Otomatik metin. Hatalar içerebilir; kelimelerin doğrusu için kayda başvurun.
0:01 Të ndëruar shikues, ja ku po takohemi në takimin e radhës, në emisionin ton atje ku bërojnë virtuitet. Në këtë bashku udhëtim, dhëtë vërrejmë disa nga virtuitet të cilat e karakterizojnë jetën dhe primtarin dhe personalitetin e Muhammedit sallallahu aleyhi dhe sellem. Ashtë e letë të jesh i virtutëshëm dhe i sjellëshëm me atat cilat mendojnë si kurti. 0:58 me atat cilët të kuptojnë dhe i kuptonë, me atat cilët e kejtë letë të komunikoshë. Në gjitha te, mërështia e një personaliteti vijen shprejhje, kur aj person është në gjendje të cilët mirë dhe të jetë i virtutëshëm edhe me atat cilët e kundërshtojnë dhe nuk me ndojnë si kur aj. Shemboj, nga jeta e Muhammedit sallallahu aleyhi wasallam, kemi shumë lidhur me këtë dhe disa për e tyre dhëtë i përmendim gjatë këti emisioni. 1:27 qëndroni me ne. 2:01 me udhëzimet dhe veprat e tia, dhe shambull se ai kishte arritur piedestalin dhe maksimumin e mirësjeljes, maksimumin e vetmohimet. Shambulli i Muhammedit s.a.s. është modeli më i mirë, është madje modeli unikat në historin e njerëzimet të cilin të gjithë njerëzit pas ti duhet të pasojnë. Aspekte të ndryshme të personalitetit të ti dhe 2:32 tërsi të lojlojshme të virtyteve të cilat vërtet e kishin pasuruar jetën e Muhammedit sallallahu a.s. dhe të cilat kur ne sot takohemi me to në përmjet literaturës duke i lezuar ose duke i dëzhuar, vërtet mahnitemi dhe femi a ka mundësi që njeriut të fisnikrohet derin atëmas sa që të lirohet prej të gjitha prangave, prej të gjithë kufive të egos. 3:01 dhe të dukurive negative. Mirë po, kjo e arritur, ishte sukses i Muhamedit sallallahu aleyhi wa sellem, sukses të cilin ai e arriti falëndihmas dhe përkrahës sallallahu aleyhi wa sellem. Allahu e përgaditi dhe e bëri që tjetë i deni edhe meritor për të qenë bartës i fjallës sallallahu aleyhi wa sellem për herë të fundit drejtuar njërzimet. Të jetë pejgamberi i fundit. 3:30 pas të cilit do të mbeten të fresk të gjithëmësimet e ti, mirë por nuk do të kjetë pe i gamber tjetër. Muhammed i sallallahu aleyhi wa sallam ishte manifestimi dhe mishrimi i mëshirës sa Allahu të fuqiplot. Allahu i madhruar thot në Kur'anin familart, o me rëselnake illa rahmeten li la alemin. Dhe ne o Muhammed të dërguam ty, jo për dish tjetër, vetëm se për shka këtë mëshirës që kishim ndaj botëve. 4:00 dhe ardhja e ti s'ka dushim se ishte mshirë për të gjithë. Ishte mshirë për ata të cilët përfitojnë prej asaj mshire në këtë dhe në botën tjetër, për ata të cilët e pasojnë u dhëzimin e ti. Mirë po, ishte mshirë edhe për ata të cilët përfitojnë prej asaj mshire vetëm në këtë botë, pra edhe ata të cilët nuk e pranuan u dhëzimin e ti, s'ka dushim se të gjithë u më shiruan. 4:29 prej Allahut fuqiplot me ardhjen e Muhamedit sallallahu aleyhi veselem. Këtë mshirë Muhamedit sallallahu aleyhi veselem e përjetoj në vetën e ti, kësisoj usol ajtë dhe e gjithë dhe primtaria e ti nuk ishte asgjët jetër përveç se për këthim praktik i asaj që njerëzit mund të trajtojnë ose mund të definojnë si mshirë e posa qërisht si mshirë e Allahut subhanahu wa ta'ala. 4:57 Muhammedi s.a.v. të regojë se mshira që është një prej atributeve të Allah të fuqiplot, duhet të jetë prezente dhe duhet të jetë evidente të këtë gjithë njerëzit. Të gjithë duhet të trajtohe në dërmjet vete, të gjithë duhet të ingrisin raporte dhe mardhonjet e tyre në dërmjet vete mbi konceptin e mshiras. Lidhur me këtë, thot Muhammedi a.s. La irhamu Allahu me la irhamin nas. 5:25 Allahu nuk e mshiron atë i cili nuk i mshiron njerëzit. Dëmë thot një njeri i cili nuk silet but me të tjerët, i cili nuk nisët nga piknisja e mshiras në trajtimin që u bënd të tjerëve, ajë të mos pres mshirë prej Allahut. Allahu do të trajtoj ate me të njëtën mënyrë, me të njëtën vrajzëdësi që ky i ka trajtuar njerëzit apo. 5:50 kryesat e Allahot fuqiplot. Them njerëzit apo kryesat e Allahot duke e pasur parasysh se islami e promovoj këtë mëshir, jo vetëm që njerëzit të mëshirohen në dërmjet vete, mirë po gjithë një mëshira vje në shprejhje nga iforti kërshi të dobtit, nga ati që ka mundësi, kërshi ati që ka nevoj, dhe kjo vje në shprejhje në mes njerëzve, kur janë në pyretje kategoritë të ndryshme, disa më të larta e disa më të ulta, 6:20 por vje në shprejhje edhe në mes krijesave tjera, mes njëriut dhe gjalesave, qofshin ato kafsh, insekte, apo diçka tjetër. Lidhur me këtë, ka thënë Muhammedi s.a. Kër është pyetur se a thua edhe për gjalesat tjera dhe për botën shtazore, do të shpërblehemi nëse silemi me bamirësi dhe humanizm, Muhammedi s.a. tha, fi kulli dhati kebidin ratubetin e gjërë. Në gjdo gjales. 6:49 që ka mëlqi të freskët, ka shpërblim njeriu. Muhamedisallallahu a.s. ishte kulminacioni i mshires njerëzore. Ishte kulminacioni i njeriut i cili vërtet jo vetëm që di të silet but dhe mshirshëm. Mirë po, ishte kulminacioni i njeriut i cili dhe shembul se ishte në gjendje ta dëmtoj vetën e vetë, ta privoj vetën nga rehatia dhe nga mirqenja për të mirën e përgjithshme. 7:20 Madje, ishte e nevojshme që Muhammedit sallallahu a.s. ti vinë vërejtje hynore përshka këtë brengosjes së madhe, brengosjes së pashambullët që kishte për të miren e njerëzve. Allahu i madhruar i fatë në ajetë kuranor, A thua valë o Muhammed, do të shkatroshti vetën tënde, 7:49 duke vrapuar pas tyre nga keqardhja se nuk po besojnë, në tjetër ajet, Allahu i madruar gjithashtu i e pëvretje që të mos e shkatroj vetën e vetë nga dëshira dhe lakmia e madhe për ti besuar njerëzit. Këtu faktikisht Allahu i madruar edhe i definon kufit e përgjithsive. I tregon Muhammedit s.a.s. se përgjithsi e jotja është që fjallet e mia ti kumpash. 8:19 që porësit e mija tua për cjelesh njerëzve. Ndërsa, a do t'i pranojnë ata, a po nuk dhe t'i ke pranojnë, nuk është përgjësi e jotja, nuk është kompetenc e jotja. Madje, do të mbetet e tepërt, edhe nëse ti brengos është te i mase për një gjatë t'il, edhe pse Muhammedi sallallahu a.s. inzitur nga dëshira dhe lakëmia e madhe, që kishte që të gjithë njerëzit të përfitojnë prej udhëzimet hynor, asë se si nuk mund të ndihe i rahat, 8:49 deri sa e dinte se në ftyrën e tokës ka edhe një njeri të vetëm i cili nuk përfitante nga shpallja dhe nga udhëzimet hyjnore. Për këtë arsye, sa erë që i dëgjante njerëzit duke folur për të tjerët, duke folur për jo besimtarët, duke folur për atat cilët e kundërshtonin fjallën e Allahot dhe njerëzit nga njerë të nëzitur nga entuziasmi dhe euforia ishin në gjendje të bënin edhe komente negative. 9:16 për cila ndonjëherë edhe me ofendime ose me malkime, Muhammedi sallallahu a.s. u atërhiqte varetjen. Mos malkoni, mos shani, mos ofendoni, për arsye se mua Allahu nuk më ka dërguar dhe nuk më ka zgjedhur që ti malkoj njerëzit, por më ka dërguar më shirë për ta. Më shira nuk manifestohet me malkime, nuk manifestohet me ofendime, nuk realizohet me vrajzësi dhe me silje të këqia, më shira manifestohet. 9:46 vetëm duke usilur butë dhe ashtu si në kamësuar Allahu fuqiplot dhe ashtu si në kamësuar praktikisht Muhammedi sallallahu a.s. duke dhe në shambull me jetën dhe veprimtarin e ti. Muhammedi a.s. ishte i ktil, i butë dhe i mshersham, ma di ishte edhe shumë tolerant dhe zemërgjër në dajtë të gjithve. Ky virtut nëse vien shpreje, karëshi njerëzve të cilët mendojnë njëjtë. 10:18 Kërë shi një në gjyre të caktuar të njerëzve, atëherë edhe vlera e ti nuk vien në shprejhe shumë. Mirë po, vlera e këti virtuti, delë në shesh në ato momente kur kemi përplasje mendimesh, kur kemi përplasje dhe divergenca qëndrimesh, kur vien njerëzit të cilët nuk mendojnë njëtë si kur ne, dhe aty duhet të vien në shprejhe mirëkuptimi, duhet të vien në shprejhe toleranca, duhet të vien në shprejhe... 