Lectures & RemindersفيديوDijetari Albani - 1admin·1 view·5 months agoSource: IslamHouse.com#IslamHouse#Videoالنص الكاملbeta▸نص مُفرَّغ آليًا وقد يحتوي على أخطاء، فارجع إلى التسجيل للتحقق من الألفاظ.0:06Salatu, salamu ala Rasulina Muhammed, wa ala alihi, wa ashabihi, wa mentabi ahuvi, ihsan ila juhundit. Në gjitha falenderimet, lavdërimet, adhurimet tona i takuen vetëm Allahu të madhruar, aje është i vetëmi që meritën të adhurohet, rëzoti i gjithësis, është aje që na furnizan, na mirëmban, kujdeset për neve, gjitha të mirë që e kemi nga aje në vijë.0:47dhe nga gjdo e keqe që mbrohemi nga aj dhe me lene e ti mbrohemi. Andaj, elusim Allah në madruar që paqe dhe bekimit e ti të jenë një Muhammedin a.s. bëj familën e ti, mbëj shokët e ti dhe mbëj të gjitha dhe që ndjekin këtë rrugë deri në ditë në fundit të kësaj bote. Shukua e së të ndëruar, mirë se takomi përsëri në emisionin ton të radhës njërës me ndikim. Këta njërës që një po flasin për ta, kanë shkuar,1:19dhe ata fizikisht nuk janë më pies e jetës tonë, nuk janë më pies e përdishmërisë tonë, mirë pëmsime që ata ilanë, gjurëmët e pashlyshme në historinë e njëzime që ata ilanë, në bëjnëve që ne vazhdimisht të ndijem prezencët t'yne, që ne vazhdimisht të përfitojmë dhe të mësojmë, po thua si janë të gjallë. Njerës e këtil, ne si musliman kimi shumë, dhe si kështë ja kam përmendur, mund të mburëmi,1:52mund të mburem i me pletë kuptimin e fjales me trashëgimin e madhe që i kemi në këtë rafsh. Me njerës që ndikuan pozitivisht për të mirën i njerëzimit në të gjitha rafshet e jetës, duke mos për e ashtuar ashtë një rafsh që njerëzit kanë nevoj për te. A dhe përse sot ne fat kecish si musliman, do shta nuk jemi kontribuas në gjitha rafsh të jetës e njerëzve.2:22Por nuk duhet haruar se dikur kemi qenë. Nuk duhet haruar se një ditë për ditëve ishim ata që jo vetëm dikanim në gjithë dëra fështë të jetës, por edhe ishim presit e këtyra rafshëve. Këtë nuk dhe të thëse ne duhet të mburu me të kaluaran. Jo, por këtë dhe të thëse ne duhet të inspiruamin nga e kaluara për të reguluar të tashme në tonë. Këtë dhe të thëtë. Andë e gjithë dhe histori që le të zotë, nuk duhet le të zotë si përralë.2:50nuk duhet lezuar si një mburje falso për të kaluar në tonë, jo kështu, por duhet që ta lezuar një historinë, për të përfituar nga jo, që të shikojmë se kush ka qenë pranesh, dhe kush ka qenë largnesh, kush në ka ndihmuar, e kush në ka rëzuar, e dëmtuar, të përfituar nga historia, nga se si kur se thëtë një shambull, historia e përsërit vetën e saj. Në vinë në gjarët, ndoshtë në format të ndryshme, por,3:21me realitete dhe burime të njëta. Andaj, këta djetar nuk duhet që jetë atyre të arkivohet në kuptimin negativ, të vendoset në arkiv dhe vetëm kush ka nevoj për të ndonjë herë për ndonjë sudim të kthejet jetës atyre. Nuk bën kështu, por duhet gjithdo kush për neve, gjithdo dit, gjithdo javë, muaj, eksimerat, të konsultohet, të udhzohet, të frimzohet nga mësimet.3:51e këtyre gjigantëve dhe kolosive të mdhej. Këta njerët që te kaluan kufit e familjeve të tyre, e lagjeve dhe vendeve, ma dje popive të tyre, e që mirësia të tyre me lene Allahot Azogjel, përshriju dhe preki gati i gjdo banote kësaj bote. Të gjitha këto, ata i arritën me mësimet universalit të islamit. Nga së dhe mësimet e islamit janë të tila, islami nuk është4:24i posaqen për një njeri, nuk është i posaqen për një popull, nuk është i kufizuar në kohë e asë në vend, është shpalli Allah të manuar që vlend për gjithdo njeri, që vlend për gjithdo kohë, që vlend për gjithdo vend. Kurani nuk ka nevoj të ndryshohet, por ka nevoj që drejt të komentohet.4:47Hadithi i pejgamberit Alehi salatu wa salam nuk kanë nevoj që të anulohet, nuk kanë nevoj që të kufizohet në kohë dhe në vend, por duhet drejt të kuptohet dhe pas taj drejt të transmitohet dhe komentohet. Andaj, kjo fej me lejnë Allah të madhuar, përmirësaj dhe regullaj gjenë e popujve të cëtë ishin katandisu në shkatërime dhe në prishet të mëdha për të dëshmuar.5:18fuqin e ndryshimi që barte me vete kjo fej. Në nën tjetër, dëshmoj gjithashtot, se nuk është e ndëllidhur me popuj të caktuar, por Zoti Gjelle Gjelle Alihu, me kalimin e kohës bëri, që bartës të ksoj feje, bartës të ndryshimeve pozitive, dhe të ndikimi të madhë në njërez, nuk ishën vetëm arabët, por u dha mundësia.5:48që ta shiojnë këtë privilegj e të tjeret nga ju Arabët, ma dhje dhe nga ata që në fillim nuk e dinin asë gjuhën Arabe, por emsuan më vonë. Të gjithë, të gjithë poput, patën shansen, patën mundësin, që të kyqen në karavanin e përmirsimit dhe ndryshimeve dhe ndikimit pozitiv në mbar botën dhe në mbar njerëzimin. Edhe nësi shqiptar, shikua së ndërruar,6:20me hisërin e gjatë të tërlash që e kemi, pa të me dënin derin që me lene Allahu të azogjel, pasi që Allahu në ndëraj me këtë fej, pasi që Allahu azogjel në shpëtaj dhe në nëzorin nga ersilat e ndryshme, në nëzorin e dritë në fej s'Islamë, në nëzorin e dritë në uldzimit, me këtë dritë u uldzuam, me këtë dritë përparuam, me këtë dritë u mbrajtëm dhe u kujdesim për vendin tonë, për gjuhën tonë.6:49nga asimilimet e ndryshme, nga ndikimet e ndryshme, nga shkrilit e lojlajshme që përjetuan fëqinje tanë për rrëth, në mbrojti Zoti me lejën e ti, me këtë islam, me këtë fej, në mundëse që tërshikimi a jonë, të jetë e strëmbushur me bujari, me kënari, me trimri, me sakrifit e solidaritet, falë Allahu të mbanuar që në ndrejme udhzimin e ti në këtë fej të madhe.7:18Andëa jetëm në rafshën komtar, që kemi raste e raste, që mund të shpalosim, e për mes të seve dëshmojmë dikimin e malë të kësaj feja në mirqenjen tonë, në lirin tonë, në sigurin tonë, në pozicionin tonë mes popove që e kishëm më herët. Jetëm në rafshën komtar, por edhe në rafshën umetor, në rafshën dërkomtar, Zotë Gjellewala nga kjo popullë, në dëroj njërez të cilët, me mëpsimet e tyre.7:49të sëtet me sakrifisët dhe angazhimit e tyre, dhëtë bëhen prijes të projekteve të më dha, të ndryshimeve interesante që dhëtë ndodhën në rafshinë e umetit e muslimane. Ata që Zotë që le ola u amë mundësë që t'jenë me dëvërtit reformator, që dhëtë ripërtrin edhe njëhere kuptimet që i kështë embulluar pluhur i sheku më radhë, ishte një misën i vështirë, është një projekt gati se i pa mundëshum.8:20Por do quriteni që projekte të tila u dhaqen njerëz që linden nga familit Shqiptare dhe falen Shqip dhe vdicen si të tila. Ndaj, sot jemi në takim me një njeri i qëli nga këtu vende doli, në këtu vende u lind, në familje tona u rrit, pastaj u shpërëngullë dhe u shvëndas, përshka këtë rëthanave dhe detyrimeve.8:55Që si dëshin e atë ko, e lëshej vendin e ti, mirë po undan nga kjo vend fizikisht, duke mbetur i lidhur me të vazhdimisht për mes kanaleve dhe rrugve të tjera. Gjurëmet e ti janë të pashlyshme sot, dhe dhëtë mbetin me lena Allahu të azogjel. Tërshigimi e shkencore që kjo një rrjela, është një tërshigimi e pa anashkaluashme shikuas në nëruar, e pa anashkaluashme për të gjithë studiues të islamit.9:26që kanë arë pas ti dhe dhëtë vinë deri në ditë në gjykimit. Më di emri ti u lidhë me emrën e kresës më të dashur të Allahu të azogjel Muhammedis sallallahu aleyhu sallam, sot që përthuaj se nuk përmendet asni hera hadithi përgameris sallallahu aleyhu sallam, nuk përmendet asni hera transmituës hadithit, e që emri ti mos tjetë i reshtuar në vargun e këtune transmituësve.9:52Sare përmendet ka thënë Muhammedi s.a.s. dhe të përmendet se bashku me këtë emër edhe emri i këti një riu që u lindë Shqiptar dhe foli Shqip, madje edhe u identifikua vazhdimisht në përlibrit e ti si Shqiptar. Kjo është një ndiri madhë që të regojnë për ndikimin e madhë dhe kësaj fete këni dhe që përmes kësaj pastaj në uhapën rrugët e kontributit, në uhapën rrugët e afirmimit në mbarë botën.10:25Jemi të akim sot shikua të ndërruar me hoxhen ton të ndërruar, me djetarin e madh, Muhammed Nasiruddin Albanin. Hoxha Albani vet fundi i emërtimit e ti, Muhammed Nasiruddin Albani. Albani nuk është në bieham një ti familjar, por e mbante si identifikim për vendin për një ka vinte. Dhe në librët e ti, kështu identifikoi dhe në shkruaj. Madhja!11:00Në qarqës shkencore dhe në qarqës e muslimanëve kuda dhe anë e kënd botës nuk një hendryshet përvecë se Albani. Përvecë se Albani u led në Shkodër në vitin 1914 apo 1332 si në bas logaritjes se kalendarit Hijri. Në Shkodër në një familje të varëfër, jo me kushtet e mire ekonomike.11:34për të pasën kuptimin e vlerave, për të pasën kuptimin e prurjeve dhe sakrifisave të ndryshme. Baba e ti se një hoxhi njohër në mesën e shqiptarën e shkodër, që edhe o gjallarët e tjerë përfitonin nga ajë, mësht lasin për masën e gjërë. Në një kodë caktuar, kur normalisht fillojt e shpartaloj për andërria Osmanë, dhe për një hilafetit të madhë, për një shtetit të madhë,12:06me shtije të gjërë në përbot, ku gjikohi me ligjën e Allahut Azogjel, ku ngriteshin dhe përmavoheshin vazhdimisht vlerat e islamit, fillajt të dopsohet, të coptohet, të ndatë, dhe në gjdo vend të fillen të zëvencohet me kulturat të huaja, të silurën nga jashtë, të cilat shpesher bini ndesh me vlerat dhe kulturat e mirënjuhra dirë në atëko në këtë vend.12:37Bëbajti kura pakët ndryshim, bëbajti kura pakët vërshim të madhë të kulturës së huaj, që rrezikan të ndryshimin e imajët të një muslimani, rrezikan të rënimin dhe ndryshimin e identitetit të një shqiptari musliman, që të zavensoj me një identitet të tjetër të huaj, pa në bashkët për nga vinte. Kura pakët rrezik, e kuptoj se aj vetë është paftë.13:07që ta ndalë këtë vërshim. Shëtë pa mundëshme. Dhe në anën tjetër, a rizikujë familja ti që për te ishte një, ishte një presje madhe për Allah të madhuar. Atëhere, kjo njëri morë një vendim, babaji i shekh Albanit, Hajjinuhi, morë një vendim të madhe dhe të rëndësishëm, por ju i vetëmorë, se bashku me një grup të madhe shqiptarështirë dhe përshka këtë presjoneve, shtypjive të ndryshme.13:44në kuptimin e praktikimit të fes, vazhdimisht nguçtoj rethi i lirisë e praktikimit të fes, dhe zëvensojshin vlerët islame, pamjet islame, zëvensojshin me ato tjirat, njëri tjil nuk mund të përbalon të dëtë këtë dryshim, dhe në në tjetër nuk mund të rezistan të vetë, mori një vendim të rëndësishëm, mori vendimin e shpërgulljes. Për të arruajtur fene ti, për të arruajtur familën e ti,14:16Mori vendimin e shpërngulles. Ku dhe shpërngullaj? U shpërngull në Sham, në Damask, nga se qarkullanin në mes në gjalarve hadithe që flasin për vlerën e Damaskut, për vlerën e Shamit, që Muhammedin sallallahu a.s. kështë e foli për këtë vend të bekuam. Atër unës atja, përthilua një jetë të re, në emër të Allahut Azogjel, si muhaqir, si ajë që ishe shpërngullur dhe kështë e braktisur vendin e ti.14:48për të mbrutur fejnë e ti dhe për të mbrutur familë e ti. Andaj, endë për dalë, të hoxhej njeruar Sheikha Albani, vetë nga vëprimi babës e Sheikha Albani, të rahimu Allah, mund të nëzirë një mësim, të nëzirë mëshikuas njeruar. Kujdesi i prindve, për fmit e tyre, është vendimtar pasaj për të ardhmen e tyre. Se kusë vetë e pranën këtë Sheikha Albani, thot në një rast, se...15:20Nga shumë të mire që i patën nga babajim, dhe e lutë Allah në që të amshuranë, të ja falë, të angritë në shkaltë e gjenetit, thot, dy nga këto ishtë në shumë vendimtare, për atë që unë arritë në jetën time. Një nga këto ishte shpërngulja në Damask, ku ju mundësua që tashmë në gjunë arabe, nuk e kontaktuar me dietare kështë më radhë, të ja hapë vetës e ti rrugët e diturisë. Andaj, ku e në ta printë të sëtë?15:52nga nga nga nga nga nga nga nga nga nga nga nga nga nga16:23me vëdija apo pa vëdija, ta dim se këta fmi kemi amanat, ga anë e Allahot ato gjellë, do të pitemi për ta, ne se kërë do dalim për Allahot të mënduar. Do qoftë, u shpërëngullë haqinuhi, me familje ti, e zbashkume te dhe bini ti, Nasiruddinit, Nasiruddinit kështë e emnin, por, pastaj, Shekha Albani, Hoxha Albani, i adha vetës një emnë të tërë, Muhammad Nasiruddinit, Albani për shka që të saktuarët që,16:56Ndo është ta do t'i për mundës jeshtë të plasë për këtë më mundë. Po sa shkojnë në ambjent në Damask, ishte ambjent i fshtirë, sa do ku do vend i panjohër për ta gjuhë e panjohër, mirë po u vendosë një lagje, që dhe sëtë e kësaj ditë e si ku e në ruar njët më atë lagje, lagje e arnautëve e shqiptarve, e që i tërë Damasku i përmend me fjallë mëradije, me fjallë të mira, për sielën e tyre, për bujarie tyre, nga se shkojnë si musliman.17:27dhe si shqiptar, dhe dëshmuan vlerët e tyre, por që fatkecisht, ata që shkuan ka linja, kështu dëshmuan se kushimi, por që fatkecisht, ata që shkuan ka përendimi, jo të gjithë, me respekt, por dison nga ata, fatkecisht, dëshmuan një faqe tjetër që një, nuk e kemi këtu, dhe filluam në përendim të njëmi si vjedhës, grabites, të dhunëshum, mafioz, e kështu më radhë, jo.17:58Kjo grupë e shqiptarët i shkaj në Damask, asë njëhere nuk u la shansë të tira që të kuptojnë se këta këshin shkuar atje që të vjedhen, të grabitin, të pleçkisin, dhunojnë, asësi. Ma dje dhe sot përshkojnë në Damask dhe po interesove për ato familje dhe ndëgjesh gjithdo fjallë të mirë për ta, për arnaotet, për shqiptarët që kënë shkirë në ato vendet dhe aj vend nuk dinte për ta përvecë e kontributit dhe punve të mira.18:31E dërgaj në shkollë dhe fillaj të mësën në gjunë arabe. Mirë, po nuk mjaftohi baba e ti me mësime në shkollë. Madi nuk ishte i knaqërë dhe më mëtë planë programet e shkollës. Andaj fillaj që të arëndon të birë në ti me mësime të kogjalarët e tjerë. Mësën të të kjohojqë këtë, mësën të të kjohojqë atë, e të kjohojqë këtë, mësën të vazhdimisht. I rënd të gati, kujdezi për te si për një lullë, që mës19:01kujdesit për të vazhdimisht. Lirës o shikë Albani, vetë vërtet, u bënjë një nëzën i zelëshëm. Më di thot, në një ras interesant, thot ishëm në klasë, dhe mësua si i gjuës arabe, e prezentoj një problem grammatikon e tabelë, dhe kërkon të zidhje. Asë kush nga nëzën si të arabë që ishë në kedinin. Thot, hoxha Albani, thot, e ngrita unë e dorën, dhe dhash përgjigjen. Përgjigjë të sakë që u mahnit nga përgjigje profesori.19:34Ju këthie pas të e nëzënzë dhe të tha, a nuk u vjetë tërpë juve Arabëve që një jo Arabë të vjetë të amësën gjuhën e juaj? Po, prej këtëre ditëve shikë Albani, jemë të sinjale që do të ishte mësua si i Arabëve dhe i jo Arabëve për fejnë Allahot Az-Zohjën. Ishte inteligent, Allahot Az-Zohjën lauala e kështë e funizuar me dëvërtit, me një inteligent të shkallës e lartë, i cili për kohë të shkurtër.20:01kupton të gjirat të vështira, të rënda, që për shumë njerëz kërkoj kohë dhe mund i madhë. Kështu vazhdoj i shikë albanë, rahimullah, duke mësuar, duke lezuar, duke sëgjuar, deri sa një dit për ditve, Iran e dorë një gazet. A një është interesant që ku e në ruhar. Një detalë shumë i thjeshtë nga jetën e përdishme, ka mundësi të dëshënjetën tonë në përdisi. Tjep, ka e kjetër komplet. Kështë zanat që të shkën të tek një shets i librave20:34Po kështë që kështë arë në Sirinë, në Damaskë, për si të libër, për fituar dhe që ka. Dhe hoxha Albani shkon të vazhdimisht të kënjeri ju. Nuk ishte para, ishte i varfër. Nuk ishte mund si që të blenë të libër. E qëfar bëndë të? Rënda të në këmë, që të ndonë të këtë libër, atë libër, shkon të qëfar ka të rejë, qëfar kështë të dalë nga djetarët, gjithë mund interesuar. Ma djenë do të nga njerën shikon në ruar, që të mërë21:08So që ndodhën nga njëre, e shkruan të libën tërsisht. 500 faqe, 600 faqe, e shkruan të, që ta kishtë të përveti, nga se skadon të afati i këthimit të libën. Ambicje. Përndaj edhe gjatë shpalimit tete se Sheikha Alban, Rahimullah, dhe të shfaqen me të vërtit aspekte shumë të rëndësishme tete se ti, përmendoj se të gjithë ata që kanë foli për Sheikha Albanin, të gjithë ata që kanë foli për këtë hoqë të madhë, ndodhë që kanë...21:40lëndë dhe që pa përmendur, e ka përmendur tjetëri. Në qëse këse ka përmendat, e ka përmendaj tjetëri. E kështë të më radhë. Mirë pa atë që të gjithë e ka përmend, pana shkaluar, këtë element të rëndësishëm. Asë ata që kanë folin për te, asë ata që kanë shkluar për te, asë ata që janë pytër për te, një nga element e pana shkaluara, kur fitë përshikë albanin, është ambicja ti e lartë, dhe këmgulli ati e fuqeshme. Iste këmgullis,22:11Atëhere, duhet përfundan të emelinë Allah. Do më zdo. Një dit, shkajnë e trekte librave, dhe i ra një në dorë një gazet që botoi në Egypt. Atë gazet, shikua zdenruar, e botan të djetari njohër, Mohamed Rashid Redha. Mohamed Rashid Redha. Shikua një djetari njohër, i që le bëndan një gazet të quatur El Menar. El Menar, si kur seminarja. Anë, ndryqua, si u dhuzë, si kështë më rëndë. Në antë gazet,22:47Kjo hoqë gjët një punim interesant. Gjët një pjesë shkëputur nga një librë e djetarët e njërë e Iraki. I qili kështë të marë përsi për që të dherson të hadithet e një librë të njërë të imam Gazaliu të hershëm. Dhe një kjo përlem i librave mështë nga rëkoj tashme unë juve me këto, mirë po, sa për informacion. Dhe aty po për herë në parë se hadithet për i gavërësëm dhersuashin. Nuk ishtë emsuar me herët.23:19Nga së të këgjartëm më herëshëm, nuk është e shumë e zhvilluar shkendës e hadithit. Më të përmirëshën me fikun, me aspektin juridik, me ligjit, me dispozitët e kështë më rodhë, sësë që mirëshën me verifikimin e hadithive. Andajur rol gjem që të këtë vjetrit, ka mund të të përvjedhen, që të përhapen hadithet që s'kam bazë, por që atë ambitoj kanë dërtuar kuptimet të cektuar atë fez. Nuk është e shumë e zhvilluar në të ko, verifikimin e hadithive23:45Sheikh Albani në këtë gazetë pa, se hadithi komëzit jetë sahi edhe daif, hadithi sakt, hadithi dopt, pashtaj si kresvigun, dhe posa i rasujnë në këtë shkrim, automatikisht, Allah kështë atësaktuar kështë, e kështë e gatuar Allah u gjallajuala për këtë pun, dhe u zhëtë në thëllësin e këti shkrimi, sa që kërkaj që këtë liber të këti djetari e l-Iraqit.24:18që ishte marrën me klasifikimin e adithëve të libët i Hja Ullu Midin të Gazaliut, ta mërtët e shpje. E mori dhe e shkrau të tërin, tërin fund, një libër që i ka 500 faqe. E shkrau të tërin. Në fillet të sudjendët që kënte, si ka mundësi kjo adithë, që ka kam përdur djetarat, që farë këtë tëri, që farë rrugë, si? Dhe në moshën njëzë djeqare, shikuat në ruar, kjo është mahnitëse, në moshën njëzë djeqare, në zirë një libër.24:51që për djetartë e më dhaj ishte e mundim shma jo pun, jo për një gjallë të ri Shqiptar, që endë dhe 10 vite më ndoshta nuk ishin bushur të plota nga ardhja ati në Damask. Nga një ambient që nuk din të, as shkronjen nuk e din të të gjuhës Arabe. Mos shklasin për gjuhën për 10-12 vite arriti që të futet në arenat ku debatonin njerëzit e mdhenjë.25:23Po, në moshë njëzët gjeqare, në zorë i librën e ti, ku duke lezuar, është një librë më ëgjëm e të të barani. Djetarit të barani është djetarit madhe adithit. Haj ka shku do libra në hadith, ku ka përmendhe, ka përmlethe, hadith e pejgamberit a.s. Por, që rënditin e aditheve e ka bërë njërë qëdismë. Në basë të djetarit që ka marë, a i në basë të agjelat që ka mësupë për të një, kështë të më ratë. Kështë të shumë e25:56Mirë po, në qovë se njëri të shënte, të dente, se ku është një hadith të këtë të baraniu, e kisë shumë vështirë, shumë vështirë, nga se ndodhë që të jetë dinë hadithin për mes një djetari, një hoqë që është për të të rësmetu, por aje kisë të të rësmetu nga tjetëri hoqë, dhe mund të gjeje vetëm ati ku e ka të rësmetu të baraniu për mes ti, ju për mes aso që nështë atë të jetë dinë. Pak, nështë ta e pësht26:28Mori këtë libër e rënditi komplet, që tjetë e letë arritja e gjithdo kujtë tek hadithet të të branjut. Dhe kështu filloj Hoxha Njorë Albani u thëtimin e ti në shkencin e hadithet të pegamberit s.a.v. me dashamirësit të madhe, me qëftë të madhe, që kër fillim të shënën të një fillim për një mbarem shumë madhështorë.26:59që këtë djetarë pastaj me këto filë, me këto njësja, të cilësohet pastaj në fund të jetës e ti, nga të gjithë djetarët e kësoj kohë, si një reformator, si një riperterës i hadithit e pegamerit sallallahu aleyhu sallem, ma dhe disa për tyre thonë, dhe i kam dëgjuar me veshët e mi, disa nga djetarët e mdhenjë, duke thënë, se në hadith, në shkencë në hadithit.27:27Nuk mba të menë që 600 vitet e fundit të ketë shkirlë në togë djetar i njëgjashëm si Albani. A nuk është këndirë? Nuk mba të menë, ka pas djetar të më dhenjë. Mirë po, nuk mba të menë që një njeri me përkushtim kashë të madhë dhe me kontribuat kashë të madhë për hadith të ketë artë të këmuslimat në 600 vitet e fundit. Andaj, ishtë ambicioz. Nështë përmendi edhe në piesën e dytë.28:00të emisionit tonë dish nga ambicja ti, dish nga vulletit ti, për të kuptuar se përbalë qëfar personalitetit gjimë dhe minet. Shikua së ndëruar, u këthëjën përsi për të vazhduar me pjesën e mbetur të këti emisionit ku ime duke folil për hoxhen dhe djetarin e madhë të përmasave të umetit hoxhen e njorë Mohamed Nasirudin Albanin.28:42të ndonim që të bëm një rezime të shkurta të pjesë së parë dhe që farë një përfitojmë mund të themi kështon. Ma që përzentuam dheri më tani për Albanin, mund të mësojmë nese, nuk ka sprov, nuk ka sfid, që me dhenë Allahot, aso gjë, nuk ka mundësi të gjynëzot para neve. Ndaj, si kur që kështë të thënë një shambull i madh i Arabëve më heret, mos thuaj, o njëri, o Zot, kam një problem të madh.29:18Kam një sfitë të madhe, më stuaj kështu, por thuaj, o sfitë, unë kam një zotë të madhe. Në qovë se një bështetës Allah të mënduar, në qovë se në dikë rrugën e ti, në qovë se në bështetës në te dhe kërkon dikëm e pe ti, azë gjë nuk do tjetë e madhe për të njëtën tonë. Komës tjetë pak e vështirë, pak të vënotë, por do të gjënzojt me lene Allah të mënduar, do të gjënzojt me lene Allah të mënduar. Andë e thot, i më kaj29:47Në qovë se njëri ju dëshiran, me kosh që Allahu ta këtë caktuar, ta këtë Allahu kjo caktime, po që se dënë Allahu, se këndër dëshirës Allahu nuk mund të vëprojmë. Po ne duhet t'i bëjmë sëbepet, nuk edhim që ka caktuar Allahu që la gjëra lovë. Por kejmë përblikim, si për edukat, për azotit të në ta përmenu gjithë mund këtë, po deshe Allahu. Në qovë se njëri ju dëshiran, ta barë një kodër nga një venë, në venë tjetër, dhe këtë Allahu ja lejan, do t'a bë30:19Po të dëshirë, a dan? Nësarë njerës tonë kësha pasë qëfë, ne përshumë, kjo qëfë, a është dëshirë e vërtetë? A dan për një me? Apo, ja, nuk i sinqertat. Kur dëshon të braktismë dhe të keqe, shumë njerë gjëvëzonë për aso të keqe, nuk moj me lonë, nuk moj me lonë, nuk moj me ndru, nuk moj, pësa nuk mundësh? Kjo njeri arriti që nga shkodra të shkën të arabët, të amson gjënë arabe, të amson arabishtën dhe aditin30:54Në kështë për e thjeshtë, po është e mundisht me kurda njerë, po dëshiraj, është e mundisht me me lena Allah të madhrua. Në qovë se njeri një mbështet Allah të fëqimesht, kërkën dimën e ti dhe ndjekë rrugën e Zotit për të realizuar qëlimet e ti, është e pa mundisht me që mështë realizuar. E dyta që kamësëm nga kërjetë, për fillim këtu kuimi duke folim, ambicjet, ambicjet e larta që kërkojnë. Jeta është për plasë prova, asë kujtë n31:28Letë, thjeshtë, mirë, ja, dhe të përplasim e dikon për një kodër, për një bjesh, për një guri, dhe të kemi pengesa. Mirë, po ambicje tona, me lene Allah, duhet të thujen të gjitha shkëmbin, të gjitha pengesat. Përse dy shambën nga ambicjet e më dhaja, që kështë e shikë albanit në realizimin e projektet ti madhur. Që fa projektet? Po, a, kështë një projekt, nuk poron taj, thjeshtë ashtë.32:03që në këtu do të marë një mësëm të këtë projektit ti. Hoxha Albani, që ku është nëruar, kështë dhe me dozë një projekt. Dhe projektit ti quaj kështu, të këribu sunne bejnë e jedejil umme. Kështu një kështu e quatur. Të afruarit e sunnetit, paraduarve të ummetit. Donë, ummeti, pasust muslimant, pasust e Muhammedit Alehi, ishin largë sunnetit. Donë, praktika muslimanve,32:33Nuk ishte gjithmonë përpudhje me sunet në peke më të sëmë. Dhe kjo për dy shkakë. Shkakë u i parë për shkakë të mës njëse aditheve e para, dhe dyta për shkakë të përdurime të aditheve të dopta. Këtë dy shkakë që këshim bërë që njerëzit të ishin larkë sunet të peke më të sëmë. Atere Hoxha Albani e mori përsi për këtë prekt të madhë dhe të vështirë, për lotë sakrifica, të të mësojmë për të lashtë e ti në këtë r33:06këtë sunet, ta kribu sunet, këtë sunet, afrimi i sunetit, para duarve të umetit, të gatshëm të kafruar, vallaj të gatshëm, asë nuk imu lodhë me kërku adizin, të gatshëm, e ka përpunu gjukimin e djetarë për këtë adiz, ashtë i sakt, a nuk është i sakt, që vetëm të mbetë të tyta partikër. Duh të kimi prejekte një, qëka dhënë ti më rëzunë, qëka për dhënë një tonët? Duh të kimi prejekte një një, e ju të ja bënë33:39Nuk është i thjeshtë.34:10Sëtë në qofë se dëshën një biznes me ba, dhëtë me bu projektin, i cili ka 30 faqe, 50 faqe, kështë me radhë. Një biznes të thjesht me ba, apo duhet projekt. Po mi thënë një muslimoni, a dhëtë me hindjenet? Po, a është kjo projektit, dësën e po, ma shkruaj një disa faqe si qyshtë dhe me hindjenet. A dhëtë me shkruaj një kushpinjeve? Qyshtë dhe me hindjenet. Shkruaj e këtu, dhëtë me hindjenet, kështë tu, kështë tu, kështë tu, une kështë tu m34:42Në kone qarë, një projekt i formulun bukur, drejt, din ku për të me shku, din ku kime konë ma zisht muive, Ramazan e arshëm, din ku kime konë, pas Ramazan të arshëm, din që shkime dalë. Projekte të adhërimit e Allah të mënduar, projekte të shërbimit të njerëzve, të popullit, të fes, e kësë më radhë, projekte që duhet me i pasë muslimat me zvete. Kënjë rikës e këtë projekt. Dhe me lejnë Allah të azugjel e arriti, e arriti, e aforaj sunetin.35:14para duarve të umetit. Por këtë ishe shumë ambicioz, këtë nuk ishe rrugë e thjesht, andaj të ashtu me këtë meqin me ambicje shumë të lartë. Unë e për fund të shikohet në ruar, për sot, dëshrejt që, për të dëshmuar se me qëfar ambicje shikë Albani