خودکار طور پر تیار کردہ متن ہے، اس میں غلطیاں ہو سکتی ہیں۔ درست الفاظ کے لیے ریکارڈنگ سنیں۔
0:01 ده هر قسم اسلامی کسطو ده ملاوی دو پتا یاد ساتی ایوب اسلامی کسط مرکز ده قصخوانی بازار شاتا تی خور خار 0:54 وَمَنْ يُذْلِلْ فَلَا حَادِيَ لَا وَأَشْهَدُ وَاللَّهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَا وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَمُذْبِ اللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ وَهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُمْ مُسْلِمُونَ یَا 1:39 وَبَسَّ مِنْهُمَّا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاعًا وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاعَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامِ اِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا اِيَائِهُ الَّذِينَ آمُنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا يُسْلِحْ لَكُمْ اَعْمَالَكُمْ وَيَخِرْ لَكُمْ زُنُوبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ الل 2:14 فَإِنَّا أَصْتَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللَّهِ وَأَحْسَنَ الْحَدِيِ خَدِيُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمُ وَشَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَصَعَتُهَا وَكُلَّ مُحْدَصَةٍ بِدَعٍ وَكُلَّ بِدَعٍ ظَلَالَ وَفِي رِوَایَتٍ وَكُلَّ ظَلَالَتٍ فِي النَّاسِ اعوذ بالله من الشیطان الرجیم الحمد لله رب العالمين الرح 2:52 مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ اِيَّاكَ نَعْبُدُ وَاِيَّاكَ نَسْتَعِينِ اِهْدِنِ السِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمِ سِرَاطَ الَّذِينَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ وَغَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الظَّالِّينِ آمین 3:40 بیاهم دا احساس چه دا یو عظیم و شان کار دا دا دنیا یو معمولی کار شروع کول بلکی دا پا دین کی یو کار شروع کول دا غتولونا عظیم کار او غت کار نو درن کار او داره چه کم منگا وستاسو دا غی عظم کرده درنواله و تاوستا معلوم ده چه اللہ تعالی فرمائی 4:27 اِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا سَقِيلًا یقیناً مُن رَعْلِيقُ بَتَا دَبَّرِنَا زی که القائی دید سی دید برینه و شیخ کترا ورزین دستی وینا چی درندا سقل دای محسوسی هم دے او سقل دای معنوی هم دے محسوسی سقل داو چی حدیث سیی که رازی رسول اللہ صلی اللہ علیه وسلم اغبان مچنوی وحی راتلا بسف جمی کی 5:11 پا آقا بانی بخولی رالی، آده او صحابی پا پتون مانی پتون پرو تو، دا واحی بوقت کی آگوی، ما بانی دو ما زور راغی نزدی وچ دا ما پتون ماتشی ووی، آگی دا سقل یو اندازا، قرآن کریم ذکر کیلو انزلنا حازل قرآن علا جبل، کشریبون نازل کروی دا قرآن پا غر، آغلم آغا شعور ور کروی کمچ دا انسانی، نلغایت او خاشعم متصده من خشت الله، 6:03 خامخا بتا سلید تالی دلوی، شده غرب سکه ده، ده با ٹوکڑه که ده، ده بڑی راجزی کوله ولی ده اللہ ده خشید دواجه، ده ایکی اشارت سخل محسوسی و معنی دوارو تره، شده قرآن کریم دو مجرون کتاب ده، شده غرون هم ده تنشیدی تنگه دلوی، خامخا ده ای جمود، ده ایک لکوال سخوال پا قرآن سر نرمش، 6:46 از سقل معنوی دا اشاره دا چه قرآن کریم کی معنوی سقل هم داره چه دا پا انسان کی سقل شبل کی پا غرق هم خشید پیدا کل پا غرونو کی پا احجارو کی غرونو پا جماداتو کی پا گتو کی پا رتولو کی اللہ تعالی خشو اشوله دا قرآن کریم نمالوم دا خشیدی پا که اشوله لیکن قرآن کریم پا وجبان خشید ذاتی کی 7:30 چه اغینا درجات تصدو او دا خوشو بیا جوڑشی آج جی اللہ تکیه و خالص چوی نا قرآن کریم سقیل دارنگ معنی سقل که دا هم سقل ده چه دا دیر مسیبت و تکلیف او مشقت تی روال غاڑی رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم دارنگ اصحابه کرامو اغی ددی پا رسولو کی نصحابو ددی پا لسلو کیم سمرت تکالیف برداش کردی 8:20 دا غد تکلیفو نا برداشت کول دیتا اصل کیوی سقل ما نبی نبی صلی اللہ علیه وسلم تک زاغب و نزول که خود داری سقل و کمام سال که بیشکو خو پر اصولو کی سمت تکالیف دی چه دا غد تکالیف و اندازمو نشی کوله آئی شرز لنها اده تپوس کی یا رسول اللہ دا وحد دروزی نزیاد تا سخت پتاشر تا تیره شیده زیده وحد روز کی سختی 9:09 اگه داوی چی مرگری اگه این تیتر بیتر شو لکسر. رسول اللہ صلی اللہ علیه وسلم ده سو اشتشه شوی چی بزمکر آفره ود. خودی توپه دا وسبنی چی دا اگه پسر بانه ود. نا اگه مات تکرش ود. نا دا اگه دا واجه نا پسر که زخم جور شو. اگه یو غاخه چی اگه نیابو تا قریب ده سنیور تا وی. اگه غاخه مات شو. دو ما تکلیفون پیراد. 9:52 وین از مخ مبارک نبایوی دم روی نشی فاطمر زلان ها اگه وی چه علیر زلان هاو براو روی ما داگه پوبوبان علاج کاؤ سیر داوی نه ادری گیزه که او علاج دایی لیکن آن نه ادری زلا اخیر بیامی او پوزه او سیزم او داگه گرم ایرم پاگه زخمونو که ور کنم بیا لگه وی نه ادری زلا دا دا سخت روزنه بل سخت پتاتی رشیده ناغو تو فرمایل 10:34 یا ایشی استاد قوم دلاسا دا دین نور سختی پا ما مککی تی رشیدی تلاوڑاوی تا دا پتنو اگر واقعات دو چی نبی سلسلم مسجد حرام کی چی دا حرمت زیو مشرکان هم دا اغی حرمت و دا اید ازد لحاظ بساتو لیکن نبی سلسلم لیپکی امن نور کهو کلی دا غاڑی دا سادرشو لی راخ کلی ری مرایو لخا پکڑی ابو بکر دی لانهو راغ لی اغا بی اخلاس کلی 11:15 کل از سجدی حالت که دا لری کلمی، دک لری دای راوڑی دی، او دا اغپ شا، او سجد بانی چولی دی، تردی چه اغو خوزیده نشه، او سجدی نشه سر نشه پرتکوله، تردی چه فاطمر جلنهار علاقه تنداخ که، علا حضر قیاس، دا طول تکالیف مصیبتونا، دا متعلق دی دا قرآن کریم دا رسول سرا، دا زی که دا سقیل کتاب دی، 11:54 قرآن کریم لبچی خلق راتل صحابا مرگری دا اغی اغ حالت دا زوف چه ای دا خراس کا کم سا انتظام نو سا پتا نو لگی را لیکن اغی دا دی سا پروان نو لگده بس توکل نا لله اغا ابو حریر رزلان ہوئی اغا وقت ما تیاد ده شدیر روزشوی ما روڑای وزل نو نو کلمی وزل 12:39 فلارکی دید پارکی ناستم چه سوکنا نا تپوسو که چه دوڑای دا خوڑن لیوکن. مرگیو جو پراتلت صحابه نوزوا پاسی نا ما بتو یورگیو مسالی تپوس تنکم. مسالب ما لراتده خو مددر میدهو چه دیراتوی چه دوڑای دا خوڑن لیوکن. نورم تکالیف داغی دا لباس. یه رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم امین تدرس کاؤ. یه موی اول تشا تکی ناستو. ویلی از امین جو یه سادر ا 13:20 خیر آغرا تاوی، چه نخ خیر پحلقه که نخ پلورت پتو ساته، حدیث گرایی دست مرگریمو، چه دایی پتو البدن با یو سادرگیو، پاغیوی مونگ با اچا پیرویل نشن سکس ربم تڑلو، اوخ کتبم پلاسوبانی راتینگاو دید پارشی، اورتم منکشف نشی چرتا، سجده که با اکسر با اششات طرفتا، اششاتش سو گلالو، نزدیوش ایزمگا اورت دیدلو، 14:03 نه سخته ده خوراکو ده سکاک، ده لباس، ده جامو، نه تولی شاید تیرکدی قرآنو علاوه، اگه خلق شاید قرآن کریم مونترا رسوله ده، نه ایده غد تکالیفو ده مسیبتو نه تیرکدی، زکره تقول سقیل وی، سقیل، ده ای طریقه را تربیتو نبی سلم فرمایل ده، چه چاید تپوس کرده یا رسول اللہ کمیو عمل بہتر ده، کم عمل بہتر ده، 14:44 هرشا تیدا مناسب جواب ورکده. نو دیم و تفرمایلی یه طعام و طعامی. اول دارش سو خلقو لروٹه ورکه. دیده روڑه انتظامو که دیده پارش ده اللہ دین تراجمش. نو دارنگه وردو سلامی. علامن تعرف و لا تعرف. جواب سلام سلام کولو داگه جوابونا. که تپیجنی چی دا زمان خاص مرگره و کنی پیجنی. و عمومی معرفت دیشی و مسلمان دی. دا اخلاقی ولی خودل. 15:28 دا دده دا پاره چه دا قرآن کریم دعوت خلق تو رسید. بیا دا غیر سرسره بل مقام داره. چه دا دا سی عمل ده. چه اللہ اخ پقبله فرمائی. اسم آورسنال کتاب اللذین استفینا من عباده. دا تورات انجیل نبات مونگا دا کتاب ورک قرآن کریم. و دا میراس فتورم ورک آورسنا. میراسوی دیت چه سنباله بات. 16:15 وارث اغیج امیرات سنبال کی و مفتوکی و تاثیرشی مفتوکی چالم دا کتاب ورک آغش آغش چالم دا رچمو غرکو در اخپل بندگانو دا میانزن بندگان خدا اللہ دیر دیه عباد دیر دیه لیکن کم قصان چه دا قرآن دا پارا مختص کی دا پده بندگانو که خاص قصانی او ددی استفاع اللہ تعالیٰ کی ددی پزنون کی وایشی چه راشق قرآن ازدکه 16:53 دیدی زنون کی وایشی چه دا قرآن کریم خدمتو که دا استفاقی اللہ قرآن کریم وعلاو تا هم مصطفى ویلی ورک رشی او حدیث کیم دا ایس سریح تعبیرو چه خیرو کم من تعلم القرآن و علما پتا سو طولو که ای صحابه کرامو اگرچه سوک جهاد کوئے، سوک دعوت کوئے، تبلیغ کوئے، سوک زمیداری کوئے، تجارت کوئے تک دا خکارو نا کوئے 17:30 پتولو که خکار سوپ کئی چه قرآنی زکی و خلقو تیخی پده جمله یقین پکار دید دانه چه اصی لسانی زبانی جمع خرش سر خلق دا حدیث وی و حال داره چه عمل په نید قرآن فضیلتون زکر کئی و قرآنی زکی نا قرآن لوقت ناور کئی اوپره کتاب و تختاری دا یوعظیم انعام دی منگا اوگن اللہ تعالیٰ پمونگانی 18:07 او پای خلقو بانی چاغیه قرآن کریم تا که نو لیری پده دور که دا قرآن کریم خدمت تا که نو لیری دا عثمان زرانو شاگر دا ابو عبد الرحمن راوی دا دای حدیث اووی ما تا شاوی چه نن خدا خلق سکه صحابه اکرام و رسانی دور که تابین و دور که تک دا مختلف کارونا پیدا شد سبکیر سا جهادونا و قرانیک سا جنگونا دا اشتحاد پتور 18:45 ما تایت بده که ایسا ولی نالی. اگوی دا حدیث ماوره دل ره. دا عثمان زلان هونه چه اگوی شی قالم نبیه صلی اللہ علیه وسلم خیرکم انت علم القرآن و علماء. نو اقعد نی هازل مقعدا. دی حدیث زبری سیت بانی کنولیم. مقد دی زمانی که سیت دوئی هن. پا دی زکی نولیم ناس ولیم. دی دا پارش دا دی این غرش کار ما تبل نمالیم. 19:19 نو تک دا دنیا که نورم خو کارون نشتا، وچه کل از چا وصر سی پای خو کارونو که شمولیتو کی، اشتراکو کی، خو منگ از تلو کارون نم بہتر کار دا گرنو، دا دا حدیث و دا دا آیت پا بینا، نور خلق چه سکریه تک دا آیت پا دا دیم دا فضیلت نصوص وی، خو دا دا کار نم منگ تا بہتر کار بل نخ کردی، وحقیقتم دا دا شاید زمانه که شیطان حقیقت که دا قرآن دشمنی کرده 20:05 نپردی خلق سکیش اخپل خلقم دی طرف تتعارض توجو دیر کم ساتی خان مدارس شتره دیر جامعات لیل یو نسته کتاب نبای که رسلی کی تخصصات پا کی کی لیکن قرآن کریم تتوجو کم نه تخصص کی خلق پا فتو کی کی چای تتخصص پا فقه کی ویسل کی تخصصات کی پا حادیث کم بازی 20:45 لیکن تخصص دا قرآن طرف تایه توجه نشتا عرب علماء و سرم زما خبری اغیم در این قائل بی چه واقعی دا قرآن جهد طرف تا چکم توجه پا کار دا ناغا مونگ چانه دا کرده اولی زیاد نزیاد اغی یو ابن کسیروی پا سلوک کالو کی چرده اخپل اغی اعتراف کی چه دا قرآن دا فهم دا پاره چکم توجه پا کار دا نشتا پا عالم کی الا ماشاءالله شتر حفظ مدرسه شتا 21:25 دا قرآت مدرسه اشتا بشمار اشتا، خاص کرد نند دول که دای خوڑیب تکثیر و کسرد ده، صوبه که دنیای مفادات هم دی ریجی فی سخلی، دا حفظ دا پارا قرآت دا پارا پای شریعی، فلیکن دا قرآن کریم دا فاهم و دا پوئی دا پارا، چه اتا تفسیر وی، اتا فاهم وی، اغی طرف تا توجو، اغا مدارسو کنی چه پا کم که حفظ کیه، انا حافظان تا توجو ورکی چه دا قرآن 22:06 تعلم دا غی حفظ تنوی، حفظ خوی او درجه دا سرب، دا غی مقصدون از ذکر تویلی کی، عظیم کار سره مانی قرآن کریم، دا دی فام، دا دی فراست، دا دی فقاحت، و دا دی صحابه کرام دورو، حدیث راجید عبدالله مسعود رضی اللہ عنہو، چه اروس سوره بقرک و مقام کی، تفسیر خورتبیر، او نقل کرده، او صحابه توی چنن تاسو پدا سی زمانه کیه، 22:48 نن تاسو بداست دور کیه چه فقه هاست تاسو دیر دیو علماء دا قرآن کم دی آن خلق چه با قرآن پویگی دا دیر دی کم چه دا قرآن قاریان معنی حفاظ دینا کم دی ماور سردا هم ذکر کی تاسو نن بداست دور کیه چه ورکوون کی صدقات کوون کی خیراتونا کوون کی مسکینانو تا دیر دی اسوال دیری کم دی نو با دور کی سوال 23:25 که او شرط دید ضرورت پا بناو، او خلقو با پخپلا، محتاج او خلقو تا نفقه ورکوله، دوڑه ورکوله، خراکبه ورکو، دریمه تاسو بدا سی دور کیه، چه ساسو منزو نوگده دی و ساسو خطبه لن دی، وری منزو مقصدی شیره که، واقعی ساسو مقصد تا توجوده، تاسو چی کم منز کوای، خو اوگد منزی، واقعی دا سنت با اتباع چه سڑی کم منز کینا اوگدی، 24:04 یا اخو گزاره لی کنه چه او منو منو منو گزاره. گزاره ویده چه باره و غرزه. زرزره و کی زرزره. نه اغا سنت کم از کم حدیث مشکات که چه تا کتلی. او داغه پا متابق باین منو سکه. نه اغا منو اوگد رازی. نه صحابه تا ای. او خطبه ساسو مختصرید. زی که ای اوگدو اوگدو تقرونه زمون پشان. اوگدو اوگدو خطبه دار پشان. دا نه داغه. 24:40 چه دا گنتی دا یو نمی فلانی فلانی آ حدیثو دا نبی صلی اللہ علیہ وسلم چه ثابت تی مختصر خبر او کروست بیا و فرمایل خان رست و دست زمان راش او خیش دا دا قیامت دا علامات و نبی چه پایی که قرآن دا قرآن بڈیری فقحا با کمی قرآن سی حافظان قاریان صرف دا قرآن ظاهری الفاظ مستن کی دری خدمت کون کی دری مدارس بڈیری لیکن دا قرآن فام و قوی والا بڈیر کمی 25:25 ادا واقعیت ده، دا رنگ سوال بری بڑیری، مفتاجان بڑیری، سوال بکی، سوک پا ضروت، سوک بی ضروتان، اوارکون کی بکمی، اوارکون کی بخیلان شد، ایخو اکثر، کا بالفرشا کی توحیدی کنا، دا توحید نباد، آنکه امساک و بخل پیدا شد، کرا خود زکا تمنا اورکی خواد، او الهیلی جوڑی کی جماعه و پدیشیز کی پلان کی مولی شد ویری، 26:03 چه پا دیسیس که زکاعت نشتا وبریکی نشتا وریکی نشتا او که زکاعت ادو ورکینو آفی سبیلا انفاق چه انفل مال لحقن سوز زکاعت حدیث رئیب پا مال که گوره نور حقوق فریزشتر زکاعت نالاوا لیکن آدی ادو ورکینو که طور ته قرآن سر امدادو که فی سبیلا سمدادو که یاروی زکاعت میں ختم کرده زکاعت ختم کرده نمانتا تو دانیوی زکاعت راکت 26:41 دا انگی فرمائی دست زمانه برای شی پتاسو منزونه با مختصر کوایو خطبه با اگده یو اگده وایو اخپل پردید تول اس پر ایک اختریخ منزو گدیو خطبه کلو ایمون سنت خطبه وایو منگا پولاڑ سنت خطبه اینا سنت سنگا شی یو گنده خطبه وایو امون سی را پینجلس منتا که که اگده کل پایی که دوم اگده اگده تقرونشی چی یونیو گنده پایی تیرشی اول وقت امتفوتشی 27:20 دا اخپل و پردیتول دا سی کئی، او کئی زگه چه اوس پیشنگوی شیر، پیشنگوی وی دیت چه رشتہ کئی که، و مقصد داره چه کول نی پکار، نبار صورت دا دور دا سی ری، چه واقعی دی که دا قرآن کریم پوی حاصل اون فی دیر کم، دا مو اچه دا سو دیر راجمشیه، کم چه قرآن کریم بانی زان نپوی ای اغساسو ندیر دی باری، دیر زیاد دی، چه نور سیزون طرف دا ای توجه د 27:59 دنیاوی تا توجه اخلا جدا، پا دین کی چی کم علمون تا توجه دا، او قرآن کریم فاهم ترخته نشتا، نا خلق چی رئی اغا زمون ندیر دی، بار صورت دا قول سقیلو، دا دیر پار دا دیر قربانه ضرورت دی، بیا خاص کر زمون دا دورا، یا دنور مرگرو، دا حقیقت کی زمون دا، دا خلق دا معروف، لفظ متاویق دا یا چهله دا، خلق دا چهله سلویخ رزی نی پنزو سرزی، 28:45 انشالله را پنزو سورجی دی تا خمچینات وی اربعینات نی. دی پنزو سورجو که خالص شکم کار کول منگا غارو. تواجو صرف اغی تا کول پا کار گی. اخپل اوقات. اخپل طاقتونا قوات. اخپل سما و بسر. اغتود شدی طرف تا متوجیشش اللہ و متعنا. بسمائنا و افسارنا و قواتنا فی سبیل. سیده دوال لانا غارو. 29:26 چلا زمو غوگونا، زمو گسترگی، زمو گا قوتونا، پایوان مو لا فائده راکی، آغا ذریعه او گرده دا پار دهی چی مو پا قرآن کریم پوش، چی طول توجهات بس دی طرف تش، دا توجهو چی نا، ننمی ورگ فلانکیه کار دهی و ننمی ملمانه را غلی، آنن فلانکیه که خادی دا و فلانکیه که غم دهی، علومو دا قرآن که خاص کرد، مانی علوم دا دین و علم قرآن، 30:07 منافعات سیرین دا دنیا ساوریا، نو رسیدون ساوریا نشتا، دا دوڑا اوزا ایکی گی نه چی کلل انسان دنیاتم توجوهی نو بیا دین تا علم تا اغا توجوه نش پیدا کیل، اونا دا اغا حق ده دا کولش، قرآن کریم که ذکر، ابتدائی سورتونو که فرمایل تبتل الیه تبتیل، دا دا قرآن اصول لیخو، قرآن خواهاسی لیخو، نو سور مزمل که دا ای اصول ذکر که یا علم زمل، قوم اللیل، 30:47 ستا پا زیما قرآن ده، زمین اللہ اتیجه ده قرآن بوش ده شاپوها، پو گوبا نفرو تی، زکیه یا بنت اخی، نستا سوال دفت سر قوم اللیل، لشپی و قیام کاه، قیام اللیل، ده جدا مسئله واجب ده سنت ده سر سنت ده دیگره، ولیکن معمولی سنت نه نه، ده اغا عمل ده ش رسول اللہ صلی اللہ علیه وسلم، پا عذر تی شرط پادشه ده کنی نه پادشه ده آن، لشپی قیام، 31:32 او دانش دا تعلیبان دا پال نشتا