Sığınak ve Kuşatma · Hikâye 32 / 70
Cafer (radıyallahu anh) Necâşî'nin Huzurunda
Bir Hristiyan kralın huzurunda imanını savunması istendi ve bir medeniyetin konuşmasını yaptı.
4 dk okuma
Kureyş'in elçileri hediyelerini dağıttı, sonra davalarını Necâşî'ye sundu: bu kaçaklar, kavimlerinin dinini terk edip sizinkine de girmeyen ahmak gençlerdir; akrabaları onların geri verilmesini istiyor. Generaller onları teslim etmeyi salık verdi. Ama Necâşî âdil bir adamdı ve insanları dinlemeden teslim etmezdi.
Müslümanlar çağrıldı ve Cafer ibn Ebî Talib (radıyallahu anh) onlar adına konuştu. Ey Kral, dedi, biz bir cahiliye kavmiydik: putlara tapar, leş yer, hayâsızlıklar işler, akrabalığı keser, komşulara kötü davranır, aramızdaki güçlü zayıfı yutardık. Böyle kaldık, ta ki Allah bize aramızdan, soyunu, doğruluğunu, güvenilirliğini ve iffetini bildiğimiz bir elçi gönderene dek. Bizi Allah'ı birlemeye ve yalnız O'na kulluğa, babalarımızın taptığı taşları ve putları terk etmeye çağırdı; bize doğru söylemeyi, emanetleri yerine getirmeyi, akrabalığı gözetmeyi, komşuyu ağırlamayı ve haramlardan ve kandan kaçınmayı emretti. Böylece ona inandık, kavmimiz de bunun için bize saldırdı.
Kral sordu: Allah'tan getirdiklerinden yanında bir şey var mı? Cafer (radıyallahu anh) Meryem Suresi'nin başını okudu; Zekeriyya (aleyhisselam), Yahya (aleyhisselam) ve Meryem (aleyhisselam) ile oğlunun kıssasını. Necâşî sakalı ıslanana dek ağladı, piskoposları da tomarlarının üzerine ağladı, ve dedi ki: bu ve Musa'nın (aleyhisselam) getirdiği tek bir kandilden çıkar. Gidin, çünkü vallahi sizi asla teslim etmeyeceğim.
Elçilerin bir oku daha vardı. Ertesi gün krala dediler ki: onlara İsa (aleyhisselam) hakkında ne dediklerini sor. Bu, bir Hristiyan sarayını tutuşturmak için tasarlanmış tuzak soruydu. Cafer (radıyallahu anh) vahyi olduğu gibi cevapladı: onun hakkında Peygamberimizin ﷺ getirdiğini söyleriz: o, Allah'ın kulu, elçisi, ruhu ve bakire Meryem'e (aleyhisselam) ilkâ ettiği kelimesidir. Necâşî yerden bir saman çöpü aldı ve dedi ki: vallahi İsa (aleyhisselam) söylediğinizi bu çöp kadar bile aşmaz. Hediyeler geri verildi, elçiler aşağılandı ve müminler onun diyarında güven içinde yaşadı.
Bu hikâyenin taşıdığı
Cafer'in (radıyallahu anh) konuşması, davetin en saf hâlidir: ne olduğumuz hakkında dürüst, Peygamber'in ﷺ bizi neye çağırdığı hakkında açık, gücün karşısında inançta korkusuz ve tavizsizce nazik. On dört asır onu iyileştirmedi.
Kaynaklar
- · Musnad Ahmad (the narration of Umm Salamah (ra) on the emigration and the audience with the Negus)
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah