Hüzünden Göklere · Hikâye 38 / 70
es-Sıddîk'in Sabahı
Mekke, gece yolculuğunun nihayet hareketi kıracağını sandı. Onun yerine bir unvan yarattı.
3 dk okuma
İsra'nın ertesi sabahı, Mekke her şeyi bitireceğinden emin oldukları aşırılıkla çalkalanıyordu. İnsanlar Abu Bakr'a (radıyallahu anh) koştu: arkadaşının iddia ettiğini duydun mu? Kudüs'e gidip bir gecede dönmek! İman etmiş bazıları sarsıldı, der siyer; bu, alay edenlerin dua ettiği imtihandı.
Abu Bakr'ın (radıyallahu anh) cevabı meseleyi iki cümlede kapattı. Eğer o söylediyse, doğru söylemiştir. Sonra her yarım imanı utandıran muhakemeyi ekledi: ona sabah akşam gökten gelen vahiy hakkında zaten inanıyorum; yeryüzünde bir yolculuk hakkında ondan mı şüphe edeceğim?
Peygamber'e ﷺ gitti, hikâyeyi doğrudan dinledi ve her ayrıntıyı cevapladı: sadakte, doğru söyledin, ve o günden itibaren Elçi ﷺ ona es-Sıddîk dedi, hakikati büyük tasdik eden; ümmetin onu o zamandan beri tanıdığı unvan, kendi adının bile üstünde.
Unvanın kazanıldığı yerde sessiz bir ders vardır. Bedir'de değil, hicret mağarasında değil, halifeliğinin savaşlarında değil, sıradan bir sabahta, alay eden bir kalabalığa karşı dürüst bir adama güvenmenin yalın eyleminde. İmanın en büyük madalyaları çoğu zaman tenhada takılır.
Bu hikâyenin taşıdığı
Bir kişinin doğruluğuna dair uzun tecrübe üzerine kurulan güven kör değildir; en keskin gören imandır. Abu Bakr (radıyallahu anh) büyükten küçüğe akıl yürüttü ve sakin mantığı Mekke'nin bütün kahkahasından daha uzun yaşadı.
Kaynaklar
- · Al-Hakim, al-Mustadrak (the account of Abu Bakr's (ra) affirmation and the title as-Siddiq)
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah