Transkrip otomatis. Mungkin ada kesalahan, jadi periksa rekamannya untuk kata-kata yang tepat.
0:01 دهر قسم اسلامی قیستو ده ملاوی دو پتا یاد ساتی ایوب اسلامی قیست مرکز ده قیست خوانی بازار شاتا تی خور خار 0:37 اِفْدِنَا السُّرَاطَ الْمُسْتَقِيمِ سُرَاطَ الَّذِينَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْظُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الظَّارِ سورت ده جی پده که مخک تناسب بیانه ولو دا اجد نشتا زی که مخکی سورت ده دینا پده ترتیب کتبی که نشتا ده او اعتبار اصل که ده ترتیب تلاشی کم زمین پا مخک پرود ده ده ترتیب کتبی ویلی کیه او بلکه ده ت 1:29 دا اصل ترتیب بل ترتیب نزولی ده ناغدره ترتیب فرع داوله ترتیب اصلی ده زگج پدید ترتیب سرا دا قرآن کریم پلوح محفوظ کشتا انهو فی ام الكتاب دارنگ فی کتاب مکنون بل هو قرآن مجید فی لوح محفوظ دا غایتون صاف دلیل بره چه قرآن کریم پدید ترتیب سرا پلوح محفوظ کشتا 2:11 خود دمره چه پا نزول که بیا ده که تفاوت را را اخو ده ضروت پا بنابان ده مخلوق ضروت ده ده مثال علماء ده سلیکی ده که تاسو یو کتاب ویلک کافیه وای چه بای مخد کلمی کلام ده غیر منصف وغیر تفصیلات ذکرشی بیا ده مرفوعات منصوبات مجروعاتی تعلیم خود بزیر ترتیب سلوی و سازی ورد بیا نیه ده کن کلک سوک رایش دیمینز که 2:48 تفوسو کچه استاز نم مرفو بسو کمی او مرفوسو تاوی ناغبو تا دانوی جو دا کتاور که رساره دا توان نخو دا مرفو حکم بکم صفحه که بکم زیکی نم بس آغا دا و توقع که ناو تا بیان که دای تا عارضی شه وی هر علم که دا سی علم تب دای نپا ایکم یو خاص ترتیبی دا هر کتاب ولیکن کلچه یو مریض راشی دوائر تا مفتایی نو طبیب دا نکی جن طول کتاو تا مخی تکی 3:30 لیکن دا اغا دا مرض مطابق چه کم علاجی، چه کم صفا کلی کلی، اغا علاج اغا تصورو کی، دارنگ دا ترتیب اصلی و دا لوح محفوظ، لیکن دا مخلوق دا ضروریاتو پا بنا، چه اغا تا اسباب نزول وی، کلا یو آید نازل شو، کلا یو صورت نازل شو، دا ترتیب نزولی اگرچه جدا رہی، و اعتبار دا ترتیب اصلی ترهی، دو جنبازی خلق پنگ دا اعتراس کی، 4:10 سیرتاو سنگا ربتونا بیانا وای، تا دی نزولخو متفارق شاید، سماکا که او سبو مدینه که او سو، یو سیز پا بارک حکم ده، سدبل سیز بارک حکم ده، نظایب منو بده طریقه پا ایکو چه منو ترتیب، منو ربت چه بیانو نو پا ترتیب اصلی که بیانو، چه کم ترتیب کتبیه، و ترتیب نزولی که منو ربت نا بیانو، و آقا زمین مخک شتا ده، زمین مخک چه کم ده ده ترتیب اصلی ور 4:49 نمقصد داره چه ترتیب اصلی که دی سوئی فاتحه نمخ که بل صورت نشتا پده بنا دیده ربط بیانو دا اجد نیه صورتونو که بیای ادرق اسم ری یا تا مکی و یا بل تا مدنی و ری دیده نعلاوه نور اقسام و مشتا لیلی و نهاری سفری و حضری سلمی و حربی نا مختلف اقسام دیده انا تفصیلات دیاو اصول القرآن که چکم کتابون لی کلیشی ری 5:34 لکه اتخان لکل سویتیه، البورحان لکل زرکشی، فای کدا تفصیلات شتان، فا طول اقسام اصل که دو تراجی کی مکی و مدینی، در این منس که خیو فرق، اعتبار ده نزول سرائی، چه مکی صورتونا یا آیتونا ستوئی، کمچه نازلشی قبل الهجرت، ناغی تویلی کی مکی، کمچه نازلشی بعد الهجرت، نایتویلی کی مدینی، دویم فرق ده ای پر اعتبار ده مزبون سرائی، 6:17 آداؤ گرش کلی اصولت که اصول الایمان ذکری، اصول الایمان، پایبانی داغی احتمال، اعمال و سردیر کم ذکری، یاد ذکرنی، نمالوی شاید اصولت بمکی، ما کم صورت که اصول هم ذکری کلی کلی، ولیکن اعمال و احکام پکی بکسرت سر ذکری، ناب مدنی صورت و مدنی آیتی، دیده فرق ہوی با اعتبار المضمون، اصول الایمان، 7:04 اخو معروف دیجی که ما منتو بالله که منگه اصو عوام خلق طولی لولی، فالله ایمان دا پا ملائکو، دا پا کتابونو، دا پا رسولانو، پا باعث بعد الموت، پا تقدیر، دا اصول الامان منگه پا خبر اصولو که بس سلور تراجع تو، شپایه کسیل، یو دیت توحید، بل صدق دا رسول، بل صدق دا قرآن، بل ایمان پا باعث بعد الموت، دیتا منگه اصول الامان واید، 7:40 دده اصولنا قرآن کریم پا مکک باس کرده ولی ده اول خبر ده که ده تا امور ده عقیده وی پس ده نبی احکامی دده ده تکمیل ده پاره پا ده بانه ده تسببت ده پاره اغیر که جهاد ده انفاق ده زکاة ده تفسیری سیام ده حج ده وغیر ده امور دی نابعه پا مدنیو آیتون و سورتونو که بگی بل تقسیم ده سورتونو زنون پا نیز دام ده اغیر تقسیم با اعتبار الاسمان 8:23 باید صورتون چلی اغا متقصر الاسماعی دا زی صورت دیش نایی نمونه دیری باید صورتون چلی اغا متفرد الاسماعی معنی نمی صرف واحدیه و نمی و دا هنگوره پا نقل بناری دا پا اجتحاد نیمی بنا یو صورت دا پا رنوم که خودل چا پا اجتحاد سر نیمی کلی بلکه پا نقل بانه بناری شاید توقیفیه و اسماعی توقیفیه اغا پا نصر ثابتی یا پا حدیث مرفوع 9:05 یا پا قول دا صحابی، یا پا قول دا تابعی، آقا با اسماعی دا صورت. دا پا یکی دا صورت الفاتحہ، دا متقصر الاسماع ده، دا دای صورتون نره، چه دا دی نم مفسرینو لکلی، یایش اسماع، احدوان شروع نره اسماع، لکه صورت توبغم دا شرازی، با دی نم صورتون نره چه دای اسماع کسیره دی. پا دی اسماعو که مشہور نم چره، زنگو مخکه آخو دا فاتحہ، 9:52 دارنگ بل مشہور نونده ام القرآن نور اسماعو بیا تفسیرون کلی کلی ما تفسیر کلی بیا لی کلی تفسیرات فاتحوی زکا چه افتتاح دا قرآن کرین حق دا دی صورت ندا دارنگ فاتحوی لیتا چه دا مفتح دا دا پار دا علوم دا قرآن زید کلائدو معنی خزانه پدی که علوم دا قرآن دروازی را پرانستی کی پدی مناسبت دیتا ام القرآنون دی 10:40 امو القرآن، امو الكتاب، امو القرآن دا معنی چه دا قرآن کریم طول علمونا، اغا دی صورت تراجع دی، امو الكتاب دا معنی چه یواز قرآن نا، کتب الهی منزلا، اغا توراد تا انجیل زبور دا که صحف موسا ری، صحف ابراهیم دی، ماوتی النبیون ری، دی طول علمونا اللہ تعالی قرآن کراوست دی، او دا قرآن علمونا سور فاتح کراوست دی گا، دی ادعا سی دعوان نا، 11:22 بلکه دی داعی دا اس بات دپارا، نفسرینو بیا مختلف توجیحات دی کلی، اگده تفسیرون چو گورن، ایک دی وجه لکری وجه تسمیحا، مختلف تعبیرات، منگا اینا یو سو تعبیرا زوری گرنو، یو تعبیر خوزمگا مشایخو، لخپل اخصاز ناقل کرده ری، خسین علی را خطلالینا، چا اگو یوم القرآن دی تولی وی، اگو یو ذکر تولی کی چو قرآن کریم که سلوح حسین، 12:02 هر حصه پا الحمدللہ سرشوره اول حصه سور فاتحه نا سور نعام پوره در این سور نعام نا کهف پوره در این دا کهف نا سبا پوره سرورم بیا سبانه تر آخره پوره دی حدید احسیبی ازدکوئی چه پا هر حصه کی وجوده مضمون چلی اصل اصالتن چه که مضمون چلی اول حصه کی مضمون دا خالقیت دا اللہ چه اللہ خالق دے موجوده اون که دے دا تمام عالم لا اشاؤ 12:45 ایجاد اللہ تعالیٰ تمنسوبه اعصر خارقیت که ایجاد که سک شریک نشتا و دا اصل که ردی دا شرک فی الزاد و الزاد که اصری سک شریک نشتا دا حساب دا سور فاتح ننام پور بیانی دیو جندده اول نی سورت چی سور بقرره آغا چی کرا بره شروع کئی ندا شروع کئی اللذی خلق کم والذی نمن قبل کم آغا مسئله شروع کئی دویمه ایسا چی سورت ننام ندا نبایی که غالبا بیانی 13:32 توحید ربوبیت خالق دیخ ربم دینا آگا چی پالن مخلوق کئی خودی پاره کئی چی دی ربوبیت اشیا پیدا کئی دی انسان تربیت کئی پاگا نعمتون سرچ کم آگا دی پاره پیدا کئی آگی تی بیا ربوبیت وی نا غبت سورت نعم نا مسئله شروع کئی در این پایه کی بیا تفسیر نعم چی آگی تی رحمانیت وی رحمانیت وزاید تکمیل دی پاره بیا رحمیت 14:20 داید مقصد اصل که تک دا خالق و الله دی نعمتون ام تربیت دا پارا پیدا کلی و دا نعمتون دا الله پلا پا اختیار کلی مقصد دا دا رحمانیت ها دا نعمتون پا اختیار دا اغا کلی تقسیم ام دا اغا پا لاس کلی اغا نعمتون سد دنیاوی دی سد دینی دی کس ما قسم نعم دی دا الله شماره نکی ناغب دا سور کهف نشورو کئی ارگل جمعوی از دا رحمانیت مقصد دا دی 15:00 صدا نعمتو نه ده اللہ په اختیار کی چا ته اختیار ده این نه ده ورکنه ده دیر پاران تا یو عنوان و شروکی چه لمیت تخزوالا ده بوره چا له اختیار نه ورکنه ولدی زن لنی نیوالا کنه ها مسئله بشه لی سور مومنون بوره دید ویم ده نعمتو نه مالکیت سو توی برکت توی زیادت و نعمتو نه برکت نعمتو نه زیادتی کول سور مومنون و سور فرقان 15:42 دده نبیاد برکت مسئله بشورو کئی تولا سور سبا پورو بچلی اون سلورم بیاسری دادوما نعمتونه چمون تاسو تراکلی دده پار جزا سزا مشتکانه دده ده استعمال مطابق سنگه استعمال کوئی استعمال چده اللہ پر رضایی نو خواهسته جزا ده کداغد رضان خلافی نو بیا غزب ده و عذاب ده سزا ده دده اوجه ندره سلورم ایسا پا ایک بر ده جزا سزا ذکر کئی 16:24 ورسنو بدا ثابتی چه دا جزا و سزا اختیار هم گوره صرف اللہ سرده نو زکا ایسا رو بلا مسئله سی شفیه قهری نشتا پا اللہ زور اور نشتا چه اللہ رسولی لسزا ورکیو شفیه قهر را پاسی وطوی جمع ورکو دا زمان مورد ننیشتو سو کوله نرد دا شفاعت قهری بکی دا سور سبانه وصافات وصاد بیا بدای لطون بیش گئی حوامین بدای دا پارا بیا تفریز کر گئی 17:02 او روز دا جزاوه لپکار دنان روز دا جزاوه شوروکی بیا دا صورت قافل. دا طریقه دا چه قرآن کریم که دا سلولی سی بری طریقه دی. هر یو حصه مصدر دا پا الحمدللہ. او بری صوره فاتحه کشتا. کم دا یاول حصه پا الحمدللہ که. اللہ. اللہ نم مراد اخو علم ده. اسم نم ده مستجمع لجمی صفات الکمال. فا اول صفت دا کمال سره. 17:43 چه اغا مشرکانو هم منه اغا خالقیت ده قرآن کرشته جی مشرکانو منه چه اللہ خالقه نو لفظ اللہ اغی تیشارشو رب العالمین که دویم ایسا شربوبیت الرحمن رحیم که دویم ایسا مالک و مدین که سلورو ایسا که دویم په ابتدائیه ایتنو که طول قرآن ناوله او دویم بلا دویم او اجا ابن کسیر لکیویا ایا که نعبدو ایا که نستعین خاتان الکلمتانه 18:24 ترجع الادیان کلها الیهما دا دو کلمی نیچه طول ادیان دی تراجعه معنی طول کتابونو خاص کرو یا قرآن کریم دا غی خلاصص دی یا که ناملو یا که نستائیم دی که رد شرک فی العبادات رد شرک فی الاستعانت دا دا طول کتابونو دا اللہ دا کتاب قرآن مضمونو و داخل غرب پدی یو آیت که ذکر دی توم القرآن بد دی توم القرآن ولی ہوئی 19:07 دی صورت دیر اصول لا جمع کردی، آغی تنگا مخمصات وایو پا صور فاتحه که، اول مخمص سده، اغا اخصام خمسه دا معرفت دی، معرفت دا اللہ دا پاره پینزه امور پکارد، او داور طول کتابونو سلگه دا، طول کتابون دا اللہ، ندارنگی دا قرآن کریم، نچور سده معرفت دا اللہ، دا اللہ دا کتاب مخصص سده، اللہ بی جندل، معرفت دا اللہ، 19:58 مارفت دا اللہ با پینزه قسمه یو مارفت دا ذات دا اللہ داو باولا یادکی دویم مارفت دا صفات دا اللہ دا با دویم و دریم یادکی دویم مارفت دا حقوق دا اللہ دا سلورم یادکی بیا سلورم مارفت دا حق اللاره چه دا اللہ حقوق دا رسول کئی دا با اللارم بکاره او پینزم یادکی پینزم مارفت دا احلو تریخ من هم 20:41 دا صحیح داره والا خلق کم دی، انامت علیهم دی چه غیر موضوع علیهم ولدوالین، شپگم وما یاد دی، دا گوله پینزو معارفتون دی، پر تلو کتابون الهیهو دی، پر قرآن کریم دی، ها پینزو علیه دی صورت راوی، دویم و خمسته انواع خمسه دا توحید، توحید خود در تلو انبیاء و دا دعوت خلاصه دا، در تلو کتابون خلاصه دا، دا قرآن خلاصه دا، موضوع دا قرآن، اصول که من گوئی تو 21:26 ندانی تینزا اقسام دی، چاره دی سورت کی راجم اکری، یود توحید و زاد، اول آیات کی، چه زاد اللہ بلکل یود زاد، و تعین دا زاد نصفری چی کی گه نده شخص کنون سره کی گه، و صفات سرنه کی، ارگدی چه تعین دا زاد، پاول آیات کنو لفظ اللہ هیویلیو، اللہ، دویم توحید ربوبیت دی، عرب العالمین کے، دویم توحید الاسماء و صفات دی، 22:13 اقدام زوری مسئله ده، توحید رسمه و صفات، طرح صبح انشاءالله شر و راجده، آباد ویندریم آیات کی، دورم توحید الالوهیت ده، دینه بعض علماء، تعبیر کوئی با توحید العبودیت و توحید العبادت سره، شرف اقبر کی ملکی، شرف اقید تحاریه کی ملکی، دا پویاک نامدویاک نستعین کی دیگه، فینزم توحید تحکیم و تشریح، شرع جرال ده چه اختیار ده، حکم قول چه دا جائز ده و دا نا جائز ده، 23:00 حکم قول جدید که ثواب جدید که عذاب داد چه اختیار ده داد یا اللہ مختلف صورتونو که راضی لیکن صور شورا که راضی شرعا لکو من الدین او املهم شرعا شرعو لهم شارعو اللہ ده شرعا شارعو نیشی که ده ستاسو سمجعالنا که علا شریعت من الامر در طریق توحید التشریع وی توحید الحکم ده عام طور خمون اختصار که که توحید که کل ادری قسم باینکو کل ادبا باینکو 23:43 نو تفصیلی تفصیم داره، عدی صورت کی رشته، تول توحید اقسام، دینا علاوه نو اقسام کی که نو فرعه دی، دلی پیزو غارو دلانده، توحید ذات که ردی پا دهرانو کمی نصف، چه دی سرسوک موجوده اون کمانیه پا عالم کی، او کمانیه نو ایما داره، ما دا پرسورت راید، توحید رو ببیت کم، ردی پا بلقسم دهران، 24:23 چاید ایجاد نسبتون غیرالله تا کئی، اللہ پا کمینز کئی ارمانی نه، دارنگ بازی اگر صوفیه و بانده، چاید نظام دا عالم دا قطب پلاس که گنی، غوثان و سره گنی، توحید و گبیت که پیوا نردی، توحید و اسماء و صفات که، پاک چاردی چاید اللہ سمون صفتون نماند، متزلش ول، ایش اسماء و صفات دی دا طول حادث تیو، 25:00 او حادث خواه لا برنش این خطینو ازاد آن نری. ندارنگ اسما و صفات توحید که رد با اچا. چایی پا دغ اسما و صفاتو که اللہ سر شریک جوڑی. پا یویو اسم کیا پا تو لوگی. مشرکین دی فیل اسما و صفات. دریم توحید الاسما و صفات کی. رد بی دایر پا منکرینو. منکرین سو معنی معاویلین. چایی ٹھیک دا دا اسم دا لا شتا. دا صفت اشتخو لیکن دا معنی عقیقی نه دا معنی مجازی مراد. 25:42 توحید الاسماء و صفات کی پدای خلق و رد توحید الولیت کی پاعم قبر پرسته، پیر پرسته، شیخ پرسته، امام پرسته، پریتون و رد راجی چایی تسجدی لگی دین آجتون و غایر دای پنو مان منختی کی توحید الحکم و تشریح کی رد پاکسان چایی نبی پی اختیار کی بلکر امامانو پی اختیار کی داگنی چاگ شارعان شرادائی پی اختیار کی 26:18 بس ای کمسیست جایز وی جایز باید ای کمسیست نا جایز وی ابا نا جایز دی داره طول قرآن مقصد دیگا دی صورت که راجع مالی خدره محمد صورت داره چه دی صورت که پینزه دا اللہ تعالی اسما دی اللہ دی رب دی رحمان دی رحیم دی مالک دی و دایو اجم با تفصیلاتو پیرا دی چه دا اللہ تعالی دی اسما و صفات دی اشمار نبار دی فا اسما و صفات راجع کی بس دی پینزو تا ای رجع دی پینزو تا 27:01 پینزم و خمس ده عبادات، اقسام العبادات، مقصد ده قرآن سلیشه، ده اللہ بندگیو که، یا کنابو ده، ناقسام ده عبادات پینزری، یو ده تسمیع، ده اللہ نون ذکر کول، دوئم ده تحمید، ده اللہ حمدون کول، دوئم ده تعبد، سلورم ده استعاند، پینزم ده دعا، ده بریک ذکر ده، شبگم و خمس ده رد پا پینزو فرق و زعلو، 27:43 چا طول دا قرآن خلاف دی پار دور که از اللہ دا کتابون مخالف دی اغصری او مشرکان دی بجمی اقسامه طول اقسام چی دا مشرکان کافران و غره طول دا مشرکان ویلی کیه بل قدریه دی پایبا مردی پای سورت که بل جبریه دی پایبا نم دی سورت که رد دی بل مرجیه دی پایبا نم دی سورت که رد دی قدریه هاوی چاگی انسان 28:22 دا خپل اعمالو اختیاریو خالق دینی بنده دا پارا ای دا خلق صفت وی بخپل اعمال اختیاریو وی دا بنده بخپل اخپل اعمال پیدا که یا لاولانو پیدا که یو قدریه خواهی چی رانا دا تقدیر نمونکیریه ای دا مقدریه وی او دن تا علمانه مراد جبریه وی چی انسان دا پارا کسب ام نوی انسان دا سی مجبور دلکه و گتا چستا پلاس که دا اولی روی 29:03 یا قلم چه ستا پلاس کرده ستا پا گتو کرده نویده انسان داستی مجبوره محضده دیده جبریه ہوئی مرجعهو که دوقت اسمی یا اون مرجعه چه اپو در مفتدعینو کشماره او آغای چه ایوی صرف توحید کافیره دا پار دا نجات او عمل تاییست اعتبار نشتا ما سوا دا نیشت مونگ پا مکلفیو مکلف منی مونگ مکلفیو پا مانزو و غیرابانده خب دیده اعتبار نشتا اعتبار دا 29:49 جزا و سزا صرف عاقیده داره دی تا مرجعه داره دو این قسم مرجعه خواهی چایی عمال خمانی چایی و عمال هم دی ایمان سر تعلق لری خواهی نیه پر طریقه دی جزیت سر تعلق نلری عمال دی ایمان جز نره دا مرجعه مبتدعین نری دا او صلف صالحین که بازی تابعین و مسلکو تب تابعین و مسلکو حماد و دنخعی اد امام ابو انفا رحمون مولا 30:27 دری مسلک غنیه کچی پیران پیر صاحب دیتا مرجعه ویدیا دری معنی ویدیا که احناف مرجعه دی دارنگ دی صورت که رد پر آفیزو شیعگان دا عقیدتن دا علی صند نخلاف دی پبارز صحابه کرام نورم دی غلطی عقیدی دای دارنگ پر دی صورت که رد پر منکرینو دا نبوت پر منکرینو دا خیامت پر منکرینو دا صفاتو او رد دارنگ پر آم مبتدعینو دا برای دی دیکه 31:17 بل مخمس پر ای کدار پر ای کدار پینزور دلو چکرشتا. خب ای کدار باید دلو صالح دی باید غیر صالح. دنیا کدار خلق درست پینزور دلو دی. صالحین باید دری دی. الحامدون لالاحمد چکی. العابدون لالاابدید چکی. المنعم علیهم. ادوبه که ناکار خلق دی المغزو علیهم ادوالین. اتم مخمس طرح پینزور تخصیصات دی. دی صورت مسائل پر طریقه دا تخصیص بانه پیش کری. 32:00 ولی مقصد سورد، مقصد قرآن صده رده با شرک باند. نو شرک دو مقصده، یو اثبات او یو نفی. علیه مسئله واضح کی کرد. دی سورد که لغسنچ اثبات ده، دارنگ نفی دا و دا دوارس دی رایی پا تخصیص سره. پینزه تخصیصات دی بگی، یو تخصیص الحمد لله، دویم تخصیص صفات لله، دویم تخصیص العبادت لله، سلورم تخصیص الاستعانت بالله، 32:39 بینزم تخصیص الهدایت والانعام بالله باقی نهم لسم نهم آخد عام عربیت سر تعلق دهی چه قرآن چونکه ده عربیت کتاب ده عربیت پوصول بانشلی که زکا دیده پارا علم نحو پکاری علم صرف پکاری علم اشتقاق ولا پکاری علم فساد و بلاغت ولا پکاری تفصیلی قرآن چیز ده که این دواسجونه ضروری که ارکل ده عربیت کتاب ده 33:17 نو عربیت که ده جملو اقسام بری صورت که ذکر دی یو جمله خبریه شی پا معنی ده انشا کی لکا الحمدلله ده جمله خبریه خب مطلب ده حمد قوید اللہ انشاش بکن دویم جمله خبریه محزا لکا یا کنام دو یا کنستای دویم جمله انشایی محزا لکا اح دنا دعا دکانا بیا باید یو جمله اسمیا نو بلا جمله فیلیا ده اقسام 33:57 لصم خمس اغداه اینو این دی صورت که دا تناسب نروستو بینزو امور دیخن اغای تا خلاصه دی صورت بایی یو دا دعوان او رازی لفظ الحمدلله سرا دوین دی دلیلونا اغا رب العالمین الرحمن الرحیم مالک اومدین اگر دلیلونا که اصول که تاسوری دی دی چه اقسام دی قرآن کریم که کما دلشی اغا دری قسمه 34:45 یو عقلیه دلال دا سی مقدمات رو رل جاق علمانی کلو سرم معترف ذکر شی اعتراف نایت اعترافیوی کلو سرم نی ذکر نایت محضوی فایگ دن نور اقسامی سبر باسی سخکت باسی سده و توسط که باسی علوی سفلی وسطی دارن دلائلو عقلیه و کیو بل قسم و مشتا عصر استدلال به اسماء الله تعالی و صفاته دا لا نمونه و دا غصفتونه 35:24 دا پر دلیل که پیش کیه، ازا که آغام اصل که عقل تراجعه، دی صورت که استدلالشتا، آغی تا اخلیه دلوی کو بیسمائیه تالا وصفات، دی دلیلون پسیبا نتیجه جی کرکی، یا که نعبد و یا که نسائیم تا نتیجه وی، دا او پر دلیلون ثابت شی، بیا کم تفریع شی ایتا نتیجه وی، سلورم شی بیا تعالیم و دعا دی، دیو خواه گوره، خب بل طرف تبانه گوره، لکسانه ما تخکاره 36:10 زبا گو سڑا پاسون، خب پینزم شیسر بیادر دلی، آخر که نام تعلیهم، اول موضوع علیهم از دعالی، دا دی صورت دا تناسب دا عدم نرشد ہوشد، تناسب خودی که نشده، دعوا پا که متعین دا پا الحمدللہ، و دا پینزم آر امور دا دی خلاصه شد، و انتیازات خود مخک نمعلم شد، چپ دی صورت که دا قرآن و دا اللہ دا کتابونو تول علمون ری کند، 36:53 پا فرق زعلو معنی پا که ردو ندی، دا عقیده پا فرقو، دا عمالو پا فرقو، مبتدعینو، دیو جن جدا امتیازات و بیان تا ایجد نشتا، بس دغد دا دی صورت امتیازات، صرف صورت گی، بعضی امور، لکمونو ایلو امور مشکلات، شاوانو با دوره کی بیانو، اوگی تا ممشکلات و لایات ہوئی، بعض خلق اعتراض بدربانه کئی، قرآن کی خویلی لقد یسرن القرآن لذکره، 37:37 دا خواسان کتاب ده، انما یسر ناو بلسانه، مشکلات پا که تاسوی دا کمزه نراوست، دا امور واقعیون انکار کلی، حلیکه قرآن التا تخصیص کلی لزکر ویدی، از زکر معنی سوی نصیت اغسل، او خاص کر اغسورت کیل ترازی، نصیت اغسل دا واقعاتو دا انبیاء علیه مسلم، دا مقصد دی نیچه قرآن بلکل فهم احسان ده، نو تیسیر پا اعتبار دا تسکیر سرده، 38:17 تفسیر پا اعتبار دا تفسیر سر نده، چه تفسیرم بلکل آسان، تفسیر دا پارا کا قول ده، مخ کی اصول که ما تفسیرن ویلو، چه دیده پارا پا دیده که دن ندیر علمونا دی، ایاو مشهور دارش دیده پارا سوال لس علمونا پا کار دی، پا ایکم یاو پادشویر پینجلس علمونا، نا خبر حقیقت ده و سیده، دروغ ندی، و محمدی غلط ویل، دیوی دا قرآن دا ترجمه دا پارا سوال لس علمونا پا 38:56 اخو بی علم خلق هزدکو لی شوی نه دا تفسیر دا پارا دا تفسیر دا لیکلو دا پارا سوال لسه علمو نا پکار ودا حقیقت ده مغیر دا اینو هدا نکی که نو پده و جات دلتا اشکالات با اعتبار تفسیر دی با اعتبار تذکیر ندی نو مشکلات و لایات و تذکره لی کیه خاندی سورت که مختصر یو تفسیر دی دا بسم الله الرحمن الرحیم
Tampilkan transkrip lengkap