arriti të arrezon këtë prekt madhur, me linë e lotë të madhur, dëshrejt që të përzjedin nga tërsia e ma dhe e ma dhe e shembuive të ndryshmë të lëjshmë.35:44që të dëshmojnë për ambisë të mnotë të këtë njeri, u e dëshmojnë të i përmejnë dy për ty një vetëm shumë shumë shumë shumë. Para është, si Kalbani filloj që të shpeshton të shkuarin në bibliotekën e damaskët që quaj me këtë beto dhahirie. Quaj biblioteka o dhahirie, kështë të kështë e emrin. Ishtë një bibliotekë e mbushu me libra, por e mbushu edhe me dërshkrimë. Si Kalbani të zakonisht i duesh në dërshkrimët më të madhe.36:18Nëse kështë e përljiba që nuk ishim bëtuar, po që duhet të shërbejhej me to. Duke, normalisht, rëthanat e fështira, kushtet e pavolirshme, kanë bërë që Sheikha Albani, nga ledzimi i madhë në bibliotekën dhe dhahirije, të sëmuret nga një sëmudin në syvë. Ju dërpsuan sëjtë shumë. Dhe, normalisht, u detyrua që të konsultojme mjeku. Mjeku i thakë shtu. I tha së,36:55sytë e tu janë të lodhër atë shumë, sa që nuk guldzan t'i ladhër sytë e tu në ledzem, se pak u e gjasht muajde. Gjasht muaj, dikujt për e me thonë është gzemë, thot jo, në gjasht muaj pak, dhe një gjasht tira është taj, 12 muaj, 12 sytë njën këto. Nështë a përshej, halbanë, në gjasht muaj ishën më të rënda, me i thonë më shtë ledza, ishën më të rënda, se me thonë, dhe të shkosh në borgë, gjasht muaj. Ma e letë ishte pë37:28Kasë ambicit që drejnjështë për dyavë një problem dhe brengë të dyave kërkënjë nga një mik i ti shikuas në ruar që të shkënë në bibliotikën dhe dhe të kërkënjë një liber të një djetarit e hershëm që qëtë Ibnu e Bidunja. Një liber që kërkënjë nga një mik i ti shikuas në ruar që të shkënjë në bibliotikën dhe të kërkënjë një liber të një djetarit e hershëm që të qëtë Ibnu e Bidunja.38:03dhe hoxha të një shlepe, sa po shante, bërë në spaku, mos të mbet e pazja. Duk e shletuar atë libër i përqeu shumë, por ajë libër kështë një problem. Ishtë nëzirur nga depoja, depoja e vërshuar nga dërshkrimet e shumë të parenditura, të parreguluara, të shpërndara anë e këndë dhomës, dhe ishtë nëzirur për aty kjo të kjo dërshkim. Duk e shletuar hoxha jonë, e pasë e këti libër të mërekuluashum,38:38i mungën të një fletë. I mungën të një fletë. Libert, i mungën të një fletë. Hoqë e tha duhet të agje këtë fletë. Duhet të agje këtë fletë. Nëse kënjëri është lodhë me shumë këtë libert, muslimantë përfituen nga këtë libert, por nuk kam muzit përfituen me mungesën e kësoj fletë. Një fletë e humbor, atërre e theu pushimën e ti, gjashët mujor të përsaktuar nga mjeku, par mas dyave e theu këtë.39:13këse nuk ka jeta kohë për të pritë pushimet mjekësore vjetore. Atërre, shkoj në bibliotekën vahivie për të kërkuar fleten e humbor. Dhe për të kërkuar këtë flet, nuk ishte atërre komputera, apo që me një shkrym atoj të kërkimi, e gjenë ku dështë, nuk ishte në komputera atërre, këse kusër ishte të tila. Atërre, filloj gogja jonë.39:43të shfletën të fletë për fletë nga mira e mira dëshkrime dhe fletë që ishë në depon e bibliotekës dhe herije. Kjo bichë është ma njëse, po qëfar të duhet, sa parët i sitë e letër, pa asë një parë nuk e silë, të kërgjë nuk silë, parë për nësia para Zotit. Kjo është e që na du të amsojmë këto dhe gjithë në ruar, sa ligjera të mbahen, sa mësi me mbahen.40:13Sa do binë zirën nga koronat dhe nga sunetit? Sa imenit të përgjëtëshëm për t'imësuar ato si duhet? Për t'i përtikuar ne? Dhe për t'o përsell të tjere si duhet? Dikush është lëdhë për të punë? Dikush ka dhonë mund për këto ligjerata, për t'o mësime, për t'o dersë, për t'o mund? Duhet të shmotë kjo. Duhet të shmotë kjo mund, nga se kemi përezit për Allah të manuar. A dhe ju përveç kërkë faqe për faqe. Mirë, po duke40:48jo dhe rrasi që takohet me djetra e me djetra, me qindra e me qindra, shkrimet e tira të djetarët të mdhenjë, të cilët këshin shkruar në hadithin e pejgamberit s.s. e që ishte me dëvërtet një pasurim i madh i hoqë Albanit në shkrinësin e hadithit. Kërë që fillën të duke kërkuar këtë letën, u takua me një liber të imamësujutit për shambullë, të la që nëzirë të pesa e hadithet. Duke kërkuar letën pastaj, u takua,41:18edhe kështu që zbuloj me dëvërtit një thesar të madh libërash që ju deshen shumë pasajnë të ardhëm. Thot hoxha, kërkova me mire, mire faqe shletova, nuk e gjeta fletin