نص مُفرَّغ آليًا وقد يحتوي على أخطاء، فارجع إلى التسجيل للتحقق من الألفاظ.
0:01 Të ndërruar, shikues, mirë se takohemi në emision në rralës me atje ku bërojnë virtuitet. Miriu, jo rralë në jetën e ti, bada faqohet me dilemat të ndryshme, për cilat vërtet nuk është lehtë që të gjindet të zgjidhja. Shpesh e rëndodhemi në prag të një kufiri i cili është i hol, shpesh edhe i pavrejtër, mes asaj që dëshirojmë të bëjmë për të mirën e për gjithshme, ose që të bëjmë 0:59 për ta eksponuar dhe ekspozuar ego në tonë. Nga njerë, nuk e dim se a jemi të mshirëshon dhe të treduen dhe në shurin dhe e dikujt, apo vlën me brendin tonë dëshira dhe ndjenja jonë për të hakmaro. Këm nëhtoemi në virtutet e më dha madhështore të Muhammedit sallallahu aleyhi vesele, e vrejmë se si a rrihet zgjivja për këto probleme dhe si te i kalohen këto dilema. Sot kemi një takim shumë të rëndësishën 1:29 me vjërtytët o Muhammedit sallallahu alaihi wasallam, si ishte silve ati me jo muslimanët. Bismillahirrahmanirrahim, falenderimet i takojnë Allahu të madruar Zotit të botëve, për shëndetje dhe bekimet qofshim për të dërguarin dhe të zxedhurin ati Muhammedin sallallahu alaihi wasallam, familjen, shokët e ti dhe gjithat atë cilët pasojnë në rrugën e ti dhe në ditën e fundit kësaj bote. Të nderuar shikues, mirë se takohemi në këtë emision të radhas. 2:02 jemi një kohë bukur të gjatë duke u shashruar me virtytet e të dërguarit të Allahut Muhammedit sallallahu a.s. Në të vërtet, për ata njerëz të cilve u interesojnë virtytet aty, të personaliteti i Muhammedit a.s. aty është borimi i virtyteve. Ata cilët e shinojnë mirësilin e lartë, ate pat meta të mrekullueshmen, 2:29 aty janë mësimet më të mira dhe udhëzimet më praktike, më të kapshme për virtuitet, mirësieljen dhe etikën. Tema e takimit të sotën është sielja e Muhamedit sallallahu a.s. respektivesht mëshira dhe dhimëshuria që të regon të për jo muslimanat. Ndëkush ma shtrohet duke me nduar se njeriu vetëm nëse është ashtu sikurie ti, 3:01 ose vetëm nëse është ashtu si kur ti dëshiron që ajë të jetë, vetëm atëherë duhet të duhet, ose vetëm atëherë duhet të tregohet solidaritet, humanizm, mirësi, madje edhe mëshirë në dajti. Në të vërtet, Muhammedi s.a.v. nuk ishte i këtil, ajë tregon të dhe mshuri edhe mshirë në dajtë të gjithë njerëzve, pa dalim besimi. Bile, misioni i ti e kërkonte një gjëtë të tilë, 3:31 Nga se ajë kishtë ardhur që fjallën e Allahut dhe udhëzimin e ti, tu a ofron të gjithëve. Dhe mës te përmi kishin nevoj ata që nuk mendonin si kur ajë. Mës te përmi kishin nevoj ata që ishin dhe utakonin besimeve tjera. Të këtilve Muhammedi s.a.v. u afrohej me një kujdes shumë të veçantë. Bile edhe në raste kur ata e shpërfilnin. 4:01 edhe kur ata silëshin keqë ndajti, edhe kur ata e refuzonin madje silëshin armicësisht me të duke e torturuar, duke e shqetsuar, duke i shkaktuar mundime, edhe atëherë ai nuk hishte dorë prej silje së mirë, por gjithë një të regon të mëshirë të skajshme, mëshirë të pashambullët ndaj atyre njerëzre. 4:32 Aisha radiallahu anha e ka pyetur Muhammedin sallallahu aleyhi wa sallam. Oj dërguari Allahut, atë ka ndodhë ndonjëherë të përjetosh ditë më të rëndë edhe më të vështirë se sa ka qenë dita e uhudit. Këtë pyetje e bëri Aisha nga se ajo ishte dëshmitare e një piesë të jetës së Muhammedin sallallahu aleyhi wa sallam. Më të themi ishte dëshmitare e një periude e asaj me dinase. 5:02 e jetës së Muhammedit sallallahu aleyhi wasallam. Dhe s'ka dushim se për atë kosa ishte dëshmitare a ishja Allahu qofti knasur me te, dita më e fshtirë dhe më e rëndë për Muhammedin sallallahu aleyhi wasallam, ishte dita e ndodhi së uhudit. Nga se në këtë ditë ndodhi një beteje përgjak shme, në cilën Muhammedin sallallahu aleyhi wasallam, humbi një numër jo të vogël të shokove të vetë. 5:29 njerin për krahëzve më të mëdhenjë, edhe më besnik, a ishte Hamza, Allahu qofti kënaqër me të. Pastaj në këtë beteji, Muhammedin s.a.v. u plagos, disa her, ishte një dit me të vërtet e randë, dhe nuk është e rastësishme, pse a ishja Allahu qofti kënaqër me të, e pyet Muhammedin s.a.v. atë ka ndodhër ndonjëherë për jetim më e randë, sesa a i. 5:58 i ditës e uhudit. Muhammedi sallallahu a.s. e jepë përgjigjen në këtë pyetje. Thot, në kuadrë të gjithasaj që kam përjetuar shqetsime mundime tortura që më ka shkaktuar popullu jëtë. Popullu jëtë ishte edhe popullu i ti. Thot, mësë rëndi më ka ardhur kur njëherë paraset e emigroja në Medin, shkova që të ofroj islamin disa fiseve. Dhe në një rast, 6:29 i ofrova fisit të një njeriu të quajtur Abdi Jalil, thot shkova, bisedova me ta, mirë po ata më refuzuan. Ma tje, jo vetëm që më refuzuan, po më refuzuan shumë keqë, dhe vërtet, ajo ditë kishtë të qene rënd për Muhammedin s.a.s. nga se krahas refuzimet ata i kishin detyruar disa djelmosha që ta përbuznin, ta shanin. 7:00 madje edhe të hedhni në gurë në bi Muhammedin sallallahu a.s. Dhe ajë ashtu i mërzitur dhe i pikluar nga ajë refuzim i vrajt dhe i pagëvendur, nisi rrugën e këthimit për në mekë, dhe thot Muhammedin sallallahu a.s. nga piklimi dhe dëshprimi i madhë që kisha, nuk e dija se nga ecja, derisa në një moment nuk e pashë vetën time në një vend të quajtur karnë të thealib. Atyë thot duke hecur, 7:32 E vrejta se njëre mu afrua shumë dhe më mbuloj. Kur ngrita kokën, e vrejta se mbi atre qëndron të meleku Gjibril. A i më tha, o Muhammed, Allahu dëgjoj se qfar përgjigje të këthyën ty ata njëres. Dhe ja ku ashtë me mua meleku i bjeshkëve, të cilin Allahu e ka dërguar që ti të urdhrosh e a i do të veproj si pas urdhrit të tëndë. 8:03 Me leku i bjeshkve që ishte në shoqëri të gjibrilit, më përshëndeti me selam dhe më tha, o Muhammed, ja ku jam, më urdhra që farë të duash dhe unë do të veproj si pas urdhrit të andë. Madje, nëse ti dëshiran që unë ti përmbys, përmbi ata njerëz, këto dy bjeshk, unë do të aboj ata. Muhammedis sallallahu aleyhi wasallam, edhe një përgjigje të madhe, edhe një përgjigje e cila buron, 8:33 vërtet prej zemrës e njeriut të madhë, prej zemrës e njeriut i cili është në gjendje që të shkrihet e të sakrifikohet për të mirën e njerëzimet. Një përgjigje e cila boron prej zemrës e njeriut i cili këti njerëzimi i soli mirësi të madhe dhe i adon, i adëshiron të atë mirësi edhe pjesës sëmbetur të njerëzimet. Fa Muhammedi s.a. Jo. 9:00 ti nuk do t'i përmbjësosh përmbjata njerëz këto dy bjeshkë. Nga se unë kam shpresë se prej pasardhësve të atyre njerëzve, Allahu prapë do të nëzirë të atil që do t'a adhurojnë Allahun e nuk do t'i shoqërojnë ati në adhurim askend. Kjo ishte përgjigja e Muhammedit sallallahu a.s. në një ofert e cila gjithsesi ishte e drejt. Themi ishte e drejt për arsye se... 9:27 si kur të mos ishte e drejt, Allahu edhe nuk do t'ja afrante atë mundësi. Pra ishte e drejt që Allahu t'a shkatroj atë popull i cili atështë pa drejtsishtë edhe atështë jo njerëzishtë usol me pejgamberin, me të dërguarin e vetë. Por i dërguari shumë i mshirshëm, shumë i lempshëm, shumë i mirë, nuk pranoj ofertën e drejt, nuk pranoj mundësin që 9:55 të hakmirej ndaj ati populli, por usol butësisht në këtë ofert duke qëndruar dhe duke shpresuar që Allahu prej atyre njerëzve të nxjerë pasarsit e tyre cilët do t'i bëjn i badet edhe do t'a adhurojnë Allahun e madhruar duke mos i shosruar ati askend në adhurem. E njëjt me këtë ashtë situatat cilën do t'a përmendim, por njëjt me këtë kemi situatat shumëta. 10:24 ku Muhammedi s.a.v. u balafacua me egrësin dhe agresivitetin e njerëzve, ku ata usollën keqë dhe padrejtësisht me ta. Në një rast, shokët e Muhammedi s.a.v. derisa ishin në meke, derisa vuanin dhe përjetonin tortura nga më të ndryshmet, ata i thanë, oj dërguari Allahut, a nuk po e lutë Allahun që Allahut i shkatroj këta mushrik që na enzini jetën. 10:54 Muhammedi sallallahu aleyhi wasallam tha, O njerëz, dojtë ta kuptoni një gjë, se Allahu nuk më ka zjedhur mua, dhe nuk më ka dërguar mua me mision, me detyr, që unë ti malkoj njerëzit, por Allahu mua më ka zjedhur dhe më ka dërguar më shirë për botët. Dhe paramendoni të ndërruar shikuas. 11:22 Në kohët kër Muhamedit sallallahu a.s. i derë dhe i gjaku, kër fyhej, kër ofendohej, kër lëndohej, edhe atëherë nuk shfridzon të rastin që njerëzit ti malkonte. Për kundë razi, madhështia e ti mune këto momente të vështira, mune këto gjendje dhe situatat të rënda, madhështia e ti vinte në shpreje, nga se a i shprehte më shirë dhe dhe më shuri të skajshme nda njerëzve. 11:48 Edhe në situatat këtila, Muhammedi sallallahu a.s. kishte mundësi që të shfrytëzon të aferësin dhe autoritetin që kishte të kallahu fuqiplot, që kundërshtarët dhe armisht që i kishte ti malkonte, dhe si pasoj e malkimit të ti, Allahu gjithë sesit do t'i ndëshkonte ata njerës, sigur se qëndron në rastin e ofertës që i bëri me leku i bjeshkve. Dhe kjo ofert, edhe pse ishte... 12:13 në regu, nga se vinte prej Zotit të gjithsis, me gjitha të Muhammedi s.A.S. nuk e zgjodhe si alternativë. Muhammedi s.A.S. e zgjodhe alternativën e mirë, alternativën e shtypjës e egos së vetë, dhe ignorimit të mlefit që ishte shkaktuar si paso e sielje së keqet të njerëzve, por ajo ishte mirëqenja dhe shpotimi për ata njerëz. Gjithashtu, 12:43 Qështja e malkimit është një gjë shumë e rëndësishme që njeriu, po sa qërishtë muslimani, asë njëherë të mos e zgjellë malkimin si alternativë, asë njëherë të mos e zgjellë malkimin si mundësi. Ma dje, edhe atëherë kur i bëhet pa drejtsi dhe si pasojë pa drejtsis, a i banë që ti malkoj të tjeret, dhe atë malkim Allahu do të adëgjoi gjithsesi. Kur themi do të adëgjoi, kam për qëllim do t'i përgjigjet pozitivisht. 13:13 Malkimi nuk bënd të zgjithet si mundësi në jetën e muslimanit, nga se Muhammedi s.a.v. në formën më të mirë në e bërit të qartë se ajë nuk është të dërguar malkues, por është të dërguar më shirë për njerëzime. Dhe ne, pasuesit e rrugës së ti, duhet të jemi të këtil. 13:43 duhet të flakë malkimin nga jetëa e ti, por ai në vend të malkimit duhet të uroj. Ai në vend që t'ja dëshiroj të keqen qofte dhe armikut të vetë, ai është mirë që t'ja dëshiroj të mirën. Dhe egziston ai kufiri shumë i holë, i kufi gati i padukshëm në mes të asaj që njeriu bënë për vetën e vetë dhe për egon e vetë dhe asaj që bënë për Allahun. 14:12 Existon kufi gati i pavrejtur në mes të dëshirës e njeriut për të realizuar diçka të mirë, diçka të madhe, shumë të dobishme për të gjithë, për kolektivin, për komunitetin dhe dëshirës për ta potencuar dhe për ta vurë në duke egon dhe unin e vetë. Joral njerëzit kalojnë në piesën e erët të ksaj duke mos e vrejtur dhe duke vazhduar të mendojnë se janë duke bërë mirë të shka. 14:42 për të mirën e përgjithshme. Muhammedi s.a.s. në formën më të mirë edhe praktikisht, edhe teorikisht në mësoj se si duhet të shtypet egoja, se si duhet të tregoj njëriu vetëmohim, se si duhet të injërohet dëshira e brendshme edhe mlefi i brendshme për të hakmar. Por, në vend të hakmarjes të ushqejmë edhe të kultivojmë dasha mirësi nda i njerëzve posa qërisht. 15:11 kur kemi mundësi të shfrymë zemrimin tonë dhe ne hjekim dorë për asaj, por për kundrazi silemi mirë, silemi njerëzishëm dhe me humanizm dhe njerëzve. Muhammedi s.a.v. ishte i këtil me të gjithë, me ata që e donin dhe me ata që e urenin, me ata që e kundrështonin, por nuk silëshin armicësisht në dajti, po edhe me ata që e kundrështonin dhe silëshin armicësisht në dajti. 15:42 Me ata që nuk e kundërshtonin, apo më mirë të thëmë, me ata që nuk e pranonin, por prap nuk armisoheshin me të, Muhammedis s.a.s. ishte akoma më i mëshirëshëm. Ajë përpi që i dhe tentante që ti shfrytëzante të gjitha lidhjet e tia me njerëzit, vetëm e vetëm që njerëzit të përfitonin prej misionit të ti. Njerëzit të përfitonin prej mëshires dhe mirësis. 16:10 me të cilën Allahu e kishte dërguar ate. Qëndron në transmitim, se Muhammedi s.A.S. njëherë kishte shkuar të viziton të një djelosh i cili ishte isëmur, e të cilin e kishte fqi. Mirë po, fakti ashtë se këj djelosh nuk i takon të besimit Islam, dhe në thot nuk ishte për atyre të cilët i kishim besuar Muhammedi s.A.S. A i ishte, 16:40 një djallosh me prej ardhje qifute dhe si i këtil i takon të besimit qifut. Por, dalimin me zbesimeve nuk ishte pengjes reale që Muhammedi s.a.s. të mos e vizitante të sëmuri. Gjë që ne në jetën tonë duhet të kuptojmë një gjëtë të tilë dhe dalimet në besim asësi nuk duhet të bëhen pengjes që ne të silemi me bëmjërsi ndaj njerëzve. 17:08 Muhammedi s.a.s. shkoj të viziton të fëqiu në vetë i cili ishte i sëmur, edhe pse nuk i takon të besimit të ti. Kur shkoj aty, e vrejti se këtë djalloshi vuante nga një smundje e cila ishte e randë, një smundje e cila ishte e pashërueshme, apo më mirë të themi Muhammedi s.a.s. vrejti se aty djalloshi i ishte ofruar vdekja nga e osmundje. 17:37 Aty ishte prezent edhe babaj i djeloshit. Muhammedi sallallahu aleyhi wasallam nuk hezitoj që tafton të djeloshin për ta pranuar islamin. I tha, o qun, qfar të pengon ty të bësh musliman? Unë kërkoj prej teje, unë të ofroj ty duke e patur parasysh se po evrejm edhe unë edhe ti, se këto janë dhe mund të jenë momentet e fundit të jetës tënde. Atëherë unë tëftoj që ti të bëhesh musliman, nga si në këtë form, 18:07 Nëse delë prej kësaj botët duke qenë musliman ti e ke humbur këtë botë, po spaku e ke fituar lumëtorin e përtejme, lumëtorin e amshueshme. Djaloshi duke qenë ishtërir, e dëgjoi dhe e kuptoj shumë mirë ofertën e Muhammedit s.a.v. dhe e drejtoj shikimin kak i ati i cili i qëndron të të koka. Sikur të dëshirante që prej ti të kërkon të konsult qëfar të dhe praj. 18:39 i ati i ra shenje që dëgjoje Muhammedin sallallahu aleyhi wasallam dhe ai pa uhamendur fare e shqiptoj dëshmin e besimit la ilahe illallah Muhammedur Rasulullah me këtë ai u bë musliman dhe pas shumë pak qastesh ndroj jet pas shumë pak qastesh kaloj në fqinsin e Allahut subhanahu wa ta'ala vdic Muhammedin sallallahu aleyhi wasallam ungrit 19:09 dhe doli prej asaj vizite duke u shprehur me fjalet lavdi i takon Allahut i cili në përmjetmeje e shpëtoj këtë njeri prej zjarit. Dënë thot, Muhammedi s.A.S. e shfrytzoj lidhjen e fqinësis, lidhjen e njerëzis që kishte me atë njeri dhe u bëshkaktar që pastaj këtë njeri të pranon të islamin. Dënë thot, njerëzit duhet në të gjitha rastet të shfrytzojnë 19:38 ato që kanë të përbashkëta, që ato të shërben si lidhje, të afrohen, e pastaj ato që vinë në kundërshtim të i kalohen së bashku. Fqinsia është një lidhje. Dalimin në besim mund të jetë një dalim, por fqinsia do të shfridzojt si lidhje në mnyrë që pastaj edhe dalimet në besim të i kalohen së bashku. Kjo do të aplikohet në jetën e muslimanve në përgjithsi. Jo që dalimet... 20:07 të në armissojnë dërmit vete, por ato që kemi të përbashkëta me njerëzit të në afrojnë në mnyrë që dalimet pastaj së bashku ti te i kalojnë. Muhammedi s.a.s. sigur se e thash, ishte shumë i mshirëshëm dhe të regon të edhe mshuri të skajshme ndaj të gjithave. Jo vetëm ndaj atyre me cilët jeton të në pach edhe në fëqinsi e në marveshje. Mirë po, edhe ndaj atyre cilët i kishte armisht të hapot, 20:37 dhe jeton të në luft me ta. Ashtë e gjithnjorë se Muhammedi sallallahu a.s. gjithnje kur i niste ekspeditat ushtarake. Nëse vetë nuk merte pjesë në to, atëherë emron të një komandant të cilin me kujdes shumë të malë e kshilante se si të silej në luft kunder armicheve të vetë. Dhe e gjithnje e kshilante se lufta si luft nuk është objektivi ynë, nuk është synimi ynë, 21:05 që të luftohet me njerez edhe të derdhet gjako i tyre. Synimi yn është që kjo e mirë me cilën Allahu i madruar në ka begatuar të përhapet dhe sa mëtej për njerez të përfitojnë prej kësaj mirësie dhe sa mëtej për njerez të përfitojnë prej mshirës se Allah të fuqiplot. Kësi soj Muhammedi s.A.S. kur e niste ushtrin në një ekspedit ushtarake i drejtohej kërë komandantit. Të lutem. 21:36 Kur të shkosh dhe të balafachoesh me ata njerës, le tjenë dy alternativat cilat ti ke për të ofruar atyre. Alternativa e par është që ti atyre të ofrosh islamin. Dhe nësa ata pranojnë të bëhen musliman, atër ti nuk ke më kurfar problemi me ta. Ti do t'jek është dorë automatikisht nga lufta. Nësa ata pranojnë të bëhen musliman, ti do t'jiftosh. 22:03 që të shpërngullën të emigrojnë të këne në Medinë në mënyrë që të përfitojnë për i të gjitha beneficioneve të mundshme të cilat ne përfitojnë për i tyre. Por nëse refuzojnë që t'i lejnë shtëpite veta dhe të shpërngullën të emigrojnë në Medinë, atër atatë do të mbeten në vend banimet e tyre duke e shfrytëzuar apo duke e përfituar statusin e nomadëve musliman. 22:33 Kanë pranuar islamin, mirë por nuk kanë pranuar që të shpërngullën dhe të bashkan gjithen muslimanve. Kjo është alternativa e parë. Alternativa e dytë është që nëse ata dëshirojnë të arruajnë besimin e tyre, ata janë të detyruar që të paguajnë një lojt tatimi i cili quhet gjizje, por si rezultat i pagesës e kti tatimi, ata do të përfitojnë mbrojtjen e plot të shtetit islam. Mbrojtjen e plot. 23:03 dhe garancat e sigurin e plot të cilën do të asiguroj ushtëria muslimane. Nëse edhe këtë refuzojnë të pranojnë, atëherë ajo mbetit alternativa e tretë edhe e pakëndshme lufta. Mirë po edhe kur luftoni, mos luftoni pa ushpallur luft, që donë thot mos i sulmoni ata në befasi edhe mos i sulmoni pa editur ata se janë në gjendje lufte me ju. Pastaj, kur të filloj lufta, 23:33 mos traltoni, mos plaskisni, mos digjni, mos vrisni, gra, pleq, fëmi, mërgjër dhe njëres të par matosor. Do në thot të adini se lufta nuk është synim, nuk është objektiv në vete, por në anën tjetër edhe kur ndodh ajo detyrimisht, atër do të luftoni vetëm kunder atyre të cilët janë luftetar, kunder atyre të cilët bartin armë dhe do t'i kurseni. 24:02 atatë cilët janë të pëmbrojtor, gratë, fëmijët, pleshtë, murgjerit, si dhe qdo njerën i cili ka refuzuar që kunder jush të bartë armë. Këto ishin regullat të luftës të cilat i promovohi Muhammedi s.a.v. para 15 shekuish, e të cilat regullat vërtet kanë qenë dhe vazhdojnë të mbetur. 24:25 vazhdojnë të mbeten të shkëlqyeshme, vazhdojnë të mbeten shumë humane dhe kam bindjen se shumë prej konventave bashkohore të cilat njerëzit kan ardhën në përfundim t'i bëjnë edhe t'i formulojnë në form të konventave, traktateve, marveshjeve të ndryshme, nuk e kan humanizmin e mjaftu e shumë, si kurse e kan pasur. 24:51 ato konventat cilat i ka promovuar Muhammedi s.a. Madje, konventat bashkohore në të shumëtën e rasteve, kanë betur vetëm në gjyrë, në letër, dhe ato në jetën e përditëshme, në teren, në luftat e ndryshme, në të shumëtën e rasteve shkilen dhe nuk respektohen. Dërsa Muhammedi s.a. para 15 shekuish, edhe shembulin e njeriut human, i cili është human, jo vetëm kur është i qetë, 25:20 por është human dhe njerëzor edhe kur është i hithëruar. Njëriut i cili është bamires, jo vetëm kur është në miqësi me dikend, por është bamires dhe altruist edhe atëherë kur është në armisësi me dikend. I këtil ishte Muhammedi s.a.v. me të gjitha virtytet e tia. Ai promovoj dhe nëzori në dritë këto virtyte edhe me qëndrimet e tia, edhe me gjestet e tia, edhe me sjelit e tia, 25:49 por edhe me fjalet atëherë kur u tha njerëzve se ai i cili e vret, ai i cili ngre dorë kunder një njeriu me cilin kemi marveshje armëpushimi, ai nuk do të shioj aromen e gjenetit edhe pse ajo dëgjohet 20 vite largë. I këtil ishte Muhammedi s.a.v. me sieljen e ti ndaj jo muslimanve. Shemboj! 