10:45 butësia, mshira dhe mshuria e kështu më rratë. Njëherë, një njeri erdhe të Muhammedi sallallahu a.s. dhe kërkoj për e ti që tja legalizoj zinan, apo i moralitetin. Në të vërtet, kërkesa e këti njeriu ishte e pa logikshme dhe e pa pranuashme për disa arsye. Arsye bazë ishte se një gjë që është definuar njëherë si pas ligjeve të Allahut. 11:15 si dukuri negative, si ekeqe, ajo vazhdojnë gjithë një të mbetët e këtil dhe nuk ka mundësi të ndryshoj për qefjen dhe andjen e askujt. Dhe gabimi tjetër që bëri kjo njeri, ishte se kërkoj legalizim për një gjë, prej njeriut i cili nuk ishte kjo që e bëri ata jo legjitime. Nuk ishte Muhammedi s.a.s. aji i cili... 11:40 i definon gjërat si të lejuara apo të ndaluara. Ajo është vetëm komunikues, ajo është vetëm përcjeles i asaj që e kamësuar Allahu Subhanahu wa ta'ala. Ndërsa, kufizimet dhe definimet e halalit dhe haramit janë ekskluzivesht në dorën dhe kompetencen e Allahu të fuqiplot. Me gjithate, edhepse njeri o erdi me një kërkes shumë të papranueshme, Muhammedi sallallahu a.s. pati zemërgjërsi, pati dorim dhe mirësi, 12:10 dhe tolerancë që të komunikoi me këtë njeri. A i filloj të komunikoi me te nga një kënd shumë i rëndësishëm, këndi i bindjeve logike. A i u drejtua këti njeri ju dhe i tha. Ti që kërkon që në mnyrë të pak ufizuar dhe të palimituar, të kesh kontakte intime me grat e huaja. A do të pajtoa që si kur dikush të bëndet njëtën gjë me në nëntënde. Këtë njeri ju përgjegjë, asë se si jo, 12:40 Si ka mundësi të pajtohem që dikush në nëntime të trajtojnë atë formë dhe të keqpërdor në atë formë? Tha kësisoj edhe njerëzit nuk pajtohen që të bëhet imoralitet me nënat e tyre. Pasta e pyeti, a pajtohesh që dikush të bëj atë që ti po kërkën të bësh me gruan tënde? Tha asesi jo. Tha kësisoj edhe njerëzit nuk pajtohen që ti të bësh imoralitet me nënat e tyre. 13:10 ja përmendi motërën, halën, tezën, bijën, e kështu më radhë. Me këtë janë bush i mendjen Mohamedi sallallahu aleyhi wa sallam ati njeriu se kërkesa e ti ishte shumë gabim dhe këj nuk ishte i vëddishëm se qëfar ishte duke kërkuar. Aja që këj kërkonte nga se i duke i gjë e mirë në të vërtet ishte vetë shkatrimi. Ishte shkatrimi personal për te edhe për ata me cilët do të kishte mardhënjet këtila 13:38 por ishte gjithashtu edhe shkatrimi për shosirin kujetanin. Pas kësaj, Muhammedi sallallahu a.s. i a vendosi dorën e djathë në gjoks dhe bëri dua për atë njëri. Tha o zot, thalja mkatët dhe te i kaloja ato këti njëriu dhe pastroje prej këti mkati e u dhëzoje ka hembara. Transmetohet se si pasoj e asaj lutje, asaj doaje këtë njëri më... 14:05 kur njëherë nuk i ka shkuar mendja të bëjt dishka të keqe me grat e huaja. Kur njëherë nuk është këthyër, ka ato. Muhammedi s.a.s. ishte shumë tolerant dhe shumë zemërgjer, edhe me njerëzit të cilët krahës faktit se ishin në pozit më të ullët se ajë. Ishin në pozicion për të qenë shumë më të sjellëshumë, shumë më modest, me gjithate ata i të i kalonin kufi të mirësiljes. Dhe në thot, Muhammedi s.a.s. edhe pse ishte në pozit të lartë, 14:37 Dikush ishte në pozitë më të urtë se ajë, kjo e kuptonëte edhe gabimin e ti dhe ishte në gjendje që të ndjente dhe të të i kalonëte atë gabim. Njëherë erë dhe një beduin, i varëfër dhe kërkoj lupi nga Muhammedi s.a.s. të jabë dishka. Dhe Muhammedi s.a.s. me mundësitë që kishte i ofrojë dishka. Pastaj e pyeti, au knaqe, atë bëra mirë, au bëra bë mirë së ndajteje, ajë u përgjegjë. 