje cilat përdorën për një destinim caktum, do thonë el-kermu nuk është kuptimi të vrejshta, 59:30 Si e ka kriuar Allahu halen, alejhe s-salam. 59:57 E ka kryu, si kur se ka thonë Muhammed Sallallahu alaihi salatu wasallam, prej brinjës sa Ademit alaihi salatu wasallam. Dheri sa Ademit alaihi salatu wasallam ka qenë duke fjetë, prej brinjës, prej një piesë e Allah e lemë qyshë, do thonë edhe e ka kryu, kur i ka thalë gjumi, e ka po afer vetës, do thonë, një gru. Ka thonë, kush jeti, ka thonë një mhava, kush është hava, ka thonë hava është gruja jote. E edhe qështë do thonë Allah Aziz Gjell e ka kryu, bashkë qyshë detajet kanë qenë,