Transcription automatique : elle peut contenir des erreurs, vérifiez l'enregistrement pour la formulation exacte.
0:08 Euzubillahimineşşeytanirracim. Bismillahirrahmanirrahim. Elhamdülillah. Ve salatu ve selamu ala Resulillah. Ve ala alihi ve ashabihi ve ahbabihi ve etba'ihi. Ve ala kulli. Men ihtedebi sünnetihi ila yawmiddin emma ba't. Hamd alemlerin Rabbine salat ve selam. Resullerin önderi. Hatemun Nebi. İnsanlığın Efendisi. 0:37 Muhammed sallallahu aleyhi ve sellemin ve onun şanlı sahabelerinin ve sünnetin nakilcilerinin üzerine olsun. Bizi taat yolunda toplayan, kardeş kılan, kalplerimize muhabbet veren Allah'tan rahmetini, nusretini ister. Bu mübarek mekanda buluşturduğu gibi bizi cennetinde de 1:04 peygamberlerle, sıddıklarla, salihlerle buluşturmasını temenni ederim. Şüphesiz ki Allah buna kadirdir. Allah'ım bize imanı, tevhidi, daveti, güzel ahlakı sevdir. Ya Rabbi bizi küfürden, şirkten, bidatten, maksiyetten ve o kuvveti bozan bütün 1:33 Hatalardan muaf eyle. Ya Rabbi, bizleri muhabbetle, takva ile kardeş kıl. Değerli kardeşlerim, birçok ilim ehli ve davetçi kardeşlerimin huzurunda bulunmaktan dolayı çok mutluyum. Ve ben sizlere nasihat etmek ümidiyle gelmedim. Sizlerle o kuvveti ve dostluğu paylaşmaya geldim. 2:03 Değerli kardeşlerim, aynı zamanda ben burada bir muhadır, bir sohbet veren olarak değil, sizlere sevgimi ve hürmetimi iletmek ümidiyle geldim. Rabbim bize bu kardeşlik ruhunu ve azmini sevdirsin. Siz değerli kardeşlerimle beraber, dostlarla beraber, değerli kardeşlerim, Sakın kardeşim, 2:31 Günahını unutma adlı bir sohbet yapacağız. Rabbim bu sözlerimde, eylemlerimde beni Rabbim muvaffak eylesin. Size kolayca anlatmayı ve size de Rabbim anlamayı nasip eylesin. Günümüzde insanlar büyük ve küçük günahlarında kaygısızca ve değerli kardeşlerim anlamsızca büyük günahlara ve küçük günahlara yönelmektedir. 3:00 Allah'ın azabına doğru bu insanların yürüdüklerini görmekteyiz. İşlediği küçük ve büyük günahları hafife alan hatta onları bir sivrisineğin ağırlığı kadar bile gören nice insanlar görmekteyiz. İnsanlar bugün günahlarıyla bakınız Allah muhafaza cehenneme doğru adım atarken biz onları 3:29 günahlarından acaba nasıl kurtarabiliriz? Biz onları günahlarından acaba nasıl arındırabiliriz? Bunu sormamız gerekiyor. Değerli kardeşlerim, değerli dostlarım, Müslüman ibadet ederken hayatında elbette hataları, günahları olacaktır. Hatasız, günahsız bir müminin olması düşünülemez. Dolayısıyla Müslüman böyle anlarda, 3:59 çokça tövbe eder, istiğfarda bulunur, hatalarından dolayı Rabbine mağfirette bulunur. Oysa kafirlere baktığımız zaman, masiyet ehline baktığımız zaman, onlar asla kesinlikle tövbe etmeyi, istiğfarda bulunmayı düşünmezler. Allah muhafaza küfründe, şirkinde, bidatinde, masiyetinde sürekli devam etmeye çalışır. 4:28 O halde ey Müslüman kardeşim, günahının farkında mısın? Onu itiraf edenlerden misin? Günahına çözüm üretmek için ne gibi bir adım atıyorsun? Günahtan arınmak kaygısını taşıyor musun? Günahlar biliyorsunuz hasenatlarla ortadan kalkmaktadır. Rabbim size ve bize günahlarından arınma azmi olan, 4:58 müminlerden eylesin. Değerli kardeşim, değerli dostum, Allah'ı tanımak, ismini ve sıfatını öğrenmek, bize onu daha da sevdirir. Biz onu tanıdıkça, ona olan muhabbetimiz ve taatımız elbette artacaktır. Bu yüzden, senef şeyhlerimiz, alimlerimiz, bize bu edebi ve bu ahlakı öğretmiştir. Ne kadar ilmimiz çok olursa, 5:28 O kadar Allah'a itaatimiz çok olmakta. Ne kadar ilmimiz az olursa Allah korusun. Bundan dolayı da ilmimizin azlığından masiyetlerimiz çoğalmaktadır. O halde insan, Müslüman şer'i ilimleri elde ettiği oranda takvasını arttırmakta. Şer'i ilimlerdeki noksanlığı boyutunda da Allah muhafaza hatalara ve günahlara 5:57 Değerli kardeşlerim Allah'tan korkanların çok ilginç halleri vardır çok ilginç. Öyle korkarlar ki bu sanihler bu muttakiler gerçekten bizleri imrendirirler. Rabbim o güzel sanihleri ve sıddıkları o takva ellerini örnek alan müminlerden eylesin. Bakınız demin de söylemiştik hepimiz hata günahlar işlemekteyiz. 6:28 En güzel Müslüman, en güzel insan, hatasını görüp kendini hatadan arındıran insandır. O halde, Sakın günahını unutma. Ne olursa olsun, hangi günah içinde olursan ol, Kesinlikle, hangi amel içinde olursan ol günahlardan, günahını unutma. 6:58 Değerli kardeşlerim, bir günah işlendiği takdirde müminin güzel bir vasfı vardır. Kur'an'ın ve sünnetin izinde giden o mümin bunu Allah'tan ve Resulünden öğrenmiştir. O halde her bir günahın akabinde bir hasenat yapalım ki o günahlarımızı sildirmiş olalım. O halde kardeşlerim, insanda bir aza var. Hepinizin bildiği meşhur bir hadis. 7:27 o aza kalptir kalplerine sahip olanlar amellerine de sahip olmakta dillerine de sahip olmaktadır dolayısıyla bu kalp eğer bir noktacık oluşturursa kendi bünyesinde o noktacıklar büyüdükçe büyüdükçe büyüdükçe bu kalp kararmaktadır kalbi kararmış olanların da masiyetin Allah muhafaza 7:55 küfrün içine de düşmesi muhtemeldir. O halde kalplerimize sahip olduğumuz takdirde inanın günahlarımıza da sahip olmaktayız. Yani günahlarımızdan da kendimizi korumaktayız. Allah hepinizden razı olsun. Rabbim bakınız bu güzel atmosferde bu gerçekleri, bu doğruları almayı bize kolaylaştırsın. Gelin sizlerle beraber asr-ı saadete bir yolculuk edelim. 8:25 Ve as-ı saadetin salihlerine yani ashab-ı kirama gidelim. Örneklerimize, bizim önderlerimize, liderlerimize gidelim. Bakalım onlar hata işlemişler mi? Onlar bir takım günahlarda bulunmuşlar mı? Bakalım günahlarından nasıl arınmışlar? Onlardan örnek alalım. Hicretin 6. yılındayız. Resulullah 8:54 sallallahu aleyhi ve sellem ve ashabı Kabe'ye doğru yol alıyorlar. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem bir gün rüyasında Kabe'ye girmiş. İbadet ediyor. İhram içinde. Tavaf ediyor. Merve ve saf arasında say ediyor. Böyle bir rüya görmüştü. Sahabelerine bunu nakletti. Tüm sahabeler Kabe'ye gitmek 9:22 Orada ibadet etmek istiyordu. Zira müşrik olan kafirler Allah Resulü'nü ve onun değerli ashabını men etmişlerdi. Ve böylece Allah Resulü aleyhissalatü vesselam 1400 sahabe ile birlikte Kabe'ye doğru yol aldı. Kureyş bu haberi aldığı zaman değerli kardeşlerim bir heyet gönderdi. Heyetin amacı 9:50 gelen Müslümanları Resulullah'ı men etmekti. Bu yıl Kabe'ye girmeyeceksiniz. İbadet hakkınızı vermeyeceğiz. Safa, Merva arasında say edemeyecek ve tavaf edemeyeceksiniz emrini ileteceklerdi. Ve geldiler, konuşmak istediler. Bu arada Kureyş hazırlığını yapmış, ordusunu hazırlamıştı. Ancak elhamdülillah Allah Resulü, 10:20 Büyük bir fethe imza attı. O fetih Hudeybiye mıntıkası dediğimiz o mıntıkada gerçekleşti. Allah Resulü sahabe ile beraber Hudeybiye'ye gelince müşriklerle beraber bir anlaşma yaptı. Anlaşmanın gereği Müslümanlar bu yıl Kabe'ye girmeyeceklerdi. Müslümanlardan biri müşriklere teslim olursa müşrikler asla bir Müslümanı teslim etmezlerdi. 10:49 etmeyecekti. Ancak bir müşrik Müslümanların safına geçerse Müslümanlar ve Resulullah hemen o Müslümanı ne yapacaklardı? Müşriklere teslim edeceklerdi. Anlaşma çok ağır gibiydi. Dayanılmaz bir anlaşmaydı. Sahabelerden Ömer İbni Hattab dayanamadı. Ve bu anlaşmanın gerekçelerini kabullenemedi. Ve bunun üzerine Resulullah 11:19 sallallahu aleyhi ve sellemin huzuruna çıkarak ya Resulallah biz gün üzerinde onlar da batılın üzerinde değil mi dedi. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem elbette ya Ömer dedi. Peki ya Resulallah bizden ölenler cennette onlardan ölenler cehennemde değil mi dedi. Elbette dedi. Bizden ölenler cennette onlardan ölenler cehennemde. 11:49 Sonra ya Resulallah sallallahu aleyhi ve sellem biz neden dinimizden taviz veriyoruz? Ya Resulallah biz dinimizden neden taviz veriyoruz? Bu soruyu sordu. Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem bu söz üzerine. Ya Ömer Allah beni zayi etmeyecektir. Rabbim beni onların karşısında güçlü tutacaktır. 12:20 Bunun üzerine Ömer radıyallahu anhü. Ya Resulallah sen bize Kabe'ye gireceğini rüyetinde haber vermedin mi dediğinde. Ya Ömer ben sana bu yıl değil gireceğimizi vaat etmiştim. Bunun üzerine Ömer ibni Hattab buna yine dayanamadı. Ve Ebu Bekir Sıddık radıyallahu anhünün yanına gitti. Aynı soruları sordu. Ya Ebu Bekir biz hakkın üzerineyiz. Onlar batıl üzerine değil mi? Evet dedi Ebu Bekir. 12:50 Ya Ebe Bekir biz cennette onlar cehennemde değil mi? Evet dedi Ebu Bekir Sıddık. Ya Ebe Bekir peki biz neden dinimizden taviz veriyoruz? Bunun üzerine Ebu Bekir Sıddık vallahi Allah ve Resulü en güzel yapar. Allah Resulü bu konuda en sadık ve en doğrudur. Onun yaptığına uyarız dedi. İşte sahabi Allah Resulüne bağlılığıyla, muhabbetiyle, sevgisiyle böyle bir davranış ortaya koyuyordu. 13:19 Bunun üzerine Allah bir ayet indirdi. Biz sana açık bir fetih verdik. Hepimizin bildiği meşhur fetih suresinin ilk ayetleri indi. Bunun üzerine haberi Ömer İbni Hattab alınca geldi. Ya Resulallah sallallahu aleyhi ve sellem bu bir müjde mi? Bu bir müjde mi? 13:43 Fetih mi? Rabbim bana bunu haber etti. Ya Resulullah bu bir fetih mi dedi? Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem evet ya Ömer bu bir fetihtir dedi. İşte bakın taviz gibi görünen bazı konularda Allah Muhammed sallallahu aleyhi ve sellemi teyit ediyordu. Davranışını onaylıyordu. Burada her bir mümin için büyük dersler vardır. Akabinde Ömer ibn-i Hattab Allah Resulü'nün yanında 14:13 ortaya koydu bu davranıştan dolayı, üzüldü, pişmanlık duydu, sıkıldı, boynunu büktü. Şu ahlaka bakın, şu güzelliğe bakın, şu nefsin boynunu büküşüne bakın, şu Ömer İbni Hattab'ın nedametine bakın. İşte bakın değerli kardeşlerim, bu davranış açıkçası bir günahtan arınmanın ta kendisidir. 14:42 Sakın ha sakın günahını unutma. Bakınız Ömer İbn-i Hattab unutmadı. Ömer İbn-i Hattab bundan dolayı ne diyordu biliyor musunuz? Şu sözün güzelliğine bakın. Ben Resulünün yanında konuştuğumdan, sözünü dinlemediğimden, yaptığım o kötü davranışımdan dolayı ne yapıyorum? Hala 15:15 hasenat arttırıyor, bakınız. Yaptığımda, işte bakınız mühattabı davranışının güzelliğine. Bizim konumuz, ders alıyoruz. Bizim usve dediğimiz, işte sahabe-i kiramdır. Bizim hayatlar, asıl saadetin testidir onlar. Birinimizi, önümüzü aydınlatacak çok büyük örnekler, değerli kardeşlerim, görürüz. O halde, sakın 16:12 günahını unutma. Bir hata işlediğin takdirde hemen tasaddukta bulun. Oruç tut. Hasenatlarını çoğalt. Böylece işte o sahabeleri, o güzel insanları kendine örnek al. Ve sen Ömer İbni Hattab'ı örnek alabilecek bir bünyedesin. Allah bize sevdirirken bizim gücümüzün yetmesi dolayısıyla, ödeyebileceğimiz insanlar olması dolayısıyla 16:44 Örnek göstermiştir. Rabbim cümlemize Ömer İbni Hattab gibi hatasından dönen müminlerden eylesin. Gurur yok, kibir yok. Kardeşlerim, ümmeti Muhammed'in arasında bizim sorunumuz, bizim sorunumuz, bizim sorunumuz bu sorundur. Bizim sorunumuz bu kadde yatmakta, bu kaddeki hasletlerimizi, kötü amellerimizi değerli kardeşlerim giderdiğimiz takdirde 17:18 Umut ediyorum ki el ele birçok hayra vesile olacağız. Yine asr-ı saadete gidiyoruz. Asr-ı saadetin yine örnek bir insanını örnek alıyoruz. Ebu Huzeyfe İbni Otbe ve Rabbi adında güzel sahabi ve onun hatasını ve hatasından nasıl tövbe ettiğini olarak veriyoruz. Bizim önümüzde örnekler var. Biz örnekleri öğrendiğimiz takdirde 17:46 kendimizi ıslah etmede, değerli kardeşlerim, çok çabuk, kolay yol bulabiliriz. Biliyorsunuz, Huzeyfe'nin babası, yani o da aynı zamanda müşriklerin başıydı ve kafirlerdendi. Aynı zamanda İslam düşmanlarının başından sayılıyordu. Kardeşlerim, işte bakınız Huzeyfe bir gün bir kata yapıyor. Peygamber'le beraber Bedir Muharebesi'ne yola çıkıyor. Ve Müslümanların safında aynı zamanda Bebe Şeybe adında, 18:18 Kardeşleri de var kafirlerin safında. Ve bu arada Efendimiz Huzeyfe o günlerde Resulünden şöyle bir söz işitiyor. Allah Resulü diyor ki Haşimoğullarından bir grup Ebu'l-Buhderi ve Abdullah İbni Abbas bunlar bugün Kureyş ordusunun içinde yer almaktadır. Kim bunları görürse bunları öldürmeyecektir, unutmayacaktır dedi. Bu sözü söyledikten sonra bu söz Ebu Huzeyfe tarafından duyulmuştu. Ebu Huzeyfe şöyle dedi. 18:50 Vallahi bizim amcalarımız, babalarımız, kardeşlerimiz bugün Kureyş'in safında biz onları gördüğümüz zaman kellelerini vuracağız. Madbası görürsen kellesini vuracağım dedi. Bu söz büyük bir hata idi. Sahabi bunu yapmamalıydı ama insandı, beşerdi, hata yapabilirdi. Sahabi masum değildi. Allah Resulü öleceksiniz diyordu. Bakınız şu yüce adalete bakınız. 19:26 Yalcı hocam bize onun merhametinden bahsetti. Onun rahmetini öğretti. İşte bakınız bu anıda da onun yüce şefkatini, yüce rahmetini hep birlikte görüyoruz kardeşlerim. Kureyş'in içinde kerhen gelen o insanlarla isteyerek gelenler, amden gelenler arasında fark yapıyordu. Rabbim bize adil olanlardan eylesin ve adaleti sevdirsin değerli kardeşlerim. Bunun üzerine Ebu Huzeyfe'nin bu sözü söylenildiğinde, 19:57 Ömer İbni Hattab'ın yanında Allah Resulü vardı. Ya Ömer dedi nasıl olur da bir amcamın yüzüne kılıç çekilir dedi. Bunun üzerine Ömer İbni Hattab hepimizin bildiği meşhur bir söz vardı. Ya Resulallah bırak onun boynunu uğrayayım. Zira o münafık oldu dedi. Bunun üzerine Ömer İbni Hattab'a Resulullah ya Ömer şu an harp dönemidir. Böyle bir söz olmaz dedi. Ve Ömer İbni Hattab'ı teskin etti. 20:27 Bu hadise Ömer İbni Hattab'ın ve Resulullah arasında geçen söz. Ebu Huzeyfe'ye ulaştığımda pişmanlık duydu. Nedametini ortaya koydu. Boynunu büktü. Ağladı. Günlerce o halinden dolayı muzdarip oldu. Ve bu pişmanlığını ortaya koydu. O gün söylediğim o sözden dolayı. Hala korkuyorum diyor Huzeyfe bakınız. Ben o gün Resul'ünün sözüne muhalif bir söz söylediğimden dolayı. Kom muzdaribim. 20:59 ben Allah'a nasıl çıkacağım Rabbim beni bu şekilde eğer çok Müslümanlar diye böyle söz söylüyordu işte Ebu Huzeyfe bir öncesinde Ömer İbni Hattab bunda ise Ebu Huzeyfe bunları söylüyordu değerli kardeşlerim ve bu pişmanlığından sonra bu sözü söyleyen Ebu Huzeyfe bakınız yıllar yılları kovaladı cihat meydanlarında Allah yolunda bir cepheden 21:33 Bir cepheye koştu. Her zaman tövbe diyordu. Günler uzuyor, yıllar geçiyor, hala korkuyordu. Kalbinde sürekli bir tereddüt, bir korku, bir şüphe vardı. Rabbim beni affeder mi? Bu arada hasenatlarını arttırıyordu. İbadetlerini arttırıyordu. Allah yolunda cihada gidiyordu. Sürekli şehadeti istiyordu ve şöyle diyordu. Beni ancak şehadet arındırır. Beni ancak şehadet sevindirir. Beni ancak hatamdan şehadet temizler diyordu. 22:02 Zira o iyi biliyordu ki hadis Müslüm'dedir. Şehidin borcunun dışındaki tüm günahları affolunur hadisinden haberdardı. Yıllarca böyle yaşadı. Allah Resulü Aleyhisselatü Vesselam vefat etmişti. Tam 8 yıl geçmişti. Ebu Bekir Sıddık dönemiydi. Ve rütbe olayı dediğimiz bir grup insanların İslam'dan çıktığı günlerdendi. İşte Ebu Bekir Sıddık ve İslam ordusu... 22:28 O mürted dediğimiz o saftaki insanlara karşı cihat yolunda giderlerken Ebu Huzeyfe de o safların içindeydi. Ve Ebu Huzeyfe şehadeti arınmayı ve temizlenmeyi orada değerli kardeşlerim elde etti. Ne diyordu Ebu Huzeyfe? Vallahi korkuyorum. Vallahi korkuyorum. İşte. Kın günahını unutma. Ne pahasına olursa olsun günahından arınmayı unutma. Birçoklarımız. 23:04 kusur işlemekte ve Allah için kardeşlerim günahlarımızdan arınmanın yolunu bulmamız lazım sürekli bu dilimiz sürekli istiğfarla ıslak olmalı tövbe ile ıslak olmalı günahını görmeli ve boynunu bükmeli elini Rabbine açmalı sürekli o semada olan Rahman ve Rahim olan Allah'tan rahmet beklemeli af dilenmeli bağışlanma istemeli ki o mümin 23:33 İnşallah ümit ederiz ki Rabbi tarafından bağışlanır. Şimdi ise sahabilerden Said İbni Amr el-Cumahinin bir anısına gideceğiz. Yine asr-ı saadetin güzel insanlarından hakkı söyleyen, batıldan alıkoyan, umara dediğimiz emirlerin huzuruna girdiğinde onların an ve sünneti tavsiye eden, hata ettiklerinde birebir onlara öğüt veren işte Said'in. 24:04 bir anısına gideceğiz. Değerli kardeşlerim, Ebu Bekir ve Ömer İbni Hattab döneminde kendisi emirlik yapmıştı. Ve Ömer İbni Hattab kendisini Hıms dediğimiz bir bölgeye vali olaraktan tayin etti. Ve o beldenin emiri oldu. Ömer İbni Hattab bu beldeleri Müslümanlar fethettiği müddet içerisinde sürekli ziyaret ediyor. Hallerin hatırlarını soruyor. Hacetlerini öğreniyordu. Fakir var mı? Mağdur var mı? Acaba 24:34 Bu insanlardan muhtaç olan var mı diye bu soruları soruyordu. Günlerden bir gün Said'in Hıms dediğimiz o bölgede emirlik yaptığı bir günde değerli kardeşlerim Ömer İbn-i Hattab oraya gitti. Ve orada Müslümanlara içinizde hacet olan, muhtaçlığı olan bir topluluk varsa bana bir liste verin dedi. Ve bir grup Müslümanlar bir grup muhtaç olan insanların isimlerini verdiler. Ve isimlerin içerisinde 25:04 Said de vardı, emir de vardı. Ve bir anda Ömer İbni Hattab, bu Said kim dediler? Bu bizim malimiz, emirimiz. Sizin emriniz fakir mi dedi? Evet dediler. Ve şimdi güzel anıyı hep birlikte dinleyelim. Dediler ki, evet dediler. Ömer İbni Hattab, peki bana onun ayıbından, eksiğinden, hatasından bir şeyler söyler misiniz? Çünkü emir-i müminin emirleri hakkında bilgi almalı. Adil insanlar böyleydi. 25:33 Bunun üzerine oradaki Müslümanlar dediler ki biz onun dört tane ayıbını biliyoruz. Dört tane ayıbı var. Ve bu dört tane ayıbı zikretmeye başladılar. Ya emiren müminim güneş doğup yükselmeden huzurumuza gelmiyor. Bakınız yani köleler, işçiler, sorumlular geliyor güneş doğduktan hemen önce güneş doğmadan önce ancak kendisi güneş doğduktan sonra geliyor. Bunu duyan Ömer İbn-i Hattab azim. Evet tamam büyük bir mesele dedi. 26:03 Sonra diğer mesele nedir dedi. Diğer ikinci ayıp. Gündüz halkın işini gördükten sonra gece işlerine karışmıyor. Güzel. Azim. Büyük bir mesele. Diğer mesele nedir dediler. Bir kere bundan sonra geliyor. Ayda bir defa öğle namazından sonra geliyor. Tamam dedi. Diğer meselesi nedir? Hata olarak gördüğünüz zaman zaman dördüncü mesele dördüncü hata olarak gördükleri insanlar içinde 26:33 Bazen bir ümitsizliğe çöküyor. Kendinden geçiyor. Ve bazen bayılıyor. Güzel. Bana Said'i çağırın dedi. Ve Said geldi. Bu dört mesele hakkında bilgi almak istedi. Said ilkin cevap vermek istemedi. Emir el-Mü'minin onu zorlayınca konuşmaya başladı. Ve şöyle dedi. Ya Emir el-Mü'minin güneş doğabı yükselmeden huzurumuza çıkmıyor denildi. Vallahi benim bir kölem yok. 27:04 Benim bir hizmetçim yok. Benim bir yardımcım yok. Benim bir eşim var. Ve ona muhtaç. O muhtaç bir insan. Ve ben hamur yoğuruyorum. Ve sonra onu ekmek yapıyorum. Sonra onu ona takdim ediyorum. Bu süre zarfında zaman çok geçiyor. Bunu duyan Ömer İbni Kattab. Elhamdülillah dedi. Yani emirinin bir hatasından dolayı. Bakınız onun hatası olmadığını anladı. Ve elhamdülillah dedi. Sonra. 