Transkrip otomatis. Mungkin ada kesalahan, jadi periksa rekamannya untuk kata-kata yang tepat.
0:01 Assalamu alaikum wa rahmatullahi wa barakatuh Të ndërruar shiku esë mirë se takohen me emisionin ton atje ku bërojnë virtuitet Tema që dhe të trajtojmë sot është një temë rëndësishme duke e patur parasysh se kemi të bëjmë një kategori të dëqanë të njerëzve Ndyrën se si i dërguar e Allahut Muhammedis alallahu a.s. si dhe i meta dhe në përmjet kësaj dhe të kuptojmë edhe teorin islame dhe uvëzimet në përgjëtsi 0:55 se si duhet të trajtohet kjo kategori e njerëzve në shoqëri. Fjalla është për njerëzit e hendikepua, njerëzit me aftësi të kufizuara dhe me nevoja të veçanta. Islami i ka kushtuar një kujdes shumë të veçantë kësaj kategoriet e njerëzve dhe me minutat në vijim me do të njëftohemi me të gjitha ato që do të nga mëndësohet të flasin gjithur në këtë tem. Bismillahirrahmanirrahim 1:27 Falenderimet i takojnë Allahu të madhruar Zotit të botëve. Për shëndetjit dhe bekimet qofshim për të dërguarin dhe të zjedurin e ti Muhammedin sallallahu aleyhi wasallam, familion, shokët e ti dhe gjitha të atë cilët pasojnë rrugën e ti dhe rënditin e fundit të kësaj bote. Të ndërruar shikues, takimi joni sotëm është me një tem e cila është rëndësisë së veçantë. Këtë tem është rëndësishme nga se kemi të bëjmë me një kategoritë saktuar të njerëzve 1:55 me njerëz të cilët jetojnë në mesin tonë, të cilët ndoshta shumë shpesh edhe nuk i vërejmë se egzistojnë, me gjitha të ata si pas disa statistikave përbojnë 15% e shoqërisë e gjdo shteti. Fjale ashtë për njerëzit me aftësi të kufizuara dhe njerëzit me nevoja të veçanta. Si pas statistikës së vitit 2000, 2:22 rezulton se dikur rrëth 610 milion njërez i takojnë kësaj kategorien në mbar botën, prej cilve dikur rrëth 400 milion jetojnë në vendet në zhvillim. Një numër ka qimadhi njërezve cilët jetojnë në mesin tonë, s'ka dyshim se duke qenë se janë njërez të veçantë, njërez të sprovuar, dhe neve si musliman i trajtojmë ata si njërez të cilët 2:53 si rezultat i caktimit të Allahut janë të atil dhe këtë caktimit të Allahut ata i ka bërë sprovë për neve dhe neve në ka bërë sprovë për ata. Duke qenë ata të këtil, pa dyshim meritojnë një tretman shumë të posaqëm. Dhe aj tretman, aj tretim, prej anës sonë, s'ka dyshim se është i definuar deri në detajet më të imta dhe ato detaje ne i kuptojmë edhe imsojmë. 3:23 prej Kur'anit familart dhe prej haditheve të Muhammedit sallallahu aleyhi wasallam. E nësi i bunë Maliko, Allahu qofti kënashur me të, transmiton se njëherë derisa Muhammedit sallallahu aleyhi wasallam ishte duke ecur rrugëve të Medinas, i uafrua një grua e cila kishte të meta në aspektin mental. 3:46 Dhe i tha, oj dërguar i Allahut, unë kam nevoj të bisedoj me ty, unë kam nevoj të të rëfehem ty, të kërkoj diçka prej teje. I dërguar i Allahut me urtsin e ti të pashoqe. I tha, oj robresh e Allahut, vetëm të rego se ka cila rrug dëshiran të drejtojme në Medina dhe unë kam për të ecur bashk me ty, kam për të shëtitur bashk me ty, deri sa ti të mi rëfesh mua të gjitha brengat tua. 4:15 eci bashk me të dërguarin e Allahut Muhammedin s.a.s. so kaqeve të medinas, usol gjitha ndej, usol vërdal, derisa i unëbush mendja se ja ka rëfyër Muhammedit s.a.s. të gjitha halet e saj. I dërguari Allahut me këtë gjest dëshmoj edhe njëherë në praktikë madhështi në personalitetit të ti, nga se aji ishte në gjendje 4:43 që kësaj gruaje me të meta mendore ti ofroj një pjesë të kohës së ti, e cila ishte shumë eqmueshme, nga se a i shte burë shteti, a i shte komandanti ushtarak, a i shte njeriu që priste dhe për cilë të delegacionit të ndryshon, a i shte i dërguarit Allahut për cilin kishin nevoj të gjithë muslimanet, i gjithë komuniteti, i gjithë qyteti kishin nevoj për kohën e ti, nga se ata i drejtoheshin të dërguarit Allahut me pyetje. 5:12 për përgjigjet të cilat i kërkonin për e ti, me probleme për cilat prisnin zgjidhje për e ti. Me gjitha të, krahës gjithë obligimeve që kishte, a i dhëroj asaj gruaje një pjesë të kohës së ti, e cila nuk ishte e definuar paraprakisht. Nuk i tha, i ke 5 minuta kohë më të regoj që farke, dhe unë nuk kam kohë të merëm me ty. Mirë po i tha, vetëm të regoj ka cilat soka që të me dinës, 5:41 dëshiron që ne të shëtisim së bashku në mënyrë që unë ti dëgjoj halet tua. Derisa i dëgjojmë këto përshkryme, derisa le dëgjojmë rëth këtyre në gjarjeve, nuk mund të mos e pyësim vetën. A thua gjatë historisë, civilizimet dhe kulturat e ndryshme, shoqërit dhe shtetet e ndryshme cilat patën ngritja dhe rënje gjatë historisë. Si u badafaquan ato me... 6:11 këtë kategori të njerëzve. Historia dëshmonë se me kalimin e kohës shtetet dhe civilizimet e vjetra nuk këshin do një kujdes të veçan da i kësaj kategoriet të njerëzve. Ata madje këshin dispozitat të caktuara dhe në rastet të veçanta me këtë kategori të njerëzve si leshin në mnyrë shumë diskriminuese, jo rralë madje edhe në mnyrë shumë mizore. 6:43 nga se kishte raste kur dispozitat të shkruara apo të pashkruara citoheshin se njerëzit e ktil joral edhe vriteshin, vetëm e vetëm që të mos bëheshin bar e shoqeris. Arabët e ignorancës e kishin një vesë shumë të keqë, vajzat e sapulindora i varosnin të gjalla nga frika e turpit. Mirë po, 7:11 Me gjithë këtë gjendje shumë të mjerueshme të vetëdijës së tyre, ata nuk ishin gjitha që mizor ndaj të hendikepuarve, ndaj sakateve, ndaj të paralizuarve, ndaj të verbëreve, shurëdhme mecëve e kështu me radhë. Ata në një farë mënyre këshin një loj konsiderate ndaj këtyre njerëzve. Me gjitha të, ajo nuk ishte e mjaftueshme, për derisa... 7:36 nuk erdhi Muhammedi s.a.v. me mësimet e tia të ndritshme, të cilat burojnë nga shpallja, vinë drejt për drejt nga mshiruesi dhe i gjithë mshirshme, i cili as një krijese nuk i akamohuar të drejten për tjetuar dhe të për të mbjetuar. Madje, as një krijes nuk e ka privuar nga mshira e ti. Dhe me ardhjen e Islamit, 8:05 Edhe kjo kategorije njerëzve filluan të marim frymë më lirëshëm, nga se erdi dhurata pre Allahot fuqiplot, erdi mëshira e dhuruar pe i gamberi i fundit i Islamit Muhammedis sallallahu aleyhi wasallam, i cili njerëzit i mësoj që ndaj këtyre njerëzve të silen me ndjenje shumë të veçan të mshiras dhe dhe mshuris. 8:32 Prej gjithasaj që transmitohet nga Muhammedi s.a.v. duhet të kuptojmë se islami kësaj kategorie i ka ofruar tri gjera kryesore. I ka ofruar një përkuidesje maksimale shëndetsore. Të në thot, njerëzit cilët nuk janë në gjendje që për vetën e tyre ti plotsojnë nevojat elementare të jetës. Ata meritojnë një përkuidesje të veçantë dhe të plot shëndetsore. 9:02 Islami ka bërë program të veçant për aftësimin dhe trajnimin e këtyre njerëzve, aqësa u lejojnë atyre mundësit e tyre edhe ashtu të kufizuara. Dhe e treta, Islami ka angazhuar njerëz tjerë të cilët do të asistojnë këtyre njerëzve në përmbushjen dhe kryrien e nevoja e tyre, në mënyrë që jeta të u bëhet sa më e lehtë dhe sa më komode. 