15:08 pasha Allahun jo, asë nuk dhe prove mirë, asë nuk bëre bukur. Shokët e Muhamedit sallallahu a.s. u hithruan dhe u mlefosen shumë përshkak të kësaj sielje arogante, përshkak të kësaj sielje mos mirë njohëse. Me gjitha të, Muhamedit sallallahu a.s. u dha sheni atyre, pushani, mos ndërmerni asgjë, mos flisni asgjë, nuk është pun e juajat mirënimi këtë njëri, përderi sa unë jam duke komunikuar me te. 15:38 Pastaj e thiri në shtopin e vetë, e gostiti në shtopi me ato mundësi që kishte, dhe i dha akoma dishka tjetër, atëher e pyeti, a isha bë mirë së ndajteje? I tha, po, tash ke vepruar mirë dhe bukur, Allah të shpërblethë si është mësë mirë. Muhammedi s.a.s. arriti që ta knaqë këtë njeri edhe pse knaqësia e ti e kishte një kosto. Me gjithate, kjo ishte synimi i ti. 16:09 ti bëj njerëzit të ndihen mirë në afërsin e ti. Në gjithate, mbeti edhe një problem. Problemi ishte se shokët që mbetën jashtë, akoma nuk e dinin se si rodhi situata, se si u përmirsua situata dhe si kjo njeri tashma ndihet i ngopur, i knasun dhe është mirë njohës ndaj Muhamedit s.a. Andaj Muhamedit a.s. i tha, a do t'jesh në gjendje që kur dalim jashtë, 16:38 këto fjalë që i the tani, të i thuash edhe në prezencën e shokëve të mi, a i tha po, kur dole një ashtë, Muhammedi s.a.s. e pyjeti edhe njëherë në prezencën e të tjerve. A të bëra mirë, a të ndihmova, këj i tha po, më këj ndihmuar shumë dhe më këj bërë mirë, Allahut është përbleftë si është mësë mirë. A tërë Muhammedi s.a.s. pasi e arriti objektivin e parë, e bëri që njeriu, 17:04 të ndihej ingopor, të ndihej inderuar në prezencen e ti. Me një fjal e pajtoj dhe e knaci atë njeri, pastaj tash deshi të shëroj edhe problemin e reagimit, respektivisht reakcioneve dhe kunder reakcioneve, që mund të shkaktojnë veprimet e pamatorat të dikujt, tek ata që i shohin apo i dëgjojnë ato. U tha Muhammedi s.a.s. shokëve të vetë. Thot shembuli im me këtë njeri. 17:35 dhe shembuli juaj, është sikur se shembuli i një njeriu i cili e ka një deve. Dhe ajo deveja për një moment trembet dhe i ikë prej dorës. Ky vijet në ndjekjet e saj për ta zënë dhe për ta kapur, ndërsa ata të tjerët që janë prezent vijen në ndim të këti njeriu. Mirë po, duke mos vepruar ashtu si duhet, ata e trembin devën edhe më tepër. Sa që... 18:06 Këti i bërë të pamundshme të ari devën e vetë. Dhe u thot, ju lutem, mi aftë më ndihmuat, ju lutem, mos tentoni të më ndihmoni, për arsye se ju nuk po dyshoj në qëlimin tuaj të mirë, me gjithatë ju po më shkaktoni më tej për kokësarje. Më leni mua të zë devën ti me ashtu si di edhe mundem vetë, dhe ju vu pas duke e lutur, duke e ndjelur, duke e përgrelur, derisa e kapi për kapi stali. Thot, si kur... 18:35 ata të ishin munduar të ndihmonin a i kur nuk do të azinte devën e vetë. Pasta ju këthyre konkretisht ju të regoj këtyre, thot edhe shembuli këti beduini me sieljen e ti të pagëdendur, me mosmir njohjen e ti që të regoj në rastin e parë, si kur ju të reagonit, do të ishte një përfundim i keq edhe për ju edhe për te. Mirë po, unë vazhdova me te me bë mirësi, derisa arita qaj të ndije i knashor dhe të pajtoj me ata që i dhash. 19:03 sa që e dëzhuat edhe ju vetë se qëfar tha. Muhammedi s.a.s. ishte aqë zemërgjerë dhe aqë tolerant sa që kur dikush gabonte e pranonte arsojetimin e ti. Në të vërtet nuk mund të paramendohet një shosëri ideale në cilin do të funksionojnë raportet mes pjestarve të asaj shosërie në mnyrën më të mirë të mundshme. Nga se njerëzit janë 19:36 të kryuar të atil, me të meta, bëjnë gabime, dhe ato gabime do e mos reflektohen në raportet mes njerëzve. Kur ndodhin këto gjera, s'ka dyshim se të dy palet, aj që gabon dhe aj ndaj cilit gabohet, kanë obligime. Aj që gabon, ka obligim që të arsuetoj gabimin e vetë, ose të kërkoj falje për te. Ndërsa aj ndaj cilit gabohet, ka obligim që të bëhet zemërgjër, dhe të pranoj tjetrin me gjithë gabimin që ka. 20:05 të ketë zemërgjërsi dhe tolerans të mjaftushme për të t'i kaluar atë situatë të pakantshme. Muhammedi s.a.s. me jetën e ti jep shambullin dhe uthëzimin matë mirë se si duhet të veprohet në rastet këtila. Gjithë një, kur dikush gabonte, vinte dhe arsu e tohej, Muhammedi s.a.s. e ndjente dhe e falte. Madje edhe lutej për te që edhe Allahu ta falë. Bile ka pasur raste kur Muhammedi s.a.s. e dinte. 