27:34 İkinci meseleye geldi. Benim hakkımda gündüz halkın işini görüyor, gece ise görmüyor denildi. Vallahi ben gündüzü halkıma, geceyi Rabbime teslim ediyorum. Ben gündüz halkımın işleriyle, Elhamdülillah dedi. Ya Allah! Kadar güzel büyük insanlar. Ne şerefli önderler. Ne büyük yiğitler bunlar. Bizim için örh-i uslatun hasrını. Resulullah gibi bu insanlar kardeşlerim. Sonra benimle alakalı şunu da dediler. 28:13 Ya emir el müminin. Ondan sonra geliyor. Vallahi ya emir el müminin benim bir tek elbisem var. Ben o elbisemi yıkıyorum. Seviyorum, kurutuyorum. Sonra onu giyiyorum. Ve o kuruduktan sonra ancak o vakitte geliyorum. Bunu duyan emir el müminin ömer mukattab. Alhamdülillah dedi. Ve buna sevindi. Bakınız. Emirlere bakın. Asıl saadet insanlarına bakın. Tabine bakın. Örnek aldıklarımızın hayatlarına bakın. Bir elbiseleri vardı. 28:46 Lüks hayat içerisinde değillerdi. Erruh taşımıyorlardı. Kölelik taşıyorlardı. Ama bu kölelik Rahman'a bir kölelikti. İnsana bir kölelik değildi kardeşlerim. Ve bunun üzerine dördüncü olaraktan benim hakkımda zaman zaman insanların huzurunda kendinden geçiyor. Bir anda bayılıyor denildi. Ve ben şunu anlatmak istiyorum. Ben Hubeyb'in dar ağacına çekildiği gün oradaydım. Hubeyb o gün 29:19 Onlar işitmiştim. 30:14 Ben o gün ona yardım edememiştim. Ben o gün onun musletinde olamamıştım. O günü hatırladığımda kendimden geçiyorum. Ona yardım edemediğimden dolayı sürekli üzülüyorum. Ve kendimi sürekli pişmanlık içerisinde görüyorum. Ben bundan dolayı bazen baygınlık halleri yaşıyorum. İşte Said'in sözü buydu. Görüyorsunuz. O zaman bir hatasını hatırlıyordu. Kendinden geçiyordu. Günahlarını hatırlayarak. 30:43 Rablerinden af ve mağfiret diliyordu. Peki bu hal bize ne öğretti? Hem emir-i müminin güzel vasfını hem Said'in güzel adaletini hem de onun zahid olan takvalı halini değerli kardeşlerim bize öğretti. Hubeybin o güzel sözleri de hepimiz için güzel bir örnektir. O halde O halde sakın günahını unutma kardeşim. Hangi amel günah içinde olursa 31:14 dön tövbe et ve istifada bulun zira bu bizim için kurtuluşun kapısıdır değerli kardeşlerim biz çok hata ettik çok kusur işledik çok günahlara daldık biz bugün Rabbimizin emrini hükmünü taatını terk ettik Rabbimize elimizi açıyoruz ya Rabbi davet edemedik bizim günahlarımız ya Rabbi kabul eyle işte biz bugün burada günahtan geldik arıtacağız bizim ellerimizle 32:21 Bir gübre düşünün. Gübrenin içinden güller çıkar. Biz evet bu atmosferlerden güller çıkartacağız. İnançlı insanlar çıkartacağız. Ancak el ile yapacağız. Elinde gideceğiz. Ayrılıklar da yer vermeyeceğiz. Kalplerimizde olmadıkça tevfikalarımız olacak. Hepinizin bildiği çok güzel bir ayet. 32:59 demedi. Elbette olacak. Elbette olacak. Evet. Şeyhler bize böyle öğretti. Alim elimiz bize böyle öğretti. Ancak ancak iftirak olmayacak. İhtilaf olabilir. Farklılık olabilir. Farklı bir görüş ifade edebiliriz. Naslarımızın çerçevesinde. Ancak ihtilaf olmakla beraber iftirak ayrılık ve ayrı bir baş tutma. Nefsi beğenmek ve ötelere gitmek. Değerli kardeşlerim bu olmaz. 33:31 Birçok Müslümanlarda Allah muhafaza nefislerde bunu görüyoruz. Kendini beğenen başkalarını küçük görüyor. Kendisini beğenen bu insanlar başka kardeşlerine yüksekten bakıyor. Bu bize günah olarak yeter kardeşlerim. Yani biz bu davranışlarımızla vallahi ümmetin önünü açamayız. Kendilerini ıslahın. Ümmetlerini ıslah etmeleri de mümkün değildir. Affet ya Rabbi. Biz hata ediyoruz. Ya Rabbi bizi ıslah eyle. Ya Rabbi kalplerimizi 34:01 Muhabbetle, kardeşlikle, dinle, güzel saniha menle ve güzel ahlakla doyur. Değerli kardeşlerim Rabbim bizlerin birliğine, dilliğine, kardeşliğine, kuvvetine zarar verenleri de inşallah temizlesin. Rabbim bu noktada kim ümmeti Muhammed'in önüne husumetle çıkıyorsa Rabbim arındırsın şüphesiz ki arındırır. Şahsi davetlerimde bunu gördüm. Ne zaman bir ümmetin arasına bir fitne olarak çıktıysa Allah... 