نص مُفرَّغ آليًا وقد يحتوي على أخطاء، فارجع إلى التسجيل للتحقق من الألفاظ.
0:00 به نام الله بخشنده مهربان 0:44 ساد والقرآن ذی الذکر ساد سوگند به قرآن پنداموز که الله هیچ شریکی ندارد بلی الذین کفروا في عزت و شقاق اما کافران گرفتار تعصب جاهلیت و ستیزند 1:13 چه بسیار نسلهای کافر را پیش از آنان حلاک کردیم که در هنگام نزول عذاب فریاد می زدند اما آن زمان دیگر هنگام نجات نبود 1:43 مشرکان از این که بیمدهنده ای از میان خودشان به سراغشان آمده است ابراز شگفتی کردند و گفتند این مرد جادوگری دروغگوست 2:10 آیا به جای معبودان مختلف معبودی یگانه قرار داده است؟ واقعا کار عجیبی کرده است 2:30 بزرگانشان به پا خواستند و به پیروان خود گفتند بروید و بر پرستش و حفظ معبودانتان ایستادگی کنید 2:57 بیتردید محمد با این کار خواسته است که شما را گمراه کند و خود را به ریاست برساند ما این نظریه توحید را حتی در آین مسیحیت هم نشنیده ایم این سخن جز دروه 3:27 آیا از میان همه ما قرآن بر اون نازل شده است؟ چون این نیست که آنان می گویند 3:55 بلکه آنان در اصل وحی من تردید دارند و هنوز عذاب مرا نچشیدند آیا گنجینه های رحمت پروردگار شکست ناپذیر بخشندت نزدشان است؟ 4:22 آیا فرمان روای آسمان ها و زمین و بین آنها هستند؟ اگر چون این است با وسایل و امکانات خود به آسمان اوج بگیرند و مانع نزول وحی گردند 4:47 این کافران لشکری شکست خورده از جمعه سایر گروه ها و احزاب مخالف پیامبران هستند پیش از آنها نیز قوم نوح 5:18 و آد و فرعون صاحب سپاه نیز پیامبران ما را تکزیب کردند قوم سمود و قوم لوت و اصحاب ایکه نیز از آن گروه ها بودند که پیامبران را تکزیب کردند 5:46 هر یک از این گروه ها پیامبران خود را تکسیب کردند و کیفر من در موردشان تحقق یافت اینان فقط 6:19 بانگی سهناک را انتظار می کشند که هیچ بازگشتی ندارد و قالوا ربنا عجل لنا قطنا قبل یوم الحساب با تمسخور می گویند پروردگارا پیش از فرارسیدن روز حساب بهره ما را از عذاب به شتاب بده 6:45 ای پیامبر در برابر گفتارشان شکیبا باش و داود بنده ی توانمند ما را یاد کن که همواره با توبه و انجام کار خیر به درگاه ما باز میگشت 7:15 موسیقی ما کوها را با او به خدمت گماشتیم که هم نوا با او شامگاهان و بامدادان پروردگار را تسبیح می گفتند 7:43 و پرندگان را نیز به خدمت گماشتیم که گرد می آمدند و همگی متی اش بودند و با وی در ذکر پروردگار هماوایی می کردند و شددنا ملکه و آتیناه الحکمت و فصل الخطاب ما فرمان روایش را اوستوار نمودیم و به او پیام بری و کلامی 8:12 فیصل بخش عطا کردیم آیا خبر افرادی به تو رسیده است که برای دادخواهی به سراغ داود آمدند و از دیوار عبادتگاهش بالا رفتند؟ 8:41 حصمان بغا بعضنا على بعض فحکم بیننا بالحق ولا تشطق و اهدنا الى سوائی صراط چون بدون اطلاع بر داوود وارد شدند از دیدنشان به وحشت افتاد آنان گفتند نه ترس 9:08 ما دو نفر شاکی هستیم که یکی بر دیگری ستم کرده است میان من به ادالت داوری کن و از حق دور نشو و ما را به راه راست هدایت کن 9:34 ولی نعجتون واحدتون فقال اکفلنیها و عزنی فی الخطاب یکی از آنان گفت این مرد برادر من است او نود و نه میش دارد و من یک میش دارم و به اصرار میگوید آن یک میش را هم به من واگذار و در بحث بر من پیروز شده است 10:01 قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَّا هُمْ 10:29 وظن داود انما فتناه فاستغفر ربه وخر راکعا و اناب 10:45 مسلمان او با خواستن میشه تو برای افزودن به میشهای خودش بر تو ستم کرده است و بسیاری از شریکان و همکاران در حق یک دیگر ستم می کنند مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند که آنها نیز بسیار نادرند داود که بدون توضیح خواستن از طرف دیگر حکم سادر کرده بود متوجه شد که امتحانش کرده ایم 11:14 آنگاه از پروردگارش آمرزش خواست و با فروتنی به زمین افتاد و به درگاه الهی توبه کرد پس او را به خاطر آن خطا بخشیدیم و برایش در پیشگاه خود مقامی والا قرار دادیم و در آخرت 11:44 بازگشتی نیکو خواهد داشت 12:13 ای داود ما ترا در زمین خلیفه و فرمان روا قرار دادیم پس در میان مردم به حق داوری کن و پیروه هوای نفس نباش که از راه الله گمراهت می کند 12:39 بیگمان کسانی که از راه الله گمراه می شوند به سزایان که روز حساب را فراموش کرده اند عذاب شدیدی در پیش دارند 13:04 فَوَيْلُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ ما آسمان و زمین و آن چراک میان آنهاست بیهوده نیافریده ایم این گمان کافران است پس وای بر کافران از آتش دوزخ 13:25 ام نجعل الذین آمن و عمل الصالحات که المفسدین فی الارض ام نجعل المتقین که الفجار آیا کسانی که ایمان آورده اند و کارهای شایسته انجام داده اند مانند کسانی به حساب می آوریم که در زمین تبهکاری کرده اند؟ 13:51 آیا پرهیزکاران را مانند بدکاران به حساب می آوریم؟ 14:12 این قرآن کتابیست پر برکت که بر تو نازل کردیم تا مردم در آیاتش بیندیشند و خردمندان پند گیرند ما سلیمان را به داود عطا کردیم نیکو بنده ای بود 14:40 و همواره به درگاه پروردگارش توبه می کرد یاد کن آنگاه که عصفگاهان عصفهای تیز تک برایش آوردند 15:09 سلیمان سرگرم تماشای عصب ها شد و وقت نماز گذشت آنگاه گفت براستی که دوستی این عصب ها مرا از یاد پروردگارم غافل کرد تا آنکه خرشید در پرده مغرب پنهان شد 15:37 بار دیگر آنها را نزد من بازگردانید آنگاه به نشانه وقف در راه الله به ساق و گردن از پادست کشید سلیمان را آزمودیم 16:03 و جسد نوزادی را که بدون توکل برالله مشتاقانه در انتظار تولدش بود بر تخت شفکندیم تا در یابد که قدرت به تمامی در اختیار الله است آنگاه توبه کرد و به درگاه الهی بازگشت 16:32 اینکه انت الوهب گفت پروردگارا مرا بیا مرز و حکومتی به من ارزانی دار که پس از من بی نظیر باشد که بخشایند توی تو پس اخفرنا لهو الریح تجری بی امرهی رخاء حیث اصاب پس 17:00 ما باد را در خدمتش گماشتیم که هر کجا اراده می کرد به فرمان او به آرامی روان می شد و هر بنا و غواسی از جنیان را که می خواست به فرمانش در آوردیم 17:28 و گروه دیگری از جنیان را که همگی در غلوزنجیر بودند تحت سلطه اشترا بردیم به او گفتیم این عطای ماست پس به هر کس میخواهی ببخش و از هر که میخواهی بازدار حسابی بر تو نیست 17:53 بی تردید برای سلیمان در پیشگاه خود مقام والا قرار دادیم و در آخرت بازگشتی نیکو خواهد داشت 18:21 ای پیامبر از بنده ما ایوب یاد کن آنگاه که پروردگارش رانداد که شیطان مرا به رنج و درد آوده است به او فرمان دادیم 18:51 پای خود را بر زمین بکوب تا چشمه ای بجوشد. این چشمساری خونک برای شستشو و آشامیدن است. و خانواده اش را که از دست داده بود دوچندان به وی بخشیدیم. 19:20 تا نشانه رحمتی از جانب ما و اندرزی برای خردمندان باشد و به او فرمان دادیم 19:46 دسته ای از شاخه های باریک را برگیر و با آن همسرت را بزن و سوگندت را که در هنگام خشم یاد کرده بودی نشکن بی تردید او مردی شکیبا بود چه نیکو بنده ای به راستی که او بسیار توبکار بود 20:06 و ای پیامبر از بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را یاد کن که توانمند و با بسیرت بودند 20:31 موسیقی ما با موهبت یاد آخرت به آنان خلوس ویجهی بخشیدیم آنان در پیشگاه ما نیک مرد و برگزیده بودند 20:57 و نیز یاد کن از اسماعیل و یسع و زلکفل که همگی از نیکان بودند 21:23 این قرآن پندیست و بیگمان پرهیزکاران در بهشت منزلگاهی نیکو خواهند داشت باخای جافدان که درهایش به رویشان گشاده است 21:45 تکیین فیها یدعون فیها بفاکهت کثیرت و شراب آنجا در حالی که بر تخت ها تکیه زده اند دستور میوه های فراوان و نوشیدنی میدهند و عندهم قاصرات الطرف اتراب 22:09 و نزدشان زنانیست که تنها به شوهر خود نظر دارند و همگی همسن هستند این همان نعمتهاییست که برای روز حساب به شما وعده داده می شود 22:36 این رسق و روزی از جانب ماست که هرگز قط نمی شود و پایان نمی پذیرد این پاداش پرهیزکاران است و سرکشان بدترین بازگهش را دارند 23:04 همان دوزخ که در آن وارد می شوند و چه بد قرارگاهی است این مجازات آب جوشان و خونابه چرکالودیست که باید از آن بچشند و جز اینها کیفرهای گناگون دیگری همانندان دارند 23:34 به رهبران دوزخی گفته می شود این گروه نیز همراه شما به دوزخ در می آیند آنان پاسخ می دهند خوش آمد برانان مباد چرا که به آتش در می آیند 24:01 پیروان می گویند بلکه شما را خوش آمد مباد که این عذاب را پیش پای ما نهادید 24:22 پس دوزخ چه بد قرارگاهی است سپس می گویند پروردگارا هر کس که این عذاب را برای ما فراهم کرده است عذابش را در آتش دوچندان کن 24:47 دوزخیان متکبر می گویند چرا کسانی را که در دنیا در زمره اشرار می پنداشتیم در دوزخ نمی بینیم آیا 25:17 بی جهت آنان را به تمسخور می گرفتیم یا اینجا هستند و چشمان ما بر ایشان نمی افتد. این مجادله اهل آتش قطعا راست است. 25:43 وما من اله الا الله الواحد القهار ای پیامبر به کافران بگو من فقط بیمدهندم و هیچ معبودی به حق جز الله یگانه پیروز من نیست رب السماوات والارض وما بینهما العزیز الغفار 26:10 پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست آن شکست ناپذیر آمرزنده ای پیامبر بگو این قرآن خبری بزرگ است که شما از آن روی گردان دید 26:38 اگر به من وحی نمی شد از آلم بالاتر آنگاه که فرشتگان در مورد آفرینش انسان جدال می کردند هیچ اطلاعی نداشتم تنها از آن روی به من وحی می شود که بین دهنده ای آشکارم 27:13 یاد کن از هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت من بشری از گل میافرینم 27:42 آنگاه که او را سامان دادم و از روح خیش درودمیدم در برابرش سجده کنید پس چون آدم خلق شد فرشتگان همگی سجده کردند 28:08 مگر ابلیس که تکبر ورزید و کافر شد قال یا ابلیس ما منعک انت سجود لما خلقت بیده استکبرت ام کنت من العالین الله فرمود ای ابلیس چه چیز موجب شد که در برابر آن چه به دستان خود آفریده ام سجده نکنی آیا 28:37 تکبر ورزیدی یا برتری جویی کردی؟ قال انا خیر منه خلقتنی من نار و خلقته من طین گفت من از او برترم مرا از آتشا فریده ای و او را از گل قال فخرج منها فانک رجیم 29:05 الله فرمود از بهش بیرون شو که تو منفور و رنده شده ای و لعنت من تا روز قیامت بر تو خواهد بود ابلیس گفت 29:32 پروردگارا پس تا روزی که بندگانت برنگیخته می شوند به من محلت بده قال فإنک من المنغرین الله فرمود محلت خواهی داشت الیوم الوقت المعلوم تا روز قیامت آن وقت معین قال فبعزتیک لعوینهم اجمعین 30:02 ابلیس گفت به عزتت سوگند که همه آنان را گمراه خواهم کرد مگر بندگان مخلصت الله فرمود پس سخن من حق است و حق را می گویم 30:26 قطعا جهنم را از تو و هر که از تو پیروبی کند انباشته خواهم ساخت 30:55 ای پیامبر به مشرکان بگو من در برابر رسالتم هیچ پاداشی از شما نمی خواهم و فریبکار نیستم و به دروغ ادعای نبوت نمی کنم این هوا الا ذکر للعالمین این قرآن جز پند برای جهانیان نیست ولتعلمن نبعه بعد حین 31:23 و قطعا پس از مرگ از خبر حقانیت و راستی آن آگاه خواهید شد
عرض النص كاملًا