26:19 Të këti virtyti madhështor kemi të shumët në historinë dhe biografinë e Muhamedit sallallahu aleyhi wasallam. Disa pre atyre shembojve i shpalosëm, dërsa disa të tjerë do t'i shpalosim në piesën e mbetur të kësaj bisede, në piesën e dytë të emisionit të cilës do t'i këthehemi pas një shkaputje të shkurëtër, andaj i qëndroni me ne. Të ndërvarë shikues, ja ku jemi sërish prapë. 27:36 në emisionin atje ku borrojnë virtytet. Tema për cilën jemi duke folur është një temë shumë e madhe dhe cilës nuk ka dyshem se nuk do t'kemi mundësi që në këto minutat kujfizuar t'i dalim në fund. Me gjithate, madhështia e temës qëndronë në faktin se kjo është një virtyt i cili borronë për e njeriut të madhë, për e njeriut të cilin jo rastësisht Allahu e ka zgjedhur që ajtë jetë bartë si i fundit i fjales së ti të cilën. 28:05 ja ka dërguar njerëzimet. Ky të jetë manifestimi i mëshires absolute, i mëshiresa Allahut fuqiplot, për cilën Allahu i madhruar thot në Kur'an, Ne, ty o Muhammed, nuk të kemi dërguar ndryshe, përveç se mëshirë dhe nga mëshira jonë për botët. Këtë mëshirë, 28:30 edhe këtë obligim të vetin Muhammedi sallallahu a.s. e kuptoj shumë mirë dhe shumë drejtë. Pastaj e përjetoj shumë afer zemrës dhe shpirtit të ti, e përjetoj aq afer zemrës sa që ka patur oaste kur Allahu i madhruar, e kshilon të që të mos e shkatron të vetën e vetë për të mirën e të tjerve. Kemi dy tre ajetën në Kur'an që flasin në këtë temë. 28:58 Nëse do të kishte nevoj, do të sakrifikonte edhe rahatin, edhe komoditetin. 29:26 edhe qetsin, edhe pasurin, madje edhe jetën e vetë. Muhammedi s.a.s. dërisa i lezojmë këto virtyte, dërisa i lezojmë këto nëgjarje, dhëtë të kuptojmë të ndëruar shikues, se ajë dha shambullin më të mirë për vetëmohimin, sa dhe si është në gjendje njeriu të shtypë mlefin e vetë, të shtypë dëshiren e vetë për të hakmar, dhe të njetën të shëndroj në një dëshirë. 29:55 në një dashamirësi ndaj njerëzve dhe një dëshirë që njerëzit të shpatojnë. Dhe këtë e vrem nga rastet e shumëta që i ledzojmë në jetën dhe biografin e Muhammedit sallallahu a.s. Dhe pastaj nuk duhet të quditemi kur hasim në njerëz të cilët dëshmojnë dhe thonë Muhammedin sallallahu a.s. e u reja më shumëti në botë. Mirë po kaluan pak qaste, pastaj Muhammedin sallallahu a.s. 30:24 e doja më shumëti në botë. Një rast të këtil e kemi me një njëri i cili quaj Thumame i bën Ethel. Ky njëri i takon të një fisi që jeton të në veri lindje të Medinas. Muhammedi s.a.s. e kështë të dërguar një ekspedit ushtarake në atë dretim. Dhe ata, pasi e kryen misionin e tyre ushtarak, duke u këthyër, e takuan Thumame i bën Ethelin, i cili ishte njësor, 30:56 Për të kryer umrën, umrëja është një ritual, një vizit e veçan të qabës, e cila jo vetëm që kryhet në Islam, por e bënin edhe njerëzit në kohënat më të hershme, dënë thot edhe idhojtarët e praktikonin si ritual fetar. Ky është e njësur për të kryer umrën, ata e takuan, e kapën, e lidhën dhe e solën të i dërguari i Allahut në Medin. E këshin lidhur për një shtylle në mes të gjamisë të dërguarit Muhammed s.a.s. 31:25 Dhe Muhammedi s.a.v. kur kaloi pranti i tha, a ke për të thënë diçka o thumame, a i ju drejtua, o Muhammedi, nëse më vret mua, ta dish se e ke vrar një njeri që ka gjak, nëse më falë, respektivisht, nëse më liron, ta dish se e ke liru një njeri i cili ditë të jetë mirë njohas. Muhammedi s.a.v. ja këthe u shpina dhe vazhdoj. 31:58 të nesërmën kaloi prap pranti. Mirë po sot, të thënët në ditën e dytë, Muhammedi s.a.s. po i thot, a ke për të thënët dishka o thumame? Tha, o Muhammed, nëse më liron, ke për të liruar një njeri i cili ditë e jetë mirë njohës. Muhammedi s.a.s. prap nuk i dhanë do një përgjigje. Ditën e tretë, kur kaloi pranti, 32:26 I tha, o thumame, a ke për të më thënë diçka? Tha, o Muhammed, ato që ti kam thënë dy ditët e kaluara, ato besoj se mi aftojnë. Muhammedin sallallahu aleyhi ve sellem dha urdher që ta zgjidhnin thumamen dhe ta lironin. Ai pasi u lirua e falendroj Muhammedin sallallahu aleyhi ve sellem që e liroj dhe dolin nga gjamia. Pasi dolin nga gjamia, shkoj në një vend në cilin u la. 32:54 u pastrua mirë dhe erdhe i sërish në gjami dhe e shprehi dëshmin e besimit para Muhammedit sallallahu aleyhi wasallam. E shqiptoj shahadetin dhe një kosisht publikoj kalimin e ti në Islam. I tha, o Muhammed, wallahi o i dërguari Allahot nuk ka patur dheri pak qaste është njeri në ftyrën e thokës të cilin e kam u rejtur ma shumë se ty. Tani në këto momente që unë u bëna musliman, 33:24 Nuk ka njerin në biftyren e tokës të cilin e dua më shumë se ty. Dhe tani o i dërguari Allahut po të njohtoj se unë kur më kapën njerëzit tu, unë isha njësur për të shkurë në meke për të kryer omrën, andaj të lutem më të regoj që farë të bëj, a të vazhdoj atë njetë që e kam pas, tani që u bëra musliman, i dërguari Allahut i thot po, ti vetëm tash do të bësh omrën si musliman dhe do të vizitosh qaben si musliman. 33:54 Kër arritin në mek njerëzit e njifnin për arsye se kjo njeri ishte autoritar dhe këshindëgjuar para prakisht se kjo e ka pranuar islamin. Ata filluan të apërqeshtnin duke i thanë, këndruar besimin e të parve, kjo i tha jo, por e kam pranuar islamin, e kam gjetur besimin e vërtet. Dhe pasha Allahun të gjitha ato prodhime bujqësore, gjitha ato të lashtat, cilat... 34:23 ju i importonit nga vendi im, tani asë një kokër për e asaj nuk do t'ju vi, përveç se me lejen e Muhammedit s.a.s. E shifni të ndëruar shikues se më një sielje të mirë që e bëri Muhammedit s.a.s. si ndryshojnë diametralisht qëndrimet e njeriut. Prej njeriut më të urejtur, kalon në njeriun më të dashur. Dhe kjo njeri i cili në filim në ditën e par usol, 34:53 me një dozë vrashdësie me Muhammedin s.a.s. se ishte në pozicion në cilin nuk mund të kërcnohej me gjithate, ai në një farë mënyre u kërcnoa, kur tha se nëse më vret, ke vral një njeri që ka gjak, një njeri gjakun e cilit do të kërkojnë të tjeret, do të kërkojnë bashkomba si të mi. Dhe kjo në një farë mënyre ishte kërcnim për Muhammedin s.a.s. i cili pastaj komunikoj me të edhe ditën e tret, me që rast edhe e liroj, 35:22 Pa e kushtëzuar që këtë të bëhet musliman, por silja e mirë e Muhammedit sallallahu aleyhi wasallam e detyroj këtë njeri që të përqafoj islamin dhe e bëri Muhammedin sallallahu aleyhi wasallam prej njeriut më të urejtur të këtë njeriun më të dashur e që pastaj këtë u thot kër e shitve se asni kokër drithi nuk do të uvi juve përveç se me lejën e Muhammedit sallallahu aleyhi wasallam. 35:50 Allah të qofti knasur me të që është një prej shokove të njohor dhe të daluar të Muhammedit sallallahu aleyhi wasallam, i cili ishte një djelosh që e kishte nënën të gjallë dhe jeton të me nënën e vetë, të cilën e don të shumë, mirë po ajo akoma nuk ishte bërë muslimane. Dhe e buhurera shumë brengosej për nënën e vetë dhe shumë dëshirante që nëna e titë për qafon të islamin. 36:16 Njerë shkojë në shtëpi dhe filloj të i flasë në nësë për islamin dhe për Muhammedin sallallahu a.s. dhe ajë në një moment foli diçka për Muhammedin sallallahu a.s. e cila e shqetsoj shumë e buhorejran. Ishtëm ishim pyetje dy persona të cilët i dhënë të më stej përmi në botë ku njeri fliste keqë për tjetrin. Nëna shumë e dashur për te e ofendoj të dërguarin e Allahut. 36:44 që gjithëse si ishte personi më i dashur për te. A i dolin nga shtëpia, i pikluar, i mërzitur te i mase, dhe duke qarë erdi të Muhammedi sallallahu aleyhi wasallam. I tha, oj dërguari Allahut, ti e disë se sa e dua unë në nëntime, dhe ti e disë se sa dëshiroj unë që në naime të bëhet muslimane. Unë isha në shtëpia dhe a imë më tha një fjalë që cilën unë e dëgjoha prej saj, të takë shadhën tër botën si kur të mos e dëgjoha atë fjalë. 37:13 Folli di shka për ty, cilën unë nuk dëshiroj të adëgjoj nga askosh. Të lutem, oj dërguari Allahut, lute Allahun që nëna ime të bëhet muslimane. Muhammedi sallallahu a.s. e luti Allahun me bëni një dua që nëna e bohorejrës të bëhet muslimane. E bohorejra dolin nga ty dhe unisë në drejtim të shtëpi së vetë me shumë shpresë se lutja e të dërguari të Allahut do të pranohet. Kur erdi, e gjeti derën të mbyllur. 37:44 Prej brenda u dëgjua nëna e zëri i nëna së ti, duke i thënë, o e buhërejre, prit pak. Ajo ishte duke u larë, duke u pastruar, pastaj u veshë, u mbulua dhe doli e e përgëzoj të birin duke e shqiptuar shahadetin. E buhërejra prap erdhi duke qartë e Muhammedi s.a.s. por kësaj rade nga sytë e ti rridhnin lotët e gëzimit. 38:11 i tha, oj dërguar, Allahu e pranoj lutjen tënde, nëna ime u bo muslimane, të lutem, oj dërguar, tash lute Allahun që unë dhe nëna ime të bëjmi të dashur për të gjithë muslimanet, dhe Muhammedi s.a.s. u lut, tha, o Allah, këtë robë tëndin dhe nënen e ti bëri të dashur për të gjithë muslimanet, po edhe muslimanet bëri të dashur për zemrat e tyre. Pas kësa e Bohoreira, thot, 38:38 nuk mbeti njeri në ftyrën e tokës që të mos më doj mua dhe në nëntime. Të ndërruar shikues, e vrejmë se që farë rëndësie kanë lotët që dalin edhe që borojnë nga thëlsia e zemrës së muslimanit, e që rjedhin nga sytë e ti për më të dashurin e ti. Kjo pa dushim se i qelj edhe dyrt e qeljit. Kjo ndikon që edhe atëherë kur i vrejmë të afermit tanë, 39:05 të ndodhen në gjendje të cilat neve në duken se nuk janë gjendje të mira, se janë gjendje të pakantshme, qofshin ato edhe gjendje jashtë islamit, nëse një lot buron nga thelsia e zemrës dhe rjedh nga syri yn, pastaj një lutje e shqiptuar me gjuhën ton, s'ka dyshim se do të ari të deportoj edhe në brendin e qilit, në brendin e mshirës e Allah të fëqiplot, dhe Allahu i madhruar gjithsesi do t'i përgjigjet asaj lutje. 39:34 Kësisoj në kamësuar Muhammedi s.a.v. dhe këto mësime të Muhammedi s.a.v. ne dohet t'i praktikojmë me përpikmëri, me besnikri dhe do të mundohemi që të gjitha gjendjet cilat transmitohen prej ti, ne të mundohemi t'i përjetojmë deri në detajet më të imta. Njëherë ju ankuan Muhammedi s.a.v. gjatë një lufte, i thanë, oj dërguari Allahut, shigjetat që punavin, 40:02 nga armisht, nga fisit thëkif, për në shkaktojnë shumë plagë. Andaj, malkoja atë fis, i cili për në godet në këtë formë. Muhammedi s.a.s. tha, o Allahu im, u dhëzëje fisit thëkif. Dhe më pas, fisit thëkif, ishin pjes e komunitetit musliman. Njëherë, erdhe të Muhammedi s.a.s. një njeri i quajtur të fejl i ban Amr e Dawsi. 40:32 Njerëzit që ishin prezent kër i dëzruan këto fjalë, 41:01 u rënqethën, edhe thanë, tani do të shkatërohet fisit daus, me gjithat e Muhammedi s.a.s. tha, o Allahu im, u dhëzoje fisin daus, dhe misil këtu të gjithë. Ata, si pasoj e lutjes e Muhammedi s.a.s., u dhëzuan të gjithë, u bën të gjithë musliman, dhe erdhen dhe emigruan të Muhammedi s.a.s. Të ndërruar shikues, mshira dhe mshuria, 41:30 Butësia dhe dashuria që të regojë Muhammedi sallallahu a.s. dhe njerëzve ishte shumë e madhe. Ajo u manifestua në format të ndryshme dhe nuk kam dyshim se një pies e asaj dashuria jemi edhe vetë ne. Muhammedi sallallahu a.s. u lutë shumë për mirësin edhe mirëqenjen e njerëzimet dhe Allahu i adëgjoi dhe ju përgjigj atyre lutjeve. Besim e shpres. 41:58 se me virtutet e Muhammedit s.a.v. do të shosrohemi në vazhdimësi. Denë në takimin e radhës, jullë në përkujdesin Allah të fëqiplot. Wassalamu alaikum wa rahmatullahi wa barakatuh.