34:30 O insanı çekti, arındırdı. O açıdan Rabbim inşallah bu hatalardan bizi arındırsın. Bilal radıyallahu anhü, güzel insan, müezzin, Allah Resulü'nün en güzel müezzinlerinden öyle bir hata yaptı. Ne demişti? Ey siyah kadının oğlu, kimin için? Ebu Zer radıyallahu anhü Bilal için bu sözü söylemişti. Ve Ebu Zer'in söylediği söz doğru bir söz değildi. Ve bu söz üzerine Bilal radıyallahu anhü evine gitmiş günlerce dışarı çıkamamıştı. 35:02 Üzülmüştü. Cahiliye sözlerinden bir sözdü. Ayıp bir sözdü. Ümmet arasında tefrika üreten bir sözdü. Ah Resul aleyhissalatü vesselam serbest bırakmadı. Ve Bilal radıyallahu anh davranıştan dolayı Ebu Zer'i çağırttırdı. Ve Ebu Zer radıyallahu anh ne demişti? Ya Ebu Zer sen de cahiliyenin alametlerini görüyorum. İşte bakınız Muhammed aleyhisselam cahiliyenin hatalarını görüyordu. Onları terbiye ediyordu. Terbiye bizim için şarttır. Terbiye 35:33 Ve tavsiye ol. Hakka ulaşamayacak kardeşlerim. İşte bakınız. Ebu Zer'in sözünden dolayı bu hata mıydı? Bu günah mıydı? Günahtı. Ne yaptı Ebu Zer? Gitti başını. Bilal'in kapısının önüne koydu. Ya Bilal. Bas başıma dedi. Bunun üzerine Bilal çıktı geldi dedi ki. Ya Ebu Zer kaldır başını. Bu baş Rabbine secde ederken ben ayağımı senin başına basmam. Ya Bilal diyordu. Ya Ebu Zer diyordu. Bakınız. İşte görüyoruz. Günah 36:10 arılan sahabelerdi. Hatalarından arılanlar sahabelerdi. Hendek muharebesine gidiyoruz. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Hendek muharebesinden dönmüştü. Ve evine girmiş zırhını, kılıcını tam koyuyordu. Cebrail aleyhisselam geldi. Ve Cebrail ona ya Muhammed ne yapıyorsun sallallahu aleyhi ve sellem? Kılıcımı ve zırhımı koyuyorum deyince vallahi biz Allah'ın melekleri henüz kılıçlarımızı ve zırhlarımızı 36:39 koymadık dedi. Ve biz sana emrediyoruz ki Rabbim sana emrediyor ki git Ben-i Kurayza'nın üzerine. Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem evinden çıktı sahabelerine. Ben-i Kurayza'ya ulaşıncaya kadar namaz yoktur. Oraya kadar ulaşıncaya kadar yürüyün denildi. Ve sahabeler gitti. Oradaki ihtilaflar meşhur. Konu bizim onunla alakalı bir konumuz değil ve geçiyoruz. Ancak o anda biliyorsunuz o Hendek Muharebesi'nden dönüşte 37:08 Ebu Lübabe adında Müslümanlardan biri vardı. Ve o safın içerisindeydi. Ebu Lübabe Yahudilerle daha önceden cahiliye döneminde sadakat bağları olan biriydi. Anlaşmalar yapmıştı. Ve Ebu Lübabe'ye Yahudiler Ben-i Kureyza ne demişti? Muhammed ne yapmak istiyor bize haber verir misin? Üzerine gittiler. Sıkıştırdılar. Ve bunun üzerine Ebu Lübabe hepinizin bildiği maruf bir hatayı yaptı. Ve işareti şu idi. Yani Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem 37:38 Boynunuzu vurmaya geliyor. Bu haber, bir düşmana bilgi vermekti. Bir Muhammed Aleyhisselam'ın sağlamıydı. Allah bile, لَا تَخُونُ اللّٰهَ وَالرَّسُولِ Eyman edenler, Allah'a bir ayet indiriyordu ama Allah, iman edenler diyordu. Belki, içimizden biri, bu hatayı yapsaydı, bir Müslüman duysaydı, hemen direkt Allah muhafaza ona, sen kafirsin, sen müşriksin, sen düşmansın, sen mağdursun deyip, onu dinden çıkartabilirdi. Ya Allah! 38:16 Mehmet Aleyhisselam'ın adaletine bakın. Bir anda Ebu Lübabe'nin bu hatasına Rabbim bile iman edenler diyerekten hitap ediyordu. Her bir hata küfre götürmediğini Rabbim bize burada öğretiyordu değerli kardeşlerim. Tabi ki bu haber yanlış bir hatalı bir haberdi. Yani Ebu Lübabe yaptığı hatayı hemen anladı. Pişmanlık duydu, nedamet duydu. Bu yaptığından da Rabbine tövbe etmeye başladı. Bu arada hasenatlarını arttırmaya başladı. Hemen mescide gitti. 38:47 kendini bağladı ve bağladı Rabbim bana semadan ben kendimi çözmeyeceğim dedi ve bunun üzerine haber Resulullah'a ulaştığında vallahi demişti eğer o Ebu Lübabe yanıma gelseydi ben bundan dolayı ona istifada bulunurdum Rabbimden ancak madem ki kendini bağladı Rabbimin hükmü ininceye kadar ben şu an bir şey söyleyemem dedi ve işte bakınız Ebu Lübabe hata etmişti günler günleri kovaladı Rabbim onu terbiye 39:17 etti. Kalbini ıslah etti. Onu düzeltti. Günler sonra yüzü gülerekten çıktı. Umud Seleme annesiydi. Ya Resulallah niçin gülüyorsun diye sorduğunda oğlunu Rabbim affetti dedi ve koştu. Geldi oğlunu müjdeledi. Müjde sana. Müjde sana Rabbim seni affetti dedi. Değerli kardeşlerim bir anda secdeye kapandı. Onlar her günahlarından arındıkça Allah'a dönüyorlardı. Onlar bir hata 39:48 Rabbine dönüyorlardı ve secde ediyorlardı. İşte müminlerin, aslı saadet insanlarının, sahabelerinin hali buydu. O halde sakın günahını günahından mutlaka arınmayı sen ve ben düşünmem gerekiyor. Bir gün Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem müşriklere tebliğ etmişti. Hepiniz biliyorsunuz bu anıları. Ben sadece size bunları anlatarak öğretmek istemiyorum. Sadece 40:17 Siz değerli kardeşlerimi hatırlatmak istiyorum. Çünkü hatırlatmakta fayda var ve hayır var değerli kardeşlerim. Ve Allah Resulü Mekke'nin ulularına tebbi ve davet götürürken bir anda âmâ olan sahabi girdi. Abdülmü Mektum. Sana Rabbimin öğrettiğinden bana da öğret dediğinde şöyle döndü baktı ve hafifçe yüzünü ekşitti. 40:44 Kerimesi indi. Yani o ama geldiğinde yüzünü çevirdi, ekşitti. Ayeti celilesi inmişti. Ve bu bir peygamberden hata idi. Beşeri bir hata yapmıştı. Ve bir müddet sonra Rabbimin onu bakınız teydip eden, onun hatasını düzelten bir ayet inmişti. Abul'un bu mektubu gördüğünde Resulullah ne diyordu? Ey Rabbim tarafından azarlanmama sebep olan insan. Hemen ayağa kalkıyor. Ona güler yüze davranıyor. Hemen ona bir yer açıyor. 41:13 Ve ona sarılıyor. Ona nakifede bulunuyor. Böylece hatasını hemen geçiştirmeye ondan affetmesini istiyordu. İşte nebimiz. Bu sizin nebiniz. Nebimiz kardeşler. İşte bu hatadan peygamber bile bakınız kendisini arındırmaya çalışıyordu. Ebu Bekir Sıddık ile Ömer İbni Hattab'ın arasında meşhur bir ihtilaf çıkmıştı. Ve ihtilaf büyüyünce 41:45 Sesleri biraz yükselmişti. Allah Resulü bunu görmüş. Bunun üzerine bir anda hoşnut olmamıştı. Ve Rabbim ayet indirmişti. Sakın peygamberin sesinin üzerinde bir ses yükseltmeyin ayeti indi. Bu ayet indiğinde Ebu Bekir Sıddık çok üzülmüştü. Öyle ki Allah Resulü aleyhissalatü vesselamın yanına günden sonra geliyordu. Bir mesele olduğunda ne yapıyordu? 42:13 Fısıltıyla konuşuyordu. O kadar ki Resulullah kulağını dayıyordu, işitemiyordu. O fısıltıyla konuşuyordu. Ve fısıltıyla Allah Resulü onu işitemiyordu. Ya Ebe Bekir sesini biraz yükselt diyordu. O da sesini yükseltemiyordu. Ve bir müddet sonra hafifçe yükseltiyor. Ancak zorla onu kanaat dinliyor, işitiyor ve ona icabet ediyordu. İşte sahabi hatadan nasıl dönüyordu? 42:41 Allah'a ayet indirdiğinde, sakın peygamberin sesinin üzerinde bir ses yükseltmeyin. Peki bu, onun emri sat olunca ne olur? Ey kardeşlerim, Rabbim elbette onun hükmüne muhalefeti de asla kabul etmeyecektir. Son bir anı, sizleri bu geç vakitte tutmak istemiyorum. Biz az da yetinelim, çok anlayalım Allah'ın izniyle. Te bu gazvesine gidelim. 43:15 En zor gazvelerden, Allah Resulü'nün son gazvelerinden, 30 bin sahabiyle beraber Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem yola çıkıyordu. Yola çıkmadan önce tam zıttını yapıyordu. Daha önceki tüm gazvelerinde gideceği istikametin zıttına giden, farklı boyutuna giden, düşmanına bu bilgileri sızdırmayan biriydi. Ama Tebuk gazvesi öyle olmamıştı. Tebuk gazvesi şiddetli bir hararetin sıcaklığın olduğu bir günde, 43:42 Bazılarının birbirlerinden temiz olunacağı bir günde olmuştu. Ne demişti Resulullah? Bugün hazırlık yapın. Ve yolumuz Tebuk'tur. Yola çıkacağız. Herkes hazırlı. Binlerin tümü yola çıktı. Hazırlara çıkamadı. Şer'i çıkamamıştı. Ancak üç tane sahabi vardı. Kâb bin Malik, Murara bin Rabi, Hilal bin Umeyye. Bunlar gerçeklik gösterdiler. Resulü hararetin içerisinde Tebuk gazvesi yolunda. Müminler Allah yolunda. 44:16 Cihad dava müminlerden üç tanesi geride kalmış. Ancak bunlar münafardan değildi. Hata etmişlerdi. Beşerlerdi. Ve bir anda bu hatalarını sonlanacaklardı. Ne demişti Kâbe bin Malik? O gün şöyle demişti. Gevşeklik ettim. Şöyle demiştim. Yarın pazara giderim. Bir bine kalırım. Sonra bineye binerim. Muhammed sallallahu aleyhi ve selleme ulaşırım demişti. Ama her şey onun beklediği gibi olmamıştı. 44:45 Rahman ve Rahim olan Allah onları terbiyelerden geçirecekti. Ümmet-i Muhammed'e Tebuk gazvesini örnek gösterecekti. Bu üç sahabi bütün Ümmet-i Muhammed'in fertlerine örnek olacaklardı. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem Tebuk'un yollarında Kab bin Malik'i sormuştu. Kab nerede dediğinde sahabelerden Muaz bin Cebel bir anda bir sahabinin kötü söz söylemesi üzerine vallahi ya Resulallah onlar gevşekliği sevdiler. Onlar rahatlıktan memnun oldular. 