خودکار طور پر تیار کردہ متن ہے، اس میں غلطیاں ہو سکتی ہیں۔ درست الفاظ کے لیے ریکارڈنگ سنیں۔
0:00 Shikura së ndëruar Shikura së ndëruar Shikura së ndëruar 0:51 Pacja dhe bekimi Allahut qofshin bi Muhammedin a.s. Bi të dërguar në fundët, bi familën e ti, shokët dhe gjithata që i ndikin në rrugën e tyre dherë në ditën e fundit e kësaj bote. Mirë se takomi përsëri në emisionin tonë të ndëruar, në emisionin tonë të dashur në kërkim të adhurimet. Kemi filluar në emisionit e kaluara me një uthëm të shajnët, drejt një qëllimit të shajnët. 1:22 Një mësonet e kaluara kemi bërë vendosin e disa themeleve dhe bazave të cilat i kemi konsideruar qënsore dhe vendimtare për të mbetur pasaj stabile dhe qëndrueshme ndërtesa që do të ndërtojmë për mbi këto baza. Sa për përkujtim me atë që ka kaluar dhe që tjetë me freskt aje që do të marim sot me lene Allahu të madruar, do të bë një përkujtim. 1:53 të asaj që kemi folin më herët. Jo me qëllim të pësritjes, por me qëllim që të përmendi vetëm mesajët e gjitha e misioni dhe ajo të cilin kam dëshirë të mbetet e paharuar në mendjet, në mendjet tona. Në misionin e par, kemi folin për të drejtat e Allahot. Kemi folin se për të funksionuar një shëqri në mënyrë të regull, për të sundu 2:28 lëmtëria, emira, gëzimi, uniteti mes njerëzve, kemi thënë se këta njerëz duhet do mos do të përcaktoj një legj i cili garantën të drejtat e gjdoj individit e kësa shëqëria. Dhe kemi thënë se e njëta është edhe me Zotin tonë. Pasë që Allahu është kryuës i jonë, pasë që Allahu është furnizuës i jonë, pasë që Allahu me një fjallë është Zoti i jonë, edhe a i ka. 2:57 të drejtet e veta në këtë shëqëri, edhe i ka të drejtet e veta të krijesit e ti, dhe ato njerit të konsideron si obligime tona nda e Allahu të madhruar. Por, me një dalim, kemi thënë se Allahu nuk ka nevoj për të drejta, dhe këtë kemi shëruar ashtë o si kurse në ashtë dhenë mundësia në emision e parë. Kjo është mesajë i parë që duhet të mbaj menë. Mesajë i dytë e që e bartë në vete e emision i dytë është 3:29 qëfar i karakterizohen në raporte tona me Allahon. Kemi thënë se njëri unë njët në kësaj bote, ka raporte të ndryshme me njerëzit që jeton me ta. Andaj raporte që i ka me prim të vetë, dalojnë nga raporte që i ka me fmitë e ti, dalojnë këtu raporte pastaj, me raporte që i ka me shokët e ti, dalojnë komplet këtu raporte, me raporte që duhet i ketë me armisht e ti, e kështu me radhë. Dhe në bastë një e sa afërsisë, 3:59 që e ka me personin që komunikon, në bastë të kësajt definun edhe raporte që i regullojnë pastaj lidet mes këtyre dy palve. Gjithashtu edhe kemi thënë se edhe me Allahun Azogjel në lidin shumë gjëra dhe këtojnë karakteristike dhe të veçanta dallohen nga lidet dhe raporte që i kemi me të tjeret. E pastaj në vazhdim kemi folën edhe për në të shmërin e këtyre raporteve që në lidin me Allahun e madruar. Me një fjallë, 4:30 Imi përgjigjur në pytin që e kimi bërë në fillëm të emisionit, qëfar i karakterizuar në raportet tona me Allahun e madruar. Dhe treta kimi folur në emisionit në fundit, kimi folur për konceptin e islamit për Zotit. Kimi thënë se simpas mësimeve islame, Zotit është më i urti, Zotit është më i drejti, Kimi thënë se Zotit është më i fuqeshme, Zotit është i vetëmi që krianë. 5:01 Andaj në basë të kësaj, pasi që Allahu Azza Wajjel është më i urti, atër edhe veprat e tijen më të urta. Pasi që Allahu është më i drejti, atër edhe veprat e tijen më të drejta e kështë më radhë. Enqovë se i urt të këne sot është një njeri që gjdo vepr e ti boran nga një qëlimit saktuar. 5:28 një qëllim të sartuar. Nëse gjithë do fjalë që e flet i urti, do ma zë duhet të këtë një porosi, atëre edhe me Zotin duhet që ndërën puna kështët. Për ndryshe, të menduarit se Allahu në ka kryuar, mirë po të injëruarit e qëllimit për shka në ka kryuar, Allahu Azogjel e konsideran një trajtim të tilë, trajtim i që li buran nga njerëzit joj besimtar, nga ta që nuk e adhërojnë Zotin, nga ta që nuk e besojnë Zotin e madnuar. 5:59 Andaj në lidhën me këtë, Allahu i madruar thot, i kryuem qëjt dhe tokën, dhe atë që ka në mestyre, me dëvërtet, me një qëllim dësaktuar. Në një ajat tjetër, Allahu i madruar thot, ne nuk i kryuem qëjt dhe tokën, dhe atë që ka në mestyre, batila, pandë një qëllim, këtë, dhalike dhannu lëdhina këtharu, kërështë mëndimi atyre që kanë më huzotin. 6:33 Kjo është mendime të tëri që nuk e njohin Zotin, ata që e kanë mohuar Zotin, ata që nuk e njohin Zotin, të tilit thonë se kemi ardhë rasështë. Ose të tilit barazojnë mesë rolit të njerit dhe rolit të shumë kresave që njeri është u dhecë si tyre. Ata me këtë barazim i bëjmë dy më kate. Më kate i parë degradon njeri unë, dhe edhe në shkalt më të olta, sa që e barazojnë me kresët e tjera më të olta. 7:02 në momendi kur thënë se që lejme njeriut në këtë bot është të mbjetuarit, të egzistuarit, të insiston në kërkimin e shkaceve që i ofronet i jetë në ushqem, në pije, kështë mërat, dhe kështë të kufizojnë tërë jetën e njeriut. Ata e kanë degradu, gase e kanë barazu me kretës të tjera, dhe në anën të tërë, më kati i dytë, me ima se këj pare është, kanë shpifur për Zotin duke thënë se Zotin është krivesi, 7:31 Mirë po nuk ka qëllim këtë krimë, rasësisht kemi ardhë, e kështë më rasë si kurse kemi të thikë në emision e kaluar. Dhe në fund kemi përfunduar me disa nga versit e kuranore të cilat qartas dhe në një të prerë të regojnë qëllimin e krimit e njeriut, ku Zoti përmendisë qëllimi i krimit dhe qëllimi i gjove të njeriut, por qëllimi i krimit të gjithdo gjeja që e gjithdo njetë në kësaj bota është. 8:01 të adhruat Allahu i madhruar, që të ngritet emri ti lartë, që të zbatohet ligi i ti, që të përfilet dëshira e ti, me një fjal të adhruat Allahu i vetmi. Dhe me këtë kemi përfunduar. Dhe me këtë kemi kaluar pastaj në emisionin ton të radhës, që sot do të ketë një përmbajtja tjetër. Në qëfar aspekt tjetër, kemi thënë se emisionit e kaluara, 8:30 kanë pasë rol e vendimit të disa bazave, e vendimit të disa themeleve, në bitësat dhe të ndërtojtë pasë e ndërtesa. Tashme bazet i kemi vendosër, tashme themelet i anë vendosër, dhe duhet që vazhdimisht t'i kujtojmë këto baza dhe t'i kujtojmë këto themele. Në vijem, jemi dakorduar që dë vazhdojmë rukëtimin tonë në kërkim të adhurimit. Mirë po, unë dëshiraj që 9:06 para se të vazhdojmë këtë rukëtim, para se të futëm i në këpështë në adhurimit, para se të njihemi me obligimet tona që i kemi ndaj Allahut, para se të knaqemi në një në adhurimit të Zotit ton, duhet të adhim se aty ka regula, duhet të adhim se aty është një klim e posaxme që më mbretron. Për të vazhdojmë rukën, duhet të abëm një konfirmim, duhet të abëm një 9:39 marveshjet në shkruan nga qdo kushpenive, e pasta do t'jemi mërahat në vazhdimin e kti rukëtimi. Dhe këtë e kam quajtur konfirmim, përshka këse në bas të kësoj marveshje, do të funksionan pastaj një të regull të dhe adhurimit si kur se duhet. Kjo konfirmim, bëhet përmes një fjale, bëhet përmes një shprejhet të saktuar, e që, 10:10 Shumica pre neve e dim këtë fjallë. Shumica pre neve e dim përmendës këtë fjallë. Shumica pre neve e përmendim shpesh këtë fjallë. Mirë po. A ka mundësi që vetëm një fjallë e thjesht e gojës tjetë kaqë vendimtare për të vërdu rrugën? A thua valë po në ndalë në këtë rrugë që filluam kaqë bugur të ecëm për të marë konfirmim për mes një fjallë? Po vetëm për një fjallë. Mirë po këtë fjallë. 10:42 Nuk është si kurse fjallet tjera. Kjo fjall nuk është si kurse fjallet tjera. Kjo shpreje nuk është si kurse shprejet tjera. Cila është kjo fjall? Në bas të kuptimit të kjo fjallet të drejt, dhe në bas të njohurive tona që i kemi për përgjithsis që në ingarkon bisupet tona kjo fjall, në bas të tërkësoj, dhe të kuptojmë se soj, i rëndësishëm është kjo konfirmim që tash pojnë në shkuem në. Cila është kjo fjall? Kjo � 11:18 Pjela la ilaha illa Allah, Muhammedun Rasulullah. Ne të gjithë e dim kës fjallë, ne të gjithë e njohim kës fjallë, u amsojmë fëmive tanë, ma dje, nësë ndonjë, jo musliman, dëshëron që dëbet musliman, e që sot me lene Allah të shumë të në ata, nga katër anë të botës jo vazhdimisht, hynë në fejnë Allah të azogjel, hynë në Islam. 11:50 Nëse dikush dëshën që të futit në islam, ne i themi se, për të bërë musliman, duesh të konfirmash për mes të fjale, se do të jesh antar i denj i islamit. Andaj, që ka i themi ati që do të bërë musliman? I themi se, hapjë të i pardet islamit është, të thuash la ilaha illallah Muhammedur Rasulullah. Po sa e të thot këtë, bët antar i islamit. Ka që të jeshtë? Ka që? 12:22 thjeshtë bartët një njeri nga një fejë në fejë tjetër, thjeshtë në duke të neve. Mirë po, posa ta njohi mirë këtë fjallë, dhe të njihemi me të drejtet e kësa fjallë që i ka të kënejtë. Të njihemi me përgjithësi në e silë këtë fjallë, pa dyshim se do të kuptojmë se kjo është një fjallë më dështore. Dhe posa ta kuptojmë këtë fjallë, do të kejmë më letë pastaj, ti kuptojmë edhe vlerat dhe pozitat që feja jonë, 12:53 Në shqiptar, për të kuftu këtë fjallë, për të nënshu marveshen, dua të di. 13:29 për mbatin e marveshës, nuk duhet në shkruaj në diqë që është e përpilluar jo në gjuën time. Kete drejtë, për këtë arsuje do të mirem disa minuta vetë me përkëthimin e këse fjale. Që ta dishë sakë se në qka po në shkruaj, ta dishë sakë se konfirmimi e të ndërtojtë në bëjqfar kuptimi, në bëjqfar baza. Dhe se i këthemi libreve të përkëthyre në gjuën tonë shqipe, dhe në vendet ku është përmenë kjo fjale, dhe gjimë, 14:05 Se fjallë la ilaha illallah e ka një kuptim. Qëllë është e kuptim? La ilaha illallah, do të thëtë, nuk ka zëtë pas Allahot. Qëfar zëti? Qëfar kuptimi zëti? Nuk ka zëtë pas Allahot? Nuk ka kryus pas Allahot? Apo jo, nuk ka furnizus pas Allahot? Apo jo, nuk ka sunduës pas Allahot? Qëllë në zëtë ne këtu e pëhojmë? Dhe qëfar zëta ne këtu më hojmë? 14:45 Prandaj një përkëtimi tjil i kësoj fjale, e len këtë fjale të mangët në kuptim. Dhe si pasoj kësoj mangësia, pastaj në shfa që në vazhdimisht, mangësi në fushën e adhurime të Allahu të madruar. Kjo fjale është të vërtit, se mohan diqka dhe pohan diqka. Por, qka mohan dhe qka pohan, kjo nënbetit neve që të zbulëm tash. Kjo fjale mohan, 15:20 Një shprejje që karë në gjunë araba e që është ilah. Do të tëtë la ilaha. La në gjunë araba është nuk ka, jo, nuk pranoj. La, jo, ilah, la ilaha, ilah, që ka është? Ilah në gjunë araba e mërtohet gjdo qenje që adhurohet. Me përkushtim, me dashuri. Ky është ilah. 15:52 Do të tëtë, une kur të them la ilaha illallah, mohoj, se unë nuk pranoj të adhuroj asken tjetër, unë nuk pranoj të nështrohem asku i tjetër, unë nuk pranoj që tim rab i asku i tjetër, unë nuk pranoj të adhuroj asken tjetër. Mohimi, kjo është mohimi. Pas, Allahu të madhuruar. Do tëtë, i ten adhurimi, 16:27 I tërë përkushtimim është për Allahon e madhnuar. Kjo është kuptimi fjallës la ilaha illallah. Dhe kështu duhet të kuptojmë këtë fjallë drejtë. Andaj kërë thush la ilaha illallah, ti ke pranu se nuk do të adhurash asken pos Allahut. Tashje duke thënë nuk do të adhuraj. Qka është adhurimi? Do të navi e më tutja. Mi pa tashë në shkruje. Tashë konfirmo se të gjitha veprat. 