نص مُفرَّغ آليًا وقد يحتوي على أخطاء، فارجع إلى التسجيل للتحقق من الألفاظ.
0:00 Salatu as-salamu ala Rasulillah 0:59 Përmës dhje misioneve të kaluara, jemi munduar të vendosim një bazë stabile dhe të qëndrueshme për të vazhduar ullëthimi tonë në këtë kërkim. Prandaj, si kur e kam qeku një misionit e kaluara, kam dëshirë që aja e cila është thënë në të kaluaran të shërbej si një bazë dhe themel stabil dhe i qëndrueshme për tër atë që të vendosim bite në të armën. 1:31 me lejnë e Zotit nuk dhe të dalën nga dy ata që kanë kaluar ma heret. Dhe të mundon edhe sët me lejnë e Allah të madruar që këtë që të të them në vijim të shërben edhe kjo si një bazë e fuqeshme, stabile dhe e qëndrushme për të ndërtuar adhurimin tonë në Allahun dhe për të ndërtuar nbi këtë bazë tër atë që të të theminë në vazhdim. 2:02 Me këtë që të ta themi sëtë, plëcojët të rëkëndë që i artë, dhe me këtë përfundojmë një hyrje të dëmësdashme, të cilën duhet ta kemi parasysh vazhdimisht gjatë uthimi tonë në vijim. Në emision në kaluar, kemi folur për raporte tona me Allah, për natushmërin e këture raporteve, që fari karakterizën këto raporte? Kemi folur për që ka në lidhë me Zotin, si duhet ne të... 2:36 Pozicionohemi në raport me Zotin. Si duhet ti kuptujme raportet tona me Zotin, e kështu më radhë. Para këti emisioni, kemi foli për të drejtet e Zotit. Andaj, kam betur edhe një piesë, të cilin po e vendosëm mirë, po e kuptuam drejt, dëtë ndërtohet me dëvërtet, pas ta imbite një ndërtezë, një palat dë një kështjel e fuqeshme, stabile dhe e qëndrushme, që nuk dëtë rënohet më asë njëherë. Pra ndaj, 3:09 Pasë që aje që të të ndërtojt në vijem e që ka të bëjmë a dhurimin e Zotit, është shumë e ndishme dhe është shumë e shendë, atër e domës do e kemi që të ndërtojmë një bazë të fuqeshme dhe të qëndrueshme për tër atë që do të ndërtojmë në vijem. 3:45 e shpeshta që të rëkasi në veshtë e njerëzve. Këpytje është ndërlikuar nga njëra anë, ndërse nga anë a tjetër nuk është e rralë që njerëzit i a bëjnë në vetës e tyre, i a bëjnë të dishmive që ata mendojnë se përgjigjën e këpytje e gjysën të kata. Këpytje nuk ka të bëjnë një shtrit të saktuar të shëqëris, asë mendojnë një vel të saktuar të intelijenzës. Për kundë razi, 4:18 Këpytje përfrim të gjithë ata që i bashkon emri njeri. Do të tëtë gjdo njeri, panvarsisht, a është i nivellit të lartë intelektual, apo është i nivellit më të ulltë, a është i pasur, apo i varfur, panvarsisht në cilën kohë jetën, panvarsisht që ka studion, që farë pozitë e ka, panvarsisht pozitës e ti intelektuale. 4:47 Pozitës e ti materiale, ekonomike, e kështu mëradhë, të gjithë këta nuk përjaçtohen nga kjo pytje. Të gjithë këta i brejnë kjo pytje, të gjithë këta janë të interesuar të adinë përgjigjën e drejtë në këtë pytje. Mirë po, disa për njerëzve e fshehin më tepër, nuk e shprehin. Disa mundon që tjetun kinë se asë një herë nuk ka trokit në veshtë e tyre kjo pytje. E disa, e disa për tyre e shprehin. 5:18 botërisht dhe vazhdimisht janë kërkim të kësaj përgjigje. Pse jemi kryuar? Qëllësht shkaku i ardhës tonë në këtë botë? Pse në kërë i zoti? Kahë jemi duke shku? Qëllësht kuptimi real i kësaj jetë? A përfundën gjithëse me vdekin? Apo u dhtimi vazhden? Ndërsa jetën e këtë botë është vetëm një stacion nga stacionet e 5:54 u thimit të njeriut drejt një caku të përçaktuar ma herët. Me këtë do të mirem i sëtë me lehen e Zotit dhe do të bindemi në fundë se nuk do të kishim mundësi që të fillojmë u thimin tonë në kërkim të adhurimit nuk do të kishim mundësi që të ndërtojmë adhurimin tonë daj Allahu të madruar e as të kuptojmë drejt këtë adhurim po të anashkallonim këtë 6:25 të im që të sot dhëtë lasin për të. Dhe me këtë mëndese, plecuat një hyrje e rëndësishme që të kimë maletë pastaj të kuptojmë atë e cila dhëtë vje