ها. پیا عمل لیه. نه تعلیبو عبدالله ابن عمر زلان هما. او جماعت کی بوده که دا. او دیر تعلیبو یوز دیر وقت کیونی جماعت کی بوده یوز. علم کی سواق وی. ناغوی ماغی دیر خوب میشه تولیده. چه رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم تمہیں بیان کرده. وقیمه اوزل خوب ولیده. ملائک رالن زی ور طرف تر آوان کرده. دیر رویر ایدم پا. پا دیر که بل ملک مخل ر 32:10 اگه ویل چه خیبتی یریگم اخلاسی کرمتی. ندا خوب نبی صلی اللہ علیه وسلم تا اورا سولی شو. زما خوب و تولی. زما رور دا خوب لی جلی. اگه او فرمای عبدالله ابن امر خسرده خوارمانی چه دا شپیخ یامه کولی نسا. خود تعلیب دا خوارمانی چه تحجده کولی. نبیابا نیره دی که ملائکو بگور تند روانو لی که. دا مقام لریا. دا مقام دی که با ساجدش دا مصابده غیر مصابده. 32:46 نای انتحائی کمال ده بکی ها زکا اللہ تعالیٰ پا عذابو دا دعوت دا نبی سلم کی اول کار دا اوپا زمد آکی خود چی دا شپی خیام کوای دا کسوک دا قرآن تاریخ دا و که دا قرآن عالم دا مدرسته ناوالا عدب دا بکار چا دا شپی نا خیام لحاظو کی ها هر شب شب قدرست اگر قدر بدانی ها دا ری شپی قدر بکار دا قدردار دا چی خیام اللیل 33:23 کاغدور کات کولشی، سلور کولشی، سنت تو یا ولس بوری کولشی، کم اقصد باید که دا قرآن لستلی، دا اصل که دا قرآن یا مطالعی، چی دا شپی سڑکی، و باید که اللہ طرف تا توجهی، اننا شیعت اللیلی هی اشد وطن واقو مخیلا، نهاتی خیست توجه باید سر پیدا کی، دا موئی شمو مستالبانو پتالی بیره که تحجد بان زاندت که، 34:03 تبوینی چه سم برکات اللہ استعپ علم که پیدا کئی استعپ قارون که سم بر پیدا کئی خوبایه که اللہ دا دبیخوش تبتلیلیه تبتیلا دی قرآن بیانولو تاو دی اللہ طلب تا تبتل بکه تبتل دی تنوی چه دنیا کار مکو این لکف نار سبهن طویل و بسیشتا دا تبتل دا پیرانو ننه دا تبتل دا دی اربعیناتو علو ننه چه دنیا کار مکوه بلیکا وقتونو که 34:41 نا تک دل دنیا کار دشتا، خدا سکار مکو چه تا دا قرآن نمشغولی، مطلب داره، یا ولدین آمنو، لا تلحکم امالکم اولادکم انذکرالله، ایمان والو مالون اشتا، مالون پیدا گتای، بشیر تک دا زیگاوی، خلیکن دا اللہ دا دین نمشد تغافل نکی، نا تک دل دنیا کار دکی سڑه، دا دنیا باز توجواد دی، 35:19 ولیکن دی وقت که اگر تبتل سمان دا توجب و پتا غالی دا دنیاوی تا توجهاتنا علیه و تا کمال ترسیدیشی تبتل الیه تبتیل ندا سو مانی دا قرآن کریم دا اغی دا برکات و دا حصول دا پارا اللہ تعالیٰ اخبار نبی سلم دا عداب کولو چی دا عداب و بانی معدب شاو دارنگی دا طول و داعیانو دا قرآن نپارا طول و طلبو دا قرآن نپارا دا عداب 35:53 داوله ما عرض که داگه درنوای سا تعلق داری درن بوچ چی داگه دا سانو لکوشش پا کاری دا او دوسی جرید چه پاید دین مبنانا یو سر محنت دا قانون شرعی مطابق دا مون چه سمو عامال کو یا شریعت که مون ته سم رخوالی دا عاملون کول دیتا محنت وی اد دوئیم سو شیده اد دعا دا سور فاتحا 36:30 شیره طول ادیان و خلاصه دا باید که داشته کنی یا که نعبدو که محنت دی یا که نستعین که دعا دا بندگی کو اطاعت دا اللہ کو نمحنت شه کو لیکن بغیر دا اللہ دا تزرونه نکی اللہ نبا مددم غاڑه نا قرآن فریم لوله و اللہ نا غاڑه هم عالم دی قرآن بیانی خورا اللہ ندی مدد غاڑه موسیٰ علیه السلامو اللہ چی پر ایک کار مشغوله و 37:09 ناغت از دعا تلقی نکو چی قال رب شرح لی صدری موسیٰ علیه السلام دا سوئی کنه یه روز دی استاد دین دا تبلیغ دا پارا دا دعوت دا پارا یو سو سوزم آلا پکار دی یو من شرح صدر دا علوم دا پارا پکار شرح صدر کی علمونم راجی من شرح صدر کی صبر و استقلالم راجی تکالیف تیرولهم راجی ور پسیع موی چی ویسیر لی عمری 37:42 یلا دا کار زمان ماته آسان که، تک دا دین کار ده گران، اسباب دا یسر تمون دا پیدا که، دا مخکی ندید تا تریننگ و تیاری که یاده، وحل و لغت دا تمون سانی، که سزای کمی جبه نچلی، دا جبه زمان کلو که چه دا مرگری پوشی که نیفقهو قولی، انت برایی یفقهوی ویلی یتعلمو نیده چه دا شاگردان زمان قولی زدکی، نا چه دا فقیهان شی، 38:14 معمولی علم کوئی دا فقاحت علم کوئی یفقهو قولی الدلیل دی پر یوانی شی پا قول دا رسول بانی پویدل پا حدیث بانی پویدل و تا فقاحت وی کن یفقهو قولی دا داب اللہ تعالی غی تا قولی دا داب مو تمنی کل قرآن شروع کوئی درسی کوئی پخپلی کوئی بلتی کوئی بیان و تقریر شروع کوئی نوائی شی رب شرح دی صدری الی آخرین دارنگی رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم فرمائی 38:50 ما تا لا شرط دا ندی ویلی، چی اللہ مال دنیا دی رکی، دنیا دی رکی، ما تا دی روالی ویلی چی رب زدن علما، یا رب زما علم دیرکی، نیلم دا نبی سو علم دا قرآن، چی اللہ زما قرآن چی علم دیرکی، چی دا دعایم تا استخو لیا، چی رب زدن علما، نبی سو سلامم دی دعا تا محتاجو، اسم چی ریمون توت دی تا محتاجو چی اللہ، زمین پا علم کی زیادت راولی، 39:26 زکر علم خاص کر علم دا قرآن چیره. دا محدود نده چی پیوزه او دریگی. یا تا اما پلانکی تفسیر کتره بس دا پوره دا. ما یوزر دوره کرده دا پلانکی جایی که بس دا پوره دا. پلانکی او سازمه ویلی دا پوره دا. نا پوره نده دا زیادت نورم غایده. دا زیادت نورم اسبابش دا. دارنگی مونت دعوت. طریقه که خوالی شوروکه نقر. ربی انی اعوذو بکه من احمدات شاتین. 