The Pledges and the Hijrah · Hikâye 45 / 70
Onu Karşılamaya Çıkan Şehir
Yesrib günlerce yolu gözledi. Peygamber ﷺ geldiğinde, şehir kendi adını değiştirdi.
4 dk okuma
Yesrib onun geleceğini işitmişti. Her sabah şehrin Müslümanları kasabanın kenarındaki lav tarlalarına çıkar ve beklerdi, Mekke'den gelen parıldayan yolu gözleyerek, ta ki öğle sıcağı onları eve gönderene dek. O gözleyişteki özlem, bütün hikâyenin en şefkatli görüntülerinden biridir: çoğunun hiç görmediği bir adam için gözlerini zorlayan bir şehir.
Bir gün bir Yahudi, damdan gözlerken, yaklaşan beyazlar içindeki yolcuları gördü ve var gücüyle bağırdı: ey Araplar, beklediğiniz adamınız işte burada. Müminler silahlarını kaptı ve dışarı fırladı ve nihayet Allah'ın Resulü ile ﷺ buluştu. O önce şehrin kenarında, Kubâ'da durdu ve orada birkaç gün kaldı ve orada İslam'da yapılan ilk mescidin temellerini attı; Allah'ın, ibadet edenlerini övdüğü mescit: ilk günden takva üzere kurulan bir mescit.
Ali (radıyallahu anh) emanetleri geri vermek için Mekke'de o fazladan günleri kaldıktan sonra, ayakları yürümekten parçalanmış hâlde, Kubâ'da onlara yetişti. Ve burada da Peygamber ﷺ geride bıraktığı hane halkına kavuştu. Sürgünler evlerindeydi, bir daha asla Yesrib olmayacak bir şehirde.
Çünkü o gelişten itibaren, şehir kabul ettiği adamdan yeni bir ad aldı: Medînetü'n-Nebî, Peygamber'in Şehri, el-Medine. Müslüman takviminin yıllarını saydığı Hicret tamamlanmıştı; yalnızca bir yer değişimi değil, nihayet imanını açıkça yaşayabilen, inşa eden, yöneten, sesli namaz kılan ve korkmadan başkalarını çağıran bir ümmetin doğuşu.
Bu hikâyenin taşıdığı
Hidayete özlem duyan bir kavim onu karşılamaya çıkar. Medine edilgen biçimde beklemedi; yolu her gün gözledi ve kendi adını Elçi'ye ﷺ vererek ödüllendirildi. Bütün kalbimizle beklediğimiz şeyi almaya layık kılınırız.
Kaynaklar
- · Sahih al-Bukhari (the arrival; the watching for him; Quba)
- · Surah at-Tawbah 9:108 (the mosque founded on piety, on Quba) with its tafsir
- · Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah