Otomatik metin. Hatalar içerebilir; kelimelerin doğrusu için kayda başvurun.
0:00 Ehmaduhu, nasta'inuhu, nasta'ufiruhu, fa na'udhu billahi min shurur anfusina, wa min syi'ati amalina. Men yehdihi allahu fa la mudhilla la, wa men yudhil fa la hadhila. Wa ashadu an la ilaha illa allahu wahdahu la shariqa la, wa ashadu anna Muhammadan abduhu wa rasuluhu, amma ba'ad. Fa inna khaira al-kalami, kalamullahi azza wa jalla, wa khaira al-hadi, hadi Muhammadin s.a.w. 0:29 Për dashë rëvëllezë musliman, me herën e kaluar, kemi shpjeguar dy ajetët, këtë cilët i shtojnë njerëzit që të azrojnë vetëm Allahu në lartësuar, edhe të largohen në gjithdoj gjejë që azrojnë për vetëm Allahu s.a. Ta të njësojnë Allahu s.a. në azrim. Në vijim, 0:57 Dhe të përmenim disa argumentet të tjera, të cilat të regojnë për azurimin Allah subhanahu wa ta'ala të vetëm. Për këtyra jetëve është kallë Allah të rëthuar, Zotë jot, zotë jot, ka urdhëruar, ka porositur, që mos të azurohet askus tjetë për vetë Allah subhanahu wa ta'ala. 1:28 që të silleni mirë me përindrët, që të silleni mirë me përindrët, të respektoni përindrët. Ka thënë Mujahid, rahim e Allah, fjallë Allah të nërtuar në të aje kaba, do me thënë wafa, ej përësiti. Da ka përësitër, zotë juaj, që të më thadroni, atë këtë jetë përveç Allah të nërtuar. Kërse i bënë Abbasë, radhja Allah dhe anëhu, ka thënë fjallë Allah të nërtuar kaba, do me thënë emera, urdhërojë. Pra, zotë juaj, 2:00 ose Zotë jëtë ka urdhërua që mos të adhëroni asë këtë jetë përveçti, edhe që të sile një mirë me përinderit. Dëmësën e ajetit është se, Allahu i lartuar ka urdhërua dhe ka porositur, edhe në ka obliguar që mos të adhërojmë asë këtë jetë përveçti, edhe të sile një mirë me përinderit. Fjalla që është përmendur në ajet, kada, kada, dhe dëmësën ka taktuar, 2:33 ka obliguar, ka porosi, ka urëzëruar, fjala kaza në gjuhën arabe, ose, si fjalë që ka ardhu me të shërjati, vjenë në dy kuptime, ndahët në dy pje, kaza shërëi dhe kaza kauni, kaza që ka të bëjnë me regullat e shërjatit, në obligimet me dispozitat, dhe kaza që ka të bëjnë me saktimin, me shkrymin e Allahu s.a.v. për të cilën e qoftë të i thotë diçka e bëhet, a jo bëhet. 3:03 Të saj përket, aspektit e në kaza e shërëi, të më thënë, urdhrave të Allahu të nërtuar, porosive, ubikinve të Allahu të nërtuar, ato nuk kënë të domësdoshme që të ndodhin. Mëndet që të zbatohen dhe mëndet mos të zbatohen. Por mbi të gjitha, në qofë të Allahu nërtuar, urdhrave për ndojnë gjë, porosit për dishka, apo i obligonjezit për dishka, a i e donëta. 3:32 Kënë se pësaj për këtë aspektit të Elkaza Elkauni, dhe më thëmë, saksimi dhe shkrimi të Allahu të lërësuar për të bërë diqka, në këtë razë, ajo së batohet. Da në qoftë të sa Allahu lërësuar sakton, apo vendos që të bëhet diqka, ajo patitër bahet. Edhe ndoshta mund tjetë diqka që e donë Allahu lërësuar, apo diqka që nuk e donë Allahu lërësuar. Të jatëm shemën për të parë dhe për të dytë në mënyrë që të kuptohet më mirë. 4:02 Për të parën, kemi fjallën Allah të rërësuar, Zotë jotë ka bërë kaza, do me thënë, ka obliguar, ka urdhëruar dhe ka porosidu që mos të adhëroni asë këtë jetë përveçti. Obligimi, urdhëri dhe porosia Allah të rërësuar nuk dë thotë që ajo të zbatohet në të drejtë në shdojë personi, do me thotë të zbatohet në shdojë njëri. Mundet të ndodhe të zbatohet, realizohet, edhe mundet mos të zbatohet, mos të realizohet. 4:31 Po mbi të gjitha ato e do në Allahu në rërtuar. Prandaj, ka njërës që azrojnë në Allahu në rërtuar dhe katës kjoj që nuk azrojnë në Allahu në rërtuar. Që do të thotë se, që është që ka të bëjnë me shërjatën e Allahu të rërtuar, nuk është kusht që të zbatohen, që të realizohen. Mund të realizohen dhe mundet mund të realizohen. Kja përmjë shëmbullë për rastin kur El-Qadha ka të bëjnë me saktimin e Allahu të rërtuar, që përshinë gjë 4:58 që në qoftë të Allahu i lartuar, dhe mdoz, apo sakton, dhe qka, me kaza e kauni, patirët dhëtë mdozit dhe dhëtë realizohat. Për shumët për këtë kemi kjallën Allahu i lartuar, Ne, u kemi bërë kaza bënu Israel bënu Libur, dhe më thëmë, kemi saktuar, kemi shkruar bënu Israel bënu Libur, se ju, 5:27 do të përhapni shkatrim, thesat dhe tokë dyher, dhe se do të bëni tirani në tokë, dhe do të teproni në kryllar. Pra Allahu i nërsuar, ka traktuar dhe ka shkruar në libri se benu Israelit, do të bëni padresi në tokë, do të përhapni shkatrim, thesat dhe tokë. Kjo është taktim që ka, dhe kjo është kazaj që ka bëni me sastimi, me dëshirën e Allahu subhanahu ta'ala që pa tjetës batohet. 5:55 Ta ka caktuar shumë, pa tjetës që ajo dhëtë zbatohat. Dhe bërë në Israelit, ta dhëtë veprojnë, dhëtë dhëtë veprojnë, ashtu si kur se ka caktuar Allahu Subhanahu wa Ta'ala për ta. Pra për ta, pra el-qadha el-kauni, el-qadha e që ka të bëjnë në aspektin e caktimit, shkrimit, pa tjetës zbatohat. Dhe ndoshta e dhënë Allahu lërësuar, ndoshta nuk e dhënë ato Allahu lërësuar. Por linë zbytja, si ka mundësi që të caktohet, ose të bëhet qadha d 6:28 Themi se, gjërat përsej për këtë dashurisë, sa Allah të lërtuar, janë dy lojesh. Janë gjërat që Allah të lërtuar i donë, i donë për vetë ato, dhe më thënë, ato vetë, mi fjal, janë të mira dhe Allah të lërtuar i donë ato, edhe katë të tjera të tjera nuk duhen nën vete, dhe më thënë, ato, porse për arsujet të tjera, për urtësujet dhe interesat të tjera të tjera të janë jashtyre. 