9:29 I frimzuar nga këto mësime të lartë dhe të ndrytëshme islame, khalifja i njohur i muslimanve, Omer ibn Abdulazizi, i cili me shtetin islam qeverisi prej vitit 99 dhe rin vitit 101 të hijretit, dërgoj një qarkore, një shkres në të gjitha provincat e shtetit islam. Në atë qarkore, kërkohej prej të gjitha administratorve që të bënin një registrim dhe një statistikë 10:00 në cilën dhe të shënoheshin të gjithë njerëzit me aftësi të kufizuara dhe me nevoja të veçanta. Kur i të boji ata regjistra, Khalifeja vendosi që gjdo njeri i verëbër të kishte një shërbëtor i cili paguhej nga shteti, e i cili kishte përdetyr që njeri unë e verëbër të kapte përdore dhe të ashpien të kudo që a i dëshiron të. Në gjami, për të falur në vazin, 10:28 në vend, në treg për të plerë gjërat e nevojshme, edhe kudo që ai kishte nevoj të shkonte, shërbtori ishte i dedikuar dhe i paguar nga shteti që të ecte me të verberin. Në anën tjetër, si pas të njetit uvëzim administrativ të nxjerur nga halifeja, gjdo dy sakat, gjdo dy njerës të hendikepuar e kishin nga një shërbtor i cili gjithashtu mirej me plëtsimin e nevojave të tyre, 10:58 si kurse ishte përgaditja ushimet, larja e robave, kryrja e disa nevojave cilat ata, si pasoj e gjendjes në cilën ishin, nuk ishin mundësi që ti përmboshnin për vetën e tyre. Më vonë, një halife tjetër i quajtur Walid ibn Abdilmelik, edhe aj patë themeluar një institucion i cili ishte 11:25 bar e shtetit, bar e qeveris, financojnë nga shteti, dhe këj institucion merej me strehimin dhe ofrimin e asistencës për njerëzit me aftësi të kufizuara dhe me nevoja të veçanta. Këto ishin vetëm dy shëmbuj të cilët dëshmojnë se historia islame është plot me shëmbuj të këtil për kujdesjen që ofron islami për njerëzit. 11:52 me aftësi të kufizuara dhe me nevoja të veçanta. Muhammedi s.a.v. me veprimtarin e ti tregon se kjo kategori e veçante e njerëzve, njerëzit e hendikepuar, kanë përparsi edhe para njerëzve të shëndosh, kanë përparsi edhe para njerëzve të cilët si individ në do shta mund të jenë shumë të frytëshëm dhe shumë të dobishëm për shosrin. Me gjitha të, nevoja e njerëzve të hendikepuar, 12:25 ka përparsi në plotësimin e saj para nevojeve dhe njerëzve normal dhe njerëzve të shëndosh. Këtë më smire e dëshmon rasti që do të rëfejmë në vijem. Njëherë Muhammedi sallallahu a.s. ishte duke biseduar me disa njerëz cilit ishin nga paria me kase. Njerëz me autoritet, njerëz me ndikim, me influenc, njerëz për të cilit Muhammedi sallallahu a.s. lakmon të 12:55 që të pranojnë islamin dhe të bëhen musliman. Në ato momente, deri sa ishte duke komunikuar dhe duke debatuar me ta, i a beho një njeri me aftësi të kufizuar. I a beho një njeri i cili ishte i verber dhe quhej Abdullah i bën ummi me këtum. A i duke mos ditur se me cilin ishte duke biseduar Muhammedisarallahu a.s. i uafrua të dërguarit dhe i a parastrojnë një pyetje. 13:23 përgjigja e së cilës e mundante ate, a i kishte nevoj të njëhej me përgjigjen e asaj pyetje. Dhe Muhammedi sallallahu aleyhi wasallam, duke menduar në vetën e ti, se pyetja e këti njeri ju të verber, pa mos e nënëshmuar ate, mund të prolongohet, mund të vonohet, dhe mund të ofrohet më vonë. Ndërsa kjo bised të cilën jam duke e zhvilluar me këta njerës, kjo diskutim të cilin jam duke e bërë, 13:53 mund të mos më ofrohet mundësia për te më vonë. Dëshira e Muhammedit sallallahu a.s. ishte evidente, ma dje shume madhe që këta njerëz, apo ndonjëri për i tyre të udhzohe në rrugën e drejtë, derisa kë njeriu që sapo i abehu kë i verbri, veç ishte i udhzuar, ishte musliman. Andaj Muhammedit sallallahu a.s. mendoj që përgjegjin këti t'i avanoj me dëshirë, 14:22 që të angazhojët samatej për udhëzimin e ndonjerit për e tyre. Madje, jo e të mkaqë, por Muhammedi sallallahu a.s. me pamjen e ti fizike, kishte treguar një loj shqetsimi, pse erdi kënjeri i verber mu në këto momente të ndishme. Ishte vrejtur, ishte mrolur, dhe ija kishte këthyër shpinan. Pas kësa i ndodhije me njëherë, Allahu i madhruar zbriti a jetë. 14:52 Ndërgoj shpallje. A jetë e këto të cilat e qortuan Muhammedin sallallahu a.s. për gjestin i cili ishte shumë i fjesht, ishte ndoshta shumë i vogël, ndoshta për gjdo njerin për e neve i pavrejtur. Mirë po, Allahu i madhruar e qortoi të dërguarin dhe të dashurin e vetë Muhammedin sallallahu a.s. me fjallet, 15:22 U vërënjit dhe u mrol e i aktheu shpinan, të në thot i dërguari të verberit. Nga se ati i erdi paprit mas nje i verber, ku e diti o Muhammed, ndoshta ai përkujtohet dhe pastrohet dhe përkujtimi që ti do t'i bashk i bandobi ati. 15:55 Këto ishin 4 ajete nga sureja Abese, që izbretën Muhammedit s.a.s. si qortim për sieljen e ti me të verberin i cili erdi për ta pyetur diçka që ndoshta cilit do prej neve do t'i duke i banale në kohën kur a i shte duke folur me njerës të rëndësishëm. Me gjitha të, në përmjet kësaj, Allahu i madruar në amsoj neve në përmjet të dërguarit të vetë. 16:21 se as një njeri në ftyrën e tokës nuk është i parancishëm. Madje, edhe ai që shumicës së njerëzve u duket se është i parancishëm, përshkak se nuk e posedon një shqisë prej shqisave me cilat Allah i madruar neve na ka begatuar. Por, zdo njeri meriton respekt, zdo njeri meriton që ne ti drejtohemi si njeri që është, dhe asesit mos shqichojmë në aftësit. 16:50 e ti të kufizuara. Muhammedi sallallahu a.s. e mori shumë seriosisht këtë vërejtje nga Allahu fëqiplot. Dhe pastaj gjithë një sahër paracitej Abdullah i bën ummi me këtumi i dërguari Allahu të ngrihej në këmë për te. I ofron të vendin më të mirë për të ullur. Të regon të respekt maksimal dhe nga njëherë kishte dëshirë edhe të thoshte merhaben. 17:18 bille dhi ate beni fihi rabbi mirë se vjen ti, për të cilin më qërtoj mua zoti im. Muhammedi sallallahu a.s. pas këtira asti, kishte një sielje shumë të grendur, një sielje shumë të mirë, të kujdeshme, me Abdullah i bën ummi mektumin, Allahu qofti knachur me ta. Madje, Abdullah i bën ummi mektumi, nuk ishte vetëm kësisoi një i përgdhelur i Muhammedi sallallahu a.s. Por, 17:47 transmitohet nga Aisha radi Allahu anha, por edhe nga sahabet tjerë dhe është e gjithnjohor si pas historisë islame, se ai ishte muezini i të dërguarit të Allahut sallallahu aleyhi wasallam. Abdullah i bon ummi me këtumi ishte njeri që e thëriste e zanin, ati i ishte besuar një detyr me përgjithsi shumë të madhe, një detyr prej cilës muslimanët do të kuptonin se kështë hyrë koha e namazit. 18:17 Fëtë Muhammedi sallallahu a.s. në hadith, fëtë kur të afir Bilali e zanin, vazhdoni të hani dhe të pini. Ndërsa kur të afir Abdullahi i bunë ummi me këtumi, atëherë ai që dëshiron të azeroi, le të ndërprej ushqimin dhe pijen, nga se Abdullahu nuk e thratë e zanin për derisa të mos i thuhet asbahte asbahtë firë e zanin se gëdhiju më në gjesi. Kjo dënë thotë se... 18:45 në kohën e të dërguarit të Allahot, firëshin dy ezana në mëngjes për namazin e sabahot. I pari ishte që të zgjohen ata që dëshirojnë të hanë së fyrë, ose të falin namaz të natës, nërsa të dytin e thëristë e Abdullahi bën ummi me këtumi, i verbëri për cilin uqortua Muhammedi sallallahu a.s. Madje, jo vetëm kach, jo vetëm një detyr e këtil, me përgjithsi, por gjithsesi, 19:11 të cilën e kryen të Abdullahu me asistencen e të tjerve, me asistencen e atyre të cilët i tregonin se ka hyrë koha e namazit. Mirë po, transmitohet se Muhammedi s.a.w. dyher derisa mungonten nga Medina, e kishte lën më këmbës të vetën, administratorët e zavencë të vetin në Medin, Abdullahu i bën umimektumin të verbrin. 19:36 për të cilin uqortua Muhammedi sallallahu a.s. Njeri unë me aftësi të kufizuar edhe me nevoja të veçanta, por njeri i cili kishte një pesh shumë të madhe sa që arriti që dyher në munges të Muhammedi sallallahu a.s. të administron të Medinën edhe në aspektin fetar edhe në aspektin e përdit shmëris. Kur rastiste që dikush nga njerëzit e këtil të silen me Muhammedi sallallahu a.s. në mënyrë, 20:06 jo të hishme, Muhammedi s.a.v. përshka këtë mungesave që kishin ata, gjente zemërgjërsin dhe gjente gati shmërin që ti ndjente dhe ti falte ata. Pas betejes e uhudit, me njëherë në përfundim të betejes, beteje e cila u kushtoj muslimanve. 20:28 u plegos i dërguari Allahut Muhammedi s.a.v. dhe u detyrua të tërhicej nga fusha e betejas. Derisa tërhicej kalon të nga një tok e cila ishte në pronsi të një njeriu i cili ishte i hendikepuar. Mirë po ajo vetëm që ishte fizikisht i hendikepuar, mirë po edhe në besimin e ti kishte të meta dhe kishte hendikepe. Ky njeri ishte i njohur si munafik. 20:56 edhepse ishte i hendikepuar, edhepse ishte i verbër, mori një një grusht dhe dhe duke e ditur se në tokën e ti po kalon Muhammedi s.a.v. u shpreh me këto fjal. O Muhammedi, si kur ta dija se me këtë grusht dhe nuk kam për të goditur asken të përveçteje, prapë do të ahidhja këtë grusht dhe. Me gjithë këtë ofendim të madh i cili... 21:23 Nuk kishtë të bëj fjeshtë vetëm me individin e Muhammedit sallallahu a.s. Por kishtë të bëj me të dërguarin e Zotit. Kishtë të bëj me odheqsin e muslimanve. Kishtë të bëj me komandantin suprem të ushtëris muslimane. Me gjithë këtë ofendim kax të madhë, Muhammedit sallallahu a.s. buzqeshi dhe jo vetëm kax, por nuk i lejoj muslimanet që të miren me atë njeri. Situata ishte shumë ndërlikuar. 21:53 muslimanët po këthehen prej lufte, të gjithë ishin të mobilizuar, të gjithë ishin të armatosur, të gjithë ishin të prekur si pasoj e disfatës të cilën e pësuan, e në anën tjetër po del një njëri i verber, i cili po e ofendon të dërguarin Allahut në këtë mnyrë, Muhammedi s.a.v. nuk lejoj që ndokosh prej shokëve të ti të mirej me këtë njëri dhe ti hak mirej ati. 22:22 Muhammedi sallallahu a.s. të regon edhe njëherë se sa e madhe është në personalitetin dhe karakterin e ti. Sa e madhe është në djesa dhe falja e ti. Kësi soj, Muhammedi sallallahu a.s. të regon se në qëfar mënyre trajtohen njërezit me aftësi të kufizuara. Një gjë të cilën ndoshta nuk do t'ja falte një njëriu të shëndosh, i a fali dhe i a t'i kaloi një njëriu me aftësi të kufizuara. Të ndëruar shikues. 22:52 Muhammedi s.a.s. ishte shumë i gjerë, ishte shumë i mshirë shumë kërëshi njerëzve që ishin të këtilë. Si lej ajme ata, si lutej për ta, si u buzqeshte, si i vizitante, do të njoftohemi në piesën e dytë të emisionit pas një shkëputje të shkurëtër, andaj qëndroni me ne. Të ndëruar shikues, ja, ku o këthyën prap në emisionin tonë, 24:10 jemi duke folur për një tem të rëndësishme, një tem e cila në vete përmban shumë humanizm, shumë ndjenja njerëzore, shumë dhimbje dhe mshuri, mshir, ekstumerat. Fjale është për trajtimin që dhëtë të bëj shosëria njerëzve me aftësi të kufizuara, njerëzve me nevoja të veçanta. Në të vërtet, jemi duke folur për virtytet e më vatë të Muhammedit s.a.s. për mënyrën se si a i silet. 24:39 me njerëzit e këtil dhe si duke të reguar dashurin dhe mshurin dhe mshiren e vetë, jo rral i bante që të harrojnë në të vërtetë si janë njerëz të hendikepuar. Në asë një mnyrë për të mos endirë vetën inferior. Rastin madhështor që e përmendam rastin e Abdullah i bën umi me këtumit, përshka këtë cilit i ka ardhur qortimi dhe vrejtja Mohamedit s.a.s. për i qilit. 25:06 është një rast vërtet që të regonë madhështin e islamet. Njëri prej mendimtarve bashkohor, thot si kur të ishte Kurani prej Muhammedit, respektivesht, si kur Muhammed e a.s. ti ishte autori i Kurani. Sigurisht se këto katër ajetet të surës Abes e Vatavalla nuk ishte me ishkru në Kurani. Nga se nuk ka një njeri i cili në mnyrë kasë direkte e qërtonë vetën e vetë, po sa qërështë në rastin kur gjesti që e ka bërë, 25:37 ka qenë i pa registruar prej Abdullahi Bën Umi Mektumit. Abdullahu ishte i verber, a i nuk ishte mundësi të shikhte gjestin që e bëri Muhammedi Sallallahu Aleyhi Vesellem. Me gjitha të, ishte vrejtja hynore e cila e erdi prej qilit dhe Muhammedi Sallallahu Aleyhi Vesellem nuk ishte zgjidhje tjetër, nuk ishte hapsir, përveç se ta komunikoi ate edhe pse vrejtja i takonte vet ati. Abdullahi Bën Umi Mektumit më vonu bë njeri i madhë, nga se 26:05 Silja e Muhamedit sallallahu a.s. e bërit të këtil. Silja e Muhamedit sallallahu a.s. ja kompenzoi ati mungesën e syve, ja kompenzoi ati mungesën e asaj që njëri ju të mëste për me i duhet një jetën e kësaj bote, dhe e bëri që në asë një mnyrë të mos ndihet inferior, por të ndihë vetën të barabart me njerëzit e tjerë. Muhamedit sallallahu a.s. të ndëruar shikues, 26:35 në këtë form. Ai ingushlante ata, në të shumë të nërasteve, ai solidarizohi me ta aqtepar, sa që vërtet e bante gjdo njerin për e tyre që të ndihej shumë rahat, të ndihej shumë komod, të bashkjetante dhe të bashkjeve prante në mënyrë shumë korekte dhe në mënyrë shumë konstruktive me këtë sprovë me cilën e kishtë të sprovuar Allahu fuqiplot. Ai gjithë një uaporkuitante se 27:04 mangësia dhe emeta me cilën jeni sprovuar njetën e kësa i bote, do të shëndrohet në kompenzim, do të shëndrohet në shpërblim në botën tjetër, dhe Allahu gjithësesi do të ashtë përblej ate në botën tjetër. Lidhur me këtë, ajë vazhdimisht i përkujton te ata dhe njerëzit në përgjithësi. I prej atyre përkujtimeve, ashtë fjala të cilën e transmiton Muhammedi s.a.s. nga Allahu fuqiplot. Ashtë fjala, 27:34 për një hadith kudsi, në të cilën, thot Allahu i madruar, si pas asaj që transmiton, Muhamedi sallallahu aleyhi wasallam, me një betelejtu hu, bi habibet e hi, fe sabar, fe lehu, bi himel gjenne. Aj, të cilin e kam sprohuar, me dy më të dashurit e ti, është fjalla për sytë, dhe pas taj, ban sabar, është i duruashëm, respektivisht, qëndrimin e ka dinitaz, e ka njerëzar, e ka islam, në këtë spro, unë thot, 28:04 përshka këtë asaj do t'ja dhuroj gjennet. Në kuptim të njajshëm transmitohet dhe në thot në disa verzione kjoj hadith. Ndërsa në tjetër hadith që ndronë se Muhammedi s.a.s. thot, ma min muslimin ju shaku shauketen, fa ma faukaha illa kutibet lehu biha haseneten, o muhjet lehu biha khatia. 28:33 goditet nga dishka, qofta jo një therë e vogël nga e cila therët, apo dishka edhe ma te përse kjo, për gjdo sprovë të cilën e përjeton, do t'i shkryhet nga një vepër e mirë dhe do t'i shlyhet nga një vepër e keqe. Këto hadithë dhe hadithët e nxashme të ndëruar shikues, duhet të gjithë neve të nashërbenë si ngushlim për të gjitha sprovat me cila të balafaqohemi. 28:58 Por në mënyrë të veçanë duhet të shërbejnë atyre cilët Allahu i ka sprovuar me humbje të të pamurit, me humbje të të të gjuarit, ata cilët janë të verber, janë shurëdh me mecë, janë të gjymt, janë të hendikepuar, janë të paralizuar. Në qfarë do forme që i ka sprovuar ata Allahu fuqiplot, le ta dinë se Allahu ata i ka nderuar në dy forma kryesore. Forma e parë ashtë se... 29:25 Përshka këtë kësaj sprove, nësa ata janë të durueshëm dhe bëjnë sabar ashtu si duhet, Allahu gjithë se si do t'i shpërblej me gjennet. Dhe forma e dytë ashtë se neve të tjerve, neve njerëzve të cilët jemi të shëndosh edhe i kemi aftësit, të gjitha aftësit që na nevojithën, neve Allahu na ka bërë shërëptor të asaj kategorije të njerëzve dhe kjo nuk është gjë e vogël. Andaj, as një njeri i shpërbuar në këtë formë nuk ban të ndije i vetën inferior, t 29:54 dhe dhe 30:24 Njëher i patë thënë Muhammedi sallallahu a.s. këti personi, i tha pëmduket o amër, pëmduket se po të shohë në gjennet duke hecur me këmbën tënde të qalë e cila atë botë do tjetë e shëndosh. Kjo është një përkujtim shumë i madhë, kjo është një përgëzim shumë i qmueshën dhe shumë i vlefshën dhe Wallahi cili do prejneve i cili i ka dy këmë të shëndosha, do të javlente që të ofrohe të thot i dhuroj dy këmë të mija vetëm. 30:53 ta meritoj atë përgjëzim të Muhammedit sallallahu aleyhi wa sallam. E Muhammedit aleyhi sallallahu aleyhi wa sallam pojë thotë, o amër po mduket se vallahi po të shohë duke ecur me këmbën tënde të qalë në gjennet, e ajo atë botë do tjetë e shëndosh. Muhammedit sallallahu aleyhi wa sallam ishte shumë i butë edhe shumë i mshirëshëm me të gjithë, mirë po mshira e ti vinte në shpreje në mnyrë të veçantë atëherë kur njerëzit ishin më të dobet. 31:25 e mobilizante autoritetin e vetë, e mobilizante diturin e vetë, mundësin, të gjitha ato që i kishte edhe ndikimin e vetë, i mobilizante vetëm e vetëm që njerëzit e dobot mos të jenë të këtil, vetëm e vetëm që njerëzit e dobot mos të andin vetëm keqë. Madje, edhe kur vinte ndonjeri për e tyre, dhe kërkante për e të dërguarit sallallahu a.s. që të bënd të dua për t'ja lërguar Allahu sprovën me cilën e kishte sprovuar, si kur se ndodhi, 31:53 Me një njëri të verbër i cili erdhit të kë Muhammedi s.a.s. dhe i tha, oj dërguar i Allahot, lute Allahon që të ma kthej të paret. Muhammedi s.a.s. i tha, o robja Allahot, ti nëse donë unë do të alusë Allahon, mirë po, e kemo mirë pasi që Allaho veç të ka sprovuar, të bësh sabër dhe sigurisht do të shpërblehesh. Tha, oj dërguar, unë këm ngullë nëse kemo nësi, bë dua për mua. 32:20 atër Muhammedi s.a.m. emsoj atë njeri dhe i tha, thuaj, o Allahu im, kërkoj prej teje që t'ja mundësosh robit dhe të dërguarit tëndë Muhammedi s.a.m. që t'a angazhojt për mu në lutin e ti që do t'a bëj për mua. Në tjetë rast, ka ordhur një grua të Muhammedi s.a.m. dhe i është ankuar. Ajo grua ka qenë esmur nga një loj epilepsie, nga një loj humbje e kohë paskoshme e vetëdijës, 32:51 dhe një shkaravitje e cila ka shkaktuar që ajo, përveq që e ka humbur vetë dijen, edhe të zbulohet gjatë asaj shkaravitje. Erdi të i dërguar i Allah dhe i tha, oj dërguar, unë jam e sprovuar kështu dhe kështu. Muhammedi s.a.s. i tha, shiqa, ti nëse donë, unë do të lutëm për ty që Allah të alargoj këtë sprov, mirë po nëse dëshiron të bësh sabër edhe për këtë të paralajemroj se do të fitosh gjennetin. Ajo grue e i tha, oj dërguar i Allah të unë. 33:22 po zxedhë të bëjë sabër, vetëm lutë e Allahun që kërtë më humbet, vetë dia unë të mosë zbulohem. Dhe i dërguari Allahut e lutë e Allahun dhe ashtu edhe ndodhi. Muhammedi s.a.v. kishtë një kujdes të veçat, ndaj këtyre njerëzve, shkonte dhe i vizitante në shtopit e tyre. Njeri prej njerëzve të këtil, quhej Eitban i Ben Malik, i kishtë të thënë njëherë Muhammedi s.a.v. O i dërguari Allahut, unë jam i verëbër. 33:49 dhe nuk po kam mundësi që të vijet falem bashk me ty në gjami. A do të urdhroje, a do të mënderoje një dit të vish në shtopin time të të gostis, dhe një kosisht t'i falesh një dyre katë në shtopin time në mnyrë që atë vend une ta dedikoi vetëm për falje. Muhammedi s.a.s. i tha, insha Allahu se e faal, nëse donë Allahu do t'a boj këtë edhe shumë shpejt bile. Të nesërman, i mori shokteve të bubekrin dhe omerin, dhe unisë në shtopin e ati. 34:18 njeri ju të verbër, trokitin e derë, kërkoj leje që të hynte, dhe pasi që ju lejua, e pyeti të zotin e shtëpis. Ku kej dëshirë që të falem, i tha, mu në këtë vend, atër Muhamedis Allahe Selim, u lidhën e namaz, thot na u reshtuan, pas ti u lidhëm, i falit dy rekat, dhe preja saj dite, unë atë vend e bëra vend falje për mua, në po mundësi për të marë piesë në gjemat, për të falur namazin në gjami. Islami endalon rëpësisht, 34:49 që njerëzit me aftësi të kufizuara të nënëshmohen, që dikush të silet me ta në mnyrë jo të denjë, që dikush të mos i trajtoj ata ashtu si e meritojnë, dërsa ata e meritojnë që jo vetëm të trajtojnë si krijesa njerëzore, si krijesa të Allah të azëvëgjelë. Mirë po, një trajtim akoma më respektabil, duke e pas parasjuse në përmjetë respektit, nderit, përkujdesjes, mshires dhe mshuris. 35:16 që shprejhim ndajtyre, ne duhet të mundohemi që sado pak të akompenzojmë atë mangësi që e kanë ata në vetë vete dhe e përjetojnë, pa dyshem. Islami e kanë daluar që të këtilët të nënçmohen në që fardo mënyre. Allahu i madhruar thot në surën e l-hugjurat, ja e juhe ledhina amenu, la jesë kharë kaumën, min kaumin, asa e jekunu, kajrën minhëm. O ju që keni besuar, asë kushë mos të nënçmoj tjetrin nga se ky. 35:42 të cilin ju pojë në nënqmonin, ndoshtë ashtë mëj mirë se ky i cili pojë në nënqmon. Ndërsa, Muhammedi sallallahu a.s. në përgjithësi, e ka ndaluar që njeriu të cenoj nderin, jetën dhe pasurin e tjetrit, në qfar do formet qoftë, e nënqmimi ashtë një loj i cenimet të nderit të ti. Gjithashtu, në përshkrim të njeriut arrogant, Muhammedi sallallahu a.s. ka të reguar si cilësia kryesore e arrogantit dhe kryelartit ashtë 36:10 batru lë haqi dhe gamton nës, refuzimi të vërtetës dhe nënqmimi i njerëzve. Muslimani në asë një mnyrë nuk e ban një gjatë të tilë, me asë këndë. E aqë më pak nuk e ban me njerëzit të cilët Allahu i ka sprohuar. Gjdo njerë i për e neve, kur të asheh një njeri të atil, do të thot, kam mundur edhon të jemi atil, por falenderimi i takon Allahot që nuk jam kësisoj. Me gjithatë, këtë përparsi, 36:37 që kemi, ne do të mobilizojmë në shërbim të atyre njerëzve cilët Allahu i ka spërbuar. Ata në esenc mund të jenë më të mirë se ne, andaj një shërbim që ne uabëjmë atyre, uabëjmë njerëzve të mirë, njerëzve të hendikepuar dhe me aftësi të kufizuara. Ata do e mos kanë nevoj për ndihme në tonë, për solidaritetin tonë dhe të këtil gjithsesi dohet të jemi. Të ndërruar që kues me kach edhe i erdhëm në fund këti emisione dhe këti takimi. 37:07 Në besim me shprejt se Allah dhëtë në dhëroj këna sinë që të takohemi edhradheve tjera, deri në takimin e arqëm, ju lënë për kujdesin Allah të fëqiklot, vës-salamu aleykum vër-rahmetullahi vër-rekat.