Mübarek Doğum ve Gençlik · Hikâye 12 / 70
Erdemliler Antlaşması
Zulme uğramış bir yabancı Mekke'de feryat etti ve genç Muhammed ﷺ ömrü boyunca övdüğü bir yemine katıldı.
3 dk okuma
Peygamber'in ﷺ gençliğinde, Yemen'in Zebîd şehrinden bir tüccar, Sehm boyundan güçlü bir Mekkeliye mal sattı; o da malı aldı ve ödemeyi düpedüz reddetti. Yabancının Mekke'de ne kabilesi, ne koruyucusu, ne de başvuracak bir yeri vardı. Bunun üzerine gün doğarken Kâbe'nin yanında durdu ve zulmünü şiir hâlinde haykırarak Kutsal Ev'in şehrini utandırdı.
Bu, kalbi hâlâ işleyenleri etkiledi: birkaç boyun ileri gelenleri Abdullah ibn Cüd'ân'ın evinde toplandı ve Hilfü'l-Fudûl, Erdemliler Antlaşması diye bilinecek bir yemin etti: Mekke'nin mazlumunun yanında, vatandaş ya da yabancı, zalime karşı, haksızlık giderilene dek duracaklardı. Sonra birlikte Sehmli adama yürüdüler ve ona borcunu ödettirdiler.
O sırada delikanlılık çağında ya da yirmili yaşlarının başında olan Muhammed ﷺ, o antlaşmaya amcalarıyla katıldı. Peygamberlikten çok sonra şöyle buyurdu: İbn Cüd'ân'ın evinde öyle bir antlaşmaya şahit oldum ki onu kızıl develere değişmem ve İslam'da onun benzerine çağrılsam, icabet ederim.
Çarpıcı bir cümledir: Allah'ın Resulü ﷺ, vahyin üzerinden onlarca yıl geçmişken, putlara tapan adamların ettiği bir adalet yeminini hâlâ yüceltiyordu. Ümmetine çıkardığı ders kalıcıdır: mazlumun yanında durmak ne bir kabile lütfu ne de bir din lütfudur; insani bir yükümlülüktür ve İslam böyle bir asaleti iptal etmeye değil, tamamlamaya geldi.
Bu hikâyenin taşıdığı
Adalet herkesin, herkese karşı borcudur. Eğer mazlum için yapılan cahiliye dönemi bir antlaşma Peygamber'in ﷺ övgüsünü hak ettiyse, bir Müslümanın hangi dinden olursa olsun ya da hiç olmasın mazluma bağlılığı en az onun kadar sağlam olmalıdır.
Kaynaklar
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah (Hilf al-Fudul)
- · Musnad Ahmad and as-Sunan al-Kubra of al-Bayhaqi: "a pact I would not exchange for red camels"