6:57 dhe që arrihen mandë të tyra, Allahu lesuar i donë ato. I jemi më shemëm për këto. Caktimi, ose vendose Allahu të lërësuar që bënën Israili të përhavën shkatrim në tokë. Kjo në vetë-vetë nuk është e dashu për Allahu së thënë u ta'la. Por duke marë parasysh, urtësit, interesat dhe dobit që i përfshin, kjo caktim dhe kjo vendose Allahu së thënë u ta'la, Allahu lërësuar e donë. Pra, 7:28 Kemi të bëjmë me gjërët të cilat nga një aspekt Allah hujlësua nuk i donë, po nga një aspekt tjetër Allah hujlësua i donë. Nuk i donë ato përshkak se ato vetë janë të qia, por duke marë për asyrë se ato të qojnë dhe të arrinë, ose realizohet ma në të tyre, gjërët të cilat janë të dashra për Allah hujlësua, ato janë të dashra. Japim një shembul tjetër për këta. Varfëria, luftrat, 8:01 Skamja, vërshtësi dhe fatisi që i përjetoj shumë njërës. Allahu i lesuar nuk i donë ato, në vetë vete. Por duke marë parasysh urtësit, interesa dhe dobi që i realizohen më antë të tyre, Allahu i lesuar i donë. Pra kemi gjërë ato cilat janë kristisht që Allahu i lesuar i donë. Ato janë gjërës që kanë bënë me shëjatin. Shdo gjërë që u rëzronë për ta Allahu i lesuar, e donë. Kusën për saj për këtë gjërë që kanë bënë me taktimin Allahu të lesuar, 8:33 Ato, ka gjëra që Allahu i lërtuar i donë kërësishtë në këto e në gjëra dhe shëjatës, dhe katës jartë të cilatë në vetë vete nuk i donë, por se duke marë para syrë se ato të qojnë dhe të përcjellën i gjëra të mira, Allahu subhanahu wa ta'ala i donë. Për shembul, si ku se thash, përhapja shkatrimit të tokë, për shembul, krijimi i shëjtanit, për shembul, kufri, mëkatës dhe haronët, të gjitha këto. 9:02 janë gjera të cilat Allahu nërësuar në vetë-vete nuk i donë, pra këto gjera janë të pa dashëra pra Allahu nërësuar, por duke marë parësysh se ma në të tyre arrihen urtësi dhe që lime që janë të dashëra pra Allahu nërësuar, Allahu nërësuar i ka taktuar dhe mi fjal i ka shkruajtur ato dhe i ka kryuar ato. Pra në këtë mënyrë mund të kuptojnë se kemi diçka e cila nga një aspekt është dashër dhe nga një aspekt jetër nuk është. 9:31 Pyrja e ilacheve të izda është dishka e urejtëshme për neftësinë, nuk e pëlqenë. 10:01 Por duke marë parasysh do bie që realizohet ma antë të ilacheve, është diçka e dashu për ta. Pra nga një aspekt është e pa dashu, por nga aspektit tjetër është diçka e dashu. Rapim e shembu tjetër. Në qovë se një doktor i thot, një pacienti, një personi i thot që duhet pa tjetër të presë është kambën, se se kambë atë është infektuar. E dhe në qovë se nuk e pret, atëherë infektimit do t'kalojnë në pjesë të tjetër të trubit dhe mundë që të vdethesh. 10:28 Për e kampës për këtë personë është e urreqme, por duke marë parasysh urtësi dhe shëllim, ose urtësi dhe shëllim në që arrinë, ose dobin që arrinë më antë për e kampës, bëhe diçka dashër dhe diçka që aje dëshironë. A në këta mënyrë ti mund kuptorë se, në vërtet në nësaktimin, shkrymin dhe kryimin Allah të rëtuar, ka gjera të cilat në vetë vete jam të të qia, por e ke që atyre është e pjesëshme, jo absolute. 10:56 se se më antë të tyre arrihen urtësi, qëllime dhe dobi, të cilat, Allahu i lartuar i donë, dhe në tjallë, dhe i në kura jonë për të. Dhe këshumë të kuptojmë, kuptojmë shrejtanin. Më fja shrejtani, në vetë vetë është i kinchë, për duke marë parasysh gjërat që realizohen më antë të tyre, urtësi, të interesë, dobi që arrihen më antë të tyre, Allahu i lartuar e dëshironi gjëtë të tyre. 11:21 Shumë të kuptashtë kufrin, mëkatet, mëzvesimin, gjitha këto dhësë kuptohen e të aspekt. Nuk ka të keqja absolute në krijimin Allah së fërëtutara, por e keqja është e pjeshme dhe e keqja është përsa u përket krijesave, ku se përsa e përket veprimeve të Allah dhe krijimit të tia nuk është e keqja, kësë Allah e natura ka krijua duke marë parasish urtësit dhe dobit që rjedhin për sajt, apo që i realizohen mantë sajt. 11:49 edhe që ku mos të ishen këtë gjera, atërë nuk do të realizoheshen këtë dobi. Edhe, shumë njerës bëjmë pytje, pësë shkryo shrejtanit, pëse, anë kupton, esistohet më katët, e gjera të fila. Ne, duke marë parësit, duke qëndruar vetëm në disa dobi, kuptojme, anë kupton, urtësit, madhështore të Allah, në kryimë në syre kryesave. Më andë të shrejtanit, arrihet që, të ketë shafira, të ketë edhe musliman, edhe muslimanët, 12:18 të përpishet i përmbahën rrugus të drejtë, të fitën shpërblim edhe të njën, në fjal, të azojnë Allah në rësua sa më shumë, dhe bëhet përleshja në dërmit të drejtës dhe të pa drejtës. Nuk e të njën që do më mështesin të drejtën dhe njën që nuk do mështesin të drejtën. Nuk të formë të kryojtë edhe gjihadin rrug të Allah të rësuar, edhe davja, ta kryojnë shumë për ellojve të azojnë me që, me qërë 12:46 duke egzistuar shrejtani, disa njëzve do bëjnë më kate, do të meritojnë dushkim në Allah të rërtuar, e disa tjetë do bëjnë më kate, do pëndohën të ka Allah të rërtuar. Pëndimi të të njëzve të ka Allah të rërtuar, është lëjt dashur, se gjendja të të rërtuar e paset dhe pronin më kate. Pra, duke studuar, felësisht, saktimin në Allah të rërtuar, vërejmë se, gjdojgjër është vendosë në vendin e thaj, edhe për gjdojgjër ka