16:55 apo të gjitha fjallet që i përshin termi adhërim, ne për e tash e konfirmuim, ne për e tash e nëshkruem, se nuk do t'ja kushtuim as kujt pas Allahu të madhruar. As kujt. Kush do qoft aj? Sa do i fuqishëm që tjetë? Sa do i madhë që është? Sa do i pasur që është? Sa do i dishëm që është? As kujt. As kujt, apsolutisht, pas Allahu të madhruar. 17:29 Do të tëtë, unë tashëm po e konfirmoj mund këtë stacion, për mes këti kuptimi, për mes saj letre që e bardë këtë kuptim, unë e po e nëshkruaj se gjdo vepër dhe gjdo fjalë që do të kuptojnë të ardhmen se i takon adhurimit të Allahut, se fjale adhurim e përfshin atë fjalë, apo atë vepër, apo atë qëndrim. Të gjitha këtu unë për e tashë e konfirmoj se do të jaku shtoj vetëm Allahut të madhuruar. 17:58 Nga se unë nuk adhëroj askan pas Zotit tim. Kjo është kuptimi fjores la ilahe illallah. Me këtë fjallë, vazhdojmë rukëtimin. Me këtë fjallë, kuptojmë adhërimin. Me këtë fjallë, i kuptojmë të drejtat e Zotit e këne. Me këtë fjallë, e kuptojmë jetën. Me këtë fjallë, e kuptojmë njeri tjetërin. Me këtë fjallë, i kuptojmë sprovat. Me këtë fjallë, i kuptojmë të mirat. 18:33 Me këtë fjal i tekalojmë problemet, me këtë fjal lidhemi, bashkohemi, unifikohemi me zvete, me një fjal, me këtë fjal jetojmë, dhe me këtë fjal vdesim. Në basë të këti kuptimi që najtë se kam deri më tanë jam. Kjo fjal ka shumë vepë, kjo fjal ka shumë blera. Kjo fjal është në pozitë të naltë në fene Zotit. Mirë po, është e tilë me këtë kuptim. është e tilë 19:05 me këtë njëri tash që e kuptuam, për të njërë më të e për dhe për lirë të këso fjale, dhe pozitin që e ka, do të flasim në vijem, në ndiqni pas të ti përshimi. 19:46 U këtërim për sëri për të vazhduar shëqërimin tonë me kuptimin e fjales La ilaha illallah. E kuptuam, do me thënë e kësë fjale dhe e pamë sa është e rëndësishme këtë fjale në jetën tonë. Sa është e rëndësishme këtë konfirmim për jetën tonë. Une dëshirëj që për mes 20:31 përmendje se disa vlerave që i bartë kjo fjallë në vetën e saj, që përmes disa pozitave të narta, që i e ka dhenë Allahu kësaj fjallë, të bindime edhe më atepër se kjo fjallë nuk është fjallë goje, se kjo fjallë nuk është një shprejhje që thuet një gju që nuk e kuptojmë atë gju, edhe nuk është një fjallë që të rashigotë brezë pas brezi. 21:02 Por është një konfirmim, mua është sikur se kam quajtur, një konfirmim që gjdo kush pre neve dua ta bën, nuk mjaftën të konfirman kry e familjari për antartë e familjes, por duhet gjdo kush vetëve tiju ta ladzan tekstin, ta kupton të me thënin, dhe në fund të thëtë, unë e konfirmoj se i përmbana këti kuptime. Kjo është përse dhe, kështët ne e kemi kuptuar drejt islamin, kështët ne, 21:34 e kemi këtuar dretë fjallin la ilaha illallah. Vlerat e kësoj fjalli janë të shumëta, dhe këto vlera, normal, nuk do të kej mundësine të i përfundojmë në një meqësën si kur se ke. Por, aja që ka dëshraj është që të nështuat bindja, se ke fjall nuk është fjall, se ke shpreje nuk është shpreje, po është diqë përtej fjallës, përtej shprejes, përtej një thënjë të gojës. Këtë kuptim i kësoj fjallë, dhe ke fjall la 22:12 të konfirmuarit, se nuk më rëtën të adhruat askur pas Allahut, të nëshkruarit e kësoj marveshja, mes njerit dhe Zotit ti, nuk është diqka e re, nuk është që kemi arë ne me diqka tre, nuk është që ka arë me te dhe që Muhamed e rehi, salatu o salam. Kjo është një kërkes nga nga Allahut, një konfirmim i kërkuar, për mes gjuhove të gjithë për i gamberët që kanë arë në ftyrën e tokës. Ne edhim se Zotit madruar, 22:45 Gjithë të populli ka të dërguar, që të amësën atyre fene tyre, të amësën atyre rrugën dhe Zotit, andaj ne e pranojmë Musaun a.s., ne e pranojmë Isaun a.s., ne e pranojmë Ibrahimin a.s. e kështë maradhë peganber të tjerë. Dhe në fond mendojmë dhe më të bindur dhe besojmë bindëshëm, se vullja të gjithë tëre peganberve është Muhammed a.s. Kur Allahu i madruar fletë për mision e tyre, 23:17 Kër Allahu fletë për mbajtjen e thirës e këture peganë bërëve, që i a kanë drejtuar popullet e të tëre, thëtë Allahu Azza u Gjallë në librin e t'i fisnik. Në i kimi dërguar gjdo popullet e dërguar, gjdo bashksia njerëzish. 23:52 i kimi dërguar, të dërguar, misioni të ciljeve ka qenë, për mbajtja e thirës e tyre ka qenë, o'budullah, adhurën e vetëm Allahën, pranajni se vetëm Allahët i ta kanë i tërë adhurimi, pranajni se e drejta e vetën e për të adhuruar i ta kanë Allahët të madhuruar, dhe nanën të tërë, mohane këtë drejt nga gjdo kusht të tërë, kusht do qoftaj. 24:29 Do të të laj laj laj laj laj, në bastë të këti kuptimi që të të këmni më e heret, dhe në bastë të përmbatjës të thirive të të dërguarve që Zotje ka përman, jepë të kuptohet se gjdoj dërguar ka kërkuan nga poplë i ti në shfua një mërveshjet e tilë. Ka kërkuar që për të vazhdoar rrugën në adhurimit, për të vazhdoar rrugën e respektin dhe këti të dërguari, duhet që të mirë mi veshën dhe i soj fjale. 25:01 E marveshja jonë për këtë fjallë dhe rëdhë kësaj fjallë, fillën nga kuptimi i kësaj fjallë. Kjo është lera e parë e kësaj fjallë. E dyta, në një thënje Muhammed a.s. thëtë, një dit i dërguar i Allahut Musa u a.s. i dërguar i Allahut Musa u a.s. i u drejtua Allahut të madruar me një lutje, 25:43 Përmbajtje e sësirës ishte kështu. O Zotëhim, më mëso mua një lutje, më mëso mua një shprejje, që vetëm unë do të lutës ty më atë lutje, dhe askus nga krizët e tua nuk të lutë ty më atë lutje. Ka dashur i dërguar i Zotët jetë i privilegjuar, ka dashur që të përmend Zotin ta lutë ate me një lutje, që askus nga krizët nuk e lutë Zotin me ta. 26:15 Dhe ka pritë një përdigja, krejtë si shtetë nga e që i kaon nga ona Allahu të madruar. Allahu i tha, o Musa, thuaj la ilaha illallah, thuaj nuk meritan të adruat asë kër pos Allahu të vetme të cilit i takon falënërimë dhe i tërë pështeti dhe aje është për shdo sën i mundëshëm, aje është për shdo sën i fuqeshëm. Musa alësa mu bëfasu dhe tha, o Zot, për gjithë rëpë të tu e thujnë këtë doa. 26:53 të gjithë kësulutat, Allahu i tha Musa u Talisa, o Musa, në qofë se, do të vendosim, tokën, dhe tërë shka kanë tokë, dhe qielin, dhe tërë atë shka kanë qiel, pasë Zotit, tërë këtë, do të vendosim në një anë të peshoes, dhe o Musa, do të vendosim këtë fjalë në një anë të të peshoes, do të peshoen të, 27:28 më rëndë fjallë la ilaha illallah. Do të peshante, më rëndë fjallë la ilaha illallah. Ndaj, kjo pesh ka që rëndë e këse fjallë, a mendojmë nese, peshante vetëm atë herë, kur është një fjallë goje duke thënë la ilaha illallah, pa dushim se jo. E fjallë la ilaha illallah, është hyrë në islam. Në që ka rëndë, që ka një konfirmimi rëndëseshëm, për të vazhdu pastaj rukëtimin tonë drejtë. 28:05 rritë Allahu të madhruar. Kjo thënje Muhammedit a.s. të regën për vlerën dhe peshen e rënd që e ka kjo fjallë. Nëse kjo fjallë peshen kështu të zoti, nëse zoti e peshen këtë fjallë, më rënd se qitë edhe toka. Sa ka pesh kjo fjallë në gjuhe tona? Sa ka pesh kjo fjallë në jetën tonë? 28:42 Sa ka pesh kjo fjallë në raportet tona me zvete? Sa ka pesh kjo fjallë në familje tona? Sa ka pesh kjo fjallë të këfmi e tonë? Nëse të gëzoti e ka këtë pesh, nëse të gëzoti është ka që e rënd, e që zotit nuk i duhet kjo fjallë, sa është e rënd atër të këne kjo fjallë që është qënsore dhe jetësore për neve. Kështu du të kuptu në këtë fjallë? 