20:34 kur vinte dikush nga njerëzit që ishin hipokrit, që ishin dyftyrësh, dhe të atillët Muhammedi sallallahu aleyhi sallim i njifte shumë mirë, e njifte edhe ato që ka ata flisnin se ishte thjesht një justifikim dhe nuk ishte arsye e vërtet me gjithate prap Muhammedi sallallahu aleyhi sallim, vepronte me atë që dëgjonte, vepronte duke u bazuar në atë që shihte, e nuk vepronte në bastë asaj që dinte. 21:03 i trajton të njerëzit pozitivisht edhe atëherë kur ndoshta ata nuk e meritonin një gjëtë të tjilë. Kjo ndodhëte kur njeriu gabon të e pasta e pranon të gabimin. Ndërsa, nëse dikush gabon të, por nuk kthehej, nuk kërkon të falje, nuk arsujetohej, automatikisht paracitej nevoja për kritik, paracitej nevoja që të flitej për ti larguar dukurit negative për i shoqëris. 21:33 Me gjithate, edhe kritika dhe qortimet e Muhammedit sallallahu a.s. kanë qenë gjithnje shumë edukative dhe shumë të matura. Muhammedit sallallahu a.s. kur njëherë nuk kritikon të për të nënçmuar, kur njëherë nuk qorton të për të degraduar. As njëherë nuk kanë doldë që Muhammedit sallallahu a.s. ta qortojë dikendë, edhe nëse ka gabuar do një gabim të rëndë. 22:01 me qëllim që ta degradoj personalitetin ati njeri ju. Për kundra zi, nëse ka pasur mundësi, nëse refanat e kan lejuar, ajma dje ka qortuar në mnyrë të përgjithshme, në mnyrë pa e emruar fajtorin. Zakonisht e ka pasur tradit të thashte me balu a kohamin je faalune keda o keda. Qka është puna e disa njerëzve që veprojnë kështu e kështu? Dënë thot për mendej, dukuria, identifikohi mirë, demaskohi mirë, 22:30 Mirë po, krye si i ative primi, absolutisht nuk përmendaj me emër, në mënyrë që ajë të mbetëj imbuluar, të mos poshtrojë dhe të rëprojë para njerëzve, të mos degradojë në komunitet, ndërsa dukuria si dukurit të dihej se është e pacëlluar dhe si ektil dojtë të flaket dhe të menjanohet. Kjo ishte metodologia që Muhammedi s.a. e përdorte në... 22:57 luftimin e dukurive negative dhe përmjërsimin e sieljeve të njerëzve. Në përgjithësi, ishte shumë modest për vetën e ti dhe në asë një moment nuk dëshiron të që kur hynte diku, edhe pse kishte autoritet të pakontestueshëm, edhe pse njerëzit e donin shumë, muslimanët ate e donin më shumë se familjet e veta, më shumë se vetën e vetë, por nuk lejon të që kur hynte në një tubim, njerëzit të ngritë eshin në këmbë për ta. Edhe pse ngritja në këmbë, 23:27 Për njeriun e madhë është shprejhje e respektit që gjithësesi është manifestim i edukatës, i kulturës, i mirësieljes. Me gjithate, Muhammedi s.a.s. insistante që njerëzit të mos ngrite në këmë për të. Për arsye se, a i dëshirante që autoritetin që kishte, respektin që kishin njerëzit për të, të mbetej në kufit e të pranueshmas. Gjithë një interesohet që njerëzit të mos i te ikalojnë kufit. 23:57 në respektin dajti, të mosi të i kalonjë kufit në glorifikimin e ti, por gjithë një insistante që ajë të trajtohej dhe të quhej Abdullah, Robi Allahot, dhe gjithë një thoshtë kulu Abdullah e Rasulit. Por mua thoni, ajështë Robi Allahot dhe i dërguar i ti. Mos më trajtoni ndryshe, mos gaboni si kur kanë gabuar disa të tjerë, duke e trajtuar do një pejgamber të Allahot, se është i biri i Zotit. 24:26 ose se është vetë Zotit, ose se është personifikimi Zotit e kështu me ratë. Për kundë razi, unë jam njeri si kur ju, nuk daloj për juve në aspektin fizik dhe biologjik, asgjë, vetëm se e kam një dalim të vogël, e kam një dalim që nuk është i vogël, ajo është se unë jam i dërguari Allahut dhe kësisoj duat të më trajtoni. Si njeri, jam robi Allahut, ndërsa si pejgamber, jam i dërguari i Allahut. 24:59 Zemër gjërsi dhe tolerancë jo vetëm për ata që i donët e dhe e donin. Jo vetëm për ata që bënin pjesë në komunitetin, në bashksin e ti. Madje edhe kur vinte dikush prej jashtë, ose kur ishte mpytje ndo një kundërshtar, ndo një armik, ndo një rob lufte, Muhammedi s.a.s. i me ta me një njërzi dhe humanizm të pashoc. Njëherë e këshin zën një rob lufte, 25:29 dhe e solën të Muhammedi s.a. A i premjërsi së madhe që kishte gjithë një uaparaciste islamin, gjithë një insistante që ata të udhëzoheshin me udhëzimet e Zotit. Dhe nëse ata e pranoni një gjëtë të tilë, automatikisht të gjitha armikësit përfundani në atë moment. Të gjitha obligimet që kishte kjo njëri si rob lufte, ose si armik, ose si kundërshtar, automatikisht anuloheshin, bëshin të barabart në raportet. 25:58 vlazërore islame. Edhe këti robit luftës, Muhammedi s.a.s. ja paracitje firjen islame, me gjithate, ajë tregojë një lojë arogancë, edhe pse e pranojë islamin. Tha, Allahumme, inni e tubu i lejke, vëla e tubu i la Muhammed. Tha, o Allahu im, une pendojmë të këti, e nuk pendojmë të kë Muhammedi. Kjo si shprejhje ishte e drejt, nga se, 26:26 pendimi dhe këthimi jon është të Allahu dhe nuk është të njëriu kushtë do qoftë ai madje edhe Muhammedi s.a.s. Do më thënë, si shprejje ishte e sakt, mirë, por nuk ishte nevoj të thuhej për arsye se thënja në atë kontekst edhe në atë rast, ishte me qëllim jo të sëqarimit të pozicionit dhe të bindjes, po ishte me qëllim të një farëmnyre ulljes pak të pozitës e Muhammedi s.a.s. 26:55 tha o Allahu im, un pendojm të kti, nuk pendojm të Muhammedi a.s. Për gjithate, Muhammedi s.a.s. e trajtoj këtë nëjarje në aspektin më pozitiv edhe më të mirë të mundë shumë, edhe tha, arafel haka li ehli, kënjëri diti kujtë mi adhon hakun që i takon, dhe në thot ishte haki Allahut, që ajti në nështrohet Allahut dhe Allahut ju në nështrua, dhe kësisoj edhe, 27:25 u të i kalua edhe kjo problematik me një shëmbëlltyr të pashoqe. Ashtë shumë interesant dhe ndoshta edhe e pa arreqme për shumicën e njerëzve, një karakteristik, nuk është rast që ka ndodhur njëher e dy, por ka qenë karakteristik e Muhammedit sallallahu aleyhi ve sellem dhe ate e shkryuar në librat e mëhershëm, e përmendur në shpaljet e mëhershme që e ka nditur në njërë të veçant i thëtarët e librit. 27:57 karakteristikë ka qenë se butësia e ti ja të i kalon të vrashtësi së dikuj që silej me të vrashtë. Nëse dikush silej vrashtë me Muhammedin sallallahu aleyhi veselem, kjo silej butë me të, ma tepër se za kjo është silej vrashtë me të. Ndërsa sa ma tepër kjo e shton të vrashtësin, Muhammedin sallallahu aleyhi veselem, sa ma tepër e shton të butësin. Ka ndodhër një rast shumë interesant që e qetë në shesh këtë virtut, 28:28 Por atë dëta dësgjojmë, pasim pauze të shkurëtër, andaj qëndroni meni. 29:24 Të ndërruar shikues, jaku u këthujem sërish në emisionin tonë. Të gjithë njerëzit kanë pikat të dopta, dhe varsisht si pas forcës dhe fuqisë të karakterit, ata kanë mundësi t'imbulojnë ato pikat të dopta, t'imbulojnë ato dopsi që i kanë, apo nëse nuk janë gjithasht të fort, dopsit dhe shprejhen më tepër dhe dhe dalin në shesh. 29:53 E njeriut është hithrimi, ai provokohet dhe kur të provokohet, hithrohet. Kur hithrohet, reagon në mnyrë të pamatur dhe njerëzit zakonisht për të arsjetuar veprimet e pamatura, i kthehen pikës së par provokimit. Sa i fort ka qenë provokimi, sa nëzitës dhe nga qmuës ka qenë provokimi në mnyrë që ti arsjetojnë veprimet e pamatura. Me gjithate, ne duhet të... 30:20 pajtohemi se dhe primi i pamatur, mbetet i pamatur, pavarësisht arsyen ose justifikimin për të ndodhur aji. Vëtë përmbajtja është një virtut i cili shumë njerëzve u mungon, po sa qërisht në momente kur hithrohen te imase, ata e humbin kontrolin mbivet vete dhe në atë moment jo vetëm hithrimi dhe zemrimi si emet. 30:49 e njeriut, por edhe shumë të meta tjera dalin në shesh, nga se aty shpërthen sistemi mbrojtës prej të metave dhe daljes së tyre në shesh. Muhammedi s.a.v. edhe në këtë aspekt ishte shumë i kujdeshën, edhe në provokimet më të mëla, edhe në provokimet më të rënda, ai kalon të tamam si i ka hije një njeriu të dimensioneve të tia. Njëherë, derisa ishin 31:18 në shosëri me shokët e vetë, erë dhe një njëri i quajtur Zed i Bënsane. Ky Zedi ishte qifut, madje, ishte një qifut me autoritet, dhe një njëri shumë i ditur, kishte një huri shumë të mëla për fejnë qifute dhe për librat e shejt. Ajë kishte lezuar paralajmërimet që qëndronin në librat e shejt. 31:47 për ardhjen e Muhammedit s.a.v. dhe ato nuk keshën fjesht paralajmrime në kuptime të gjera, mirë po aty keshë të përshkryme të personalitetit të Muhammedit s.a.v. deri në detaje. Aty madje ishim përshkryuar edhe disa virtyte të Muhammedit s.a.v. të cilat ky me përpikmëri i përcilte. 32:09 Zejdi i për cilë të sjeljet dhe gjestet e Muhammedit a.s. dhe evrente se po përputhen me atë që ka hasur të shkruar në shkrimet e shajta qifute. Me gjithate, erdi njëherë të Muhammedit a.s. për të kërkuar një borgjë të cilit akoma nuk i kështë ardhur afati. Në thot këshin ngelur 2 apo 3 ditë deri të afati i pagesës, por ajë ungut që të kërkoj borgjin. 32:38 të cilin jakishte Muhammedi a.s. Dhe kur shkoj me një pamjet të vrasht, me një fytyr të mrolur, me një sjelje shumë arogante, ju drejtua Muhammedi a.s. dhe i tha, o Muhammedi, këthe ma borgjin, se për Zotin, ju, familje e Abdulmut Talibit, vërtet, jeni njerës cilët i vononin borgjet. Në atë moment, reagoj, Omer ibnul Khattabi, Allah qofti knashur me te. 33:08 Ju drejtua Zedit dhe i tha, o armik i Allahot, a kështu posi i lështim me të dërguarin e Allahot, për Zotin, si kur të mos më ndalon të prezenca e Muhammedit a.s., unë tani do të kupusja kokën. Me gjitha të Muhammedit a.s. ragoj në ndryshe. Tha, o Omer, unë dhe kë, kemi nevoj prej teje për diçka tjetër, jo për këtë reagim, jo për këtë cilje. Ajo që ne kemi nevoj, është që, 33:37 Këtë të këshilosh që borgjin dhe hakune vetë të kërkoj në mënyrë më të edukuar, ndërsa mua të më këshilosh që njëriut t'ja këthej borgjin dhe hakune vetë dhe kësi sojt do t'dalim nga problemi. Pastaj Muhamedis Allahe Selem urdhroj që t'i këthejhet borgji ati personit dhe njëkosisht t'i ipet njësasi edhe më teper si kompenzim se omeri e t'meroj me kërcnimin që i bëri. Rrugës dheri sa shkonte këzejdi. 34:07 me Omerin për ta marë haku në vetë, i tha, o Omer, ti më njefë mu se qëfar njeri o jam, tha po të njofë, të njofë për njeri të matur, andaj u qudita shumë me sili në tanë dhe pak më parë. Tha, me qëllime kam bërë, në librat ton të shajt, kam hasur për shkrymin e Muhamedit sallallahu aleyhi veselem, në dy gjera kryesore. Se, butësia e ti, ashtë më e madhe, se sa vrajtësia e dikujt, 34:38 që silet vrasht me të. Dhe e dyta, kur vjet dikush dhe silet vrasht me të, sa më te për të jetë prezente vrashtësia, a që më e male është butësia e Muhammedit sallallahu a.s. Andaj, pata dëshirë ta verifikoja një gjëtë të tilë dhe e provova se me të vërtet është kështu. Dhe u këthyën të Muhammedit sallallahu a.s. dhe a njëri e pranoj islamin. Në të vërtet, kjo është një virtut shumë i madhë. Kjo është një virtut që 35:09 të bën të mahnitesh, se si ka mundësi që njeriu të silet në këtë formë. Ne, kur provokohemi, kur dikush silet vrasht me ne, harojmë a i kemi borgjë, a po nuk i kemi borgjë, mirë po mirëmi me provokimin e ti, mirëmi me vrashtzin e ti, deri në atë mas sa që ndosht të harojmë edhe hakun dhe obligimin që kemi ndajti. Dhe kjo pa dyshim e bën situatën konfuze, dhe kjo pa dyshim në bën që të silemi keq me njerëzit, 35:38 Edhe kur u kemi bërgjë, duke me nduar se po bëjmë mirë, ose duke me nduar se kemi arsye të bëjmë sieljet këtila. Ndërsa Muhammedi s.a.v. me kshilën që i dha omerit, kur i tha, më mirë kshmeqen për ty, ta kshiloje këta që të kërkoj hakun e vetë në mnjërë, më të urtë, më të butë, por njëkosisht edhe muat më kshiloje që t'ja kthej hakun dhe bërgjin ashtu si duat. Edhe kjo sielje e këtil, kjo butësi e skajshme, kjo butësi ka që e madhe 36:07 njerion që vërtet të bindet se ajo që pas ka qene shkruar në librat e maherëshëm, pojë përpuhëthet personalisht këti njeriu dhe unë do t'i besoj këti njeriu. Cilja e Muhamedit sallallahu a.s. ishte shëmbullore dhe shumë mbreslënse edhe me robët e luftës, edhe me armisht e ti, edhe me të gjitha ta të cilët ndoshta e kundërshtonin, ndoshta e armishtsonin, ndoshta e lëndonin, e përgjaknin. 36:36 dëshironin të avrisnin me gjithate humanizmi i ti dhe bamirsia e ti, sielja e ti prej të zxedhuri dhe të dërguarit e Allahut ishte gjithmon prezente. Kër ndodhi beteja e bedrit, muslimanët zunë robë 7 vjetë persona prej kurejshetve. Ai Muhammedi s.a.s. ishpërndao ata 7 vjetë robër lufte, tek 7 vjetë shokë të vetë që atat kujdeseshin dhe tiruanin ata, 37:06 mirë po i këshiloj që të silen sa më mirë me ta. Dhe e dini se cili ka qenë shpagimi për ata robër lufte, ku shka ditur shkrim lezim për e tyre, e ka pasë obligim vetëm t'imsojt disa muslimanë që të shkruajnë dhe të lezojnë dhe ata kanë qenë të lirë. Disa të tjerë janë shpaguar me kompenzim material, nërsa disa që kanë qenë të varëfër, Muhammedis s.a.v. i ka falur. Ashtu, si kur i amnestoj, 37:34 të gjithë kundërshtarët e vetë për njëherë, në ditën e shlirimit të mekes, i të boj të gjithë kure i shetët, të gjithë atatë cilët deri dje e luftonin, të gjithë atatë cilët ishin gjendje, të shpenzoni gjdo gjë, dhe të investoni gjdo gjë, vetëm për të avrarë dhe për të hequr qafe Muhammedin s.a.s. Të gjithë atatë i të boj dhe i pyeti, që farë mendoni, qëka do të boj unë sot me juve, ata i thanë, ti e një njeri i mirë. 38:02 edhe me prej ardhjet mirë, thashkoni se të gjithë jeni të falur. Kësi soj, Muhammedi s.a.v. usol me robrit e luftës. Ka rastet tjera, kur të gjithë ata që i kazon rob, i ka liru për njëherë pakurfar kompenzimi dhe pakurfar shpagimi. Një sjelje e këtil, e cila simbolizan edhe fruman me virtyte, në mirqenje, në rahati, po gjithashtu, 38:29 është e virtutëshme edhe në kushtet të luftës, edhe në kushtet të vështirësis, edhe në kushtet të armisive të ndryshme, mund të buroj vetëm për një njeriut të madhë qëfar ka qenë Muhammedi sallallahu a.s. Një sielje e këtil është sielje pejgamberike, një sielje e këtil është sielje dhe këto virtute janë virtute të njeriut të cilin Allahu me të drejt e zgjodhi që të jetë pejgamberi ti e pasta i. 38:56 Allahu u kujdes për te që ai vërtet të bëhet i këtil. Virtutet e Muhammedit sallallahu a.s. janë të shumëta. Po qëse lundrojmë dhe zhytemi në detin e atyre virtuteve, nuk do të ngopemi asë njëherë. Mirë po, neve në mbetet që të përfitojmë për e këtyre virtuteve, në mënyrë që të ndjekim atë shembul, dhe në mënyrë që edhe jeta jonë, edhe sjelja jonë të përmirësohet deri në maksimum. 39:27 këtu do të ndalemi për të përfunduar përkosisht. Nbesim me shpres se ndoshta në ndonjit të ardhme, do të kemi edhe ndonjit qasje tjetër ndaj virtyteve të Muhamedit sallallahu a.s. dhe refleksionit të atyre virtyteve në jetën shoqërore në përgjithsi. Deri në takimet e radhës, Allahu qoftë me ju, ju më shiroft, ju më broft nga zdoj keqe dhe qoftë qëtë në përkujdesin e ti. 39:55 Wassalamu alaikum wa rahmatullahi wa barakatuh