në vje. Andaj, preokupimin me të kaluarën, prej këhë kam ardhë, kush jam unë, pse jam këtu unë, pse jam kryuar, pse kam ardhë, dhe gjithashtut të interesuarit për të ardhëmën, këhë dhëtë shkoj unë. 7:02 qëka do të bëhet me mu, qëli është fundi u thimi tim e kështu më ragë, pa dyshim se, kjoj interesim për të kaluarën dhe për të ardhën, e veçën njerim nga këjeset e tjera. Përndaj, ajo që është e njërë për shtazët, për shambu, është se ata e jetojnë momentin, të kështazët nuk ka interesim për të kaluarën, por asë nuk ka planifikim për të ardhën. Shtazët e jetojnë momentin. 7:33 Dhe në atë përmënd që ja jetojnë, i tërë për okupimi i tyre është si të jasigurojnë vetës e tyre një ushqim të këndshëm, një ngopje për një kodë saktuar, apo nëse kanë nevoj përposhim, si të agjin një vend të rahatshëm dhe të qetë për të poshuar. Për këtë asyje, nuk dim se ka histori të shtazëve, qoftë lojeve të tyre, apo të individave të tyre, e kështu më radhë, ma dhe shtazët nuk janë të njohra edhe për... 8:04 planifikim për të ardhëmën. Kjo është e veçanë vetëm për njeriun. Për këtë arsye, pa njohin e qëllimit e kryimit, pa njohin e përgjigjeve në pytje që i bëra më heret, egzistensa njerëzore hum të gjitha kuptimet. Egzistensa njeriut hum të gjitha kuptimet. Dhe në fund njeriu që rëditet dhe jo rralë merë një fund trajik. Prandaj, dhe si rjedhoj e kësaj mësë njohjeje, 8:36 Nevojat e kafshve për ngrënje, pije dhe riprëdhim bëhen qëlimi i vetëm i jetës njërzore. Dhe mendja me të cilin është daluar njëriun nga krijesat e tjera mbetet e fokusuar vetëm në këtë sferë të kufizuar. Kjo mendja që Zotim e te ka begatuar njëriun nëse nuk del jashtë kësaj sferë të kufizuar, nëse nuk del jashtë kësaj sferë të kufizuar, nëse nuk mirët me dish. 9:05 përtej kërkimit për ushqim, përtej kërkimit për pije, përtej angazhimit për jetën dhe botën materiale, atër pa dushim se kjo është një degradim i egr, i mendis dhe i arsyës njëriut, me të së njëriu e ka fituar ndërin dhe privilegjin të udheqë këtë kosmos të jetë i pari dhe të jetë i daluar nga të gjitha kryesat e tjera. Për këtë arsyë, njohja e qëllimit e kryimit, 9:38 njohja e përgjigjës e drejt në pytin, pse jemi kryuar, pse kemi ardhër këto, në mundësën që ta njohim rrugën e drejt, e cile në shpijet të gëzoti, e që kemi filluar të flasëm për të maheret, por në anën tjetër, edhe në mundësën që mendjet dhe arsyet tona, dhe logika jonë, me cile në ka begatuar zoti, dhe në ka daluar nga tirit, 10:03 me dëvërtit të marrin formën e duar dhe të marrin angazhimin e duar dhe të kërkuar për tyre të dalin nga sfera e kufizuar në të cilat janë të lidhura dhe janë të rrethuara krijeset e tjera përveç njeriut. Këpjyte si kur thash më heret nuk është diqka ere, nuk kemi ne duke zbulu diqka të cilin të tjere nuk e kanë ditur më heret. 10:38 se kjo është mërëndësi, se kjo pytje duhet që të kërkojmë përgjigje për te, se kjo është dishka që ka brendë dërgjegjën e gjithë njeriu e kështë mëralë. Nëse i qasemi studimeve të mëhershme, por edhe të atyre të kësaj kohë, do të bindemi se njerëzit vazhdimisht kanë qenë në kërkim të kësaj përgjigje. Ata vazhdimisht janë orvatur që gjenë përgjigjen e duhur, e cila do të japë të kuptimjetës e tyre, 11:09 do të ndihmën të që dalin nga dilemat e shumëta të slet e rrethoj një njën gjatjet e së tijë. Prandaj, njerëzit kanë qenë të unifikuar së i përket kësaj pytje. Mirë po, fatë ketsisht, kjo unifikim nuk i ka përsillë pastaj edhe në rukëtimin e tyre dretë përgjigjës. Një fjal, edhepse njerëzit të gjithë mendojnë, arvatën, përpjekën, mundohen, 11:42 që ta gjenë përgjigjën e këtë pytja, dhe brenga e tyre përgjitën e përgjigjën këto pytja, të cilat i lansën në tushmëria branëshme njëriut. Shpirti ti branëshme nuk e lenë rahat, dhe i sa ta qëtësën këtë shpirt me përgjitë e drejtë, e përse të gjithë njerëzit janë tonifikuar në këtë, si kur se të seka, përgjigjit e tyre dalojnë, dalim të madhën e me zvete, dhe varsisht nga këndi që janë qasur njerëzit, 12:16 dhe varsin nga informata që i kanë përdorë, dhe burime që i kanë konsultuar, për të gjithë një përgjigje në këtë pytje të rëndësishme, varsin nga tërkja, ka arë edhe përgjigje e tyre. Allahu i madruar në Kur'an, flet për disa nga këto kategori njerëzisht, të cilet, kanë dhe një faloj përgjigje për jetën e tyre, edhepse këtë përgjigje nuk ka buruan nga një studim intelektual. 12:51 nuk ka buruar nga një sudim shkencor, nuk ka buruar nga një mendim i pjekur, mirë po është thënë vetëm sa për të thënë dhe shka. Aja që e cekët në Kur'an nuk është etera që mundë themi se ka përshirë të gjitha ato mendime dhe përgjitë që ka thonë njëtët në lidhe me këtë pyqe. Mirë po Allahu Azogjel sa për ilustrim ka përmendur disa nga këto përgjitje. Ne dhëtë të përmendim përgjitjin Kur'anore. 13:24 dhe dhe të mundohemi që pasaj të përmendim edhe disa nga përgjit e tjera, të njohra në këtë ko, e pasaj të dalim edhe në përgjit e në tonë, se që ka thot islami për konceptin e jetës. Kur ka ar i dërguari Muhammed A.S. në soqrinë e ti, dhe ka filluar ti fëtej njerëzit në fene pasër të Allahut, ka filluar që ti mësën njerëzit për qëllimin e kryimit, ti mësën njerëzit, 13:56 se jetën e këtë bot nuk është fundi, mirë po kjo është stacion i njëllëtimi më gjatë, atër një grup njerëzish kanë dalë dhe kanë fundë se e të rjetët që e jetojmë ne nuk është dishtë tjetër, përvecë se ushqim dhe pije. Dhe ne nashkatronë vetëm koha. Do tëtë kalimi i ditëve dhe i natës është ajë që e hargën jetën tonë dhe me përfundimin e jetës tonë përfundonë gjdo sanë. 14:30 Kështë ata e shfaqër, duke menduar se jetën e këtë bot është rasishme, dhe jetën e këtë bot nuk ka ndë një kuptim, dhe jetove i drejt, apo jetove i pa drejt, jetove i mirë, apo jetove i keqë, jetove në kushët e mira, apo jetove në kushët e këshia, jetove duke punuar mirë, apo jetove duke punuar keqë, e tëra. 14:58 është e njëtë, nuk ka fardalimi, nga se, kur të vdesim, të gjithimi të barabartë, si imi të barabartë, të gjithë bëhem i dhejë, dhe kështu të barazohen të mirët me të këqitë, dhe kështu të barazohen me zorët me të drejtit e kështu mëratë. Andaj e ta kanë insistuar, që ti kushtu të samë të i përënsin në njëtë në kësaj bote, shuzimit të epsheve, pasimit të tyre, knacive të përkashme, 15:29 Pa në vërsisht, sa do t'in këtu një logari të drejteve të dikujt, apo do t'in një logari të kose t'yre e kështu më radhë, ga sa ta kanë menduar se jetën e këtë botë nuk është tjetër përvecë një përjetimi i këndshëm i cili përfundën me mbyllin e syve në fund të këti uthimi. Edhepse janë menduar kështu të shprehen, mirë po, vazhdimisht në të shmërija t'yre e brendshme. 15:59 në cënë Allahu e ka kryuar një rion, vazhdimisht ajo i kanë gatsmuar, nuk i kalon rahat që ata të jetojnë të rahat shumë, që jetojnë të jetojnë të qetë në njën e këti gjykimit të tyre për jetën. Andaj, nëse referohemi pozive të tyre, shkrimimet të tyre, do të shumë se elita intelektuale të tyre nuk ka mundur të pajtohet se e tërë kjo jetë. 16:29 është pandë një qëllim. Kja është që Kurani fletë për të kaluarën, mirë po edhe e ardhme e njerëzve nuk ka qenë shumë ndryshme nga kjo që thamë më herët. Kështu që njerëzit zëdhen përgjigjit ndryshme. Disa për tyre thanë se jetën e këtë bot nuk është tjetër përvecëse një tërsi ligjër të cilat funksionojnë pandikim nga jashtë. 17:07 Do të tëtë, si kurse një orë e ndërtuar, një orë e prodhuar, e cila në të cilin orë, gjdo pjes e kësoj orë e ka rol në vetë. Dhe aja funksion mirë mekanike, pandon i qëlim. A krepat e orës levizin mirë, po pa e ditë se qëlimi tyre është për të tregu kohën. Kërët është edhe një riu për ta. Kryin disa funksionin këtë bot, i kryin disa pun. 17:36 E ka një rol të cektuar, mirë po, njër mekanike, në mënyrë të regulluar më herët, njërihu nuk edhe në qëllimin e krimit e ti, nga se për ta nuk kanë dënë qëllimit se të i kalen këtë mekanizm. E dësot e të të thonë se njërihu nuk është krijesa e cila meriton u dheqen, përshka këse ka një qëllim të kërkuar për njërihut, 18:08 e i cili qëllëm nuk kërkot nga tjeret, jo për këtë zalo njeri. Mirë po ata me ndojnë se njeriu është i privilegjuar, njeriut i ka takuar u dheqja në këtë botë, për shfëra shvje, nga se në basë të materis e cila ka evoluar vazhdimisht, prej krijes e nkrijes, ka përfunduar evoluimi të këtë njeriu, dhe ka mbet njeriu këtë që është. Prensi pasyra, rasësht njeriu është i përsosur, 18:38 Rasësht njeriu është udhecë, rasësht njeriu është mejmenqër, është ajë qëli komendin dhe arsynë dhe logikën, rasësht. Jo pëse dikush e ka shtyrë këtë proces, jo pëse dikush ka dashë që njeriu për shkakti një qëllimit të saktuar të jeti tjilë. Për nësi pas të ti kuptimi, ka pasë mundësit që edhe rasësht procesi e evoluimit të përfundën të këbretkocat. 19:06 kështu që do të kisim sëtë bret kosa që u dheqin dërsa njerës që jetojnë një maqale. Apo si vërstyre, ka pas mundësi që tjetë mini, apo qeni, apo maca, kush do kohë për kresëve, ka pas mundësi që ta ketë privilegjit dhe ndinë njëriut, nga se, sa i përket qëlimit, nuk ka qëlim. Si kurse do tëtë jetën shtaza, si kurse angazhojt shtaza, mut njëti në qëlim e ka edhe njëriut. Pra në në basë të kësaj, 19:34 Në basë të këtyre kuptimeve, kuptëm një degradim të egrë dhe ekstrem të njeriut, e që ajë që e ka kryuar nuk e ka dëshruar këtë degradim për te. Pasë që përmendëm disa prej këtyre përgjigjeve të njerëzve, që janë munduar të japën në lidhje me qëllimin e kryimit, në lidhje me prej ardhen e njeriut, në lidhje me zanafilën e kryimit të njeriut, dhe... 20:08 rolën e ti në këtë botë, njerëzit e tjerë që e kanë dëgjuar dhe e kanë përcillur këtë debat të zhvilluar shekuj më radhë dhe që e kanë përcillur këtë debat të zhvilluar mes shkenstarve dhe djetarve, njerëzit në përgjësi kanë marë qëndrimet të ndryshme në lidhje me këto përfundime. Do t'i përmeni vetëm disa për tyre. Disa për njerëzve janë lodhë, një aftma. 20:43 jemi kryu për këtë, jemi kryu për atë, rasësht, parasësht, me evoluime, e kështu më radhë, duke më nduar kështu, janë lodhë, dhe kanë vendosur që, dhe kanë vendosur që, qëndrimi tyre, ndaj tërë kësa që përndohet të jetë, i njërimi, të jetë, i njërimi. Do të satë, kanë thënë kështu. Ne dhe të mirimi me, me diturin. 21:15 Do të mirimi me shkencën, do të mirimi me zbulime, do të mirimi me njohin e ligjeve që funksionin në naturë. E nuk do të këthejnë kokën fare për qëllimin e kësaj. Edhepse, sa janë theluar më tepër në zbulime, sa janë theluar më tepër në shkencë, a që më tepër janë detyru që të kërkojnë përgjithin këtë pytje. Nga se... 21:46 vazhdimisht uthtimi i tyre i ka binë, nërse nuk ka me këtë bot azje rasisht, nuk ka mundësi tërkë i kosmos, nuk ka mundësi tërkë i naturë, nuk ka mundësi që njeriu me këtë për së shmëri që e ka falur Zotit ti, tjetë rasisht kështot, nuk ka mundësi. Mirë po, sari ka brejkë në dërgjegje, sari ka shtyër që të vazhdojnë uthimin kërkim të përgjitës e drejtë, 22:15 Ata e ka nëbytur, e ka nëbytur këtë qeliz që i ka nëzitur të kërkojnë përgjigjen. E ka nëbytur me qëka duke thënë, se shkenza nuk është filozofi. Shkenza nuk këtë bëjnë me fenë. Pëse e mi kryuar, për nga kemi ardhë, kush në ka kryuar, kah po shkojmë, cilë është qelimi i kryimit, cilë është roli jo në këtë botë. Këto për ta kanë qenë pytja që i takojnë natyres e fesë. 22:45 E për ta feja nuk ka pasë rëndësit madhe, nuk është e rëndësishme me rëndësirë që na dë vazhdujmë zbulimet tona dhe ta avancojmë shkencen për të mirën e njerëzimit. Zbulimit e dyre shkencore dhe insistimi i tyre për dë vazhdu me shkencen nuk është diqka e qërtuar. Për këndë rëzi, kjo është diqka që me dë vërtet kanë bërë punë të ndershme dhe duhet lavdruar për këtë. Mirë po, mbytja e atyre mdjenjeve, 23:17 i njërimi i tyre, i vazhdu shumë për këtë, kjo është e që ka përdu gabimin. Njerëzit ma heret kanë qenë shumë në distans të largë me natyren. Njerëzit për para kanë qenë shumë më largë vetës e tyre, nuk kanë pas mjetët që të komunikujnë me natyren, nuk kanë pas mjetët që të njëhen me vetën e tyre ka që afer. Më gjithat, edhepse nga largë kanë shiku, edhepse kanë qenë shumë të kufizuar. 23:47 në njohin e vetës e tyre, në njohin e organismet e tyre, me gjithat, ata e kanë ditur se nuk është rasështë kjo. Ata spaku kanë pranuar se Zoti ka kryuar. Ata spaku kanë pranuar se e kemë në qërëm, edhepse kanë dalu pasët në përsaktimin e këti qëllime. E udhës kështë me qenë që, sa më te për që njerëzit janë afru afër vetës e tyre, sa më te për që njerëzit janë afruar në prekje me ligjit e Zotë në tyre, 24:21 Sa më tepër që njerët kanë zbuluar, është dashur që kjo ndjenë të shtotë edhe më tepër. Cila ndjenë? Ndjenja dhe bindja me një fjalë. Dhe bindja se nuk është rasishtë, por kanë do të fatkecisht e kunder ta. Që njeri sa më tepër është afru njëhe se ligjeve, sa më tepër është afru njëhe se vetës e ti, fatkecisht. 24:46 Aqë më tepër është largu nga kërkimi qëlimit dhe aqë më tepër dhe aqë më zëshëm ka filluar të thotë se jemi kryuar rasështë. Në ka kryuar natyra kemi evoluar e kështë më ronë. Një shambull për tërkat, shambull i kësha që të këmë maheret i këti njërimi, i njën shambullit i njërimi qëli ka qenë nga larë duke e vëzhguar një shtëpi. I maharitur me bukurin e shtëpis, 25:22 i ma hënitur me oborën e sajtë të bukur, i sidhën në kokë disa pytja. Si për shambull, ha thua valë, cili ka shqinë inxinjeri që e ka konstruktuar kështë shëpi, pa dëshim se duhet tjetë nga më të njërit, pa dëshim se duhet tjetë nga inxinjerit më të njërit botënor. Apo, pytet, qëfar qëllime, ha thua valë, ka pronari kështë shëpi në ndërtim në kështë shëpi të bukur? Me sigurie ka që të banën të. 25:54 Me sigurie ka që ta shetë, ndërsta e të fitën e kështu mëratë. Kështu komunikon një riu me këtë shtëpi nga largë. Nga largë kështu komunikon. Nga se nuk ka qasje më të afert për të zbuluar përdi në këtë pytje. Në moment për moment eve, i është mundësuar që të afruat. I është mundësuar që të futet në branda. Dhe mahnitja e ti me bukurin, dhe mahnitja e ti me perfekcionizmin e të reguar në detimin e kështëpije, 26:28 shtuat edhe ma tepër. Por tash, qëndrimi ti është i kondërt. Në vend se për mes asaj që ndërtum rena, të kuptan, a thua valë ka vendosë për nëre tjetën brenda apo jo, a ka vendosë ta shetë apo jo, në vend se që të zbulan kësoloj qëlimesh dhe të ban kësoloj përpjekesh, se qëllirës qëlimi i ndërtimit e kësoloj shtëpije. Tëna kompani ka pas mundësit e ndërtën ka qëbukur, në vend se kështut, 26:58 Njerëzit kur nuk kam pasur qasje në njohjen e organismit të brend shumë të njohë si funksionan, kam besunë në zotë më tepër, 27:32 Se kur kanë filluar të njojnë këtë, a nuk është kjo që diqme? Përëndaj, nga paradokset, e kësaj kua është që të gjimë shkendstar atest, e papranuar, besomni, të gjimë mjek, që gjithë do ditë është në kontakt me ligjet e Zotit, gjithë do ditë është në kontakt me bukurin e krijimit, gjithë do ditë mëhnitet me atë që ka eshe, mirë për nuk e afron kjo të Zotit. 28:03 Kjo nuk eshtu në kur që të bisedan me vit në ti, a thua valë, pse tërë kjo kujdes, a thua valë, pse kjo krijim, kaq i përsosur, po të ishte vetëm për ngrënë dhe për të pi, pa dyshim se, shumë prej aspektet e krijimit njëriut nuk do t'i nebojit e shimë, nëse vetëm kjo do t'ishtë të qëllimi. Pra ndaj, ata në pamunësi për gjitur përgjigja, duke ikë nga përgjigja, 28:35 kanë zjedhën metodën e i njërimit. Disa të tjerë, nuk kanë pas mundësi që ti përbalojnë këti i njërimit, nuk kanë pas mundësi ti përbalojnë, me të vërtet, zbulime më hnitëse, që i kanë zbuluar në njëriun, dhe në natyren që e rëthën njëriun. Kanë pranuar se kjo ka kryuos, kanë pranuar se kryuosi ka një qëllim këtë kryem, mirë po, nuk kanë ditë se cilëshke. Ate e kanë ditë se zotë i ka kryu, dhe e kanë ditë, 29:06 Se Zoti ka qëllim, mirë po nuk kanë ditë se si duhet njëriu të pozicionat drejt këti qëllimi. Nuk kanë ditë se si duhet njëriu të silet në raport me këtë qëllim. Andaj disa për dyre kanë thënë se njëriu duhet që të mbilë pacën, duhet që të angazhoat për si lëmëturi, rahati, qëtësit njët në ti, mirë po mënyra si të arrit kjo, kanë betë vazhdimisht e pa njohër për ta. 29:37 Tërkë që e tsej ka shikua së nderuar, pata për qëllim të them një gje, ajo është, se si pas kuptimit islam, ajo që është e logekshme dhe ajo që është e arsyshme, është që një riu sa më tepër të këtë dituri duhet të jetë sa më aferzotit. Një riu sa më intelektual të jetë, sa më shkendstar i mirë të jetë, sa më mjek i mirë të jetë, sa më inxinjer i mirë që të jetë, e kështu më radhë. 30:11 Sa më i dishëm që tjetë, duhet tjetë më i bindur se tërë këtë kryem, Zoti e ka bërë. Dhe tërë këtë kryem, Zoti e ka bërë me një qëllim të caktuar. Prandaj, duhet që dhe vëshmëria dhe përkushtimin dhe i Zotit të jetë titulli i shkenstarve, i mjekve dhe intelektualve. Dhe pastaj prej tyre të tjere të msohen. Ajo të ndodhë. 30:42 e kondërta. Nga se, ata që janë jashtë të pisë, nuk kanë mundësi, sada që të mahnitën nga largë, nuk kanë mundësi kurën e kurës të prejtojnë knasin e njejtë të kësoj mahnitje e, si kur ata që janë brenda kësoj shtëpije. Kjo është porësia, që të kuptojmë se Allahu i madhuar është kryuasi, dhe të kuptojmë se Allahu i madhuar ka kryuar 31:14 me në qëllim të saktuar. Mirë po, cilë është këtë qëllim, dhe si kemi mundësi të njëmë me këtë qëllim, do të jalim këtë, fjallëve të Allahot në tregojnë në vijem. Parëse të fillëm me këtë, e bëm një ndërpejë të shkurtër, në ndëqni pasë kësaj pauze. E shurafu l'Arabi, l'Arabi, 31:54 Këtë tem që ua besoj se është ndërlikuar, nuk është e thjeshtë. Jo pëse në esensë kjo tem është ndërlikuar. 32:36 Mirë për përshkak se njerëzit kanë përdorën metodat të ndërlikuara dhe e kanë ndërlikuar pasaj dhe përgjigjen. Nga se, si kur dhe të nësoj më vonë, islami e ka definuar shumë qartës këtë përgjigje. Përndaj, përgjigjen e këtë pytja nga këndvërstrimi islam boran nga përgjigje e unë që e kemi për vetë zotin. Si paskuptimit, islam zoti është kryuësi. 33:12 Si pas kuptimit islam, Zoti është i përkryeri. Si pas kuptimit islam, Zoti nuk ndodhë që dë bëndë diçka pa qëllim. Nuk ndodhë të gëzoti azjera seshtë. Pra ndaj, prej këti kuptimi, ndaj Zotit, buran dhe rjedhë përgjigja në pytin e emisionit tonë. Të menduarit se Zoti kryen këtë. Të menduarit se ne jemi të kryuar. 33:47 Rasisht, të mënduarit se ardhje në këtë bot nuk ka ndërni qëllim të saktuar, pa dyshim se dikush për njëzve mund ta kupten këtë se kjo është qëndrim personal i gjdo kujtë për njëve. Do të tëtë, dikush ka drejt me mëndu se e ka kryu natyra, dikush ka drejt me mëndu se ka ardhë rasisht, dikush e drejt e ti është me mëndu se është kryu si rezultat. 34:19 i një evolucioni që është zhvilluar shejkuj më herët. Kështu diso mendojnë se kjo është e drejtë, dhe njëri ka dhe të shprejtë si kur se dërë. Por një verset kuranor e demantën një kuptim të tilë. Një verset kuranor nga thotë se, nuk është e drejtë e jona që një të flasin për këtë punë, nga se, Allahu është ai që në ka kryuar, dhe kërë në ka kryuar, Allahu i madruar, 34:51 nuk në ka pyëtur se në cilën ku dëshrejnë të kryohëni, nuk në ka pyëtur se ku dëshrejnë të shkoni, nuk në ka pyëtur për asgjë rëth kryimi tonë, ka kryuar vetë. Andaj, nuk në të konë neve që ta i njërën tërë këtë proces të kryimit, dhe themi se jemi të lirë të mendojmë ashtu si kur se dojmë na për këtë kryem, nga ashtu si kur se kemi pranuar se Allahu është kryuasi, 35:22 duhet të përmënëm se vetëm ati i takan që të përçaktan qëllimin e këti krijime. Ndërgjën e këtë fjal të Zotit, se si shprejhet Zotit në lidhe me këtë që thamë ma herët. Allahu i madruar thot, Efe hasibtum enne ma khalaknakum abethan u ennekum i lejna latur gjaun, a mënduat val që ne ju kemi krijuar këtë dhe që nuk do të ktheheshi të këne, 35:57 i lartësuar qoftë Allahu së ndua si i vërtet, nuk meritën të adhërojt me të drejt asë kush posti Zotit të fronit më dështor, në kaptinen El Mu'minun, në kaptinen El Mu'minun, në ajeti 115-116, Zotit e përmend këtë realitet. Përcili me vëmendi me mua vetëm për pak qaste, dy shpreje nga këj verset kuranor. 36:27 Finemisht fjale Allahut, mësë val, mësë val me nduat, sa e fuqishme është për të rënuar, atë mendim që cekëm me herëse, jemi të lirë të mendojmë një për këtë qëllim, jemi të lirë në të përcaktojmë, kush në ka kryuar dhe pësë në ka kryuar. Shikëni sa fuqishme Allahu Azza u Gjall i kundërvijet, sa duken, a mësë val me nduat, a mësë val me nduat, se është e drejt e juaj a kjo, dhe dyta, 37:02 i lartësuar që ofët Allahu, do të tëtë, është akuzë për Zotin, të tëtë, se jemi kriuar këtë, jemi kriuar pandë dë një qëllim, kemi arë në këtë botë për të ngrënë dhe për të pijë dhe për të shkuar dikun ku nuk dim, ku për shkojmë, apo për të përfunduar përfundimisht në në tokë, i lartësuar që ofët Allahu, ljargësht Allahu kësaj akuzë, do të tëtë, kër të shprejësht të të kështët, kër do kështë të t 37:30 kuptimi im për teorinë e gjistimit është se njëri është gjithur asështë, apo njëri ka evoluar, apo ka arë pandre që nëmë këtë bot, atëhere ta dënë se nuk është këtë drejt e ti, por me këtë ka senuar të drejt në edhikuj teter e a e shkriju si ti, nga se e drejta e Zotët e këni është që pasi a e shkriju si jonë, te jetë a i cili definën qëlimin e krijumit tonë. I nërsuar qoftë Allahu, 38:01 I lartë është Allahu, i pasëtër është Allahu nga kjo akuzë. Skotë bëjë Zotin me këtë aspak. Kjo është një shpifja që disa nga kryesët e kanë adresuar ka Zotin e që i skotë bëjë me te. Melikul hak, ajo është sunduë si i vërtet, ati ta kanë realisht i tërë pushteti, nuk meritën të adhëruat askur posë Allahut. Pasë kësaj, duhet të kuptëm edhe një gjithjetër. Me krimin e një rritë, 38:35 Nuk manifestohet vetë në fuqia e Allahutë dhe mundësia për të kryuar, për gjithashtu manifestohen edhe cilësit e tjera, si kur është aja e faljes, e mshires, e mirësis e kështë mërat. Pra ndaja ta njerës që pramejnë se Zoti i ka kryuar, e pasat definojnë qëlime nga vetja tyre pëse në ka kryuar, këta njerës kanë pohuar se Zoti është i fuqishëm dhe a i kryan, me po kanë mohuar mshirën e ti, kanë mohuar mirësin e ti, kanë mohuar faljin e ti. 39:06 Gëse një përqëllimit e kryimit është që kur të gabojmë të kërkojmë faljet në falë Zotit. Ata që e shpërfilin këtë qëllim, ata e kanë shpërfilin në cilësin e Allahun sa e është falësi. Pra ndaj, të folën përqëllimin e kryimit është e lidhur drej për drejt me të drejtin e Zotit. Gëse është e drejt e ti të përcaktën qëllimin e kryimit pasi që aje është kryusi dhe aje është i cili. 39:40 e ka kryuar, jo vetëm njeriun, për tërë atë që eshe njeriu, dhe tërë atë që nuk eshe njeriu. Prandaj, se i përket pjyte se njerë dhe pëse u kryuam, apo pëse na kryu Zoti, për dhëllëm nga e që përmendëm më herët, nga përgjitje që i kam buruan nga njeriu, në shpallin e fundit, respektivesh në Kur'an, dhe në fjallët e të dërguarit e fundit, Muhammedit a.s. 40:10 Kësaj pytje i është dhe një përgjigje e qartë dhe e prerë. Në bështetur në këtë që e ceka, në kapitullin e dharjat, në kapitullin e dharjat, Allahu ka definuar qëllimin e krimit e nërzimit kështo. Nuk i kam kriuar gjinët dhe njerëzit për asgjë, vetëm që të madhërojnë. Në një verset tjetër sot Allahu e madhërojnë, 40:44 Kështu pra, qëllimi qëndësishëm për të cilin është kryuar njeriu është adhurimi i Zotit, dhe kjo jo për shkak se Zotit ka nevoj, dhe se këtë dilem kimi foli për te në emision e kaluar. 41:14 Kur kemi të cekur fjallën e Zotit të transmituan nga e budherri, ku thuhet se, o, rabët e mi, në qofë se të gjithë ju në ngritënin e shkallën e më të dëvotshme nga ju, nuk eshte në kjo përshketin tem as pak. Pra në Zotit nuk ka nevoj për adhurimin tonë, nuk në ka kryuar përse ka nevoj për neve. Dhe në anën tjetër, qëlimi kryimit të njerëzve është të përvozë sile atyra. Kjo bot e jetës dhe vdekjes, 41:44 Kjo bot e pasuris dhe e varfris, kjo bot e shëndetit dhe së mundjes, është kriuar për t'i shoshitur dhe për t'i daluar shpirtet e mirë nga shpirtet e këshin. Nga se t'e ke fundit, silja njerëzore në këtë bot është masa e besimit e tyre. Mirë po, do të eksuar se provimi i silës e njerëzve nuk bët për t'a informuar Zotëm për njerëzimin nga sa është i gjithë dhishëm. 42:14 mirë përbëhet për një shkak e aje është për të avërtetuar njëriut drejtsin e gjykimit para Zotit. Zotit e dinë si në gjdo kujt për neve, dhe Zotit e dinë si është gjdo kujt për neve. Mirë për i ka mundësua një dhe që të dveprojnë, që nesër, kur dalin para Allahu të madruar, mos të mohojnë diturin e Zotit, por dëvërtetohë diturin e Zotit për ta me veprate e tyre. 42:47 Kështu pra shikua së ndëruar, hap pas hapi, erdhëm në dyret e adhurimit, duke kuptuar se adhurimi është e drejt e Zotit, manifestim i raporteve tona me te, dhe e fund është qëllimi krijimit. Prandaj, adhurimi që për te dësklasëm në misionet e adhshme me lenë e Zotit, ndërtohet në këto tri shtyla. Kështu të islami e definën, 43:21 arsyen e adhurimin dhe i Zotit. Pse duhet të adhurojmë vetëm Allahon e madhruar, këse kjo është drejt e ti? Pse duhet të adhurojmë vetëm Allahon e madhruar, këse kjo është manifestim i natyrshm i raporteve tona me te? Dhe, pse duhet adhurojmë vetëm Allahon, këse kjo është qëlimi i krimi ton? Andaj, në emision të arshme, do të flasim për konceptin e islamit rrëth adhurimit. Qka është adhurimi? 43:52 Kur një vje për është adhurim, bëj që ka ndërtojt adhurimi, që ka prishë adhurimin, e kështu më radhë. Ndo së të ndërkush nga ju dhe të tëtë, hoqë, shumë engarkuar ajo që është të nderi më tani. Pajtojmë se ka një loj engarkese, pajtojmë se ka një loj engarkese. Mirë po, mos të harojmë se këto tri qështje përbëjnë bazën bëj cilën do të ndërtojmë adhurimin ton dhe i Zotit. Andaj, nëse baza është engarkuar, 44:25 Nëse baza është e fuqishme dhe stabile, mështë kemi frikë pasaj për tërra që do të ndërtojmë përmite. Pra ndaj është të vërtit se ka pak nga rkesë, duhet një koncentrim më i madhë. Mirë po, pasaj vjen shlerimi, pasaj vjen ljumëturia, pasaj vjen qëtsia, pasaj vjen pushimi me len e Allahut Azogjel, pas kësaj nga rkesë, pas këti kuptimi që kemi foldir më tani, do të ndihemi të ljumëtur. 44:55 Rahat dhe të pushuar në njën e adhurimit të zotit ton. Me ka që përfëndojmë sëtë, shikurës e ndëruar, duke shpesuar se do të takomi pësëri në emision e arshmë, e lusim Allahu në madhuar që të nëmbron nga gjdo e keqe, të naruan nga gjdo fatkeci, të nëjep të mira në këtë bot, të nëjep të mira në bot në arshmë, të nëjep pace në raporte me te, dhe të nëjep pace në raporte me njëri tjetërin. 45:24 Dhe në mision e arshëm, Zoti Juruaj, i përshëndes, Assalamu alaikum wa rahmatullah.