29:17 që u shfaqë për mes kësaj thanet e Musaut a.s. Këse kërkeset e ti, ti të metë vërtet, edhe një pikë që në eshtë të në bindjen se sa është i rëndësishëm fillimi i adhurimit për mes kësaj fjale dhe për mes kuptimit e saj. Një vlirë tjetër që mund përmendim lidhe me këtë fjale është, se në shumë thënit Muhammedit a.s. ka ardhë, se kush e thëtë këtë fjale do të hyndë gjenet. Gjenet e është, 29:54 dhe ndë që ne gjithë e sunojmë, është përmëtimi i Zotit të dhënë kërjesave të ti, ndë Zotit nuk e thënë përmëtimin e ti. Ai cili e kërkën gjenetin me fjallin la ilaha illallah, do të arrinë, sigureshtë, nga se kështë është shprej Muhammed a.s. në shumë hadithet duke thënë, me në kallë la ilaha illallah dhe kallë al-gjanna. Kështë të la ilaha illallah do të hynë gjennat, ose në një hadith tjetër, 30:34 Ai që fjallët e fundit e ti në këtë botë janë la ilaha illallah, dhe ty në gjennet. Mirë po, gjitha këto vlira që i tseka, edhe këtë fundit, që fjallë e jonë e fundit jetë la ilaha illallah, që jetë a jonë tjetë për mes fjallës la ilaha illallah, që fjallë la ilaha illallah tjetë qilë si gjennetit, duhet me të vërtet, ta këtë peshen e vetë duke filluar nga kuptimi. 31:08 që i kemi thënë më herët, e duke vërduar pas taj edhe me përgjithësi që ne i silë këtë fjallë. Pikë e fundi që dua të flasë në këtë emision para juve shikua së ndërruar, ju që përndëgjëni me vëmendje spjegimin e fjallës la ilaha illallah, ju që përpërsellin me vëmendje peshen dhe vlerën e kësa fjallë dhe kuptimin e saj. Dëshrej që pikën e fundit, parësat në baraj e emisionin, 31:52 ta fillaj me një fjall të një djetarit të menqër që ka jetuar në sheku të hershëm të islamit. Ne kuptum se këtë fjall që në ka qilë si gjenetit. Ne kuptum se me këtë fjall njëri e adhuran Allahun. Me këtë fjall njëri shpëtan nga dënimi ti. Me këtë fjall njërihu e arin shpërblimin e Zotit. Kan ardu sa njerëz tek një djetar që ka pas amnin Vahb ibn Munabba. Allahum shiroft. 32:26 ka qeni djetari njërë, djetari madhë, dhe kanatë disa njerëzë i kanë thonë, o djetar, o hoqë, a nuk është fjalla la ilahe lilla qelë si gjenetit? Ata kanë pasë përslime këtë fjallë që thonë, po pëse po në ngërkën madhurime atë herë? Po pëse po në ngërkën ti me obligime atë herë? Po pëse po kërkën prej me kryve, prej atë timi fjallë të kërkuar, atë largomi nga dheqët, të kryëm dheqët, pëse? Po nuk në kemsu ti që fjalla la ilahe lilla 33:05 këtë djetar i qetë, i urtë, si kërë të konë djetarve, dërëm të arë, pa e kuptan pëllëtsisht, keqë kuptimin, e këtëre njerëve që kanë arur të kaj, për të kërkuar, së qarim më të madhë, rëth asoj se, fjolle la ilahe illallah, është qelë si gjenitit. U këthuja ka hata dhe ju tha, është të vërtit, është mëse e vërtit, se fjolle la ilahe illallah, është qelë si gjenitit. Mirë po, 33:40 Përveq që edhim që fjolla la ilaha illa la është qilë si gjenetit, duhet edhim që gjdo qels i ka dhëmbët e vetë. Gjdo qels i ka dhëmbët e vetë. Dhe po qëse, erdhe me qelsin që i ka dhëmbët e vetë, të qilë e dera. Në qërë se vjen me qels pa dhëmbë, nuk qilë e dera. Pra dhe avnë e sot, kemi qels të shtëpis, kemi qels të arkës, 34:15 të dhomës, kemi qelës të makines ton, kemi qelës për dy shteter eksumerat. A ka mundësi që me qilësin, me qilësin e arkës, që është i voglë, ta hapim derë në shtëpiz, nuk është e mundëshme. është e vërtit, se qilësi arkës ka dhëmë, por dhëmë të ti nuk janë konform, nuk janë përpudhja me dhëmbët e derës, nda nuk hapët. 34:45 Për të hapë dera e gjenetit, du është të kërës qelsin që quet la ilahe illallah, por kërë qels duhet t'i ketë edhe dhëmbët e ti. Cilit janë dhëmbët e fjales la ilahe illallah? Cilit janë dhëmbët e fjales la ilahe illallah? Këta dhëmbë të këse fjale janë garansë për të hapë dera. Për të hapë dera e adhurimit e pastaj edhe dera e gjenetit. Djetarët këta dhëmbë i kanë quet të ndush edhe me kushte. 35:26 ku shtet e fjales la ilahe illallah. Do tëtë që fjala la ilahe illallah tjetë funksionale, që fjala la ilahe illallah ti garantaj, thënë si të saj ato vlera, ti asir ato shpërblime, që i cekëm më heret, a ja ka ku shtet për ka punë. Në i këndë shtira, jenë të leta, mirë për antë do më zdoshme dhe vendimtare për të vazhdu, andaj po duqe, më shma ikë asë në senë. Po kam dëshirë që... 35:56 Kur t'kalojmë në kopsin e adhurimit, me dë vërtet t'kalojmë rrahat. Me dë vërtet, mos t'kernoj që t'kthejmë përsëri në thëllim e themi, jo është dashë edhe këta themi, jo është dashë edhe këta përmendim e kështë mëradhë. Kërejt që ka ka të bëjmë me hyrien, dëshrojt ta këry këto. A të cilat jenë kushtët e fjerës la ilahe lallah. Nuk do t'i përmeni kushtët i parë, kushtët i dytë, e kështë mëradhë që mos jetë 36:33 Fjallë la ilahe në Allah nuk pranohet, nuk e linë rurën e vetën e jetën tonë të përdeshme, nuk përfitojmë shumë gaja besëmni, nëse nuk e dimë kuptimin e sajtë. Andër mund të logaritet si kusht i parë dhe esencial i kësa fjallë, dituria dhe kësa fjallë. Qështë dhe dituria? Dituria për kuptimin e kësa fjallë. Qëka silë kështë fjallë me vete? E kështë mëra. E dyta, që t'jemi të bindur, do tëtë, 37:07 Këtë themi se nuk mëritan të adhurot askus përsa Allahot, dhe kështu të adhim dhe të kuptim këtë fjal, të jemi të bindur, sa ja që e themi është e vërteta e vetme dhe s'ka të vërtetetër. Bindja. E për qëfar kuptimi ka të të dikush la ilahe illallah, të të dikush se nuk mëritan të adhurot askus përsa Allahot, e pastaj të bijen më dyshja, të bijen dilema, ndoshta dhe filoni mëritan të adhurot, ndoshta, 37:40 edhe ndë një varë që është i vërosur atë ndë një njëri mirë, ndë është të dhajmer të në të dhurot, nëse kjo hamendje për vjetët e këne, nëse përlyhet fjallë la ilahe lallah me këtë dyshem, ja humbë, ja humbë funksionalitetet. Nuk është aja që kërkuat. E prish, për të arut këtë fjallë, duhet ime të bindur. Tjetër e qka është, që me dë vërtet, kër të athime këtë fjallë, të athime sinqeresht. 38:15 Mos të kemi asë një interes për të i kësaj fjallë. Mos të kërkojmë asë një interes nga intereset e ngushtë të kësaj bote me thimë në kësaj fjallë. Mos të thimë për hatër të haqis, e asë për hatër të babës, e asë për hatër të hoqës, e asë për hatër të rejthit, po të thimë me bindje, nga se ne po nënshkruajmë, ande nënshkrimi dhe konfirmimi, është vendim i joni personal, s'ko të bëjmë me hatër në askujt. Gjithashtu. 38:47 Kër të thejmë e këtë fjallë, kër të konfirmojmë vërgjimin e rrugës për me sëj fjallë, atër duhet që të dim se gjithdo veper dhe gjithdo fjallë që e silë kjo fjallë, ne e pranoj. Që kanë në këpëton kjo? Për shambull. Prej obligimeve tona dhe i Zotit që dështë lasim për to, po jem i detyruar që tanguti dhe sa për ilustrim, sa për shambull, është për shambull a gjërimi. 39:21 tashtimi në muajnë e agjerimit, imin Ramazan, prej obligimeve që ne i ka siel fjolle la ilahe la la është, o ju që këni thonë la ilahe la la, agjerani, vjen dikushve dhe thotë, une, nuk është të udhës më agjeru, une këtë agjerim së në pranej, qëfar kuptimi ka mënet njeri i uritër, pa pi, pa u shqy, pej mëngjel dhe i mbrëm i akshtu mëral, une këtë së në pranej, logike amë se kuptan këtë, për njëre, akë, 39:57 nëse thot le ilahe në Allah, është në regull? Jo. Do të pranojmë. Kemi thot le ilahe në Allah, për këta suje thash, pa nënshkruajmë, pa konfirmojmë, se nuk militën të adhruat askus për Salat, nën këtë nënshkrimi jo. Pasin nënshkrimi, nënkuptuar se gjdo sajmë që vjen për mesoj fjale, me një fjale, gjdo sajmë që vjen për Allahut, une do të pranojmë. Dhe jërëm që do të pranojmë. 40:32 për dhe t'jap mundin maksimal që t'a përfidhi praktikisht dhe t'njështroj maso që vjen për izotit. Kjo është la ilaha ilallah. Kjo është konfirmimi ëtë dhe njështrimi ëtë në nëfjallë la ilaha ilallah. Dhe tjetra është dëshuria. Dëshuria nda i kësaj fjallë. Dëshuria ndajtër asaj që vjen për mesaj fjallë. Dëshuria ndajtër i tharëve të kësaj fjallë. Ta dojmë këtë fjallë. 41:10 të urejmë një dosend, që Allahu e uren. Dhe tëtë, nëse thimi la ilaha illallah, atër në thimi se unë, si muslimar, unë, si njëri që ka thonë la ilaha illallah, unë, prej sot, prej kure kam thënë këtë fjallë, prej kure kam konfirmu, vazhdimin e rrugës timja, dhe dhe Allahu të madruar, unë prej sot, do të dua, do të pëlqej, do të imi knoqëm, 41:41 vetëma që Zotë jam edhe, vetëma që e pëlqen Zotë im, vetëma që është i knashtin me te, ai që unë e adhurej, dhe do të urej, nuk do të dua, edhe pse dirë me tani ka qënë pjesë e jetës time, edhe pse dirë me tani e kam dashur shumë, mirë po prej sot dhe më tutje, unë e nënshkruaj, e konfirmoj, se gjithësën që Zotë jam e uren, nuk e pëlqen, unë do të urej. Nga se jam i bindur, se Zotë im, 42:12 atë që e dënë, është në dobi time, dhe atë që Zoti e uran, është në dëmin tim. Prandaj, e dua atë që e dënë Zoti, nga se kjo është dobi ja ime e vetme, dhe e uraj atë që e uran Zoti, nga se në këtë është dëmi që i silet vetës time. Me këtë që e përmenën dheri më tani, kemi ardhë e rëderi në fund të këti emisioni. Emisioni qëli, 42:46 Besi ka pasur informate interesante për të gjithë neve. Kemi mësuar për një fjale cila thua që shpesh në përdismërin tonë. Mirë po, që nëndashta po them, nëndashta, se ka pas peshin e vetë që duhet në gjuhet dhe zemra tona. Andër për tja këthu këse fjale peshin që e ka, për tja këthu këse fjale ndikimin që e ka, për të aluajtur këfjale një rëllë vendimtarë në raporet tona me Zotit. 43:17 Në këthimin ton ka nëzoti, duhe që ta kuptojmë këtë fjallë drejtë, duhe që ta dimë kuptimin e drejtë të kësaj fjallë, të mohimit, të pohimit, qka ma hojmë, qka pohojmë, si ku se thamë, dhe ta kuptojmë këtë fjallës një qelës të gjenetit, ta kuptojmë këtë fjallës një qelës të jetës tonë. Shumë problemin jetën tonë qilin me këtë qelës, shumë të lashën jetën tonë qilin me këtë qelës. Ma dje, suksesion, 43:51 është në këtë qelës. Gjeneti jon hapët në këtë qelës. Mirë për më së harojmë se gjithë do qelës i ka dhëmbët e veta. Gjithë do qelës i ka dhëmbët e veta. Sikur se e ka të sejkë djetari para tëre njerëve që këshën arër të pjësin. Për të hapër dera, për të hapër lëmturia, për të hapër jeta, për të hapër ka zotë jon, duhet që ta kemi qelësin me dhëmbët për katës. Nëse vim me qelës pa dhëmbë 44:20 apo vim me qels, me dhëmb, për jo përkatës, jo konform derës, që dëshrym të hapim, nuk dhe të hapët derë. Ande kemi ardhur derit e kdera e adhurimit, po të rakasëm e derën e adhurimit që të në hapët kjo derë, dhe të kuptojmë tashma, cilët e në obligimet tëna dhe të Allahu të madhruar. Në këtë kapsht të adhurimit, do të njihemi me të dretat e Allahu të madhruar. Mirë po, 44:53 nuk do të në hape dera nëse nuk e kemi qelsin. E nëse nuk e kemi qelsin, duhet të avim qelsin. E kri qels duhet i këtë dëmbët e veta, dhe posa të kemi qelsin dhe të fusim këtë qels në derë për të hapë, kjo në nënkupton se unë e kam konfirmuar dhe e kam pranuar për mes tërë asaj që më ka silë derë të kjo derë, se unë jemi ga që më të vazhdoj u thimin tim në kërkim të adhurimit. 45:22 Derë në emision e arshëm që ku esë ndëruar, Zotë ju mundësof që të knaqeni dhe të ndjeni vazhdimisht të lumë të nënjene kuptimit të fjallës la ilaha ilallah. Të jamësojmë vetës tonë këtë fjallë dhe të jamësojmë të tjerve me këtë kuptim dhe me këtë dhëmë të përdorim këtë qelsë. Zotë ju mundësof që këtë qelsë të jetë me të vërtetë. Hapës i shumë problemive tona. Hapës i shumë rrugve tona të mbiullura. 45:50 këtë qelës të jetaj që e hapë derem e gjenetit e të futemi në këtë gjenet që është përëmtimi e Allahot krieseve të ti. Derem të akimin në arshëm, Zoti madhi ruajt, o a përnaft a gjërimin, o a freskoft zamrat dhe gjuat e juaja, me shpërlim nga ajë, mbetësh në kujdesin e ti. Salamu Aleikum. 46:24 Aaaaaaaaaa