39:58 وَاعُوذُ بِكَ رَبِّ اِنْ يَحْذُرُونَ یارب از پتا پنایی وارم چه دی شیطان واسوسیم زیره ترا نشی شیطانو توی مذہ مڑا قرآن لزان دی دنیا کارویل نکیه کلو تی دلتا مذہ مڑا اخوزو وابیانو غنتری بی مذہ بری اولیانو مری بزرگانو نمانی و کلو با کیمامانو نمانی دو تی شیطانو سوسیه چی کن یارب از شی مجلس تا و شیطانو تا واسوسیه چی زکا ورتوی دعا 40:36 چه اللہ ده شیطان ده ده و سو سو نم بچو ساته و آوزو بکه ربین یحزرون و اللہ پنه ای راکی چه ده شیطانان زمگا مجلس ترانی شیلو اولی خبار لمسی چه بارو نلمسی کی چه دل تراشی نبید دل دل لمسی زکاو تده عداب خود دلی ده خبار عمومی یعنی به هازل مجلس و از خصوصی عداب چه تاوز داینا خبر یه اغزوی دالی چه اولی مو عدابو کو ده جماعت 41:20 دیکه قرآن زا سیرازو نو جماعت تا داخلی ہوکن، نداگر چه مو واجب نگن، بس اصحاب زویر و تا واجب ہوئی، مو گاید عامر مسنون دی سند، جماعت تا داخل شه نو دورکاتو که، در تحییر مسجد بم راشی، په یو دز باندی رو مرغی لگی ها، درمی پا حدیث بم عامل رازی، چه حدیث گریش تاز برای اندامونو که دریسو اشپیت مفاصل دی، 41:57 دا جوڑو نا چی کن زنگ پا پدن که دری سوش پیتری نبی صلی اللہ علیہ وسلم چرط را ڈاکتری نو کده خوا اللہ و تدا خولیو نن ڈاکتران گوری نو واقعی وی دا رشتی آوی دا جوڑو نا کار کئی چی منگ گرزو کن دا دا اللہ نعمت تی نا دا هر نعمت شکریه پا کار دا نو هر روز چی را دری سوش پیتری شکریه پا کار دا صحابه اکرام یا رسول اللہ دا بسوک پوره کئی دری سوش پیتری ن 42:31 نباو فرمایل هان ڈیر دیدا تصدقاور کی یا چا تقول معروفو کی خداوتور کی یا نور دا چاسر احسانو کی دا ظالم نخلاس کی سبحان الله و الحمدلله و دا سوش مارل بیاوی هر دا دا دی طولو پا زی یو کارو مشتا سی دا روزی پا افتدا کیو دورکات منزو کیو پا اخلاس ندا دا دی طولو دا پارا بس قای مقام شو گویا که دری سوش پیتو 43:12 نعمتونو شکریه دی ادا شبه دی دورکاتو. هر مسجد دا چه داخلی گی ادب پکاری. او خاص کرد دور تفسیر. بیا چونکه داخلی گی دا قرآن کریم دا پارا. دا قرآن کم اداب ظاهریه. انشالله رسول مقدمه کم امراضی. اگا پکاری چه قرآن کریم تکینه. اول ادب هم ده لیکن شرط هم ده. اگا شرط داره چه دا تقریر دا پارا مجلس نه. 43:58 سه تا سه مذاکره ہوئی، درس مجلس ده، درس که ضروری داره شه تا سو آدی او سردی اخپل قرآن ده، اخپل، که او سردی اخپل قرآن کریم نساتی، تو ٹیک ده منگا آغا شروع نه، خواه آغا بار کیمی، آو سفوفو که نکیم، او دارنگی آغا منگ سرد و ریجستر که نی داخل ها، چه کم داخل دی، 44:33 نو کم از کم ماغاد اخپل قرآن کریم پا لاسکی خوصی نو اونی سی چه پتاولگی چه او ده پا دی نت را آلی چه قرآنی زکم پیسی ور گولی شی پا چه بانی پا جوڑای سوک پکی پا نسوارم پیسی ور که سوک سکی نو قرآن زال نیزی آستیس دا دبم شو خوشرتون دی حیات ساته دا او قرآن کریم تا چه دیان ناستی نو زایر داری چه توجوب دی ور تی گوری بور تا پانی بم آرائی آی 45:15 نو ظاید رایش توبیر تکیا نو آیا، آنو بتا احتباق اے ها، دیتا تکیا خواه سو کوئی چی مخت ایسا کتاب نی ها، دیتا مصد نی چی ایسا پانی مانی وارو، نو تکیا ایچی وایلین دا با دلیلی پریش دا سڑی، اراده نشت دیتا چی دیوی سجدکی، دی اصی استراحت را گلی، آرام دا را گلی، دی اداب لحاظ کوئی، نو دارنگی پدا سی مقامات دو که، 45:50 نبی صلی اللہ علیه وسلم در جمعه در روز خطبه که تسکیر رو دا قرآن که من اکرد احتبا احتبا بجنی ستواز زنگرانیو ستکریو لا سجاسی کری خان و خدا دی تا بیغم ہوئی که تا بیغم اناسته مجلس تسکیر که مجلس دا قرآن که احتبا من ازا گوئی که آغا پا کپڑی سریزه که بعضی عرب ازان لکپڑی پیدا کریو دا سیچوریزان تا بوداگان پیدا کی توجوی للقرآن قرآن کریم تا 46:35 عدابو که عدبونده نو شرطونده شرعی راجیح قول سراغا شرعی شرطونده اغداری چه تاسو پاودس که قرآن تکینه پانی آڑه قرآن مسکین پاودس بانی کتو باودس هم جائز ده و صرف جائز ده خصوص سواب نه نه نو چه ناس چه سواب بگتین نو چه گتین پاودس که کینه و زیر خبر دیچه توحارت زاہری اللہ سور مائده کیولی جکر کنه 47:15 دازده چه تو عارض باطنی سرده یوزه شی نو کمال پیدا شی سردید باطن پاکی نو ظاہر پاکی اولی که یو پاکی و بلنی خدا نمگرد تیاشوگا ظاہر که پاکی باطن پلی تی آخو انتیائی پلی تی نمل مشرکو نا نجس حق باطن پاکی لیکن پر ظاہر که پاک نده عده وقت که سجده راشی دا منظر وقت راشنده بس کل جامع پلی تی اللہ دابت کسی کویلو سیابه کفتوه 47:51 از تا دا مانزا مسئله خونده دا قرآن مسئله و یا علم الدستر قرآن کریم تا پا سوئی قوم فانزر نو جامعه دیم پاکی ساتا نو ظاہری معلم از تا دا سلور تفسیران تا منکو چه دا مدد ده چه پاکی جامعه که قرآن تا کنه جماعت تراشه مانزا وقت شی سجدی وقت شی چه آخو کولی شکن نو دارنگ درس که که ناسلو که افضل طریقه خو حلقی 48:29 لیکن حلقه او پا کسرت که نشی جوڑه ده. ده رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم وقت گی. ده سی کسرت که جوڑه ده نده جمعه وقت که جوڑه ده. زبکه ویلیو جمعه که با پسفونو مانه کنه. او حلقه با نجوڑایه. پسفونو کنه. او امام طرف تا توجه کوئیه. استقبال الامام. امام بخاری باب یا خریبه. چونکه او سم حلقه نشی جوڑه ده. زبکه چیزای کم ده. حواستول ترس 49:08 دا مجدس یو سنت طریقه دا، دا اگر چی پا صفونو دا صلاب که، خدا نشت چی یو سڑیر زان دا پار زیر مطاعم که، آخو چی سوک مخ که رایم مخ که بای، رسو رای رسو رای، ولیکن دا پا کشتا، چی رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم فرمایلی، لیلی نیمین کم ولو لحلام ونوها، ما تا دی نزدیک ادریگی پا مانزکی، نزدیک دی رایشی مانزکی، چاکش عقل و پویز یاتی، دا دب دا دی 49:47 اگرچه سبقیت سبب دیده حقیقت سوک مخک نالیه مخک مستعق دیده کو لیکن کمچه اولو لحلام و النوحانی کمس کم نابالغی نابالغ بچی اغر صفون رستو که ادراوای اغر رستو طرف تک این او کمچه علم پوئی حلم اقل والی ادراک احساس پورا کولی شی نارا مخکی گیا او دبم دیده تقاضاک دیو جنرایت ساته چسر واری 50:23 دوارو کلا برای نمک پاسی را پاسیم، توجوم پورا نی، کشرای نی نده، احدیث دا عدب پلی ازبانی، اغی تاسو و توای چه ای رستو کینی ها، ما چک ده چه کلا ای رستو کرشی ابیا پسفک زی نو پسفک رو بیا کینی ها، نکه دا عدب شرعی ده چه کلا پسفک زی نو و روکی با دا بالغانو سراو دریگی، دا نشتا پدلیل که چه پسفک زی، 50:56 او واڑه دی شات تا او دریگی لکه فقه کرایی دا بدلی لخورد. ادی او دریگی صفحه که خلیقین رستو دی او دریگی. ندا مجلسن دی سنت مطابق او چلوائی. چا او بچی، واڑه، اغا پرستو صفحه نو که که نوائی. خواهی تا ماغا دابو خواهی. چکم ماداب ضمیری دو سیدلو کمرو که مساجدو که مانزتا پاسوئی لی. ند زنانو پبارکه. کل نور رازی اگر چسبر آغی لی. 51:36 اغیشی کلا بشی راویلی، اغداسی بشیشی بیان کنٹرولی نشی کولی، پنو رو باند درسونا خرابوی، پر اس کالو مویلو، بل کالو مویلو، اس کالو بدا پردیر احتمام ساری، چاگ زنانا مونگا نشی داخلو لی، پر درس کی شعیزان سر بشی راویلی، اس کئی او دای بشی آغویلی سنگه، پریدم نبشتیق دا لا بولو، ازا پوی بل وقتا لدل کی خیر، کو زنگو مجلس مخرابو دست، 52:15 ناغیر اخپل بچی نراویدی، نا داسی بچی چه اخکتا با درس که که نستیشی علکان، تک دا بدایی خدمت که اخکتا با درس که، و داسی بچی و بچه چه درس که که نستیم نشی و شور شغفم که جڑاگانم که، نا په نور بانی چونکه و مزرت و مفسده جوریدی، نو زنانو نم پکاری چه ای درسی حالت که نراویدی و درس زنانو منگا نشی داخلو درست پارا، 52:51 تا سم دا کوشش مکویش کم کسان، اغی سرا مخکی چرتو وارو بچیو، دان سرا یا سراولیو پا قرآن پوئی گی نا، من که قرآن کریم من پوئی گی، و دا دا دابو مطابق ناستی نا سپابندی نش دا پاگی، دا درس دا دابو که اغدا دیشی چون که قرآن کریم، یا دا درس زمان اثر کیده مسلمانان و دا افاده دا پار دی، چایی دا دی نفعده والی، 53:32 مانه از ذکی، تفسیر از ذکی، عقیده از ذکی، عمل از ذکی، دیم ساختام از ذکی چگم قرآن کریم کی، ده پنده شیخ، ده اللہ رحمتون ری پای مشایخون، اغا ته اوزل چاویل تا، زمون دور که از دس طالبان اغلی، وارا وارا طالبان دی، نازم ارتای اغا داخل اغالی، اغا ته پا قرآن پا توحید، پا خبر پویگیوی او، بس زمون ده قرآن، 54:09 دا درس یا مقصد دا ده چه خلق عقیده ازدکی. که قرآن نشی ازدکوله نه خیرده نه ازدکی. ورک عقیده داخله. سو مانه خیرده همو عقیده داخله ورکو. دیده پاره چه عقیده چکشی عمال چکشی احکام سی ازدکی. که طول قرآن نشی ازدکوله. ندی ازدکی آخیرده. دغ پابندی نشتا. دارنگ ملکه چه کم جماعتونا و جمعیات و قسمان قسم جورشیدی. 54:44 اخو دی قیخ بل یا سیاسی یا غیر سیاسی، منگا پا درس که پایی پابندی نه لگوی اس قسم، چه اگه تعلیم دیده شی ازمون دا اصول متابق بدل دا جون تیره، خو ما تا ابتدا نوشه مقصد بدل دا که صرف دا قرآن زکوالو طرف تا توجوهی، دا مقصد بسوط زرکه نه روڑی، که رده با زمان، ما چه کم دینی زکره ده، ما چه پلانکیو ساز نکمیلمی زکره ده، 55:18 کما ترجمه می زکره دایا کما سریمی زکره نو داگه مطابق بوئی و چه داگه مطابق دی وا نوری نخپشی نا دلت سینه صافه کیا پدی سینه پدی نیت دی صبح نراجی چرا دی با زما دا مسلک مطابق خبری کی ستا مسلک و دا زما مسلکی با کدیشی فرقی ستا فام با جده ای زما با جده ای انزوار دا علماو که خامخوا فرقی پا کادا ای چه دا فرق من برداشو یا با سر دا بل وورو که 55:53 نو پا دی نیت مرا زی چی دا با زمان پا طبیعت خبری کئی. اکوی نکلی نو زبا خپایم. نا پا دی نیت راشد چی زور علم تاسرشتان عالی زانت رو سارتا. و دلتا کسا نی مسئله تم علمیگی نا اگا وارا. که خوخه دی نو وستیک دا ویخلا. مخکی دا پارا خیلی منسو. نا سیخ منسوخو گند و که آبی منسوخ که. که خوخه دی نی نو مایخلا. ولیکن دغی کسان دا پارا. 56:28 سیدائی دا پوئی یا دا ای دا علم یا دا ای دا مسلک متابق خبر پده مجلس کیون نشی بلشان اوشی دا حس قسم اجازت نشتا نه علمی نه اخلاقی پا اس طریقا شاید مرگر او سرا پا کام رو کی یا پا دا دا جماعت کی باسونه کئی دا دا باسونه دا پار دوره نی دا دا قرآن دا پار صرف دا پوئی دوره مسائل کزان نسا چیڑه یا دا شام دا مسلک متابق مسئلن نی 57:02 بس آره زان سروس آتی و کدیر خپکیگی نو، بس زان خپگان متی روی بیا ما داخل گیا، دا سی کسان چاپ و درس کی پیو مساله زمون خپکی، دوست ندی آزمون کی، چی را بس دیزه ندی زی، آگا دی نداخلی، بلکه کلا کلا دا سی کی که یوتن آگا دا دی عدب خلافو کی، آگوی زمان و مسلک مطابق خبر و نشوی آزمان پا مسلک بانه پا که رد را گئی، 57:35 اد دا چلوشو نده خپای تو نباو که انتشار پیدا کینو که دیشی انتشار نمخ کی مونگه او باسو خان. بیا با خپا کیگی نه. دیو جنو پدی امیتونو معانی سوک نرازی. چرا دیو با زمان دا طبیعت مطابق خبری کئی. که دیشی سائلم ما ندریاتی خو لیکن دا پدی که لازم نیشی ستا سو دا طبیعت خبری بزکون. دا التزام دیو سرین نکیشی زمان دا مسلک مطابق خبرو بای. اوگا تعصبات. 