urtësi, 13:16 për ne. Një qështë një tjetë që katë dhejnë ma jetën është se, na jetë Allah subhanahu ta'la ka thënë, Zoti jot, ka urdhruar katë porositur, që mos të azroni, atë këtë jetë për hështi. Në fillimin a jetët, është drejtuar profetit, ka thënë, Zoti jot, pastaj, ku ka rridur ka azurimi, ka urdhri për të azruar veçëm Zotin, ka thënë, që mos të azuroni. Në fillimin ta jetët, është drejtuar profetit, 13:47 kurse në fundin e ti vërrem që është drejtuar të gjithë njërzë. Që është dobije e kësaj mënyre të shprejhurit? Njetatë kam përmendur 4 dobi. E para është për të tërhequr vëmendjen, edhe tërheqja vëmendjes sa ti që i përifletë shumër ndësishme. Edhe në Kur'an shpesh Allah s.a.v. për dër shprejhjet të tila, ma në të cilve u tërheqjë vëmendjen njërzë, që të dëzhojnë dhe të marrë në të që i thotë Allahu n 14:17 Profetit s.A.S. është i pari ose prisë i të gjithë umetit të ti. Dhe urdhëri për Muhametit s.A.S. është urdhër për të gjithë umetit të ti. Këshilla që ja drejtonë Allahu i lartuar Muhametit s.A.S. është këshilla për të gjithë umetit të ti. Në bje të rejtë është se. Në antë të ti a jetin e kuptojmë se. Gjdo urdhër që jë shbër Profetit s.A.S. Gjdo këshilla që Allahu i lartuar ja ka drejtuar Muhametit s.A.S. 14:47 ajo është për të gjithë metin e ti, vetëm në shoftë se kemi nëj argument që të regonë se kjo urdër apo kjo regullës që veçanë për Muhammedin s.a. Ta në përgjusësi, në shoftë se i dërguarit s.a. urderohet për të shka, urdëri ndajti është urdër për të gjithë metin e ti, vetëm në shoftë se gjejmë nëj argument që veçanë Muhammedin s.a. me të regullës. 15:14 Andaj ju di në shumë argumente për i syre shkjale Allahu të lërësuar, shkjale Muhammed s.s. dhe Allahu i lërësuar i ka urdhëruar besimtarë për atë që i ka urdhëruar të dërguarit. Në bia e katët dhe e fundit që vrem në këtë mënyrë të shprejhurin, është fasti që në këta jetë, 15:41 Allahu i nërtuar në të regon neve se i dërguajti Muhammedis s.a.s. është kryesë ti. është robja Allahu të nërtuar dhe jo kryuar, jo zotë, jo jazruar përveç Allahu të nërtuar, si kusë shumë njëzë i kanë marë profetët ën gjyët, e të tjerë për kryesave të azruar përveç Allahu të nërtuar. Kramën të fja jeti Allahu i nërtuar u të regon të gjithë besimtarëve se. Muhammedis s.a.s. është për njëzët që kërkohet për ti të jetë. 16:11 rob dhe Allahu të rështuar, të azrojnë Allahu në rështuar, të jetë në drëmjet atyre që azrojnë Allahu në rështuar, dhe aji nuk është kryuar, aji nuk e merito në azrojnë, aji nuk duhet të azrojnë përveç Allahu subhanahu ta'ala. Nuk ka dushim që ndërimi mëj mas për Muhammedin s.A.V. është të shenurit e ti rob e Allahu të rështuar, të shenurit e ti në drëmjet rob e ta Allahu të rështuar, sepse robëria ndër Allahu të rështuar është cilësia me lartë që 16:41 i atribuohet robit. Tëndaj, në shumë ajetën në Kur'an, në shumë ajetën në Kur'an, dhe pikrë ishë në vendet të veçanta, në pozitët të larta, Muhammedi s.a.s. është qilësuar robja Allah të lartuar. Për tyre, kur Muhammedi s.a.s. ka bërë isra për në bejtën mëgdis, kur Allah të lartuar ka bërë që i drguaj ti, natën të otonte nga mesqidu në haram për në bejtën mëgdis. 17:10 Subhanallazi asra bi abdihi lejlem min al-masjidil haram ila al-masjidil aqsa allazi barakna hawla. Ta e ka përmendur Muhammedin s.a.v. në nëftajet me fjallin rëb. Nështu për të të reguar së Muhammedin s.a.v. i ka sbridu shpalia, Allahu nësua ka thëmë. Tabaraka allazi nëzgjala al-furqana ala abdi. I madhuruar, i lartë, është ta i cili sbridi Kur'anin. 17:40 Al-furqan bi robin e ti, Muhamidin s.a.v. Kër i ka s'fiduar koreshët, tëra mëshrigët e mejkës dhe të gjithë, atatë të cilët, më hojmë Kuranin, sërgjënjës të rënë Kuranin, kër i ka s'fiduar më andë të Kuranit, a i ka përmendur Muhamidin s.a.v. e fjallën rob dhe ka thënë, 18:06 dhe në qoftë të se jenë ndushim në atës që ne e kemi zbëjtu në bi robin tonë, për ato u bisunat i mithle, i mithle, bini një surë, një surë si kuani, dhe adhe këtu e ka përmendur Muhammedin s.a.v. me fjallën rob, që të regon se, ndërimi mëj maqë që i bëhet Muhammedin s.a.v. është të qenurit e ti rob i Allahut rëshuar, edhe qilësimi e atribuimi i ti, sa ajo është rob i Allahut s.a.v. Kuse ngritja ti në bitë të shkallë, me i dhena ti qil 18:37 është këndështim me të uhidin e Allahu të rësuar, me njësimin e Allahu të rësuar, është dishka që nuk e donë e Allahu të rësuar, dhe nuk e donë, azbet i dërguaj e Allahu të Muhammedi s.a.s. Ta nga i ka thënë në hadith, la të truni kema atratin në fara, isëb në marjam, fa innama ena abdun, fa innama ena abdullahi vë rasuluh, fa kullu e abdullahi vë rasuluh. Mos me lafzroni mu, ose mos e teproni në lafzrimin tim, ashtu sigur se e kam tepruar të kështërët, 19:06 në lafëdrimin e Isai të bjërit e mërgjemet. Unë jam robja Allahut dhe i dërguar i ti, andë e thoni robja Allahut dhe i dërguar i ti. Në vërtet, ka grupë për e këtijë meti të cilët e kam tepruar në lafëdrimin e Muhammedi s.a.v. deri sa i kam veshur ati të cilësi minore, të cilat nuk i takojnë vetëm se Allahut s.a.v. Njëllën që kusë e kam tepruar kështë e e të kështëp në mërgjem, 19:35 Në kundështim me urdhët që në kazën Muhammedin s.a.v. ka pasur grupe për që i meti të cilët e kanë lafdruar Muhammedin s.a.v. dhe e kanë tepruar në lafdrim në ti, i kanë veshur ati që nuk i takojnë vetëse Allahut s.a.v. Duhet të dim që të qenurit e njëriut robën dhe Allahut nërësuar, të më thënë, el-ubudia lilla e azdovë gjella është tre lojesh. 20:04 Një është për të gjithë kryesat, për të gjithë njerëzit, të gjithë njerëzit janë robër të Allahu të rësuar. Do më thënë, janë të kryua nga Allahu të rësuar dhe janë në nësundimin e Allahu të rësuar. Kjo është vëdhje të rububia të shënurit njerëz dhe robër të Allahu të rësuar në aspektin që janë të kryua nga Allahu të rësuar. Janë në nësundimin e Allahu të rësuar, janë dorë të Allahu të rësuar. 20:33 edhe Allahu nërësuar dhe pronë me ta atëshë dëshëran. Tande Allahu nërësuar e ka cilësuar të gjithë njerëzit robur në Kur'an dhe ka thëmë, në kullu men pështemawat që më lërdi, illa ati rrahmani abda. Zdo njeri, në qedhe në tokë, në qedhe në tokë, nuk ka ndër një në qedhe në tokë, vete du të vinë Allahu të rësuar robur. E ka cilësuar të gjithë njerëzit robur në Allahu të rësuar. E kuptimi që ata e në të kryuar nga Allahu të rësuar. 21:02 janë në nësullimin dhe pështetin e Allah të rësuar, dhe Allah të rësuar vepron me ta atë që të dëshiroj. Lojë dyti të shenurit, robë e Allah të rësuar, është el-ubudjetul khasa, është të shenur i robë Allah të rësuar i veçamtë. Kjo është për dhe simtarët, dhe dhe të thënë që nësohen dhe simtarët që i robër të Allah të rësuar, ndryshen nga qafirat. Në disa vende në Koran, Allah të rësuar, 21:33 i cilëson besimtarët robër të Allahu të lërësuar dhe nuk përshina të shafirat, jo besimtarët. Ka të në Allahu lërësuar në Kur'an, dhe robërit e gjithë më shishmit, Rahmanit, janë ata të cilët, ku esi në tokë, ata të cilët esi në tokë, të thisht, modest, jo kryelart, dhe, 22:04 Kur u flasi natyre, kur u flasi natyre i një rand të të paditurit, da kur i ofendojnë, kur i pështrojnë, kur i shajnë i një rand të të paditurit, ata u thonë selam, pra u thonë pash, dhe nuk u përgjigjë natyre në të njëjtën formë, a po në të njëjtën mënyrë. Edhe e fundit, loj i fundit të, e l'ubudie, u ubudie të khasatil khasat, që bën fjal për profetët, të shënurit e profetëve, robër të Allah të rëshuar. 22:36 Kjo është me veçanta, ose tajon më të veçantit e të veçantëve, tëpse kanë arritur kulmin e të shënurit të robër ndër Allah Subhanu Ta'la. Kulmin a dërrim ndër Allah Subhanu Ta'la, në nështërimit e përulljes Allah Subhanu Ta'la. Kanë arritur atështë që nuk ka rrinë njëzit e tjërë, robërit e tjërë të Allah Subhanu Ta'la. Vandaj në shumë a jetë në Kuran, Allah Subhanu Ta'la i përmend të dërguajt e timet të cilësi. 23:01 Ne përmendu në disa jetë, në të cilat i dërguari i Allahut Muhammedi s.a.v. është përmendu me cilësin robë. Pashtu Allahu nërtuar ka thënë për nukhën a.s. innëhu këna abdën shëkura vërtes, aji ka qenë në fjalë robë falenderuës mirë njohës, dhe Allahu s.a.v. Ka ka cilësuar me fjalë në ti robë. Gjithashtu Allahu nërtuar ka thënë për disa profetë në Kur'an, vëdhkur ibadena Ibrahima, Ishaqa, Jakub, edhe për kujto, 23:32 robëri tanë, Ibrahim, Ismailis, Hakë dhe Akum. Sofetet e Allah të rëshua, të gjithta i ka cilësua Allahu i lëshua me fjallet i robër. Që të regonë se, të shënurit e njëriu të robë dhe Allah të rëshua, në nështrimi i robin dhe Allah të rëshua, në nështrimi njëriu dhe Allah të rëshua, është grade lartë për të, është rëshim për të, është ngritje për të, edhe nuk është ullje për të. 24:02 ullje për njëri unë është të robërohet kryesave, të bëhet robëri kryesave, të bëhet robë i kësaj dënjoje, të azroj kësaj dënjo, këse ngritje, për njëri unë është të jetë robë i Allah të rësua, të jetë robë dhe jati që e meriton që kryesat të jenë robër në dhejti. Andaj, të ka qënë mesaj i shopët Muhammadis s.a.s. që va kam përqil të gjithë një zëmbar, robëri i bëni Amir r.a.n. ku ka vajtur të kisra, 24:33 kisra për andori rëmakve, i ka të reguar ati për qëlimin e levizës të tyre dhe gjihazës të tyre dhe ka thënë, e ne kemi ardhur që ti në gjerim njëzit nga azurimi kësa djunjaje, nga azurimi i zotrave të kësa djunjaje, i zotrave për nga azurimin e kryusit të gjithë dëgjaje, azurimi të Allah të rartuar. E dhe, nga padrecia e theve rrymave e ideve të ndryshme, 25:01 për në drejtësin e fejt islama. Ky është e mesajë që shokët e Muhammedit s.a.s. va përso dhe njëzit, edhe ky është e qëndimi për të cilin shokët e Muhammedit s.a.s. i luftuan qafirat. Nëftajet është urdhëruar për të respektuar përindrit. Zotiot ka urdhëruar, ka obliguar, ka porositur, 25:33 që të mos aturoni as këtë tjetë të përveshti dhe të sidhën një mirë me përindrët. Ovi, validej një ehtjana, të respektoni të sidhën një mirë me përindrët. Fakti që, bindja dhe respektin dhe përindrëve, është përmendur krahat, aturimit Allah të rëshuar, të regon se, respektin dhe përindrëve ka rëndësit të madhën në Islam. Dhe e drejta, dhe detyrimit dytë i njëriut, pas detyrimit që kanë dhe Allah të rëshuar, 26:03 është detyrimin dhe i përindrëve, me respektuar përindrëve, me ju bindur përindrëve, në nësjel mirë me përindrëve. Shandaj nësa jeshtë ka përmendur disa edukata, apo disa sjelje, me të qyra duhet pajiset dhe simtari njërihu në lidhje me përindrëve ti. Ka thënë Allahu i lërsua në Kuran, 26:32 dhe në qoftë të se do të arrisë, moshën e pleqërisë, ndë njëri për tyre, apo që të dy ata dhe ti e i gjallë, mosë thuaj fjallë të ashë për atyre, edhe mosë thuaj of atyre, dhe më thënë, mosë thuaj atyre i pak nashër, mosë thuaj atyre më ashë përsi, me vrëzësi, ose thuaj atyre, dhe thuaj atyre fjallë të nderuara, fjallë të buta, fjallë të qeta, 27:04 Fjallë që u futë kënajsin dhe u nëzirë brengën e pikullimin, se sa ta janë moshën e pleqërisë, moshë asyre asyre, ata ka nevoj për ndihmën tënde, ka nevoj për përkajhën tënde, ka nevoj për fjallët tua të mira. Shkandaj në ta jetë ka bashkohen dhe me të gjërëve. Filimi është ka urderuar për mirësjeljën dhe i prindrëve, që përshin të gjitha lojet e respektit bingjes dhe mirësjeljët dhe i prindrëve. Shdo gjërë, që konciderohet mirësj 27:33 Nga anë atjetër, me kanë daluar që të fillemi kesh me ta. Në më thëmë të bëjmë të kesh e prinderve, të jemi kesh bërës dhe prinderve, të fillemi kesh me prindere, qofë me fjal apo me vepra, qofë me fjal apo me vepra. E dhe ofë për diçka nuk duhet që të thuash prinderve, ta të dëshpëroash dhe të prishësh fëtyrën e të nëzirë shprejje të fillat. 28:03 i brejnë prindër që të prejken, të brengosen, të pikullohen, këto janë të palejushve. Pra, gjdo thënja po vepër, e cila është, në fjarë, keqë bërëjën dhe i prindërve, apo të regonë, mos mirë cilëjën dhe i prindërve, është endaluar që pas këti aizit e Kur'anit. 28:33 dhe ullu atyre kahun e në nështrimit, për të më shiruar ata, dhe më thënë, regohu i thjesht, i ullet me ta, jo me një madhë, këre lartë, mos përfilës, neglisjantë, i respektim dhe binës dhe i prinëve, dhe më shiroj ata, 29:05 Dhe thuaj, Zotim, më shiroj e ata ashtu se më edukuan mua kërën isha i mitër, isha i vogën. Da, të lutësh për përinderit, të shilësh njëve përinderit, me të gjitha lojet e mirësheljes dhe respektit. Mos të bësh keqë përinderve, që osë me sënja për me vepër. Të përpichesh që të futush gëzimin, kënajsin në zemët e përinderve, e dhe jo të thuash atyre fjalë të ashpëra e të vrajda të cilat, të cilat. 29:32 i bëjnë për ndër që të brengosën, të pikullohen, të mërdhiten e të hidërohen. Të ulesh, të jeshtë i siesh, të jeshtë modest me ta, të nështrohesh, dhe mos jeshtë kre lartë me një madhë, në kja neglizhen dhe qërbim të tyre. Të mëshirosh ata, edhe të lutesh Allah, që lutesh Allah të rësua për ta, të kërkosh Allah të rësua që të mëshiroj dhe të falja ata, ashtu shikus ata të edhrukuan të të kërpi ishe i vogën. Pra, 30:02 Pikër ishtë në këta jetë ka përmendur rastin kër përinderit janë në kohën e pleqerisë. Këta e është kohën që ata kanë nevojen për mua dhe për ty. Këta there nuk kalë më përkrahë, nuk mundën që ata vetë të mbajnë vetët e tyra. Kanë nevoj për përkrahët e të tjere, përndimën e të tjere, kanë nevoj për sënjet e mirët e tona, kanë nevoj për veprat e mirët e tona, kanë nevoj për mirësjellin e respektin tonë. Ndaj, ne duhet t 30:32 Kohën kura ta në kanë edukuar neve dhe të jemi farënderuës e mirë njohës e të shërbem atyre në kohën e pleqërisë atyre. Dhe duhet të diqë se kjo është si bërgjë. Në qoftë të seti, nuk i respekton dhe nuk silësh mirë ndaj përinderve, ndoshta këtë atyre shkak që edhe fëmijët tu më vonë, mos të silën mirë ndaj teje. Dhe ti, asë tu, sigur se nuk i kënaqë e përindit tu, mund vini një kohë. 31:01 që përinë që fëmijë tu mos të knashtin ty. Ashtu si ku të jeshtë jelur keq në të përindëve tu, mund vini ko që fëmijë tu të shilën keq me ty. Pandaj është tëmë se, për gjërave që ndërshkimit e kam të shpejt, është mos respektimi i përindëve. Tra, për gjërave që Allah hujratuar e përshpejton ndërshkimit e ty në këtë dynja para kretit, është mos respektimi i përindëve. Pandaj vëllekër, edhe letër respektim përindëve. Dhe u kam për 31:29 Njëndërshka qëtë për mos hyrjen e të rritës e islamit dhe uzimin në shumë dhe familjeve është, se shumë zlezër nuk dinë se si të sile me përinderit e tyre, nuk dinë se si të fustin këzimin, kënajsin, islamin në familjes e tyre. Pra, akumton me njështë, sa po merë disa urdra, sa po njështë i shka për kështë islame, sile dhe një mënyrë të keqen e përinderit, i keq trajton përinderit, dhe akumton kuptojnë ata se kjo feqe ka artë kjoj me ta, akumton... 31:58 nuk paska respekt në ta, nuk paska mëshirë e mirëfjellin në ta, edhe nërmarisht që kjo mund bëhet një ndërshkacës që të pengohet u zimi ndajtyra. Tandaj vëlezër, e le të sile më mirë me përindrit, në mënyrë që kjo të jetë një ndërshkacës që ata të futen në fin e Allah të lërësuar. Në shumë a jetë në Kur'an, Allah të lërësuar ka përmendur kratë azurimin tajti, ka përmendur respektimin dhe mirëfjellin ndajtë përindrëve. Përshan 32:27 Në Kur'an, anishkur li, u ali validejka, i lejja, në masirë, që të falendrës mu, dhe të jesh mirë njohën dhe i përindëve tu, të jesh mirë njohën dhe i mehe, edhe ndaj përindëve tu, edhe dije se të konë është përfundimi. Gjithashtu, Allahu lartësuar, ka thënë në Kur'an, 32:56 që mos adhurojnë, asë këtë jetë përveç Allah të rëzuar. Pra mos adhurojnë, asë jetë të jetë përveç Allah të rëzuar, edhe që të sildhen një mirë me prindrit. E shumë ajetët të tjera, në të cilat është përmendur mirë cilja ndaj prindrve, krahas adhurimit Allah s.a.v. të vetëm. Pashtu në shumë për hatidheve të Muhammed s.a.v. është ndritur për të sildhen mirë me prindrit, për të respektuar dhe për të bindur prindrve. 33:25 Fëjtuja është hadithi që ka të rësnëtuar Abdullah ibn Mes'ud r.a. I t'ile ka ardhu në sëhihu në Bukharisët muslimit Se Abdullah ibn Mes'ud r.a. E ka thënë profetit s.a.v. Ja Rasulallah, eju l'a'mali e ahabu ila Allah O i dërguar ja Allahut Kusë është puna me dashu tek Allahu ila Rasulallah Profetit s.a.v. i la thënë As-salatu fi waqtiha Namazi në kohën e ti Kusë e ka thënë thumë eju Kusë e kusë është 33:54 I ka thënë, birru lë validejnë, është respektimi i prindërba. Respektimi i prindërba. Njërësë qëndë janë dhe i prindërba. Asta i ka thënë, thumë, e ju, kala, el-jihadu fi sëbilillah. Asta i ka thënë, qila është? I ka thënë, el-jihadu në rrupta Allahu të lërësuar. Asta në Abdullahi Mës'uze, radhi Allahu anhu, kash, e pyta dhe kash, më dha përgjitë profetës sëllam, dhe si kur t'i kërkoja që t'më shtonët edhe më shumë, 34:24 do të në tishtë shtuar edhe pundët tjera profetit sallallahu alaihi wa sallam, të cilat të insipat sër razës të dashurat e ka Allah s.a.v. Një hadith jetër profetit sallallahu alaihi wa sallam, ka lemruar se, për i mëkatëve më të mëdhaja, është mos respektimi i përindëve, ma dje më njëhe, mas shirkut, shirkut ma, është mos respektimi i përindëve. Ndhe ka ardhë në hadith në ebi Bakrës, radhiallahu anë, në sëhjur në bukhaj dhe muslimit, se, 34:51 Profetit s.A.W. u ka thënë një ditë shokëve të ti, e la unabiu këm bë e këbër rilë këzair, kalu zela e rasur Allah, dhëtë u lajmoj për mëkatët, alu ku lajmoj ju një për mëkatët më të mëdhaja, fa në posioj dhe guja Allahot, fa e nishraku billah, në i dhoshok Allahot në suar, dhe mos respektimi i përindërve, mos respektimi i përindërve, kondërshtimi i përindërve. 35:21 Më të gjitë a loja të mos respektimit dhe këshkët rajtimit e kënërshtimit. 35:52 Falso, vazhdojta përsërisë të thot, e bibekra, radiallahu anhu, dheri sa ne tham, ah, si ku të përshomte. E përsërisë shumë, profetisë, salallahu anhu. Pra, në të hadisë është përmendur se, ndër më katët më të mëdhaja, është, mësë respektimi për indërve, kondërshtimi për indërve. Për hadisëve që të regojnë për respektimi për indërve, është dhe hadisë e bihurerës, radiallahu anhu, dhe të cilin, 36:18 Profeti, në të cilin është të një buri, ka thënë profeti Sardarie Vesellem, Ja Rasulallah, men ahakun nasi bi husni sahabeti, fa kala ummuk, kala thumë me men, kala ummuk, kala thumë me men, kala ummuk, kala thumë me men, kala abuk. Një bur e përdi profeti Sardarie Vesellem, tha i tha, oj dërguja Allahot, kush është një riu mëj mëjtushëm për mirë shëqërimin tim, që unë ta shëqëroj dhe të thirëm sa më mirë me ta. 36:49 Ka thënë nëna jote, ka thënë po përstaj, ka thënë nëna jote, po pas, ka thënë nëna jote, ka thënë në të katë, ka thënë po përstaj, ka thënë baba jatë. 37:18 dhe fi hima dhe gjahit. Hadith është gjatë, por në shkëpunëve dhe në dy pjeshtë për ti. Tek ata bënë gjahat. Par në respektimin e tyre, në zbatimin e urdhave të tyre, ati e bënë gjahat. Ati e të mposësh epshet të tu, të mposësh shejtanin dhe të respektosh përindrit. E mos të vrejnë përindrit për teje vepra të cilat nuk i dëshojnë. Mos të dëshojnë për teje përindrit fjarë të cilat të cilat i dëshpërojnë edhe i dërojnë e i mërzdisin ata 37:45 Ka shkisha për të tëmë për saj për këtë rëspetit dhe për indreve. E nësishma është që në ta jetë, Allah u lërtuar ka urduruar që ka veqem atë në azurim dhe të sillemi mje me për indreve. A jetë tjetë që e ka përmendur Muhammed i Mli Abdullu Ahab, rahimahullah, pas ti, dhe i cilë është argument që të regonë se duhet vequar Allah u lërtuar në azurim dhe t'i lërguar me shqirkut, edhe në shoftë se nuk a zërëm Allah u lërtuar të vetëm dhe t'i lër 38:15 E shkjala Allahu të rëtuar, dhe abudullaha, wala të shriku bihin shej a. Azuroni Allahu të rëtuar, dhe mos i bëni shoka ti asja. Dometheni e këtja jeti, ersi dometheni e jetëve të kaluara, të andaj nuk do të zgjerohe mi shumë në të. Por dhe të përmendim disa pjes, a këtën disa, që në përmendim nuk ka jetë, shkurti mishë dhe i përkrem, edhe me kajzë dhe të përfundem digjratën ton, bëjëzni Allahe ta'ala, dhe abudullaha, wala të shriku bihin shej a, dhe bëj 38:45 A do një Allahu lësua, mos i bërë në shokat jasgja, edhe si bëni mirë me pëndrit, e sëruam më parë, e bëzi lë kurba dhe më tafëmit, dhe jetama dhe mesakin, dhe jetimet dhe të varfrit, dhe qari dhe lë kurba, dhe qari lë dunubi dhe lë sahibi dhe lë gjamën, dhe qari dhe lë dunubi dhe lë gjamën. 39:16 Unë ta e qili, Agulton, ka hujmë për tashkët e ti, apo pasurinë e ti, apo kam betur në rrugë. Po më nishtë shabil, po më meleket e imanukum, edhe ata, edhe ata të qilës janë nën pronsim posedimin tua, dhe atë janë për roberit, shklaverit, të filluim mirë me ta. Inna Allah la juhibbu man kane muhtalen, pakura. Vërtetë Allahu i nashua, nuk i donë ata të qilës janë krelat, janë menje më dhej, janë buradhet. Ata të qilët, 39:45 Nuk i njojnë të drejtët e njezë, nuk i njojnë respektin dhe njezë, nuk si dhe mjëj me njezët, nuk i më shërë njezët, po se janë krelarët, nëmletësuas, pështruas, mbura vetë, këta lë njezës nuk i do në Allahu Subhanahu Ta'ala. E nusë Allahu nërësuar që në bëjë do bimë të që gjuam, e nusë Allahu nërësuar që në bëjë për atyre të cilve, i nështrojëm i për ulem i Allahu të rështuar më agërim, për atyre t 40:15 e fitojnë kënajsin e përindrëve. Ndërshat që të diskutojnë, diskutojnë rrës një qështje, e cila nuk ka të bëjmë të temën tonë, por e shërënsishme që të flasën për ta. Aritet e është kjo që është që ka nevoj për një ligjirat, një bisejt të gjerë, por në të flasën shkurtim e shërënsa e në shabëa në disa pika. Nuk ka dëshim që nënet e jonë është duke kaluar në gjarjet tragedike, në gjarjet të vështira. Këto 40:44 Nuk ka fëlluar pravambetja dekadensa musimanve dhe vazhdonë. Sprovat e një pas njëshme, vajtje luftra e trazira. Nuk ka dëshim që të gjitha këto janë përshevet kamitit. Përshevet kamitit janë sprovat e shumëta, trazirat dhe luftrat. Këta janë përmendën në shumë për hadithet të Muhammedis s.a.v. Të andaj unë dëshim që të përmendën e dy tra hadithet që të regojnë për sprovat. Një hadith profetis s.a.v. ka thënë, hadith në Bihureiras, 41:15 Badiru bila amal, fitanun ka këtoj në lejlë mëzlim, jëslihë rëgjulë fija mëmina, vëjëmësi kafira, vëjëmësi mëmina, vëjëslihë kafira, jëbi'u dinëhu bë arëzën minë të dunja. Sejtoni, gajoni për në punë të mira, punë të mira. Sejtoni, këtë sprofa, këtë dukardu sprofa, këtë fitanun ka këtoj në lejlë mëzlim, si pjesët e jerta të natës. 41:44 A s'prova janë duka ardhë. S'prova për të cilave njëriu gdhin besimtar musimon dhe ngryshet qafirë. Ngryshet musimon dhe gdhin qafirë. E shetë fejnë e ti për një pasurie për një flakshkë mashtruset të këshergjënjaje. Allah dhe rëqyur në ruajtë për sajtë. E të resmetua Usame tu i Mizej dhe rëdhi Allah dhe anhu dhe profetisë rëllarit. Ka hypo njëherë në një koder apo një vend të lartë, Medina. 42:14 U ka thënë shoku e të ti, hel të ra unë ma ara, a shikona të shka unë shikoi? Ka thënë, jo. Ka thënë, inni ara lë fitan, saka u, khilala pëjësikum, ka wak'i lë matar. Ka thënë, unë shikoi së sprovër, duke së brejtër me shpia tuaja, sikur së zbetë shio. Në hadith e Ummu Salamat, rëdhi Allahu anha, profetet s.a.v. 42:42 Arzuar, katën, unë muslim, arzuar, i kremër, dhe katën, Subhanallah, maza anzalallahu minal fitan, Subhanallah, maza anzalallahu minal khazain, Ila arzuar, asha Allah, ila arzuar, sa'funizimi qika hapur, dhe sa'f provoqe, qipojzbat, Subhanahu ta'ala, me juqiz falahiba al-hujurati, fejusallina, 43:09 Mierë për Arabët, 43:40 për një shërë, një keqë që tila është afruar. Laqad futiha ljëmë min rëdhëm i aġuja dhe me aġuja që që që që që që që që që që që që që që 44:10 oj dërgur e Allahot, do të shkatrojmë i ndërkohë që ndërmjet neshka njërës të mirë, ka thënë po, në qoftë të se, mi fjal, përhapet e keqa, në qoftë të dominon e keqa. Ka thënë në lë hafëdhët në haqja, rahim Allah, janë përmendur e rabët se sata ishën shumica e muslimanëve në atë kohë, katëryre që këshën përnuar islamim. E dhe me shërën profetër të të kishën përqullim, vrasën e osmanit dhe sëprovat që do dini mas v 44:39 Ta shdo koha, ajo që vje më saj, është edhe më e keqe. Sproba shtohë njëra pas tjetërës. Deri ta dhëtë din koha qështë, që kusë kalajmuar profetosën me hadith, dhe ta më sëjnë këtë umet popit, që kusë duar të cilat marrin për njëjene, u shimë për të ngënë. 45:07 sulmojnë njëve popit, ashtu sikur se duar të cilat marrë në shkimi për njëne. Kanë thënë, afse jemi pak në atë herë, i dërgur Allah të ka thënë, jo, ju jeni shumë, por se ju jeni si shkuma, si shkuma projit apo e lumit që delmë ju, që nuk ka atë një farë vlera. Jënë zhëanna Allahul mehabet e minë suduri a avdaikum, wale jaqdhifanna fi kulubikum ol vahën. Allahul Artuar dhe ta heqi dhe ta ndjeri frikën nga zemëta në mijëve tua që e kanë. 45:38 Mda jush, për jush, edhe dhe të hedhin e zemra tuaja e lëvëhen. Ka thënë shkarës e lëvëhen o i dërhuja Allahot, ka thënë hubu të dunja, o karahia të lëvët. E shdashuria nda i këta dunjaje, edhe u rejtja e vdekës. Pra, sprobat janë duke shtuar, sprobat janë duke ars. Kemi përjetuar sproba, edhe vazhdojmë të përjetojmë. Por, ne duhet që mos humë në shpresëm, nga ndihma Allahot rësuar. 46:06 nga ardhëmëria për fejnë islame. Ajo që kërkohet për neshë është të kërkohet të këthejemi në rrug në Allah të rëshuar, të këthejemi në Kur'an dhe në Sunnet, të këthejemi në Kur'an dhe Shurreti Muhammed, të kapim për të fort. Përse ajo e cila i ka qua musimane të prapambetje të degadens, është fakti që ato e ka nën rrug në Allah të rëshuar, është fakti që ato e ka nën Kur'anin dhe Sunnetin, është përhapën dhe me tyre shirku kuf 46:36 dhe nuk janë muslimanët më ashtu si ku si kanë qënë në kohën e parë. Nuk përndjegin muslimanët Kur'anët dhe Sunetit që nërësit që kanë pasë kuptuar të parë i tanë. Andaj në mënyrë që muslimanët të gjenë, të gjenë rrugën e krenarizë dhe pushtetit është, në fjatë duhet që të kthehen, duhet që të kthehen në Kur'anët dhe Sunetit. Të zbratojnë Kur'anët dhe Sunetit me për vitëmuri. Të ajo e cila i ka bërë muslimanët gjitharini të shk 47:06 të lozëm në tarë, mishtë Allah të rërtuar, është ka kuse, ato e kanë lënë fena Allah të rërtuar, ato e kanë ndryshuar fena Allah të rërtuar, dhe Allah të rërtuar nuk e ndryshon gjendje një populli, përdejës ata nuk e ndryshon gjendje në tyra. Eriteti është që të njajet tragedike që njëmë ne, të njajet të vështira, që njëmë në se kohë, nuk e në të lehta, të njajet për të syrave, dhe zemra muslimanit e sinqert, tretet, n 47:36 Një gjitha, ne këto e kim për vetë vetës tonë. Shka ku janë vetë muslimanët, qafirët e kanë gjetë muslimanët që një trupi smurë, i përqarë, i dërmuarë, me bidate, me kufurë, me risi, i gjoni në samën e pasërë, edhe, akupën, ka shpërcua rastin. Andaj që muslimanët të dalë nga situata nga krizë dhe që janë në të, duhet i këfehen fejsa Allah të rërcuarë. Se për ndryshe, nuk ka shpëtim asë pra ka. 48:07 edhe atë për të gjithë njëzit në barë. Në brelesi, Rahimullah në historinë e ti ka përmendur për njëjarjet njëjarjet e vështire që që i përjetuan që i përjetoj këj umeta për muslimanët në kohën e mëndholve të cilët futëshin e qytet e zonat e ndryshme edhe i shkatronin. Vrisnin, gra, e pleqe, burra, e fëmi, të askitnin, merrin pasurin, të shkatronin në përgjësi edhe 48:37 Në kjallë janë afruar afrës Bagdadit. Për përlethjere ka shkuatë në historinë e ti dhe ka thënë që kjo është në gjarja ma e keqja, ku thënë, sprofa me madhe që në kohën e ademit dhe imë sot. Mipo ka vzeko për përlethjere dhe më vonë ato ufutën Bagdad. Krujë që kanë vra në thënë një milion veta. Kanë vra, kanë të qkitë, kanë dërmë, kanë vra gra, e fmi, gjithat kjeri kanë vanta. 49:06 Edhe ka shkrua të rëpën këthi, rahim Allah, në limë në tijel Bidajovë në një haja. E ka thëmë, si kur të kishe dëshmuar i blëllë e thirë në gjarët e fundit tragedikit, cilat i vërejtëm kura baktadi, atë që shkrua të vatëmë shumë. Në thënë ishqin e dhe më të vështira. Në thëmë në sotë thëmë, edhe ju në mua dhe shumë për musimonve, thëmë i se, të në gjarën në këtë metë janë atë më të ranta. Përse? 49:36 Në të kohë, ka pas qeveri musimanët, në Egypte dhe në Syri, i banë balë mëngolëve, edhe i thyën ata. Dhe me gjitha të, doa të themë se sinu të kaluar në dhe sotë. Shkaku i rënjës të musimanëve janë vetë musimanët, sërse janë larguar nga fej Allah të rancuar. E janë larguar nga kuran dhe sunet e ashtu së rëkutuan parë tanë. Një pëshemë dhe Bagdat, atje e lanë gjihadin, u rënë masajdinjaje. 50:04 Elan luft në rrug të Allah të rasuar, përhap në to bidate, rrisi, filozofi, gjera të tila, dhe patën ministra për kryshterve që kishin, një fjal, kishin influencë të madhën qeveri, patën dhe ministra për shiave, kurdisën kurthin, edhe vetëm kërë erdi kohë që asua o asua mëngolës, as njerë nuk doli më bën luft atyre. Arriti dhejë në qkal frika atyre sa, shkon të njerë për mëngolëve nuk ishte armë me vete. 50:33 Fute një shpi gjim dhe bura dhe ty është në armë, ato thoshe qëndroni këtu, rini këtu, dhe shkojtë ta marë armën dhe dhëzit. Shkojnë dhe mirës armën dhe dhe i vriste. Në shkalla rriti frika, frika e tyre, dashuja e tyre për ndëja, dhe frika e tyre nga vdeka. Allahu i rësuar i ka vëndë e tyre vetës e ti që ndihme musimanët, por musimanët nuk janë ta saj grade, nuk e kanë merituar ndihme në Allah të rësuar. Se vëllaj për ta kishë merituar ndihme në Allah të rësuar 51:02 pa dyshim që ndihme të zbriste, se se Allahu në rësua nuk e syen për mëtimin e ti, mëllahi billahi ndihme të zbriste, por muslimanët nuk e meritojnë, nuk janë të denjë për ndihme në Allahu të rësuar, nuk i kam përsuar kushtet, kushtet e nëftyshme, dhe kushtet fetare, dhe kushtet nëftyshme, shkacet fetare, dhe shkacet materiale për të zbritëm vita ndihme Allahu të subhanahu wa ta'ala. 51:30 Këta së provat të cilat të rëbën për akrim një titës gjithimit, dhe është le mua përtonë shumë bëj hadithe. E në titë jë është i këta së provat, si ku se thash, që e zdojnë njëri unë e urtë, o këpësan gjithë urtë. Këta së provat të cilat njëri unë e bërnë se të dehur. Të ndaj, ka artë nga hodhejfet e bëjnë një ljeman, rëdhi Allahu anhu i qili ka thalë, dhe të vind së provat të cilat, të cilat dehje atyre është m 51:58 Në zinë sprova që vrejën njëzë nuk ka në mjetujën në njëri logikëshëm, ajë sprova të rënda. Edhe nuk ka të shimë që ne përkalojnë në të sprova. Dhe anë atjetër, për samë për këtë qafira dhe neve nuk duhet të dëshprohëmisë, së ndihme Allah të rësu dëzbresi. E dhe musimane të të këzohëmë ndihme në Allah të rësu, po ku të këthejë në fejnë Allah të rësuar. Ardhmëria është për islaminë, edhe dhe musimane 52:28 Dhe nuk ka dushim që i shafirat drejtohën dhe luftojnë ato që i në gjinë së ka rëzik shmëri, edhe jo ato që i së ka rëzik shmëri. Dhe më thënë që nga gjitha anët ne vërrejmë se ardhëmërija është për muslimonët, po muslimonët duhet të këthejen në fejnë Allah të lartësuarë. Shemër këtë shafirat dhe ato e kanë të eprua në arogantën, në padrejci dhe në tyrani në tyret, dhe nuk ka dushim që kjo është fillimi i mi fjalë. 52:59 i humbjes, i mangësimis, edhe i pafëmbetjes. Këpse një pajat ka thënë, kur ka rënë el-endelos, kur ka rënë që vëria musimave në spaj, Vëli kulli shëjën idha ma tëmë nukësanu, fa la ju gharra, bi tëjbi ishi insanu. Shdo gja, kur plëtohës, edhe nuk dhe mangësohës, përndaj asë njërin nuk duhet që të mashtrohet me knajsin e kësa dynjaje. A dhe ju e to, këzë në kam plëtsuar, e kam të epruan tiranin, padrejtësijet dhe në krim, 53:28 edhe, është këtojnë dhe të paksohat për pak nga pak, nësha Allah, shpesoj që tjetë në dua dhe më të mëna. Erusallahu nërshuën që të nërujnë nga së provat, erusallahu nërshuën që të ngri fjal në ti.