45:14 geride kaldılar dediğinde Muaz bin Cebel öne atıldı. Vallahi bu kötü bir söz dedi. Vallahi onlar güzel insanlar dedi. Güzel sözlerin bakın nerede ve nasıl olduğuna bakın. En zor günlerde Muaz bin Cebel'ler çıkıyordu. Ümmet-i Muhammed'in zor günlerinde zor insanlar çıkmalı. Biz zor anlarda birlik beraberlik içinde olmalıyız ki Allah'ın izniyle hayırlara vesile olalım. Muaz bin Cebel böyle diyordu. Bu söz ne kötü bir söz. Vallahi biz onun hakkında yani kağıtlar hakkında 45:42 kesinlikle hayırdan başka bir şey bilmiyoruz demişti. Ve kaz ve bitmiş. Herkes dönmüştü. Münafıklar Allah Resulü Aleyhisselatü Vesselam namaz kıldıktan sonra yanına gelmişlerdi. Her biri çeşit çeşit mazeretler öne sürdüler. Allah Resulü mazeretlerini kabul etti. Rabbimden istifada bulunacağım dedi. Edebe bakın, hayaya bakın. İnanın her anı, her saniyesi bir ders, bir et Müslümanlar için. Ve bir müddet sonra şer'i özür olanlar zaten maruf bilinen şeyler, 46:13 Onlar makbul olundu, kabul görüldü. Ancak üç sahabi geldi. Sizleri Allah yolundan, cihattan alıkoyan nedir diye sordu Resulullah Aleyhisselatu Vesselam. Dedi ki bakın sahabiler, Kâb-ı Malik buna dahil tümü. Ya Resulallah vallahi bizim şer'i bir özrümüz yok. Biz nefsimize yenildik. Hata ettik ya Resulallah. Biz arınmak istiyoruz dercesine. Böyle bir söz söylediler. Ya Kâb hakkında Allah hüküm indirinceye kadar bekleyeceğim dedi. Ta ki Rabbim. 46:42 Bir ayet indirip Kâb bin Malik'i arındırıncaya, affedinceye kadar sahabe radıyallahu anhüm onlarla konuşmadı. Onlarla görüşmedi. Onların selamlarını almadı. Kâb anlatıyor. Mescide girerdim. Namaz kılardım. Sonra çıkardım. Allah Resulüne bakardım. Esselamu aleyke ya Resulallah. Dudaklarını bile kımıldatmazdı. O kadar ki Allah'ın vahyine teslimiyet gösteriyordu. Demin de dedik. Her saniyesi bir ders. Her saniyesi bir konu. 47:15 Rabbim inşallah bizlere bu Tebuk gazvesinden büyük dersler alan müminlerden eylesin. Daha sonra Ka'b bin Malik çıkıyordu. Mescitten. Sahabelere selam veriyordu. Sahabeler kendisinden uzaklaşıyordu. Ebu Katade'yi görüyordu. Çok iyi bir dosttu. Çok iyi bir arkadaşıydı. Onunla yıllarca birlikte, beraberlikte olmuşlar. Cihat meydanlarında bulunmuşlardı. Ya Ebu Katade. Ben Allah Resulü'nü sevmiyorum. Sen buna şahit değil misin diyordu. Ebu Katade yönünü dönüyordu. Ya Ebu Katade önüne çıkıyordu. 47:45 Resulünü sevmiyorum. Yeniden geliyordu. Ebu Kutade'ye aynı soruları soruyordu. Diyordu ki Allah ve Resulü daha iyi bilir diyordu. Ebu Kutade bile aynı zamanda ne yapıyordu? Allah Resulünü teyit ediyordu. Bu üç sahabi öyle pişmanlık duydular ki yeryüzü onlara dar gelmişti. Yeryüzü onlara dar gelmişti. Bu kadar geniş olan yeryüzü onlara dar gelmişti. Yani mecaz anlamda. O kadar bunalmışlar. 48:12 Bu kadar hatalarını görmüşlerdi ki günahlarından arınmak için Rabblerine dönmüşlerdi. Sakın günahını unutma kardeşim. İşte Kâb-ı Malikler bir müddet sonra tam 50 gece geçiyor. 51. güne girilecek. Artık herkes haber bekliyor. Sahabeler de üzgün. Bu halde muzdaripler. Kâb sürekli dua ediyor, şükrediyor, secde ediyor. Ve bu arada eşleriyle bile... 48:40 Bir araya gelemiyorlar. Bütün insanlar tarafından uzaklaştırılmışlar. Bu hali sizde yaşasanız dünyada size dar gelirdi kardeşlerim. Ve elhamdülillah çok sürmedi. Rabbimin ayeti indi. Ve Rabbim onları affettiğinde sahabelerin bütünü bir bir vadiden şu güzel ahlaka bakın. Bir bir dağdan, bir bir yoldan, bir evden çıkıyor. Koşarak gidiyor. Müjde, müjde. 49:09 Allah seni affetti ya Ka'b. Rabbim seni bağışladı ya Ka'b. İşte o gün anasından ilk doğduğu günde arındığı gibi tertemizdi o Ka'b bin Malik. Resulullah böyle diyordu. Seni annenin doğurduğu o gündeki gibi tertemizsin ya Ka'b. Rabbim seni affetti. Bugün öyle bir gün ki mutlu bir gün diyordu. Ve Ka'b bin Malik geliyor ve şükür secdesinde bulunuyor. 49:35 Rabbine dua ediyor ve Rabbine olan şükründen geri kalmıyordu. İşte kardeşlerim, yani az anlatmak istiyorum örnekleri ama çok anlayalım. Bu güzel, bu mübarek günde günahlarımızı unutmayalım, günahlarımızdan arınalım. Varsak hatalarımız, gelin bir daha yapmayalım. Helele Müslümanları üzmeyelim, Müslümanları kırmayalım. Zaten bir avuç kuraba. 50:04 bir avuç kuraba topluluğuyuz. E bir avuç kurabayı da üzersek düşmanlarımız zaten üzerimizi alabildiğine her türlü yolları ve senaryoları yazarak geliyor. Ve ben olayı çok geniş boyutlara taşımak istemiyorum. O halde günahını unutma. Allah'ım bizim günahlarımızı arındır. 50:26 Bizi affeyle, bizi hakka ilet, bizi batıldan alıkoy, bize iman ve davet şuuru ver ve bizim nefsimizi arındır. Bu güzel atmosferi bize teneffüs ettiren kardeşlerime, hassatan ilimlerin genel başkanına, gazi keskin hocama ve onun değerli yöneticilerine teşekkürü bir borç biliyorum. Ve burada olmaktan mutluluk duyduğumu sadece bir muhadır, bir anlatıcı olarak deyin. 50:55 Ben sadece sevgimi, muhabbetimi, kardeşliğimi yaşamaya geldiğimi iletir. Sizleri Allah'ın selamı ile selamlarım.