58:10 زوی دارش تعصب دزرن ندرکه، که دچا لسانی تعصبی، چدا پختون نیو دابک پارسیبات نیم، او دیده تعصب راولی، دچا قومی تعصبی چدا دیو قوم نیو زده بل قومم، او بایه که ازار تعصبات ده ملک پراتی جدکه، یا دچا مذہبی تعصبی چدا یو، دیو مذہب مقلده بل لبل، یا یو مقلده و غیر مقلده، دیده تعصبات وید. 58:47 دا دا زنون نه اصطل فرض دیده مسلمان، دا حدیث گاید تعصباتو بدی بیان کرده، دا خود جاہلیت کارده، باید دید باید تعویلو کیچه نه جی دا تعصب نه دا تسلوب ده، وید تسلوب چک دا شتاقو ثابت ده بل قرآن و سنت، تسلوب سو دی کلاکی دل، پا قرآن و پا حدیث بانه با کلاکی گی، دا سی بل مسئله نشته چیل قرآن و حدیث نه سیوا، 59:22 دا قرآن حدیث دلیل پی نئی و تا پی کلک شی، ای تا کلک نوی، اک لکی دل منن، دغ تعصب یا دغ قسم تسلوب، دا پا دین کی نارواز، دو ٹیک ده ستا پا علم کی، ستا پا نظر کی بتا ده یو سال نصیز دکڑی، ولیکن دل تا پاگی تعصب بانی راتلل، چه زو پاگی مسلک لکم، از دا منم نا نور نشم منلی، یا مالا پلانکی ترجمی زکرلو بلا نشم منلی، 60:00 دا دیلم دروازه پزان ما بندوای؟ دا تعصب انسان رندی، لیلکل کنی، حواس خراب شی، فامم خراب، برباد شی، وصحت پزان که پیدا آکیه، قرآن کریم که، دا سبراشی دو سیزا، یو چی دی آغی تا قرآن کریم کلو تحسد وی، حسد من اندین فسیم، کلو تببی وی، و دا صحبتی چی دقی خلقو تا هدایت نحاصلی، هدایت شا تحاصلی یهدی الیه من یونی با، 60:39 چاپا زرکی چه انابت ہوئی، دغ تا انابت ہوئی، دا ما چه تفصیلو گو، چه زر صاف کئی، اخپد تا چه سیج زکڑی آدنی منز نا، منز که حائل ما گرد آئی، پا صاف و سینه مانی، درسو رئیو، دینو رئیو، قرآن و سنت خبریو رئیو، دیتا انابت ہوئی، انابت ہوئی دیتا، که حق تا تخکارشی نو زرپ رئیو دا بس آگه حق طرف تروانش، اللہ هدایت الگ ورکی چه پا انسان که اناب 61:12 حدایت آمده از دا کول دا قرآن، پایوان توفیق دا عمل، دا صدی دا بناره پا انابت بانده، یهدیل احمایونی، نزلونو کی انابت پیداکه، انابت لالله، دا سبب کیگی دا پار دا حدایت، زد اناد، چه نا بس ما پلان کیو ساز ندایو دیو، زمان پلان کیم اسلک دی، از دا پایوان اکلاکیم، ابو دا یوزه کی کرایشه کیم ابو لشکوا، 61:49 او اشارتان ویلشم چه انشالله عظماء خلاف کون کی تحریک شیره اغا ختمی دون کرده تا اوستا بشارت درکو اغید ناز نکی چه زیب بزیر اوز گرده مقبل سپایی کن این انشالله دا سی عمال اللہ اکدل چه زمون تایید وشو کما مخی او جرم کرو او لس خاله مخی نن آقا خلقو ماغا جرموکو نو راروان جی دیلد اغید دا عظام نکی چه دا مون کمالوکو انشالله لگمو دا پس با 62:22 پتو لگی شی بیاییم انقلبین انقلبون کرا شی مرگرو شی کمی مخکی ما تا مرگره نویه کرشی تقریبا ناکسر دا ما شاگردان نز ما درست را دلل او نی مال چر تا تقریر که او نی تقریر تا غد که خودو او پرو نا بلد او ای منت شروکو او دو میتر نی ما سروکو اوویل شی تیک دا زمگا آه طرف تا بگولو تا بگولو وی 62:56 او لیکن تاسر زمون که سبرات کرده مون آئی معافی وارد. او دا مون گا ظلم زیاته کرده. تنظیم پیسیت هم کرده. اما ارتای گوره تنظیم نه اله مجوڑا ورد. خدای. پخپل اپا که بازی کسانه وی. چه دا تنظیم مون گا دا علوهیت مرتبه تا رسوله دی. مایو قرآن کریم نه حدیث کی فرمایلو. چه لا توا تل مخلوقن فی معاصیت الخالق. نه حدیث هم چر تا رسوله دا دیو. 63:28 مسلک والا دا پرخاص حدیثو نه کنه دا هس مخلوق تابعاری با نه کنه پماسیت دا خالد کنه دا تنظیم مخلوق نه استاسو چیشی موخو تنظیم کیون سوکو خان سوکی دوم ترون شه دای ترون گوی انشالله بس داوزه اخو بشارت داره که یکردو کچردن او تندو اپکی پادشی ای بخو لیکن کم مرکزی کسان چیو نا ایز اخپل زین تا بوت دامو 64:00 مطمئن معافیان تاوغوختا او اس ماس رو وقتم کنیم باید پاکی جذبه والو چی مون تا درس شروع کمه درس ازا شروع کی کن بیای مون لوخ را که چی او پا کال که و یومیش درد تا رازی مون تا با درس که نا خلق دی هایی تا مون بیا میند کو چی واغا تعصبات پریک دی ما بلز درد تا یو بیان کیویلو چی را مکی صدید قرآن کریم وان اللہ دا قرآن درسو نا بشمار زینو کی شروع کرل زمون دا 64:32 دایی پا محبت و دایی پا اخلاس. وست دا قرآن و دا حدیث دا دواعو صدیره روانه. پا دیس صدیقی با انشاءاللہ دا دواعو تسلطیه. دا رفت رفت بدا کسانو تا پخپل راجی. نفسه با قل خیرات. پخپل او سنیک خسلتون تا یو بل نمکی شیکه نه. کسوب تاسو رستوکی نو پشات مزه گوره. پشات تلیه تباشید. با صورت دی مسئله مقصدم داوشی. چا دا تاسوب کده غلط. 65:08 ننن اغی بیا پخپلا پای بان اختیمانه کی شرا کاره کند؟ ولی او عاقل سرده سکار کئی چی باز آیت پشیمانی بیا پای اختیمانی او اختیمانتی اولا بیا سفیده نور کئی ناسیزون انشالله ختمیدون کی ریزم جواب تایجد بیشتا او ما مرگلتوی میں مایو خوبم لیزده همان او خوب انشالله دی صدق تراوان دی چه دغا مخالفت بلکل مرکی مابدا سیالت لیزده همونگا پره 65:46 خوشحالی صرف کوی چه آ خلق چه کمونگاو تا مرگری توحید سنت والدونگا مرگری و صرف دا تعصب پایو بیماری که اختو اللہ تا انشالله بیماری لرکی نو دیو جنا کدید درس کم سبازی مرگری دا سی ناغید داوری چه انشالله حق طرف تا اگر آجیح طرف تا عام مرگری را روان دی نو دیو جنا یو انسان دی وقت که پشا کوشش نکی که بس دو اس پشا تزم نو دی که خیر 66:22 سراحتنم ویلشم، سکم مرگری، که او شیطانی، واسوسی سر راویلی چه زبدت واسه شیطانی او کم، یا او پرده مرگر رو باند درس قراب کم، یا ده یهودیان شانده بکارو کم چه، آمنو وجه النهار وکفرو آخر رو، لرچه اوقت که شریک شیع بیروسو کافر شیحا، داکه دونه دا حلی فیده نور کئی، او پرده انسان دین و دنیا تباکی، 66:52 ناغ خیالات دخپت زین نلرکه، یه هر جماعت چه تاوست خخ کاری، پا یکی پابندی نیشتا، او دحق طلب کوای ورسرا ورسرا، دست عداب دی، اخیری عدابو که بس زاده نور بخوای انشالله وقت پا وقت بانی، عداب دو دست آوره، عدابو که بدلی چه حاضری با بروقت ضروی، ورستو چه کم کش کش کهی کنا، زا قامی لسلا دی قامو کسالا، ناغ نور خلق زان سا ناراس کهی، 67:28 نه دا دعا بم لوله زده تا دعا مخیم. سی اعوذو بکه اللہ همین اعوذو که اندر همه و الحزنه. سی که زده مونگا فکرون و غمونم بیری کنه. نه دا دعا سار وقتی وای. امراد دایی سی زده دا اسبابو نه اللہ مونگا بچکه. اسباب در همه و در حزنه. داره امن الجبنه و البخل. بزدلی چه بازی یه را پلان کیو ساز مانان خپشی یا مختدان بخپشی. او یواتین بباسین زده دوریل نظمه. 67:59 بزدلینه لا بجکی بسره بزدل نرخو عاجز ده قاسر چور داری نداقه داوجنا علم نکی دورک نیش شامل ده دعا موارک ده نداقه و القصل چی اللهمود نارستیانه هم بجکی و آخر که من غلبت دینه و قهر رجال و من زلای دینه و غلبت رجال بعضی مرگره شد تا قرض دارشوی بعضی تاریبان قرض دارشوی 68:35 نه ده قرض آوجیم یا پتیگی ده خلقو نرسی دل تبیانی شیرات ده چه ده پلانکی تعلیم قرض داریم او بنا نه بیا پیسیه واری یاسه نه ده نور خلقو په غلبه ای چرتا نه پنه ای واری چه اللہ مون ده دینا بچ اسادی نه مقصد سو ناراستی با نکوای بلکه ده موسیٰ علیه السلام با سنت باعمل که شعجل تویلی که ربیلی ترزا ده وقت نم زراغلی ممخکی ده وقت نم مخکی راغلی 69:07 کم وقت شی مقررشی دا اغینه پنجلس مند تمخ که رازه پنیت دریش دا دینی و مجلس ده نو اللہ پرزاکیه که دی وقت که مناسب داره که و بجه عام حاضری بای تیک ده کن ناظرم سوکو دکیه دا پار ناو خامخوا وقتی ده وقتی ده زو نیمی شوی خیر ده و نیمی بجه تا 69:41 ونیم بجیبانه با انشاءالله درس شروع کیه تاسو چرا زین ده ونیم نمخی زانده ارسای ونن چ کم کسان پخپل سفونو مانه ناس تی زینه تیک دست رد و بدل تا نازم صاحب تا پک اختیار ده چا دست رد و بدل او کی مناسب ولیکن دست سبانه باغ زین استاسو دست ترقی سریع چ بیاوه یو بل صاحب پک جنگونا نکاوه چ بز دیده که او سمال زیرا کو دا زما زیو 70:12 کمشی مفضی لنی زایی نوانی پکار ها وقت تا حاضر دل خپل صفونو معنی که ناسل خپل خپل قرآنو نزان سر روڑل یا قرآن پر کمشی زبانی گره آگا روڑل دا زوی اشیاد سنگی چه حسب صحبه خدا زنگو آئی که سوقت پولی دس جاری نبیابا منس که دو دونیم گنتی پس مختصرف و صحی شلمن تا ینیم گنتا او بیابا رسی انشالله 70:47 ماس پخین مانزا پوری کم کسان چلتا مطبخ داخلی دای ادبم دال چاید نازم صاحبنا زان لخپل کاربونه والی کم کسان که بار دی ری ناغید هم دا تفسیر دا دور تفسیر ورقه والی زی که بغیر داگه ورقونه بیا کلی شی صبا من پابا نیو لگو چه بازی عوارضو پبینا یا ورقه نیو صبا اغتا پایه ضروت شی دا دی چه سند اصل کی سند و تناسلی 71:20 نو هر یو بخپل داخله کوئی، داخله پو اصولو، و داخله سر با ورقا بطاقا خلید، او کمچه مطبخ که داخلیگی نازم سه پو واسطه بانده، ناغی نو بیا دا مطبخ ورقا خپل زان لحاصل ہوئی، چونکه دا ابتدائی روزیری ننو مرد دا سی چلیگی، سر روزو پوری دا سی چلیگی، کم مرگری چه نوی نوی رازی نو وارد چه ورد تید، دا ای سر دا سم تعاون کوئی طریقه ورد تخواهی 71:51 او زیه که باقی قرآن عملو که ازا قیل لکم تفسهو فی المجالس نففسهو ها مجالس که لده سملاستو زیه تموی خدا موئی چیزمو خود سملاستو زیه نیلی نو پراف پراف پکاری ندرست مجالسموی نو سمانا کم زیه چی پایکی سمرا مرگری زیه دیشی نو بڑی وجه و وجه نا کوششو که خیر ده زانمانی تکلیف تیرکه بل لزیه ورکه ده دا لگ وقت ده 72:22 چی دا ڈیر پا نفت و پا مین محبت بانی تیرش. لطق عذاب و بانی معملو که، و انشالله تاوز دا پارا با یو امیر و مقرر و، چاوز تاوز دا وقت پا وقت بانی، عذاب و مخی و زمین مقصد و مدتخی، و ساسو دا تنظیمی ایسیت چی، دا دست رکم متعلق دین عوام دتخی، فا اونگا لگ انتظار کو، چی مونتا مناسب سره پیدا شی دید رسل و رزو که، 72:55 اس کم کسانو چایی داخلی نی کڑی نا ای خیر داخلو که، او کم کسان چی بیا مطبخ که داخل شی او اغید پار زی ورکڑی شی، انداشرد چی بعض کسانو دی کلو که اغید زی اغستی، خلو پیسو اغستی یا چاو لپمین ورکڑی، یا زمین زنازم سی پهدایت ورکڑی، او اغدد تا بیا مطبخ سر متعلقی، ناغبم پار زی کج کم دی وو سی، 73:27 نه اغای تعلق بخامخوا نازم صاحب سرئی ده ده نبا اجازت دخلی شده فلانی چیزه که دیره ام دیره پاری شده سبامون تمالیمی ده که بعضی ده سشتان اغا درس خرابون کی خرگی چرا ایشی اوزای دیره شی درد سبیتاقو اغرا موالی دیره درد دیو کل درس لبن لیتد کل دیره درد دیو دیو بکی سخوانه کی گرزی دیره درد دیو ازان لی شد تا بیا درد تا عطر خرسی یا 74:04 نه نه دا داخل باغشا دا پاریش دل تا دا قرآن کریم پدید دور تفسیر کی آغا داخلی گیو دای مقصد دا ذریعو گنه و انشالله بیا دا صبانه بس دا دا احد مطابق وونیمی بجی درس بی او اس دا دا غی دا پارتاوستا محلت درکو چه داسو پد دا داخلی زینم داخلی موکی دا پد درکی در زینم معلوم که دا نازم سه پواستا 74:39 اخپل یو تنظیمی اجلاس منن یخه ری، که مرگری چاگا عراقین بی دا اجلاس، عام خلق نا، ناغی ری بیا، دلتا آئی دا پارا بخواست زید جمع که دو، اد تا راجمش یا گونتا نیمه زمگ بایی که خبری ری، او ملاقاتو نوی، نور بست دی وقت نداسو رخصت یه، او پدی اداو بان عمل کول چه ری، چی بار بار ضرورت پاتی نشی، عاقل انسان دا پارا صرف اشارت کافی، 75:12 علاقه لتکفیه لشاره جاہل بربه لور پکاریون لور تزانم جوڑاوی بلکه عقل نکارواله پخپل لا داب بانی سیجون تی روی چکم مقصد دی چاہی تموی ارسو علامت سبب دا رضا منتی دا دنیا و دا آخرت اگرزی اقول قولی حضر صفرالعالی ولسال المسلمین
مکمل متن دیکھیں