e humbër, jo nuk e gjetë, kështu di ku kështu shkuharaja, nuk e gjetë letin e humbër, por se bashku me këtë letin, apo duke mos e gjetur këtë letin, po duhet të them, gjeti gjërat të tjera të shumë të margaritar.41:46që eshte në shpërblim i drej përdet e Allahu të manuar për përgjëtsin që kështë të kjo njeri. A në nga një qështë imi të përgjëtshëm, nda ndë një mësimi, nda ndë një kontributit të të dëkujt, Allahu Gjelleula dhe të nam mundësan që si shpërblim për këtë përgjëtshëmëri që kemi pasë dhe mirë njoje të mësojmë dhe të kuptojmë shumë e shumë gjëra tira që nuk e kemi ditur me heret. Që kone këtë ambicje, p42:14Thëtë Hoxha Albani më ndonëthe që me orë të tëra të mbetem i njitur në shkallë, duke kërkuar në përraftë dhe armare lartë atje, fletën e humbër, me orë të tëra në shkallë, duke kërkuar këtë. Këtë e ka bërë një shqiptar, shikos në ruar. Një shqiptar ka bërë dheqë që ndoshta as kujt, as nga Arabët, as nga ju Arabët, nuk i kishtë të ranë dërmen se duhet të bënte. Allahu e kështë zidhët që nga shkodra.42:41të shkontën Damask për të shpletuar dhe për të ndjerur në pa trashegjimin e djetarve tanë që i kështë imboluar plohëri kohë më parë. Si arriti këtë? Në ambicje, me këmgullje. Andaj, një duhet që të nësojmë nga këto. Një duhet që kjo është të ndikanë në aspektin tonë, në aspekt e ndryshme të jetës tonë, të ndikanë në ambicje tonë, në vulletin tonë, të ndikanë në këmgulljen tonë, në pëthvjëshmërin tonë për balë të sfideve dhe probleme43:11dhe mështë të kushtzojmë, për të bërë një pun, duhet kja, duhet aja, të nëzirëm 100 kushte, të satë shumisa për tyre, nuk jenë të naturës e domësdoshme, por jenë të naturës e lukseve të ndryshme, nuk eshte asë një kusht, që e halvani, kushti vetëm eshte, që unë duhet të ledzojnë në këtë, dretim, unë duhet të gjejtë këtë letën, dhe kështë e mjaftushme, për të ashtuirë këtë një një për para, për para kër43:44është, se gjatë qëndrimit në bibliotikën dha hirije, e merte mëngjesin me vete, e merte mëngjesin me vete, për ngrim buk, sot grue e ti, se ndodhët që, apo njëri nga bitë e ti, ndodhët që, ti dërgoj ushqimi i mbramjes, po, i mbramjes, tash, dreka e vonuar, apo darka, dhe aj tash këmbente, këtë drek,44:17në mëngjesin e pangren që ka pas për infilin. Nga zhytja dhe thëllimi madhë në kërkime e diturisë këj njeri madhë, harante edhe bukun e ti. Harante gjithosan që kështë të bënë të ndoshtë edhe me qështët personalet e ti, nga se medvërtit ishte i përkushtuar pas hadithit e pejgamberit sër Allahu a.s. Përse në këtër tim nuk ishte përkraje. Madhja...44:45Fatë këtështë, asë babaj ti nuk e përkraho, jo pëse babaj ti nuk e deshë jadisë në nërga saj, për babaj ti nuk shifte perspektivë për djale ti që të mire me këtë shkencë. Nëse ashtu ishte rrendin atë ko, ashtu ishte botë kuptimin atë ko, për hoxha, jo një dëruar, kështë të bine të kalohë gjallohuala, me gjithë dekuraimet e rethit, me gjithë pengesat dhe akuzat, ma dje, të drejtuara ka ajnë nga rethi dhe nga mesi kujetante.45:15A i mbjetoj me lene Allah të azugjerë të gjitha këtyre dhe doli triumfues duko a ndëshmuar se kush e nxal hadithën e pegamit e të lësam, kush e nxal sunetën e pegamit e të lësam, do të mbanë Allahu nxal emën e ti dhe posa të vdësaj. Këtë e bëri, sheikh Albani, në fjullimin e kërkimit të lirës e ti dhe me ambitës të mdhaja që thash janë të shënuara me shambuj e me shambuj.45:45po ne u mjaftua me me këta dy shembuj për t'ilustruar vetëm përse afërmi pak nga ambicia e lartë dhe këmgulja e hoqës ton Albanit për t'ngjall hadithet e pegamit për t'jafruar këtë sunet të haruar të Muhammedi s.a.s. për t'jafruar sunetin u metit të Muhammedi s.a.s. dhe qoftë këjse një hyrje në46:16të folëri ton për hoqën ton, Muhammed Nasr el-Albani, dhe përse që mbërën e këtu e në fjallë që kemi thënë, këtë kemi mjafë që ka të marim, dhe ta bëjmë projekt për jetën ton, se si duhet të arvizom, dhe si duhet i mi këmgullës për arzimin e projekteve që njëmërë ton. Të qoftë, në mbëndë endë për të folë për këtë djetatë të mëdhëm, e që këtë pëjalim e njësonim e të tjera të rralës, a dhe dhe dhe dhe të46:46As-salamu alaikumعرض النص كاملًاالتعليقاتلا توجد تعليقات بعد. كن أول من يشارك بتأمّل نافع.سلسلةDijetari Albani1 / 31Dijetari Albani - 147:122Dijetari Albani - 240:513Dijetari Albani - 340:30التالي: الحلقة 2→