نص مُفرَّغ آليًا وقد يحتوي على أخطاء، فارجع إلى التسجيل للتحقق من الألفاظ.
0:00 Assalamu alaikum wa rahmatullahi wa barakatuhu 0:53 Mirë se ju takojnë përsëri në emisionin ton të radhës në kërkim të adhurimit. Në emisionin e kaluar, kemi bërë një prezentim të përgjeshëm, e cila i cili prezentim në ka shërbyrë si hyrja në këtë udhëtim ton në kërkim të adhurimit. Kemi tërguar se ne si kryesa kemi obligimin dhe i Zotit, apo me një fjoll tjetër, Zotit si kryuas ka të dretet e ti të kryeset e ti. 1:24 Dhe kimi bërë një lidhje mes respektimit të të drejtave të njerëzve në mëzvete dhe respektimit të të drejtave të zotit apo obligimeve të krisëve që i kantë dhe i zotit të tyre. Pastaj, kimi sëruar se nuk mi aftën të ndalemi të ky stacion, do të thot që të kuptojmë se keni obligimin dhe i zotit, por duhet vërduar u thimin dherë në njohjen e këtyre obligimeve dhe të drejtave. 1:54 të Zotit që i ka tekne. Mirë po, kjo njohje e këtyre të drejtave nuk guzën të buroj nga dëshira tona, nuk guzën të buroj nga teke dhe qepet dhe efshet tona. Mirë po, kjo e ka vetëm një burim. Burimi i njohjes së të drejtave të Zotit, respektivesht obligimve tona dhe Allahut të madruar, është vetëm fjale e Allahut. Dhe atë, 2:21 që Zotin e ka bërë të obliguar, ajo nëmbetit e obliguar, dhe aja të sidhen Zotin e ka ndaluar, mua ajo nëmbetit e ndaluar, dhe nuk ka dhejt askush, pa në vërsish dituris, pozitis, autoriteti që e ka të kni, nuk ka dhejt askush që t'na përcaktojnë dhe një obligim, që e kimi ndaj Zotit, e që në realitet Zotin e ka liruar, prej ti edhe në anën tjetër, nuk ka të dhejt askush që t'na liran nga ndë një obligim. 2:50 që kemi nda i Zotit nëse Zotit i madruar në ka obliguar me te. Dhe kjo është shumë e qartë dhe kështu duhet të mbetet që adhurimi i Zotit, respektimi të drejteve të ti, të bëhet për mes fjallëve të ti. Gjithashtu të në fund, kemi përfunduar emision e kaluar me disa pytje, për të slatë kemi përmtuar se do të flasim në gjersisht në emisionin ton të radhës. Kemi pyotur se, që ka në lidhë në Zotit? 3:23 Qfar i karakterizan raporte tona me Zotin e Madruar? Bi që kanë ndërtonë këto raporte? Si i përjetojnë dhe si i manifestojnë njerëzit sot këto raporte me Zotin e tyre? Kë ka qenë ajo ku kemi ndalur në emision e kaluar. E sot vazhdojme u thimin tonë në kërkim të adhurimit me lejen e Zotit të Madruar. Njerëzit dhe kuptimet e tyre në lidhe me këto raporte. 4:01 Paraset flasë për në të shmërin e raportëve të njeriut me Zotin, dëshrej që të bënjë hyre duke përmendur realitetin e sotëshëm të raportëve të njerëzhe me Zotin e Madnuar. Njerëzit bashkohor, njerëzit e sotëshëm, si i manifestojnë raportët e tyre me Allahune Madnuar. Padushim se këto raporte janë të manifestuara në mënyrët të ndryshme. 4:32 konform bindjive të ti, konform qefeve, tekeve të ti eksumerat. Kështu që disa njerëz mendojnë se lidhja e vetme që egzistan me styre dhe me Zotë të tyre është, se aji ka kryuar. E pranojnë këtë. Aja që në lidhë me Zotin është, se aji në ka kryuar. Për të iksaj, nuk ka mazgjë. Prandaj, të tirit i gjëmë zekonisht dhe i ndëgjojmë, duke thënë se, 5:04 Unë jam i lirë, jetoj si të dua, unë bëj që ka të dua. Nuk ka mundësi dikusht më obligon me dish që unë nuk e shatë obliguar. Nuk ka mundësi dikusht më ndalën një gjë që unë nuk e shatë ndaluar. Andaj, ata e shojnë se nuk i obligon në raport me Zotin as gjë. Janë të lirë të vendosin se që ka do të japin Zotit dhe që ka do të japin të tjerve. Përgatë asuje, e vetë një lidhe që i lidhë këta njerëz. 5:34 Me Zotin është konfirmini dhe pohimi i tyre se aje është kryu si jonë. Për të iksaj nuk ka dhe qëtë tjetër. Nësatë të tjerë i gjemë duke e të i kaluar këtë fazë. Thënë se Zotin e ka kryuar, Zotin është funizu si jonë, ne kemi obligimin dhe i ti, mirë po këtëm vetën. E pranojnë se kanë obligimin dhe i Zotit, e pranojnë se Zotit ka të drejta të këta, 6:04 Mirë po, nëse shikun gjendin faktike të aspektit praktik të këta njerës, do të shojmë se nuk përpuset me pohimet teorike që dolin nga ata. Disa të tjerë, vazhdojmë për të iksaj duke e adhruar Zotin. Duke i kryrë obligimen dhe Zotit mirë po në mënyrë selektive. Zidin atë që u përshtatet, ndërsa lejnë atë që nuk u përshtatet, 6:34 pas taj pranojnë atë që u a mërë mëndja se është e sakt, e vërtet, refuzojnë atë që nuk përputet me logjikën e tyre e kështë të mërat. Do të thotë, pranojnë se Zotit ka të drejta, pranojnë se duhet adruar Zotit, pranojnë se kemi obligimin dhe Zotit, mirë po, tërkët e bëjnë një mnjërë shumë selektive. Nësatë të tjerë, selektivitet e tyre të i kalonë obligimet, sa që kalonë edhe në kohë, andaj, 7:02 Këta selektu një dhe kohën, ka kohëra të saktuara, kur të njerëz ndije në vitën se kanë obligim dhe i Zotit, dhe ka kohëra kur apsolutisht nuk i lidhë me Zotin asë një obligim. Pra ndaj, ta shimi në muaj në Ramazanit dhe gjemi një ndryshim të kënjerëzit në raport me Zotin. Nuk janë të gjithë të njëjtë si kur para Ramazanit, si kur në apo gjatë Ramazanit. 7:30 Gjatë Ramazanit gjem një gadishmëri më të madhe, gjem një pajtim më të madhe me snesh edhe Zotit. Mirë pa, kë këthim ka Zotit, kë respektim i këtyre të drejtave të Zotit, kë angazhim për t'i kry obligimin dhe Zotit është sezonal, i takon sezonit së Ramazanit, pas atë kalen kë sezon, automatikësh këthehen në gjendin faktike që kanë qenë para kohës së Ramazanit. 7:59 Kjo është në formë e kuptimit të raporteve, kështë të ata i kam kuptuar se me Zotit në lidh Ramazani. Nëse jeshtë Ramazanit, duhet i e me të lidhur dikon tjetër, duhet që a dhurim i on tjetë i përkushtuar dikon tjetër, e kështë të më radhëm. Normalisht, ka preashtime, ka të atil të cilët mundon të i bindin urdhënve të Zotit, mundon të i respektojnë të drejtet e Zotit në Ramazan, edhe jeshtë Ramazanit. 8:28 Ata nuk bëjnë qasja selektive nda obligimeve të Zotit, mirë pa ata mundohen që gjdo sen që uvijen nga Zotit ta kryen në mënyrën më të mirë të mundshme, ashtu si ku se i kohijen një riu tja kushtan obligimin e ti Zotit e ti. Në përgjësi, këto janë obligimet e njerëzve, ose këto janë qasjet e njerëzve, ndaj raporteve që i kanë me Zotit. Allahu i madhruar i din këto qasja. 9:02 Dhe këto nuk janë të reja, nuk janë që vetëm njështë e sas shumë kësosilin me Zotit. Ne gjejmë në fjajt e Allahu të shkruar edhe më heret, se ka pas njështë të sërit, kam pasur qasit të ndryshme dhe kuptime të ndryshme në lidin e tyre me Zotin e tyre. Sa për ilustrim, do të përmendi një ajet kuranor, ku Zotit përmendi disa njerëz. 9:32 të cilët i kishin keqkuptuar këto raporte, të cilët kanë menduar se aje që i lidhë njerëzit me Zotin nuk e të i kalën, nuk e të i kalën interesin e kësaj bote. Andaj e kanë matur gjitha obligim që i kanë kujnë dhe Zotit me reflektimin pozitiv në interesin e të kësaj bote, apo e kanë shpërfil obligimin dhe Zotit nëse, 10:02 Ajo obligim ka reflektuar negativisht në interesat dhe dobit e tyre në jetën e kësaj bote. Zoti madruar në Kur'anin familartë, thotë, Wamin e nësi me një abudullahe ala harf, ka për njerëzve të atilë të cilët e adhurojnë Allahun me më dyshja. Nëse e godendë një mirë, qëtësot, po nëse e godendë një pakënçme, 10:39 A i këthet në fëtyrën e vetë të vërtetë, më pashme, a i ka humbur këtë dhe jetën tjetër, e kjo është dështimi i qartë. A i në vend të Allahut, lutë atë që nuk mund t'i bëj asë dobi e asë dëmë, edhe kjo është ajo humbja pambarim. Lutë atë që dëmin e ti e ka më afer së dobin e ti, sa në dihimtar e shak i këtë qenë këja do t'i thëtë ditën e kiametit. 11:10 Ata të cilët të besuan dhe bën vepra të mira, Allahu do t'i vejn e gjenete, në të cilën rjedin lumejnë, s'ka dyshim Allahu ponën atë që dëshiran. Në fëllëm të këtyre verseteve kuranore, në fëllëm të këtyre ajeteve, Allahu në fletë për një kategori njerëzisht të cilët, në këtë mënit i këshin kuptuar raportet e tyre me Zotin e Madnuar. Që ka në thëtë Zotin për ta? Ka për njerëzit të cilët kanë besuar në Zotin. 11:42 Ka për njëzët të cilët e agurojnë Zotit, ka për njëzët të cilët i kryrën obligimen dhe i Zotit, mirë po kjo kryrje kjo kryrje këtyre obligimeve, kjo respektim i këtyre të drejtave, nuk buran nga bindja dhe kuptimi i drejt i raportëve që i kanë me Zotit. Mirë po është i luhatshëm, është i luhatshëm, andaj ata... 12:08 sa heret i qasën dhe një obligimi të Zotit, sa heret dëshirojnë të krynë dhe një obligim që e kanë dajë Allahu të madruar, ata shikujnë në reflektimin e këti obligimi në jetën e të përdeshme. Nëse, reflektojtë pozitivisht, nëse, duke krynë një obligim të Allahut, i shtohet pasunia, që të sohet, dhe thotë, së fejë mirë qenë ka islami. 12:38 dhe të satë so mirë qenë ka me qenë musliman. Prej që kanë filluar të falem, më shtotë pasuria. Prej që kanë filluar të kry këtë obligim të Zotit, jam shëndash. Prej që kanë filluar të jem në rapat të mirë me Zotit dhe të interesohem për të drejtet e ti të konë, familja i me është trahat. A i kështë adhuran Zotit. Ndërsa nëse, nëse, kryre obligim e mënda i Zotit, respektimi i të drejtet e ti, i reflektohet negativisht, 13:12 qovë kërë përkosisht në jetë e ti të përdiqme, si kur vje fjalla, ka filluar të interesohet për fejl e Zotit. Ka filluar të kry një obligim nga obligimet e Zotit, dhe në atë moment ndodhë që i vdes djali. Fëtë, kjo fjesë pas ka dobi. Fëtë, spas ka hajrë në këtë punë që one t'i kry obligimin dhe e Zotit. Pasa fillova të interesohet për këtë punë, jam vdes djali, jam vdes djaba. Ose filloi puna të më shkën mrapësht. 13:44 Nuk përmë shkojmë punë të mirë, andaj e lenë këtë punë atën. A është kja që duhet përdojër si kriterë për ti përcaktuar raportet tona me Allahun? A duhet të jetë reflektimi i kryesë të këtërë obligimeve në jetën tonë të përdishme përcaktus i vërdimit e këse rrugë, apo është diqka krejt tjetër që i përcaktuar raportet tona me Allahun e madhnuar. Kjo është më nëndësi që të adim. 14:17 Dhe këtë duhet shumë bukur të definojmë dhe të jemi shumë të bindu në te, nga se nga kjo në varek pastaj u thimi jonë në vijem. Prandaj, në bas të fjale sa Allahot, ku u përshkrua një kategoria njerëzve, kuptojmë së në bas të kuptimi të raporteve që në lidhë me Zotin, reflektohet pastaj edhe ga dëshmëria jonë për t'i kry obligime që i kem dhejti. Nëse kuptimi jonë i raporteve me Zotin është i natyres, 14:50 sa atyre që Zotit tha për ta, sa ata janë të gashëm t'i krynë obligimin dhe i Zotit, sa ata janë të gashëm t'i respektojnë të drejtet e Zotit. Nëse këj vëprim, nëse këj këthim ka në Zotit, u garantën mirëqenën jetë në kësaj bote, u agarantën pasunin, u ashtën atyre, u agarantën pozitin, u agarantën shëndetin, ata janë të gashëm të vazhdojnë këtë rrugë. Nëse ndodh e kondërta, 15:22 që kryre këtë në obligimeve, respektimi të drejteve të Zotit, nëse ndo që të reflektuat negativisht në jetë në tyre personale, apo familjare, duke i vdekur, duke i afert, duke i humbër në ndëni trekti, duke i paksu pasunia, duke i godit këtë ndëni smundje, nëse kështu reflektuat, atër ata nuk janë të gatshëm në këtë mënyu të vazhdojnë agërimi në tyre nda i Zotit. Do tëtë me një fjallë, 15:48 Ata dëshojnë të ke një marveshë interesit përkashëm me këtë botë me zotë në tyre, po thua e se gjuhat tyre dënd të thotë zotë të tyre, o zotë, të adhurojmë, i respektojmë të dretet e tuja, i krymë obligime që i kemë dhejteje, nëse shojmë se kjo për nasilë dobinë e këtë botë. Nëse ndodhe kundërta, atërre ne nuk jemë të gatshëm të krymë të obligime që i kemë njëndaj dhejteje. Në bastë të kësaj, kuptojmë se, 16:23 njohja e qëlluar e në të shmërisë të raporteve tona me Zotit, reflektonë pastaj praktikë të dobishme, kryo të obligimin dhe Allahu të madruar. Defekti ishfacur në fazën e parë, do të reflektonë dëmës dhe edhe në fazat vjuse të ruktimit tonë në kërkim të adhurimit. Pra ndaj, cilët të raportet që na lidhin me Allahun, në të shmërije e këtyre raporteve, 16:53 Nëse jemi të bindur se Zoti është kryues jonë, 17:27 jemi të bindur se Zoti është furnizu si jonë, jemi të bindur se gjësën është në dorën e ti, jemi të bindur se nuk nëndodhë asgjë në këtë botë pos me lejen e ti. Atëhere, edhe si pas argumenteve të fesë, edhe si pas fjallëve të Allahut, par, edhe si pas argumenteve logike, do të nga delë një rezultat. Aja është se raportet tona me Zotin, 17:57 karakterizuar me varshmëri dhe nevoj të vazhdushme që e kemi për Zotin. Me një fjalë, nëse bëjmë një bashkim, mes fjalëve të Allahut, dhe asaj që ne jemi të bindu në te, që logikisht e kuptuim se është e tilë, nëse bëjmë një përzirje mes këtyre dyave, atër do më zdo, do të nga delë se raporte tona karakterizuar me varshmëri, ne jemi të nëvarëm për Zotit, nuk mund tjetojmë pa te, ne jemi, 18:27 rabrit e ti e aje është Zoti jonë. Nëse kjo është titulli, nëse kjo është titulli i raportëve tona me Zotin, atër padushim se kjo titull do t'i then bët kuptimet e përmendrën më herët. Do t'i then ato që i cekën më herët, se njeriu pranën të adhuron Zotin nëse ka interes për ti. Nga e sa e kuptan, se përmendrën më herët, 18:58 Pa më bërë asaj që i ndodh njëriju të njërë në kësaj bote, a i ka nëvej për Zotë dhe ti. Nga se edhe aja pak e mirë që i ndodh, apo aja e kelli që la lëgohet për ti, është reflektim i më shire se Zotë dhe ti, e asesi nuk bërë nga njëriju. Allahu i madruar në Kur'an, thot, ja e juhen nësë, entëmul fukara u ilallah. 19:24 O ju njerëz, Zotë i drejtoj të gjith njerëzve, o ju njerëz, o ju kreset e mija, të gjith ju jeni të nevojshëm për Zotin, jeni fukare, jeni të varfën për Zotin, ju vetë vetiu nuk mund të mbjetoni, nuk mund të qëndroni, nuk mund të jetoni. Pra ndaj, kryrja obligimën dhe Allahut nuk bën të lidhët me këtu interesa, ga se i krymë obligimet, apo nuk i krymë obligimet, ne do të mbetemi. 19:54 për së i të nëvarën nga Zotit, nga se kjo në lidhën e me Zotit, e jo tjetra. Jo që të mendojmë, se nëse i krymë obligimin dhe i Zotit, Zotit dhëtë nësiltë mira, e nëse nuk i krymë këto, atër përvarsomi për Zotit, e atër në vetë fitojmë. Gabim është kjo. I krymë obligimin dhe Allahut, apo nuk i krymë obligimin dhe Allahut, për së rritë të mira të vinë vetëm nga Allahut. Kështu dhëtë kuptuar të raporte? Kështu dhëtë kuptuar këto? 20:24 raporte, nga se kjo është në të shmërija këtyre raporteve. Në hadithin që e të rëshmeten e Budherri, njën nga shokët e Muhammedit a.s. kuptohet qartas vashmëria jonë da i Zotit. Në këtë hadith, Zotit i madhruar thot, a robrit e mi, të gjithë ju jeni të devijuar, të gjithë ju jeni të paracitur rëzikur për humbja, pos ati që unë e uzoj. Andaj, 20:59 kërkën e uzimin nga unë, do të ju uzaj. O, robrit e mi, të gjithë ju jeni të uritur, të pangopur, pas atë që unë e ngopi, pas atë që unë i ashuaj urin dhe etin, andaj kërkën e uzimin nga unë, do të ajap ju vëat. O, robrit e mi, të gjithë ju jeni të zhveshur, të zbathur, pas ati që unë e kanë veshur. 21:28 Andaj kërkone nga unë këtë, o robrit e mi, si kus të gjithjo të parët e juaj dhe të fundit nga njerëzit dhe nga gjinët, të gjith, të ngriteni në nëvelin e njeriut më të dëvotshëm nga ju, kjo asëse nuk dhe të shtoj asë gjinë në pushtetin të. Mirë po, edhe në qofse të gjithjo të parët dhe të fundit nga njerëzit dhe nga gjinët, të gjith, bini. 21:59 Në nivelin e njëriut më më katarë nga ju, kjo nuk do të paksoj asgjën nga pushtetje. E tëra që vëprani, jenë vepërt e juaja që unë imbledhi dhe do të balafaqoheni me to. Andaj, aji që li gjenë mirë, leta falendronë Zotin e ti. Dërse aji që li gjenë të kundërtën, mësht ta qërtoj asken, pos vetës e ti. Në këtë fjalë të Zotit, gjejmë nevojën tonë për Zotit. 22:32 Gjdo njëri e kërkën të vërtetën, gjdo njëri e dëshën të jetë në të vërtetën, mos tjetë i lajthitur, mos tjetë i përudur, mos tjetë i manipuluar nga qarqet e ndryshme, dëshëran që tjetë në të vërtetën, gasi nuk kemi shumë jetëa. Një jetë e kemi, andaj nuk kemi mundësi që të bëjmë eksperiment dhe të bëjmë prova. Me një jetë të projmë të jemi si kur se ka dëshirë dikush, e pas taj me një jetë të projmë të jemi si kur se ka dëshirë dikush 23:02 Ti jemi si ku se kemi dëshirë, ne në fond të fundit për vetën ton, e pështëmë radhë. Po të keshë më shumë jetëa, do të keshë të hapsirë, do të keshë të mundësi për eksperimente, do të keshë të mundësi për të bë prova. Mirë, po nuk kemi mundësi të kemi më shumë se njetë. Pra ndaj, pasë që e kemi vetën një jetë, e kemi vetën një shansë dhe një mundësi, duhet që mos të adjegim me eksperimente. A dëshëmë muzëm? 23:32 jemi të nëvarën këtë uzim për i Zotit, nuk buran uzimin nga askosht, nuk buran e vërtetan nga askosht, pas nga Zotit, dhe pas taj nga ata që fydasin me autorizimin nga Zotit, me fjallet e ti, dhe me dëvërtetin që buran nga Zotit. Gjithashtu, të gjithni imi të rritur, të gjithni imi nuk e mundësi që të furnizojme, nuk e mundësi që të ngopemi, nuk e mundësi që të ashuem etin, 24:01 Pasë nëse në ardhjenë furnizimin nga Zotit. Këtë në edhim, andemi të nëvarën nga Zotit në këtë aspekt. Kush e siel furnizimin? Kush e siel shirën këtë tha të toka? Kush e në gjallë tokën? Kush bënd që të delë gruri e misri e begatit të tira të shumë të nga toka? Kush? Zotit, për të mbetej gruri, nëvarën nga bujku, a do të ngrënë një mbuk në dënjë herë? Kur? 24:33 Nga se buj kjo hudhë farën, e mbulan me dhe, dhe pastaj asë nuk qanë kokën se qka po ndonë me dhe. Vaçdon punët e ti, vaçdon angazhimet e ti, vaçdon gjumin e ti, vaçdon pushimin e ti, e kështë më radhë. Kush kujdeset që ajo kokër gruri me dhe, të mbetit e gjallë dhe delë pastaj frytë për njëzit? Zoti, zoti ma dhurë, ne jemi të mvarën nga ajë, kër jemi të etër. 25:04 Kus në eshu në etje? Kus e zbretë shion për qilit? Kus bënë që pasë që janë farë shtretrit e lumejve të vazhdonjeta për srite kata? Kus, Zoti? Përgjithja edhe jona, në të gjitha këto dëtë jetë, Zoti. Kus në kanë veshë? Tesha që i kemi, i kemi nga pambuku, nga leshi, nga material të ndryshme. Kus e krianë këtë pambuk? Kus e krianë këtë leshi? 25:37 Kush e kryen këtë e atë që ne pastaj të mbullojnë të metat tona, të mbullojnë pjesët e tërpshme tona me të kush? Zotë i madnuar ato. Do tëtë në të gjitha jemi të nëvarëm për i Zotit. Nuk e mundësi as të ngopemi, e as të uzohemi, e as të ashujem etjen, e as të dheshemi, e as të jetojmë, pa Zotin e madnuar. Për nuk e mundësi as të shvillomi në bashkët e në nësë, pa Zotin e madnuar. 26:07 Kush kujdesit për fmijën në barku në nënës? Kush bën që gjdo fazë e zhvillimit të fmijës të shkën normal? Kush mjeku? Fa dushim se jo. Mjeku për cil, një pajnë nuk vendos, nuk ka mundësi mjeku, e asë ndo kush tjetër pas mjekut, asë baba i fmijët, por asë nëna që është shumë e msheshme për fmijën, nuk ka mundësi që... 26:36 Dhe vendosë në barku në saj, të këthmiu i saj, dhe vendosë a saj një thua. Nëse këti thmiu i mungon një thua, nuk ka mundësi që nëna të intervenan nga jashtë, apo baba, apo ndërkush tjetër, që nga jashtë tja vendosin fëmijës së tyre një thua të thjeshtë, e më stazin për dheqë më tepër. Kushe u shqenë fëmiu në barku në nënës? Zoti i manuar. Andaj, njerëzit sada që të mendonë si janë të lirë. 27:08 sa do që të mendojnë se janë të menqor, sa do që të mendojnë se kanë përparuar, sa do që të mendojnë se e kanë sunduar këtë bot, e kanë nën udheq në tyre, e kanë nën kontrol në tyre, kjo aspak nuk e mëhën faktin se mbesim të mvarun nga Zoti. Nëse njerëzit, kur të ndalit si ju, sa do që ka përparuar shkenca, sa do që kanë esë njerëz përpara, a kanë mundësi që përveç, 27:38 qëllit nga dikun të tërë të asillin shion, nuk kanë mundësia. Nuk kanë mundësia asese. A kanë mundësi njerëzit që farën nga e cila kriot njëriu të panvarsohen nga aja dhe të kriot një njëri, një foshnje, nga dish të tërë, nuk nga farë e moshklit dhe farë e femnës, si ku se ka caktuar për këtë zote, nuk kanë mundësi. Prandaj, aja e cila i karakterizon raporet tona ma Allah në madnuar është, 28:09 nevoja jon e vardushme për te. Ne kemi nevoj për te vazhdimisht, vazhdimisht, gjithmon, dhe nuk anulohet, nuk largohet nevoja jon për Allah në manuar në ast një qast. E pranuam në këtë, apo nuk e pranuam. Izbatuam një obligimin dhe i Zotit, apo nuk izbatuam në këtë obligime. E, pse vjen furnizimi, e pse vjen shëndeti, 28:40 edhe tek ata që nuk e adhruen Allah në mënuar, nuk është kjo përshkak se ata në pëmvarsuar, nuk është kjo përshkak se ata kanë gjetë një Zot teter, apo kanë gjetë dish teter që përvec Zotit i furnizën, që përvec Zot i usilë shëndet. Jo, një përkjo është përshkak se Zot është imqeshëm. Për këtë arsuja. Psa Allahu Azogjel, për kunder veprimeve tona, për kunder qasive tona ndajti, 29:07 për kundër shkeljive tona të vazhdush me ndaj obligimeve që i kemi ndaj ti, për kundër shpërfileve të pandër prera, të mos respektimit të të drejteve të Zotit, për kundër gjithë kësaj, për kundër rebelimit, për kundër ndjenës e pavarësi që i kemi, që i ndinë nga njerëse, vetë e kemi bërë, vetë mundemi, për kundër tërë kësaj, Zotit nuk në lënë. Edhepse ne e lejmë atë, 29:34 edhepse ne nuk i kthehemi ati, edhepse ne ja kthejmë shpinë në ati nga njëra, aja është i kthejmë e vazhdi mishka hna. Për shfër asuje, nga se ne imi kryes të ti, dhe mshire e Allahu të refuzan një kthejmë nga kryes të ti, do të tëtë që Allahu azogjel mos të kthejmë nga kryes të ti. Po, ndonët nga njëre që t'ke thasira, po, ndonët nga njëre që t'kemi sprova, ndonët nga njëre që 30:04 të sprohojme në shëndet, të sprohojme në pasuri, të sprohojme në familje, mi po të gjitha këtu, a e dini që se ndodhen? Jo, përse Zotë i ka jekur dorë për njëve, a se si, kjo është keqkuptim i raporteve tona me te. Mirë po përshkak se Zotë i dëshkëllant në qenë disa sinjali nga njëre se, o, robrit e mi, a e dini se, ka mundësi që gjithë mundë tjetë kështu, andaj këthevni të këzoti. A e dini se, 30:34 Nëse Zotë i dëshën që gjithmon tjetë thatë, kush e silë shriju në pasti? Zotë i thëtë në Kur'an, nëse Zotë i dëshën tjetë gjithmon ditë, kush e silë natë në pasti? Kush? Nëse Zotë i dënë që gjithmon tjetë natë, kush e silë ditë në pasti? Kush? Ashkush për shalatë të madhuan. Andaj, nëse në ndodhë dhe një sprovë në jetën tonë, 31:01 Nëse në ndodhë dhikëka pakëndshme në jetën tonë, nëse në ndodhë dhikëka qëka nuk e kemi dëshirë, mësë të reflektuat kjo në shkputin e raporteve tonë e ma launë, nga se kjo është keqkuptim e raporteve tonë e ma launë, por të reflektuat në të kondërtën në lidhë edhe matë fuqishme edhe matë madhe me Zotin tonë, nga se njemi të mvarën për ti, nuk kemi ku të shkojmë, nuk kemi ku të ikim. Pra ndaj, duhet i kthejme Allah të madhuar, njemi të mvarën 31:31 dhe ne jemi robrit e ti. Prandaj, vazhdimisht ne mbesim krijesit e ti, dhe vazhdimisht a imbetet zote jonë. Vazhdimisht ne mbetim të devijuar, e vazhdimisht mbetet zote aje që në uzonë. Vazhdimisht ne mbetemi të uritur, e zote është aje që në ushenë. Vazhdimisht ne mbesim të përqarë, e zote është aje që në bashkonë. Vazhdimisht ne mbesim në probleme, e zote është aje që në ishranë dhe në nëzirën nga to. 31:59 vazhdimisht në mbesim në më kata e Zoti është aje që në falë vazhdimisht në mbesim të nevojshëm për Zotin pa në vazhdimisht të gjithave varësia jonë nga Zoti nuk anulohet dhe nuk shkëputet asë njëherë 32:42 U këthi në përsëri për të vazhduar aty ku në betëm më herët, sa për të përmbyllë vetëm pikën e parë dhe të kalojnë pasaj në pikën e dytë. Përmendëm se pika e parë për me që dhe së kuptojmë në të shmërin e raportëve tona me Zotin është se ne jemi të nëvarën për ti. 33:22 dhe kemi nevoj të vashdushme për Zotën e madhnuar. Andaj, të raja që e cekëm më heret, vashnluja ju ndaj Zotit, për mundësia e përvarsimit për e ti, të mbeturit tanë gjithmonë dhe përjetësisht rabër të Zotit, duhet që të nëndzis që të interesohemi për obligimi që kemi ndaj ti. Gasa a njëri i cili i kuptantë mirat e Zotit, 33:54 i kuptan se sa ka vashmëri për i Zotit, nuk duhet që kja te reflektuat negativisht në praktikën e ti, për kondra zi, duhet që ta dënë Zotin më tepër, duhet që të ngritit në shkallën më të lartë e gati shmëris, për ti përfillër obligime që i ka nda i Zotit. Njohja jon e drejt e kësaj pike në bënë që, sartën dhe gjëm një fjallë që vjen nga Zotit, sartën dhe gjëm një obligim që nga vjen nga Zotit, mos të tërket në vesh të shërdar. 34:25 Gëse nuk është fjale gjdo kujtë, nuk vjen nga gjdo kushë, por vjen nga ajë që nuk kemi mundësi të jetojmë, nuk kemi mundësi të knaqemi, as t'jemi të luntur, nuk kemi mundësi as qërpi këtë tanë t'imbyllim, as t'i hapim pa lejën e ti. Azë nuk kemi pa te, dëso me te gjdo gjë kemi. Prandaj si ku se kanë thonë disa nga djetartë me hershëm, ajë i cili e ka fituar Zotin, 34:56 nuk ka humbër asë gjepat kësaj, ndërsa aje cili e ka fituar, ndërsa aje cili e ka humbër Zotin, nuk ka fituar asë gjepat kësaj. Pika e dytë që ka mundësi të përmendet në këtë emision, e që ka të bëjme në të shmërin e raporteve tona me Allah në madhnuar është, se aje cili i karakterizon raporte tona me Allah në është, vërgjimësia dhe përgjithsia. Që kanë nënkupton kjo? 35:31 Kenë në në kuptonë se ku dhe që të shkosh, sa dhe më ka të të bësh, sa dhe që t'jesh largë Zotit tëndë, asë njëhere nuk dhe të shkëputesh nga mundësia e këthimi të kaj. Kjo dhe dhënë nga raporët me njerëzit. Ndodh që t'jesh në konflikt me diken për njerëzve, kush dhe qoftaj, edhe mi afer të jëtë. Zotit më se bëftë, ndodh që të ndodh një konflikt me s'jush. 36:03 Dhe që pasohet këti konflikti, të shkëputën mardhenjet e ndërsijal të ta përgjithmonë. Sare ka ndodhë fatë këtësisht që nga konflikti, nga këtësafyti e ndërsijal të me zdy palve, ka ndodhë që ka njetuar të dy palve me vitet e tëra. Mirë po kur më nuk janë bashku me zveti, kur më nuk janë dajtë bashkë me zveti, kur më nuk janë bë halal, nuk janë falë. 36:32 njëri tjetërit atë që kanë doðë me syre. Edhe kjo për njerëzë është normal, nga se kështutin e raportet e njerëzë me zvete. Nëse njerëzë shkëputen, është vështirë që t'lidhen pastaj, apo nëse lidhen, është vështirë që t'jenë si kur se kanë qenë me herët. Mirë po, raportet me Allahun Azogjën nuk janë kështut. Në raportet me Zotin, ki mundësi që në njërën ma të egrë, në njërën ma të keqët shkëputen, dhe në momenti kur ti dësh 37:05 ti kthesh ati, Zoti i lidh ato raporte, Zoti i sanan ato defekte, ato dëmtine që i janë shkaktuar në të raporte, po e thuje se nuk ka ndodhur asgjë. Një njëri ka artë i këtërguari të të Muhammedi a.s. ka qenë endë idhujtar, pagan, s'ka besu në Zotin si Zot i vetëm që më rëtan të adhurot. Edhe ka kuptuar se jetë e ati ka shkaktuar 37:38 Nëse unë besojnë Zotin, nëse unë hynë në thinë Islame, nëse unë dëshiraj që... 38:11 Ta haraj të kaluarëm, qëka të të ndodhë me mu? A tërë qëka i ka thonë Muhammed A.S.A.M.? A i ka thonë se ti mund të këthesh Allahut, mirë pa jo që ke bërë më herët në raport me Zotin, do të mbetet vazhdimisht? A i ka thonë Muhammed A.S.A.M. nëse ti këthesh Zotit, donë të hyshë në fejnë e ti, kjo është në regullë, mirë pa i kaluarë ajo të do të ketë peshën e vetë në të raporte, do të ketë në dikimin e vetë në të raporte, a i ka thonë këtë? 38:46 I ka thënë Muhammedi a.s. Al-Islamu je gjubbu ma kabla, hyrja jote në Islam, dëshira jote për të përmisur raportet e tua me Allahun, shpërfilja jote vazhdushme të drejteve të Allahut, harohet, fshijet, shlijet përjetësisht, nëse ti vendos të hapë shfaqet të rinë me Zotin. Këtojnë raportet tona me Allahun, kërët në të shmërija raportet tona me Allahun, jo pëse ne këshut e kem dëshirë, 39:16 Po nga se kështu Zotje ka thënë, nga se Allahu Azogjel ka dashur që raportet e ti meneve të jenë të ndërtuara në bastë të këti kutim. Do të thëtë, sa dhe që shkosh largë, sa dhe vite të bësh e ke qenë largë obligimim e ndaj Zotit tëndë, mundësia për të këthy, mundësia përtë vëndosur raportet shkëllqyshme me Zotit. 39:44 raporte të cilat fshinë pëllëtësisht kaluarën, kë mundësi vazhdimisht është e hapur për ty. Mirë po, kë nuk dëtë thot që të ashtysh regullimit të një raporteve, kë nuk dëtë thot që thuash e pranë që e ka në regull, pasi që mundësia që e ka hapur vazhdimisht, atëherë unë po vazhdoj edhe disa ku kështu si kur se po jetoj e pasaj i këthejmë zotit tëmë. Kë është në regull mirë po, mundësia është e hapur. 40:17 vetëm sa të jemi gjallë. Nëse ndodh që të vdesim, nëse ndodh që të shkputim nga kjo bot, atër ajo mundësi shkputet, më shkputin ton nga kjo bot. Thënë besim pa u regulu me Zotin, në besim pa i përmësu raport me Zotin, për shkak se kemi menduar, se kemi me tu më gjatë, por në ka bëfasuar vdekja. Sakon njerës të sëllet, kanë pritur të smurin e tyre, 40:50 Në shtratin e vdekis të vdes, e ka vdek kujdestari. A njëhni njerës e til, unë një shumë gata, besoj që edhe ju njëhni shumë gata. Soko njerës e ka pritur të vdes, baba e ka vdekur vetë. Soko të atil që kam prit në shtratin e vdekis, të smurin, nga smundjit e renda, nga smundjit vdekje pruse, kam prit që të vdes grua jeti në shtrat, e pas të jemi befasua se ka vdekur burri. 41:23 e anasiltës, e rasët e tjera të shumëta. Andaj kjo mundësi është e volishme për neve, është e favoshme për neve, mirë po duhet pasë kujde se është e kufizuar, është e limituar, nuk vazhden për gjithmonë. Kjo është ajo që e ceka se raportet tona me Allahon karakterizuar me vazhdimësi, edhe tjetra karakterizuar me përgjithsi, se sada që tjetojmë ljarë gëzotit. 41:54 Sada që mështë ketë prezencë Zotin jetën tonë, sada që mështë të angazhohemi për obligime tonë që kemi nde Allahot, për sëri, për sëri do të dalim para Zotit. Nuk kemi këtë shkojmë, andaj, aje që është e preferuar të thuhet, simbas, Islamit, këtë vdes dikush, është fjale e Allahot që Zotin e kam surë të themi, inna lillahi o inna i lehi rajon. 42:26 Ne jemi të Zotit, ne jemi krijesa të Zotit, ne jemi rab të Zotit, dhe të kajtë kemi më këthi. Pra ndajtë, zgjedhja është dhe njët në kësaj bote, mund të zgjedhësh mes kësaj rrugë dhe mes kësaj rrugë, nëse kësë zgjedhja Zotit ka dhenë, mund të zgjedhësh mes të qenërit rab i den i Allahut, respektuus të i të drejteve të ti, mes asaj që unë i kryo obligimin dhe Allahut, 42:59 Por mund të jeshtë dhe nga ata që nuk i krim të obligime. Mund të jeshtë nga ata të cilët nuk i respektojnë të drejtet Allahot. Kjo është zjedhe e dhe në këtë bot, ga se Zotit ka dashë që në këtë aspekt të kemi zjedhje. Ndisa qëfti Allahu në kalon të zjedhim, e ndisa të tira nuk në kalen të zjedhim. Nuk në kalen të zjedhim në gjurën e lëkuras. Nuk në kalen të zjedhim në vendin ku kemi melind. Nuk në kalen të zjedhim prind. 43:27 Tanë, kush do tjenë? A do tjenë të varëfër apo të pasër? A do tjenë në autoritet apo pa autoritet? Këtë zotë nuk në kalen të zjedhëm. Prandaj, nuk do t'kimi përrisi për këtë. Askush nuk do t'pytet para zotit pse ka pas në gjyre në lëkure së zezë. Askush nuk do t'pytet para zotit pse në gjyre në lëkure si ka qene vardë. Askush nuk do t'pytet para zotit pse ka qenë birë i këtyre prëndve, ose pse ka qenë birë i këti fisi. 43:55 Apo pse ka qenë antar i këti populli, apo antar i kësaj baxije e kështëmëratë? Këse këtë nuk kemi zjedhje këto, pandaj në ato qështje që nuk kemi zjedhje, nuk ka përgjësi. Mirë po, a do t'jemi nga ata që i krymë obligimin dhe Allahot, apo do t'jemi nga ata që i shpërfilin këto obligime, zjedhja me këthejet neve. Zotë me kalen që t'zjedhjim, mirë po, kështë zjedhja nuk është e palimitume, si kështë e thashtë në të parën. 44:25 Kjo zidje ka limitin e vetë, e limiti sa i fundit, vija e fundit, e kësa i zidje është, momenti i fundit i jetës tonë në këtë botë. Po sa të përfundan, gjitho kur do të delë para Allahu, do të tjepë lukari për këtë. Kështu të jenë raportet me Zotën, dalën nga raportet me njerëz, apo, sa njerëz njetë në kësa i botë, bënë qka do që të bënë, bënë krime, bënë njëzorit më të ndryshme në bënë njëzimin. 44:57 dhe vdesin pëhen marrë gjykimin e merituar. Ju dini se sa nga këta mizërë kanë vdekë dhe nuk e kanë marrë denimin e merituar, e le për një njëri të vetëm që e kanë vra, e mëstasin për të tjerët. Për shtërë asuje, ga se raportet mes njerëzve kështut janë, ndodhë që mes njerëzve i miri të dhuan, i miri të gjykuat, ndërso i keqi për shka këtë rëthanave të ndryshme, për shka këtë. 45:26 Privilegjive të ndërme që i gëzën, ti shpëtën drecis. Kjo është tek njerëzit, mirë po raportet me Allahon nuk janë kësot. Raportet me Allahon karakterizohen me vërgjimësi në kuptimin e parqet se ka, mirë po karakterizohen edhe me përgjithsi. Dhe të japim logari para Allahut Azogjel, për tërë atë që Zoti ka kërkuar nga ne. Qoftë për obligimin që kemi pasë ndaj ti, qoftë edhe për obligimin që kemi pasë ndaj njerëzve në përgjithsi. Dhe në fund, 45:56 do të përmandje dhe të tretën, që për mesaj mund të kuptojmë në të shmërin e raporteve tona me Allahun e Manor. Thamë, se raporte tona me Allahun Azogjel i karakterizon vashmëria dhe vërfria jon e vazhdushmë për te, i karakterizon vashdimësia dhe përgjesia, dhe tretëa, i karakterizon lumëturia dhe kënëria. Normal, raportet e njerëzve me zvete, 46:27 Nuk janë gjithmon të përsidhra me këtë për kund raporte dhe me Zotit. Njët në kësaj bote, mund të jetë dikush në lidhje me diken teter në lidhje shumë të ngusht. Gjim babë edhe birë, raportet me styri janë prend dhe smi. Mirë, po nuk do të do më zdo, se kjo lidhe me styre, kjo raport me styre, nën ku përthën se gjithmon prindi, do të jetë iluntur dhe krenar, përse ka filonin birë. Apo, 47:00 Nuk do të të që gjithmon në nënkuptohet se filani që është biri dikujt, do të ndije gjithmon ilumëtur dhe gjithmon kënar përse filanin e ka babë. Kjo është relative, ndodh tjetë kështup, për ndodh tjetë edhe e kunder ta. Për dalim nga raportet tona me Allah në mënduar, gjithmon, gjithmon papër e ashtim, raportet me Allahun Azawajel karakterizohen, kanë karakter, janë të natyres. 47:31 se lëmëturisë dhe kënërisë. Paramendani njëje që i thuet rab i dinarit, a i paracet këtë njeri u kjo punë, këje mërtin kënëri, ose i thuet rab i filanes, e adhëran një grua, ose rab i filan artisti, ose rab i filan lejtari, rab i dikuj qëtë i nëgjajshëm me te. A është këtë privilegjë dhe lëmëturisë për diken, a se sepësot. 48:02 Por nëse thudhët për di kanë, filoni është rab i Zotit. Filoni është rab i Zotit. Vetë këj emërtim, t'inglan, t'inglan këjarie në vesh të njerëzve. Vetë këj emërtim, pradhon lëmëturi të këtë personi që njët me këtë emër të këtë njerëzit. Rab i Zotit. Kënar, i lëmëtur vazhdimisht, nga se ka shpëtuar nga robrit e ndryshme të kësaj bote. 48:32 ka shpetuar nga ramja në nivellet e olta, ka shpetuar nga degradimi i ti si njeri, dhe është ngritu në gradën e lartë të të qenërit rëb i Allah të madruar. Kësut karakterizohen raportet tona me Allahon, dhe kjo që cikë a diri më tani, dhe aja që e kumë cikë në emisione kaluar, është një hyri e domëzdo shme për emisione tona në vijen. Nuk bën që të harohen, asesi. 49:04 Do që në bas të asa që kimi thëmë me heret të ndërtojmë të ardhme, të ndërtojmë tërë atë që të ta themi në vijem. Nga se, nëse e harojmë këtë, kam frihë se nuk do t'jime të gatshëm të ta pranëm atë që është në vijem. Mirë po, nëse këtë e kuptojmë si kur se duhet, nëse jetojmë me këto kuptime që deri më tani kimi folirë, përte atër do më zdo, do më zdo tërë ajo që do t'jime në vijem. 49:32 do tjetë shumë e në tërshme të pranohet nga ona jonë, do tjetë shumë e këndshme, dhe vazhdimisht do të pradonë ljumëturi dhe knaci, për tëra që kemi të sejkë më heret. Me kaq, shikua së ndërruar, e përfundojmë edhe emisionin e kësaj ditë, duke e lutër Allahu në madnuar, që t'na mundësën që kemi raporte të mira me te, t'i kryem obligime në dajti, mës tjetë qasja jonë dhe obligime me ta Allahu qasja selektive. 50:02 qasje sezonale, qasje e interesave të ndryshmë të ngusht personal, familjar, shëshror, që nuk të i kalojnë vendin edhe kohën e kësaj bote. Mi po tjenë të ndërtuara, raporët tona në mallon, mbi ato baza që i të i ka më herët, mbi bazën e vashmëris dhe vërfris, mbi bazën e vërgjimsis dhe përgjesis, dhe mbi bazën e kënaris dhe lumëturis. Në misjon në ashëm do të vazhdojmë. 50:32 rukëtimin tonë në kërkim të adhurimit, dhe dhe atë herë, Zotë Juruajt, mbesi në raportet e mira me te, në pace me Zotin, dhe në pace me rrethin që vjetën. Shihimin e mision e ashëm, Assalamu alaikum wa rahmatullahi.